vrijdag 25 april 2014

1917 - FESTA DELLA LIBERAZIONE



*
Deze INLEDING bovenaan, zowel als de UITLEIDING onderaan zijn van de hand van ab.digitalia.it. Zoek niet, ik ben een illustere onbekende en zou dat graag, uit lijfsbehoud, zo houden. Het elders overgenomen MIDDENSTUK staar er dan weer integraal, omdat ik linken zo link vind en vooral onbetrouwbaar inzake het archiveren. En juist archiveren voor de toekomst ten persoonlijke titel is zo leuk aan het commentariëren over politieke actualiteit. Het is zo een beetje als ‘Making Memories’
Ik jeune mij daarin, als ik een liedeke kan dichten
Ik jeune mij daaran als ik dat liedeke kan.
*
*
1917 - FESTA DELLA LIBERAZIONE

*
Don Camillo & Bepone
Symbool  voor Italia
*

l INMEDING
Vandaag is het officieel gedeelte van mijn nieuw en beter Vaderland in festa. D.w.z. dat het een ‘Betaalde dag’ is voor iedereen (uitgenomen voor de kleine zelfstandige winkeliers die met open armen  de vele vitrine-dweilers trachten binnen te halen. Wie ook dankbaar van deze Vaderlandsche Uren wil profiteren, zijn de vele klusjesmannen thuis en elders. Terwijl de Hoge Pieten elkaar toeklinken, verdienen zij maar al te graag een Eurocentje bij.
Het verhaal van die ‘Bevrijding’ in 1944 is zelfs voor Italianen een tamelijk verward verhaal van halve waarheden hele leugens. Meestal ook van  waar gebeurde verhalen over ‘van horen zeggen’.

Na de landing van de Amerikaanse mariniers op Sicilië (verdedigd door  een entente cordiale van de geduchte Italiaanse Bersaglieri (Alpenjagers) en de Duitse Waffen-SS), viel dit eiland al rap helemaal in de handen van de ‘Bevrijders’. Dat dank zij de hulp van de Amerikaanse maffiosi, die als gids zowel het land, de mensen als de taal kenden. Die waren, na de jaren van Mussolini’s fascisme, allemaal uitgeweken naar de USA  en die zagen nu hun kans schoon om wraak te nemen. Wat onder het fascisme was de maffia zo goed als uitgeroeid.

In Rome verloor die nacht Benito Mussolini het vertrouwen van de Fascistische Hoge Raad en ging vroeg in de morgen aan Koning Vittore Emmaniele II van Savoye zijn ontslag als Premier en Legeraanvoerder aanbieden. Deze ‘beschermde’ Mussolini, door hem naar een verlaten hotel op de Gran Sasso in het hooggebergte van de Abruzen, te verbannen, bewaakt door een handvol gewone ‘carabinieri’ (=Rijkswachters). Daar werd deze enkele dagen later door de SS-Generaal Otto Skorzeny, met de hulp van een paar zweefvliegtuigen, bevrijd op last van Hitler, die zijn oude vriend niet in de steek wilde laten,. Mussolini kwam in Rastenburg, in Oost Pruisen, bij Hitler in het OKW aan, net de dag dat deze de aanslag op zijn lev en door Graf von Stauffenberg had overleefd.
Ondertussen vorderden de Yankees  meter per meter in de richting van Rome, waar ze op hun weg de meer dan 1.000 jaar oude Abdij van Monte Cassino, door beide partijen erkend als ‘vrij-zone’, op last van het Engelse Hoogerhuis en op uitdrukkelijk verzoek van Churchill, weg bombardeerden van de on-inneembare bergtop.
Elke Duitse afweerlinie (zie Gustav-linie op Gogle) werd week na week ingenomen, en toen de Yankees Rome dreigden te naderden, en niet zinnens waren die stad als ‘vrijstad’ te erkennen, besloot Generaal Badoglio, de nieuwe opperbevelhebber van het Leger, eenzijdig de wapens neer te leggen in een eervolle wapensteilstand. Meer  nog, toen Vittore Emmanuele II eenmaal afgetreden was in het voordeel van zijn zoon Umberto, gehuwd met Marie-José Coburg, de maitresse van Mussolini (!) verkoos Italië, samen met de Geallieerden, de strijd verder te zetten tegen… de Duitsers. Een  volleerde volte-face volgens het libretto van een beroemde Drie Stuivers Roman…. Onder het moto ‘Liever Blode Jan, dan dode Jan….
Hetgeen dus vandaag herdacht wordt….
Punt aan de lijn. Alinea. En nu het verband met Het Edel land der Belgen!
De nieuwe koning Umberto van Sovoye diende ondertussen een referendum toe te staan waar de Ittalianen, traditioneel koningsgezind, konden kiezen voor de ‘Republica’ of voor het Koningdom. Met een nipte meerderheid wonnen de (communistsche) Republikeinen, en het jonge koningspaar werd voor de eeuwigheid verbannen van het Italiaans grondgebied. Verbod dat rum 50 jaar heeft standgehouden…
Mussolini, die met behulp van de Duitsers een nieuwe Italiaanse Regering van het Noorden had gevormd, trachtte toen bleek dat de oorlog toch niet meer te winnen was, als Wehrmachtsoldaat verkleed, in een konvooi van Duitse ravilailleringstroepn naar Duitsland te ontsnappen. Maar hij werd verraden, en viel op een zucht van de veilige Zwitserse grens, net voor Como, in handen van de partizanen, die hem en zijn vriendin, de nog altijd verafgoodde Claretta Petacci, standrechterlijk fusilleerden. Op uitdrukkelijke last van ‘Moscou’, wordt gezegd Want de tas met geheime documenten die de Duce op zijn vlucht had weten te redden, werd nooit teruggevonden…
Het verhaal van de mooie Claretta leest als een nieuwe versie van het Verhaal van Romea & Julietta. Toen haar Benito, de borst vooruit, zou vallen onder het vuur van een 5-tal op hem gerichte stenguns, sprong zij voor hem, de armen gespreid, om de kogels op te vangen. Die doorboorden haar, en een meter verder ook de dodelijk getroffen Duce. Vervolgens werden hun lijken met het hoofd omlaag, opgehangen aan een bezinpomp in Milano. Waar ze dagenlang door het volk geslagen en bespuwd konden worden. Het was pas na tussenkomst van de Bisschop, dat de rokken van de kleiene Claretta opgebonden werden rond de knieën, om haar naaktheid te bedekken…..Want het paar was de dag van de moord ontijdig uit bed gehaald en geen tijd gekregen om zich deftig aan te kleden….
Vandaag herdenkt het Establishment de val van het Fascisme, op kop de vroegere communist, thans President Napoliatno, meer dan 90 jaar oud. Maar op het graf van de Kleine Claretta, op de Campo Sato di Roma, staan vandaag heel zeker weer, net zoals elke dag trouwens, verse bloemen. En in de kleine kapel, waar Mussolini ligt bedragen, trekken in het halfduister, elke dag 2 ongewapende schildwachten de wacht op.
Dat is het verhaal van een levend verleden.
*
Dat ‘kazak keren’ was na 6 juni 1944, de lading van de Geallideerden op de Normandische stranden, was in heel Europa een fluitje van een cent, maar nergens was het zo algemeen en zo schandelijk als in Italië….
JaJa, en dat begraven van de strijdbijl moet hier eeuwig herdacht worden, want het was gewoon de wil van het hele volk, dat oorlogsmoe, het geloof in zijn Leiders definitief verloren was.

MIDDEBSTUK
Onder voorname dankzegging
overgenomen door Digitalia bij
*


UITLEIDING
O Ja, deze keer dus toch alleen maar de link, want aan een klein tekstje ‘in Italiano’ zou niemand veel gehad hebben. Vandaar deze korrte samenvatting…
Silvio Berlusconi opent de vijandelijkheden van uit de vernederende situatie waarin zijn politieke vijanden hem gebonjourd hebben. Straf omgezet tot 4 maand ‘gemeenschapsdienst’, een paar dagen per week, in een bejaardentehuis. Voorlopig nog politiek onmondig, gebruikt hij de hefboom van zijn partij, de Forza Italia.
Ondergrond: Berlusconi werd als Italiaans Premier aan kant geschoven door Haiku-Herman voor zijn Euro-sceptische reflexen, en vervangen door de GoldmanSachs bankier Monti, met de uitdrukkelijke opdracht van Broekzèl aan het Itaiaanse Establishment, om de Cavaliere met de grond gelijk te maken. Monti haalde 4% bij de daaropvolgende algeene verkiezingen…
Die opdracht van Monti is, zoals U merkt, maar zeer beperkt kunnen uitgevoerd worden, en de kat met 7 levens i terug van nooit weg geweest.
Voor alle mensen met een strijdersnatuur, is Silvio Berlusconi – for sure - een na te volgen voorbeeld. Hij ‘geniet’ veel tegenwerking van de Gevestigde Schare van Proditeurs, omdat hij de Schatkist niet hoeft te pluimen om rijk te zijn. Het is eerder omgekeerd: deze flamboyante gewezen quizmaster op cruise-schepen kan met zijn persoonlijk vermogen, alss het er op aan komt, gewoon de gaten in de lege Schatkist stoppen….

Berlusconi i is de man  die de fabrieken draaiende kan hoden!
Enne, over zijn zogezegde ‘seksschandaaltjes’: ook van dàt front geen nieuws meer….
EINDE
*

Geen opmerkingen: