woensdag 12 maart 2014

1852 - LAAT OP DE TRANSEN DE LEEUWEN DANSEN



*
Woensdag 12 maart
Zon 7u04-18u42
H Gregorius de Grote
Is het weer op de naamdag van Sint Gregorius fijn,
dan zal er de eerste zwaluw zijn
*
Paus Gregorius (geboren 540- overleden 12/03/604) werd hij als Perfect van de Stad Rome op latere leeftijd tot Priester gewijd, en als Paus stond hij tegenover de binnenvallende en plunderende Longobarden (De Lange Baarden, Noormannen) onder leiding van de beruchte Barbarosso (Rosse Baard), de wildeman. Dank aan zijn ervaring en vakmanschap kon deze vernietigende stormloop bedwongen worden, en omgebogen tot een algemene vrede, wat later resulteerde in de macht van de Pausen over grote delen van Italië en de Christelijke Wereld..
Tot op de huidige dag is de Katholieke Eredienst over de hele wereld doordrongen van het Gregoriaans, de Gewijde Liturgische gezangen die de Gelovigen begeleiden van de wieg tot het graf, en die meteen de eenheid van de Kerk symboliseren. Tenminste, dat was zo tot in de jaren ’60 de hervormers dachten de landstaal te moeten inbrengen, om zogezegd dichter bij het volk te staan. Het resultaat daarvan is te zien in de bijna lege kerken.
Een zeldzame keer dringt de oude verbondenheid nog door, als hier in Italië hetzelfde Gregoriaans klinkt als in onze Gothische kathedralen. Dat is een veel ouder ‘Alle Menschen werden Brüder’ dat veel authentieker klinkt dan wat moet doorgaan als het Europees ‘Volkslied’. Want dan zij geen woorden nodig. Orgeltaal volstaat.
De Barbarosso van dit verhaal is niet te verwarren met de Portugese volkscommissaris der EU Barosso, en ook niet met de latere Frederik Barbarosso, Keizer van het Heilig Roomse Rijk. Zoek ook geen verband met de Nazi ‘Operatie Barbarosso’, de inval in Sovjet Rusland n juni 1941.
In Toscane vindt U trouwens verschillende zeer goede landwijnen, die allemaal beweren Barbarosso te heten. Zelfs als de wijnbouwer een Blauwbaard is.
*

 
*
*
In het Zadel
Hier volgt een warme en vriendschappelijke oproep van een blog-amateurke dat bezeten is door  waarheidsliefde. De oproep is vooral gericht aan de aan de échte hoernalisten, mannen met beroepservaring die voor de boekskens en voor de pulpgazetten schrijven. Akkoord jongens, dat jullie ook moeten eten, maar het kan toch niet teveel gevraagd zijn om desondanks de ogen te openen? Wij moeten toch ook dagelijks de vele schrijf- en dt-fouten slikken in Uw epistels? Wij zien aan de slinkende verkochte exemplaren, dat jullie iedere morgen aan het werk gaan, met in het achterhoofd ‘wie zal vandaag ontslagen worden’. Vergeet even jullie aangeboren slaafsheid, en schrijf wat meer met buikgevoel, wat direct uit het hart komt. Dàt is wat de mensen vragen omdat ze al dat geleuter om tegen beter weten in gelijk te willen halen, beu zijn als koude pap. Stop dat linkx gedoe en die slippendragerij voor een Elite die op haar laatste benen loopt... Kom bij ons. Zoek de warmte van het eigen nest.
Geef desnoods een eigen sluikblad uit, geschreven door allemaal aliassen. Zoek in Uw Gild de medestanders. De tijd is er rijp voor. Doe desnoods een beroep op financiële steun van de machtigsten onder ons. Mits Uw huidige bazen ervoor betaald worden, zullen ze volgaarne hun persen ter beschikking stellen. Geld, weten ze uit ervaring, heeft geen kleur.
Van op afstand zie ik de dingen misschien duidelijker dan met de neus er boven op. Italië heeft de bocht al genomen en zet dag na dag een neus naar Brussel.
Veel steden in mijn land hebben resten van hun vroegere verdedigingswerken bewaard. Maar hun vroegere trots is niet meer. Het zijn meestal alleen nog ruïnes of toeristische attracties, maar nergens wappert nog de leeuwenvlag of staan er wachters/vendeliers op de torens. Overal in de steden ‘Vrije Ingang’ en voor dieven en moordenaars zijn we extra breed van gedachten. Dat heet vooruitgang.
Vlaanderen is inderdaad in de volle betekenis van het woord, een slavenstaat geworden die enerzijds of anderzijds aan alle zijden dus, vast ligt. Het zal  hopeloos te laat zijn, om op de transen nog leeuwen te laten dansen. Want de leeuwen liggen verondersteld gekluisterd in de kelders, aan de ketenen van de Waalse cordons sanitaire en bewaakt door Vlaamse verraders onder leiding van Kawouter Beke of Kabouter geen Sjiek Toebak waard. De succesvolle Ruwaard/Hoofdman der Vlamingen is, mager en ziek, overgelopen naar de tegenpartij, en spreekt nu ook in termen van ‘met de dood in het hart’ en ‘voor de allerlaatste maal’. De beloofde onafhankelijkheid is opgeborgen, in ruil voor 30 zilverlingen? De watergeest Lange Wapper stapt verdrietig weg op zijn lange benen, nog wat wijdbeender dan voorheen. Al heeft de halve leeuwenkop wel gebruld, nu kakt hij in zijn broek, in de hoop dat de Vlaams Belangers de boel voor het nageslacht wel zullen blijven klaren.
*
‘Eens komt het uur, gloeiend als vuur’, de zang van vroeger dagen, zou dus moeten slaan op die komende mooie zomerdag, einde Mei. Geen nieuwe beloften, geen grote woorden, maar daden. De vraag is maar of de BDW-ers daartoe in staat zijn, want het zijn ondertussen niet meer (met het oog op de return) dan de Tsjeven-Light. Noch mossel noch vis. Ruggengraatloze weekdieren die zich allemaal dooreen met de ellebogen een weg banen naar waar ze de vleespotten van een rijke carrière verwachten, in loondienst van de verdrukkers van hun eigen volk.
*
Het confederale mistgordijn
“Onafhankelijkheid hoeft niet.” Dat zegt Ben Weyts. Heeft de N-VA de bocht ingezet, of is het alleen maar een bevestiging van de koudwatervrees en de tamme dubbelzinnigheid waaraan de partij lijdt?

N-VA’ers worden aan de overkant van de taalgrens en door de Eric Van Rompuys van deze wereld steevast weggezet als ‘separatisten’. Maar zijn ze dat ook? Zelf doen ze alvast hard hun best om dat tegen te spreken. Een nieuwe staatshervorming, een sociaal-economische herstelregering, ‘alles splitsen’, onafhankelijkheid of confederalisme? Voor elk van die opties is er in dit land wel een partij te vinden, maar bij de N-VA vind je ze allemáál terug. Enerzijds, anderzijds en alles daar tussenin was jarenlang het handelsmerk van de ‘tsjeven’ (CD&V) maar tegenwoordig moeten zij toch de duimen leggen voor de dubbelzinnigheid van de N-VA.

Confederaal eindstation?
“Het hoeft niet per se onafhankelijkheid te zijn. Het kan best dat het confederalisme de laatste stap is die Vlaanderen nodig heeft.” Dat zegt Ben Weyts, nummer twee van de N-VA en kandidaat partijvoorzitter, in een interview met De Tijd (08.03.2014). Sommige waarnemers suggereren dat de N-VA de grote bocht heeft ingezet en nogal wat Vlaamsgezinde kiezers zullen zich stilaan vertwijfeld afvragen of de N-VA een Volksunie-bis-verhaal aan het breien is. Maar eigenlijk grossiert de partij al een hele tijd in dubbelzinnigheid en pijnlijke spreidstanden. Is al dat mist spuiten niet meer dan een spelletje politieke stratego, of zit het in het DNA van de partij?
Mietjes of durvers?
De N-VA doet er alles aan om salonfähig te zijn. En dus klinkt het nu dat confederalisme - noem het maar een ‘België-light’ - wel eens het eindstation zou kunnen zijn. Geef ons dan maar het Vlaams Belang, dat is tenminste duidelijk. “Ik heb geen bijzondere splitsingsdrang,” verklaarde Ben Weyts eerder al in een interview. “Nu, het Vlaams Belang heeft wél een splitsingsdrang,” reageerde Gerolf Annemans op de jongste nieuwjaarsreceptie . Wij willen geen ‘België-light’ of België 2.0. Als confederalisme niets meer is dan een eindstation en dus een manier om België te redden, hoeft het niet voor ons. Wij willen baas zijn in eigen land. Wij willen baas zijn over onze eigen centen, onze eigen grenzen, onze eigen toekomst. Door de systemische fout die België heet, kan dat alleen in een onafhankelijk Vlaanderen.
*
De teugels strak aantrekken
Politiek is al vele jaren de kunst van de onmogelijkheden die in de mate van het mogelijke mogelijk moeten gemaakt worden. Een spel dus van op eieren lopen. Tenzij men Schots bloed of Catalaans in de aderen heeft. Maar dan bestaat het risico dat de Navo optreedt. Of dat, zoals in Oekraïne, de pippo’s van de Washing Ton (de Wastobbe) tussenbeide komen omdat hun belangen zouden geschaad zijn. Een excuus waarop zelf Hitler is niet op gekomen. Dat ze ondertussen de goudvoorraad (340 Ton) naar hun hol zouden meegesleept hebben, is pure kwaadsprekerij. In Ford Knox ligt geen Duits goud, geen Belgisch goud, geen Frans goud en dus kan dar zekerlijk ook geen Oekraïens goud liggen. Amerikanen stelen niet van arme mensen….
Tsja, de Onafhankelijkheid is en blijft natuurlijk het eerste doel voor ons, Vlamingen die gekneld zitten in een artificieel ons opgedrongen staatsverband. Maar loebassen en Lamme Goedzakken, als wij allemaal zijn, nemen we hiervoor de tijd. We forceren niks. Daar is zelfs een geleerde theorie over gemaakt, de Baert-doctrine, die zegt dat iedere stap in de goede richting die geen beletsel vormt voor de volgende stap, een goede stap is. Zie de uitdrukking dat men ‘geen lopend paard kan beslaan’.
Over die beeldspraak kunnen we kort zijn: voortaan zal dat paard om de 5 jaar stil staan omdat er verkiezingen zijn. Goed kijken zal dus de boodschap zijn! Maar wees verzekerd: het Vlaams Belang houdt de nodige ijzers nu al in het vuur!!!!
Met bijna 1.000 jaar vertraging nemen we onze kop-positie weer in in wat gezegd wordt ‘de vaart der volkeren’ te zijn.
Geschreven door AABEE via Digitalia

*
 
*

Geen opmerkingen: