donderdag 1 augustus 2013

1416 - DE WERELDJONGERENDAGEN ZULLEN NOOIT MEER VOORBIJ ZIJN


.
1416 -  DE WERELDJONGERENDAGEN ZULLEN NOOIT MEER VOORBIJ ZIJN
.
En in zoiets zou Mgr Leonard nieuw leven moeten in blazen…..
 
Maar Lionheart is bijlange geen Leeuwenhart gebleken….
.
De Waalse aartsbisschop van Mechelen die de Waaltjes een les zou geven in werklust, die ze maar te kopiëren hadden van de Vlamingen. Ja, de man leeft nog en schijnt zelf in blakende gezondheid te verkeren, zodanig dat hij, op het eerste verzoek van Laeken, voor de micro’s het Te Deum Laudamus komt zingen…. Looft de Heer, want de Belgen hebben een nieuwe koning.
Dat deze blog grotendeels op dezelfde golflengte zit als ’t Pallieterke, zal wel voor niemand meer een verrassing zijn, waarschijnlijk. Wie golflengte zegt, speekt over golven en wie schrijft over golven, schrijft over de zee, mijn andere grote liefde. Hier op deze blog spreek ik sinds jaar en dag over de gammele ‘Belgica’ die gewonnen-verloren probeert te overleven, ten bate in hoofdzaak van de kaviaar Tsjeef-achtige salon-socialisten van de aftandse kleurpartijen. ’t Pallieterke drukt zich nog enigszins duidelijker uit, door te spreken van de Beltanic. Maar zover wil ik niet gaan, omdat met de ramp van de Titanic er naast zoveel verwaande snobs, veel te veel arme luizen aan boord waren, waarvoor geen plaats meer was in de reddingssloepen. Dan liever de Noordpool-boot, de Belgica van Baron de Gerlache, waar er geen arme luizen aan boord konden komen, wegens de prijs van de exclusieve tickets…..
En nu : hoppe met de beentjes, Louise, naar Mgr Hazenhart (Ceur de Lièvre?) om er een beetje vaart in te steken (pur forcer la douille).
.
Ter zake :
Fel belaagd
Excellente eminentie,
Gij hebt het niet gemakkelijk in de Kerk van onze contreien. Het is genoegzaam bekend dat gij recht in de leer zijt en niet terugschrikt om die leer ongezouten, zij het soms een tikkeltje onhandig, te verkondigen. Maar dat is uw plicht als herder in een Kerk die leegloopt en waarin de progressieven zowel naar inhoud als naar vorm verwoestend werk hebben geleverd. Van al hun vernieuwingen en theologische inzichten van na het concilie van vijftig jaar geleden, is niets overgebleven. Die hebben geen verf gepakt. Meer nog: er is geen nieuwe, wervende of wervelende dyna-miek uit ontstaan. De progressieven hebben de boel verlamd en de mensen weg-gejaagd. Het resultaat laat zich goed zien in de eertijds deugdelijk-katholieke scho-len, waar het begrip God quasi verdwenen is en waar de band met de sacramenten compleet onbestaande is geworden.
Men kan in deze tijd gerust twaalf jaar op een katholieke school doorbrengen zonder ooit maar een moment van een eucharistieviering, laat staan van een Hei-ig Misoffer, gehoord te hebben. De kerkgemeenschap in Vlaanderen is er één zonder jeugd. De vorige generatie bisschoppen, die mak heeft toegezien en verontrustende signalen bang ontvluchtte, draagt een historische verantwoordelijkheid.
Wat zien wij nochtans dezer dagen? In Brazilië troepen honderdduizenden jongeren uit alle hoeken van de wereld samen om de katholieke wereldjongerendagen enthousiast te beleven, eendrachtig geschaard rond de nieuwe paus, een bijzonder man. Paus Franciscus is net als gij recht in de leer, maar hij heeft ook een broodnoodzakelijke sociale boodschap voor de mensheid, die hij gestalte geeft door zijn eenvoud en zijn zorg voor hen die het in deze wereld met weinig moeten stellen. Die jongeren – waaronder gelukkig ook Vlaamse – houden van de Kerk en zijn leider, die in het betweterige noordwesten van het oude Avondland met een scheef oog bekeken worden door een progressieve intelligentsia die nog maar schaars in getal is maar helaas in de resterende kerk- en onderwijsstructuren nog altijd sleutelposities inneemt.
 
Het is geweten dat gij opgetogen waart toen de stad en de wereld vernamen wie de nieuwe paus werd. Gij zaagt daarin een teken van hoop op een betere wereld, maar
ook van een uitgezuiverde Kerk. Waarop wacht gij nog om alle beschikbare ‘troepen’ – het voetvolk van God – in het gelid te brengen en een dynamiek te doen ontwikkelen die een rechtstreekse afstraling is van wat de Argentijnse paus voorheeft met de mensheid en de Kerk?!
 
Zoals de paus in Rome moeizaam, maar gedurfd, de stallen van het Vaticaanse machtsapparaat aan het uitkuisen is, zoudt gij in onze gewesten misschien eens het-zelfde kunnen doen.
In Nederland is men reeds terug op het goede pad. Na vele donkere postconciliaire jaren herpakt de Kerk zich en weet zij opnieuw doch bescheiden jongeren aan te spreken en hen te betrekken in ‘de vreugde van de Heer’. Ook het algemene katholieke leven met een verzorgde liturgie en een herstel van oude gebruiken veert weer langzaam op, gedragen door een moderne maar zuivere boodschap van rotsvast geloof en dienstbaarheid jegens de medemens.
Nu de burgers onzeker worden over de toekomst en de bedreigingen van een steeds explosiever wordende wereld, van internationale spanningen en de overspoeling van het Westen door een archaïsche, dominante godsdienst uit het oosten, is het tijd om aan de noodrem te trekken, de mouwen op te stropen en de hand aan de ploeg te slaan om Gods overwoekerde akker opnieuw te cultiveren.
De boodschap van de wereldjongeren-dagen en het onmetelijke enthousiasme van zoveel jongeren dat ervan uitgaat, zou toch ook jongeren uit de Lage Landen moeten kunnen aanspreken? Moeten wij daarom de klok terugdraaien?
Geenszins. Maar met het goede uit het verleden is beslist een nieuwe toekomst op te bouwen. De jongeren zijn immers niet de laatsten van gisteren, maar de eersten van morgen!
Ik weet, mijnheer de aartsbisschop, dat gij niet alles alleen kunt doen, maar het staat als een paal boven water dat een inspirerende vonk genoeg is om vele mensen (terug) op de been te brengen. Eigenlijk zitten velen daar op te wachten. Ga anders zelf eens naar de grote baas in Rome, om wat ideeën op te doen!
 
Wij wensen u de naarstigheid bij de grote kuis. En laat de zageventen en betweterige querulanten resoluut achter u.
.
Natuurlijk, zijn naam indachtig, zal het AartsbisDOM geen potten breken. De Grootvorstin van de Guimardstraat zal op post blijven totdat ‘haar onderwijs’ alleen nog de Koran-versie van Marx kent en na op haar pensioen zal ze uitwijken naar een eiland in de Stille Zuidzee, waar ze genoeg heeft aan haar eigen spiegelbeeld.
’t Pallieterke geeft Leonard de raad om eens op consultatie te trekken naar de Paus in Rome. Volmondig akkoord, op voorwaarde dat Zijne Hovaardigheid (al even onwaarschijnlijk!) aan de chauffeur van de lijn-jet vraagt om hem boven ons huis te laten uitstappen. Achteraf kan hij nog altijd de reis naar Rome verder te voet afleggen. Hier bestaan nog ’t allenkante de vele ‘Via Francigena’, zijnde de al-oude pelgrimswegen over berg en dal,  richting Rome, waar ze allemaal naartoe leiden. We zouden, ver weg van de Brusselse geplogendheden, eens kunnen bijkletsen. Al moet ik voordien verwittigen, niet in te staan voor de gevolgen van dat kletsen.
Want blijkbaar kent de man het spreekwoord niet, dat wie niet hoort, dan maar moet voelen. Want, volgens het woord van de Grote Baas, moeten de lammeren  geweid, maar ook gewijd, ttz verwijd worden tot iedereen weer weerbaar wordt.
Het 2de Vaticaans Concilie?! M’n voeten, Gérard. Want ne mens moet eerst leren gaan, voor hij kan lopen. En de Kerk? Wel, die had toch altijd in het midden moeten blijven staan! Enfin, toch minstens voor zolang dat spreekwoord niet op de index wordt gezet.
Geschreven door AABEE via Digitalia
 

Geen opmerkingen: