dinsdag 19 februari 2013

228 - HOUDT DE DIEF ROEPT HET ABVV


A.D. 19 Februari 2013.

Wetewatje : POSTWEZEN  = kinderen van doodgebeten postbodes


1228 - HOUDT DE DIEF ROEPT HET ABVV

 ***

 

***

 
Wacht eens! Julio heeft, op de trappen van de Romeinse Senaat waar hij met 23 rake dolksteken naar de Hades werd gestuurd door zijn mede-senatoren, de juiste woorden gesproken die hier van toepassing zijn;.
William Shakespeare heeft die woorden tot ons gebracht, zij het ietwat opgefleurd. Julio sprak, toen hij op 14 Maart in 44 v.Ch, onder de moordenaars zijn eigen pleegzoon Brutus herkende, volgende gevleugelde woorden uit :  Et tu Brute, filii meï….
Bij ons in de West Vlaanders zouden wij zeggen : ze hebben boter op het hoofd. Of plastischer (zoals ik hoorde bij het begin van mijn carrière in de Melkerij van Langemark) : “Moesten hun koppen op een bende zwijntjes staan, we zouden peinzen, dat de beestjes ziek zijn”….
Nee, zo ver wil niet gaan om te spreken van de varkens-pest. Wij hebben tenslotte meer cultuur in ons botten dan Jos Gheysels.  Die van het ACV dan weer niet et strijdmakkers van ons, toen bleek dat die op de verkeerde lijsten hadden gestaan. Als pestlijders werden ze uit hun rangen gestuurd, en in veel gevallen gebroodroofd.
“Elk zijn toer is niet teveel” is ook een West Vlaams spreekwoord. Wat gij, Heren falsificateurs? Wanneer smijten jullie de handschoen in de ring?

 

***

Ter zake :

De meubelen redden

OPINIE − 18/02/13, 06u49

***

Net voor hij in 2010 opstapte als ACW-voorzitter schreef Jan Renders het boek Macht of kracht? Waarom een sociale beweging nodig is. De grote baas van de christelijke zuil benadrukte dat de kracht van de Beweging - met hoofdletter - steunt op de inzet van tienduizenden vrijwilligers en militanten. "Zonder deze inhoudelijke kracht is er geen macht", klonk het.

Iedereen die de Belgische politiek de voorbije decennia van ver of dicht heeft gevolgd, weet echter ook dat de brute macht van het ACW op de Wetstraat moeilijk overschat kan worden. Het maken en kraken van regeringen, het al dan niet devalueren van de Belgische frank..., de christelijke arbeidersbeweging voerde mee de regie.

Toen er eind 2006, in de periode van het kartel CD&V/N-VA, sprake was van onderhandelingen tussen de N-VA en Jean-Marie Dedecker, kon het ACW nog droogweg zijn veto stellen. En niet alleen CD&V, ook N-VA-voorzitter Bart De Wever plooide prompt als een knipmes.

We zijn amper zes jaar verder, maar het is een positie waarvan huidig ACW-voorzitter Patrick Develtere alleen maar kan dromen. Iedere keer dat hij met een uitgestreken gezicht komt verklaren dat alle aantijgingen uit de lucht gegrepen zijn en het ACW absoluut niets te verwijten valt, brokkelt zijn geloofwaardigheid wat verder af. Ook intern.

De christelijke vakbond vraagt het ACW niet alleen om tekst en uitleg. Hij spreekt over "laakbare praktijken". Dat onderdelen van het ACW afstand nemen van de top, is ongezien.

De enige manier waarop de christelijke arbeidersbeweging de meubelen nog enigszins kan proberen te redden, is door open kaart te spelen. Zijn de aantijgingen van fiscale fraude onterecht? Wel, leg dan de boekhouding en de belastingaangiften op tafel.

Hetzelfde geldt voor minister van Financiën Steven Vanackere. De CD&V'er met een uitgesproken ACW-etiket mag zich naar eigen zeggen 'bedrogen' voelen. Maar vragen in het parlement over transacties tussen een volledig genationaliseerde bank en delen van het ACW blijven onbeantwoord.

Nochtans zijn er wel wat zaken die opheldering zouden kunnen krijgen. Waarom had het ACW nog recht op een deel van de winst van een 100 procent overheidsbank? Waarom betaalde de overheidsbank 110 miljoen euro voor de winstbewijzen, terwijl het ACW nog voor honderden miljoenen verplichtingen tegenover de bank heeft?

Misschien is er op werkelijk alle mogelijke vragen en constructies een sluitend antwoord te geven. Wie kan er dan tegen volledige openheid en transparantie zijn? Het alternatief is dat de Beweging zelf het werk hypothekeert van de tienduizenden vrijwilligers en militanten die zich met de beste bedoelingen voor hun idealen inzetten.  Steven Samyn

***

 
 
 
Sossen, het moet gezegd, gaan heel wat subtieler tewerk om aan geld te geraken. Ze halen het, zeggen ze zzelf, waar het zit; Ook bij Agusta. Of bij Dassault. Geld stinkt niet, menen ze geleerd te hebben bij de werkgevers, hun vijanden…
Ach jong! Weten jullie nog hoe MRM in haar glorie-dagen bezig was met een ‘Onafhankelijke Vakbond’? Dat was een noodzaak gebleken, toen de  Pakbonden van de 3 kleuren, zich torenhoge ‘administratie-kosten toe-eigenden die ze zomaar uit de duim hadden gezogen… Met beschaamde kaken moesten ze nadien alles terug betalen van de Rechtbank.
Tweede bedenking : deze week donderdag 21 februari is er de Algemene Staking van de Rode pakbonden tegen de Rode Regering van Di Jeanetto, maar het ACV houdt zich liever op de vlakte. Een spektakel zò uit de Divina Comedia van Dante Aloghieri weggegrepen …
Derde Bedenking : Ford Genk. Het circus dat daar opgevoerd wordt is waarlijk het gedroomde middel om buitenlandse investeerders aan te trekken. Verstandige mensen zegt U? Zij maken, om hun eigen onbekwaamheid te maskeren, van de honderden dappere arbeiders gewone straat-madelieven in  de internationale vitrine.
Ach jong! Ik stop. Anders is mijn hele dag naar de vaantjes. En daarvoor schijnt buiten het zonnetje veel te vrolijk in een  hemelsblauwe lucht….Nu eerst bij vrienden gaan aperitieven, buiten, in de zon, en uit de wind. Enfin, daar waar men gewoonlijk de luiaards vindt…..
Kan het weer-mannetje op de VRT weer lustig jeremiëren over ‘Ardense sneeuw’….

 

***

(Get) AA 3AB, strijder-schrijver op rust van blog-bubbels. Hij observeert de wriemelende mensenmassa’s en licht op klaarlichte dag het gebeuren bij met een stal-lantaarn. Want hij heeft niet graag dat Breedsmoel-kikkers in zijn zonlicht komen staan.

“Ut mien zunne, of ‘k straal joe, zei de bie”.
 

 

 

Geen opmerkingen: