IN NAAM VAN ORANJE
In Marokko opgegroeid, 30 jaar geleden naar Nederland overgewaaid, moet de man geen kalfskop zijn om in een miljoenenstad in Nederland, met bijna 50 % van dezelfde soort tegen voorlopig nog 50% inheemsen tot Eerste Burger benoemd te worden. Niet verkozen. Intellect? Elleboogwerk? The right man on the righy place, in the richt time? Opportunist? Populist? Arrivist?
Met tijd en boterhammen kan hij voorwaar Ahmed I van Marokkaans Holland worden! Alleen op het juiste ogenblik op het juiste paard wedden!
Dank zij de Partij van de Arbeid, weliswaar op haar retour zogezegd, maar blijkbaar toch nog machtig genoeg om haar wil door te drijven. De leuze ‘Proletarieërs, enz’, is blijkbaar een tijdje geleden al vervangen door ‘Moslims aller landen, verenigt U…’
Of kan men zeggen, dat de Nederlandse Overheid her self gewoon vooruitziend is?
En dat de man vanzelfsprekend loyaal is aan zijn ander Vaderland, daar moeten we toch niet aan twijfelen? Hij is toch een bi-polaire Marokkaan, die in geval van gewapend conflict dan maar 2 handvuurwapens tezelfdertijd zal dragen. Een om zijn Nederlandse vijand neer te knallen, en een om zijn Marokkaanse…
Te zot om aan de beesten te geven!
Aboutaleb onder grote belangstelling beëdigd als burgemeester Rotterdam
In Rotterdam is Ahmed Aboutaleb geïnstalleerd als burgemeester. Dat gebeurde tijdens een buitengewone raadsvergadering. Aboutaleb werd beëdigd door commissaris van de koningin Jan Franssen van Zuid-Holland. Volgens Franssen heeft ‘een wereldstad een wereldburgemeester gekregen’. Met zijn staat van dienst moet Aboutaleb zich kunnen identificeren met het motto
van Rotterdam: geen woorden maar daden, zei Franssen.
Aboutaleb, oud-PvdA-staatssecretaris van Sociale Zaken, is in Nederland de eerste burgemeester
van Marokkaanse afkomst. Hij is in Rotterdam de opvolger van Ivo Opstelten,die tien jaar burgemeester is geweest. Er was veel internationale belangstelling voor de beëdiging van Aboutaleb.
Journalisten uit onder meer Marokko, Frankrijk, Turkije en Duitsland waren aanwezig. Bij de installatie waren verder verscheidene prominenten aanwezig, als burgemeester Job Cohen van Amsterdam en burgemeester Annemarie Jorritsma van Almere.
Ahmed Aboutaleb krijgt een aantal lastige dossiers op z’n bord, zoals het integratieprobleem en veiligheid in Rotterdam
*******
Mijn mening?
Het hek is van de dam – en het zal niet lang meer duren of ook bij ons, in Pelgenland, zullen de poppetjes aan het dansen gaan…Politie of Staatsambtenaren die de eed op de Koraan en op Allah mogen afleggen, Sharia-rechtrbanken (Engeland) die recht spreken op basis van de islam…Kerststallen, kruisbeelden en paasklokken gebannen…Moorden omdat een inheemse terrasjes-zitter in volle Ramadam een pint durft drinken….Bommen en betogingen…
Geef mij één reden waarom wij geen toenadering krijgen van uit hùn wereld, als zij het dan zo goed menen met ons?
Waarom moet de liefde van één kant komen?
woensdag 7 januari 2009
DE SCHEIDING DER MACHTEN
DE SCHEIDING DER MACHTEN
De nieuwe crisis is er een van de rechtsstaat
19-12-2008 - Hendrik Vuye - de morgen - Overgenomen uit Iskander.
Yves Leterme en de zijnen hebben het beginsel van de scheiding der machten met voeten getreden. Goed, maar wat betekent dat precies? En hoe heeft de Belgische grondwetgever het vertaald? Hendrik Vuye heeft het over samenwerking en zelfs vermenging der machten: 'Hoe komt het toch dat we op mondaine aangelegenheden zo makkelijk horen fluisteren van welke signatuur een magistraat is? Dat is nefast, men zet de kat bij de melk', aldus Hendrik Vuye, gewoon hoogleraar Rechtsfaculteit UHasselt.
Digitalia heeft daarvoor een zeer adequate oplossing. De examen- en benoemingsformaliteiten gebeuren, lijk bij de bakker en de beenhouwer, met nummertjes. Allez! Is er ‘tegentjok’? Goed dan. Voor de tragen van begrip. Examens gebeuren uitsluitend schriftelijk en de naam v/d kandidaat is vervangen door een cijfer. Dat blijft geheim, tot na de benoeming. Ieder mandaat (gerecht – politie -onderwijs – provincie – gemeente, enz) draagt persoonlijke verantwoordelijkheid en verloning naar verdienste. Een Hoog Comité van Toezicht, aangesteld op dezelfde manier, evalueert of straft. Geen beroep mogelijk.
De scheiding der machten is waarschijnlijk een van de meest geheimzinnige concepten van ons juridisch arsenaal. Het beginsel wordt aan flarden geciteerd van zodra er een meningsverschil bestaat tussen parlement, regering of magistratuur. Wanneer één van deze groepen het niet eens is met een handeling gesteld door een andere, dan luidt steevast dat de scheiding der machten in het gedrang komt. Men noemt deze scheiding een basisbeginsel van de Belgische rechtsstaat, maar toch staat deze regel niet eens uitdrukkelijk bevestigd in de Belgische grondwet. Men leidt de scheiding der machten af uit wat men dan maar 'de geest' van de Belgische grondwet noemt.
'L'esprit des lois'
Montesquieu heeft dit principe vorm gegeven in zijn L'esprit des lois (1748). Veelal denkt men dat dit boek uitsluitend aan de scheiding der machten is gewijd. In werkelijkheid besteedt de auteur maar enkele luttele bladzijden aan de scheiding der machten. Waar gaat het precies om? Volgens de auteur kent elke staat drie functies: een wetgevende functie, een uitvoerende functie en een rechtsprekende functie. Deze eenvoudige premisse is ongetwijfeld juist. Ook in de meest primitieve staatsvormen zijn er organen die regels uitvaardigen en organen die deze regels doen naleven. Zelfs in een staat als Somalië, waar er al jaren geen sprake meer is van een centraal bestuur, zijn er nog steeds krijgsheren die regels uitvaardigen en doen toepassen.
Montesquieu argumenteert dat wanneer deze drie functies toebedeeld zijn aan eenzelfde orgaan, de machtsconcentratie dermate groot is dat zij zal leiden tot schendingen van de rechten van de burgers en tot het beperken van de politieke vrijheid. Het is dan ook noodzakelijk om te zoeken naar technieken die de politieke vrijheid waarborgen.
Volgens Montesquieu kan men de politieke vrijheid verwezenlijken door het volgen van een principe: 'il faut que le pouvoir arrête le pouvoir'. Vrij vertaald: men moet de staatsorganen dermate organiseren dat de macht van het ene orgaan de macht van het andere orgaan gaat beperken zodat machtsmisbruik onmogelijk wordt. Dit kan in alle eenvoud door de drie functies toe te kennen aan drie verschillende organen: de wetgevende macht, de uitvoerende macht en de rechterlijke macht.
Meer samenwerking dan scheiding
De Belgische Grondwetgever van 1831 heeft dit systeem zeker niet in al zijn zuiverheid overgenomen. In België is er veel meer sprake van een samenwerking der machten dan van een scheiding. De wetgevende macht wordt in België gezamenlijk uitgeoefend door Kamer, Senaat en Koning (art. 36 G.W.). Ook tussen uitvoerende macht en rechterlijke macht bestaan er samenwerkingen: zo bijvoorbeeld benoemt de Koning (uitvoerende macht) de rechters (art. 151 G.W.) en worden de vonnissen en arresten uitgevoerd in naam des Konings (art. 40, lid 1 G.W.).
Misschien is er in België zelfs sprake van een vermenging der machten. Magistraten worden gedetacheerd naar ministeriële kabinetten of zetelen in allerhande werkgroepen opgericht door de uitvoerende macht. Ook in parlementaire commissies zijn ze steeds meer graag geziene gasten. Cabinetards schoppen het wel eens tot de Staatsraad of worden rechter in het Grondwettelijk Hof. Er is wel meer aan de hand dan een politierechter die zich al te graag profileert als de echtgenote van de Minister van Buitenlandse zaken. Er bestaat een soort verwevenheid tussen sommige leden van de hogere magistratuur en sommige politici. Hoe komt het toch dat we op allerhande mondaine aangelegenheden zo makkelijk horen fluisteren - want daar spreekt men niet over - van welke signatuur een magistraat is? Dat is nefast, men zet de kat bij de melk. Was het devies van Montesquieu echter niet dat men net dit dient te vermijden?
Magistraten moeten onafhankelijk zijn van allerhande drukkingsgroepen. Zij moeten tevens onpartijdig zijn. Onpartijdigheid betekent niet alleen dat de magistraat een geding met open geest moet beslechten. Het betekent tevens dat de burgers er kunnen op vertrouwen dat zij door onpartijdige rechters worden berecht. Indien niet wordt voldaan aan deze beginselen van onafhankelijkheid en onpartijdigheid, dan verliest de rechterlijke macht haar bestaansreden.
Magistraten zijn natuurlijk ook kinderen van hun tijd. Voor het Dutrouxtijdperk waren benoemingen en bevorderingen van magistraten politieke beslissingen. Na Dutroux kwam er de Hoge Raad voor de Justitie. Deze Raad heeft alvast de niet geringe verdienste om de benoemingen en bevorderingen toch enigszins te objectiveren. Er is dus hoop voor de toekomst.
De gebeurtenissen van de laatste dagen werpen alvast een verfoeilijk beeld op van de magistratuur. Dat is bijzonder spijtig voor die vele magistraten die plichtsbewust hun werk doen. Dit vaak met heel veel inzet, ondanks de beperkte middelen die Justitie hen ter beschikking stelt.
De politiek bevestigt het beeld dat al bestaat sinds de verkiezingen van juni 2007. Onze staat van goed bestuur wordt niet echt bestuurd. Maar had er dan iemand gedacht dat diegenen die er na anderhalf jaar nog niet waren in geslaagd om een kieskring te splitsen, er wel in gingen slagen om de mondiale bancaire crisis op te lossen? In plaats van deze crisis op te lossen is er een nieuwe crisis bijgekomen, de crisis van de rechtsstaat. Wat betekent goed bestuur nog in een land waar de regering druk uitoefent op de magistratuur? En toch is er nog een sprankeltje hoop. Uiteindelijk heeft de rechtsstaat gewerkt en verdwijnt het boegbeeld van deze regering. Maar toch zal nog veel puin dienen geruimd. Men zal er nu nog de burgers van moeten overtuigen dat we nog steeds in een rechtsstaat leven. Dat zal overtuigingskracht kosten.
Aandacht! Als dat niet verhelderend werkt!
Nagekomen bericht
Wat is de BOM-wet?
De wet over de bijzondere opsporingsmethoden (BOM-wet) laat toe dat politiediensten bijzondere opsporingsmethoden gebruiken, zoals observatie en infiltratie. Die opsporingsmethoden moeten bij een behandeling door een rechtbank gecontroleerd kunnen worden.
Het meest omstreden in de BOM-wet is het 'vertrouwelijke dossier'. Daarin staan bijvoorbeeld de namen van verklikkers en van politieagenten die in het misdaadmilieu geïnfiltreerd zijn. Dit dossier is niet toegankelijk voor onbeklaagden, alleen voor de openbaar aanklager en de rechters van de kamer van inbeschuldigingstelling. Volgens veel strafadvocaten is dat in strijd met heel wat rechtsprincipes.
De nieuwe crisis is er een van de rechtsstaat
19-12-2008 - Hendrik Vuye - de morgen - Overgenomen uit Iskander.
Yves Leterme en de zijnen hebben het beginsel van de scheiding der machten met voeten getreden. Goed, maar wat betekent dat precies? En hoe heeft de Belgische grondwetgever het vertaald? Hendrik Vuye heeft het over samenwerking en zelfs vermenging der machten: 'Hoe komt het toch dat we op mondaine aangelegenheden zo makkelijk horen fluisteren van welke signatuur een magistraat is? Dat is nefast, men zet de kat bij de melk', aldus Hendrik Vuye, gewoon hoogleraar Rechtsfaculteit UHasselt.
Digitalia heeft daarvoor een zeer adequate oplossing. De examen- en benoemingsformaliteiten gebeuren, lijk bij de bakker en de beenhouwer, met nummertjes. Allez! Is er ‘tegentjok’? Goed dan. Voor de tragen van begrip. Examens gebeuren uitsluitend schriftelijk en de naam v/d kandidaat is vervangen door een cijfer. Dat blijft geheim, tot na de benoeming. Ieder mandaat (gerecht – politie -onderwijs – provincie – gemeente, enz) draagt persoonlijke verantwoordelijkheid en verloning naar verdienste. Een Hoog Comité van Toezicht, aangesteld op dezelfde manier, evalueert of straft. Geen beroep mogelijk.
De scheiding der machten is waarschijnlijk een van de meest geheimzinnige concepten van ons juridisch arsenaal. Het beginsel wordt aan flarden geciteerd van zodra er een meningsverschil bestaat tussen parlement, regering of magistratuur. Wanneer één van deze groepen het niet eens is met een handeling gesteld door een andere, dan luidt steevast dat de scheiding der machten in het gedrang komt. Men noemt deze scheiding een basisbeginsel van de Belgische rechtsstaat, maar toch staat deze regel niet eens uitdrukkelijk bevestigd in de Belgische grondwet. Men leidt de scheiding der machten af uit wat men dan maar 'de geest' van de Belgische grondwet noemt.
'L'esprit des lois'
Montesquieu heeft dit principe vorm gegeven in zijn L'esprit des lois (1748). Veelal denkt men dat dit boek uitsluitend aan de scheiding der machten is gewijd. In werkelijkheid besteedt de auteur maar enkele luttele bladzijden aan de scheiding der machten. Waar gaat het precies om? Volgens de auteur kent elke staat drie functies: een wetgevende functie, een uitvoerende functie en een rechtsprekende functie. Deze eenvoudige premisse is ongetwijfeld juist. Ook in de meest primitieve staatsvormen zijn er organen die regels uitvaardigen en organen die deze regels doen naleven. Zelfs in een staat als Somalië, waar er al jaren geen sprake meer is van een centraal bestuur, zijn er nog steeds krijgsheren die regels uitvaardigen en doen toepassen.
Montesquieu argumenteert dat wanneer deze drie functies toebedeeld zijn aan eenzelfde orgaan, de machtsconcentratie dermate groot is dat zij zal leiden tot schendingen van de rechten van de burgers en tot het beperken van de politieke vrijheid. Het is dan ook noodzakelijk om te zoeken naar technieken die de politieke vrijheid waarborgen.
Volgens Montesquieu kan men de politieke vrijheid verwezenlijken door het volgen van een principe: 'il faut que le pouvoir arrête le pouvoir'. Vrij vertaald: men moet de staatsorganen dermate organiseren dat de macht van het ene orgaan de macht van het andere orgaan gaat beperken zodat machtsmisbruik onmogelijk wordt. Dit kan in alle eenvoud door de drie functies toe te kennen aan drie verschillende organen: de wetgevende macht, de uitvoerende macht en de rechterlijke macht.
Meer samenwerking dan scheiding
De Belgische Grondwetgever van 1831 heeft dit systeem zeker niet in al zijn zuiverheid overgenomen. In België is er veel meer sprake van een samenwerking der machten dan van een scheiding. De wetgevende macht wordt in België gezamenlijk uitgeoefend door Kamer, Senaat en Koning (art. 36 G.W.). Ook tussen uitvoerende macht en rechterlijke macht bestaan er samenwerkingen: zo bijvoorbeeld benoemt de Koning (uitvoerende macht) de rechters (art. 151 G.W.) en worden de vonnissen en arresten uitgevoerd in naam des Konings (art. 40, lid 1 G.W.).
Misschien is er in België zelfs sprake van een vermenging der machten. Magistraten worden gedetacheerd naar ministeriële kabinetten of zetelen in allerhande werkgroepen opgericht door de uitvoerende macht. Ook in parlementaire commissies zijn ze steeds meer graag geziene gasten. Cabinetards schoppen het wel eens tot de Staatsraad of worden rechter in het Grondwettelijk Hof. Er is wel meer aan de hand dan een politierechter die zich al te graag profileert als de echtgenote van de Minister van Buitenlandse zaken. Er bestaat een soort verwevenheid tussen sommige leden van de hogere magistratuur en sommige politici. Hoe komt het toch dat we op allerhande mondaine aangelegenheden zo makkelijk horen fluisteren - want daar spreekt men niet over - van welke signatuur een magistraat is? Dat is nefast, men zet de kat bij de melk. Was het devies van Montesquieu echter niet dat men net dit dient te vermijden?
Magistraten moeten onafhankelijk zijn van allerhande drukkingsgroepen. Zij moeten tevens onpartijdig zijn. Onpartijdigheid betekent niet alleen dat de magistraat een geding met open geest moet beslechten. Het betekent tevens dat de burgers er kunnen op vertrouwen dat zij door onpartijdige rechters worden berecht. Indien niet wordt voldaan aan deze beginselen van onafhankelijkheid en onpartijdigheid, dan verliest de rechterlijke macht haar bestaansreden.
Magistraten zijn natuurlijk ook kinderen van hun tijd. Voor het Dutrouxtijdperk waren benoemingen en bevorderingen van magistraten politieke beslissingen. Na Dutroux kwam er de Hoge Raad voor de Justitie. Deze Raad heeft alvast de niet geringe verdienste om de benoemingen en bevorderingen toch enigszins te objectiveren. Er is dus hoop voor de toekomst.
De gebeurtenissen van de laatste dagen werpen alvast een verfoeilijk beeld op van de magistratuur. Dat is bijzonder spijtig voor die vele magistraten die plichtsbewust hun werk doen. Dit vaak met heel veel inzet, ondanks de beperkte middelen die Justitie hen ter beschikking stelt.
De politiek bevestigt het beeld dat al bestaat sinds de verkiezingen van juni 2007. Onze staat van goed bestuur wordt niet echt bestuurd. Maar had er dan iemand gedacht dat diegenen die er na anderhalf jaar nog niet waren in geslaagd om een kieskring te splitsen, er wel in gingen slagen om de mondiale bancaire crisis op te lossen? In plaats van deze crisis op te lossen is er een nieuwe crisis bijgekomen, de crisis van de rechtsstaat. Wat betekent goed bestuur nog in een land waar de regering druk uitoefent op de magistratuur? En toch is er nog een sprankeltje hoop. Uiteindelijk heeft de rechtsstaat gewerkt en verdwijnt het boegbeeld van deze regering. Maar toch zal nog veel puin dienen geruimd. Men zal er nu nog de burgers van moeten overtuigen dat we nog steeds in een rechtsstaat leven. Dat zal overtuigingskracht kosten.
Aandacht! Als dat niet verhelderend werkt!
Nagekomen bericht
Wat is de BOM-wet?
De wet over de bijzondere opsporingsmethoden (BOM-wet) laat toe dat politiediensten bijzondere opsporingsmethoden gebruiken, zoals observatie en infiltratie. Die opsporingsmethoden moeten bij een behandeling door een rechtbank gecontroleerd kunnen worden.
Het meest omstreden in de BOM-wet is het 'vertrouwelijke dossier'. Daarin staan bijvoorbeeld de namen van verklikkers en van politieagenten die in het misdaadmilieu geïnfiltreerd zijn. Dit dossier is niet toegankelijk voor onbeklaagden, alleen voor de openbaar aanklager en de rechters van de kamer van inbeschuldigingstelling. Volgens veel strafadvocaten is dat in strijd met heel wat rechtsprincipes.
HARDLEERSE LINKSEN VANDAAG
DE HARDLEERSE LINKSEN VANDAAG
Succesvolle koopjesdagen in Antwerpen. Volle straten en pleinen. Met daarin: witte burka’s en kopvodden, in massa, en kinderen, die nu al gecondionneerd worden om ‘tegen’ te zijn, in ‘toegelaten’ betogingen. De Witte Mars der Onschuldigen…Er wordt met vuur gespeeld. Straks met voetzoekers, molotov coctails en nog later met bommen. Gaza en Allah ter ere….En de burger staat er bij en keek er naar, gebalde vuisten in de zakken…
En de persen rollen…
De betoging van vandaag wordt georganiseerd door de Vereniging voor de Ontwikkeling en Emancipatie van Moslims. In principe moet het een stille witte mars worden waar alleen vrouwen en kinderen mogen aan deelnemen. Daarom dat het stadsbestuur de manifestatie toestaat. Maar de Arabisch Europese Liga (AEL) roept intussen via de website en per sms zijn militanten op om ook aan te sluiten.
Dit moslim-dingen-Vereniging zal wel een (of meerdere?) VZW zijn, mild onderhouden en gesubsidieerd door de Overheden (want deze buitelen over mekaar heen om te mogen manna strooien), terwijl de meeste demonstranten dan nog wel zullen leven van (ten minste) één leefloon. Neen, niet de meeste vrouwen, want die zijn ‘zwijgende moeders aan de haard’ – als U zich nog herinnert wat dat is - maar, wat te vrezen viel, de betoging werd weeral misbruikt door ‘heethoofden’ waarvan er 13 zijn moeten opgepakt worden.
Volgende keer Beulemans uit Brussel als politiehoofd aanstellen, met zijn bende Luikse polite-gangsters. Deze voordien instrueren, dat het om Vlaams Blokkers gaat, en dat er mag op geklopt worden. Vuurwerk verzekerd!
En dan komt de witte molenaar van uit de hogere sferen waar zijn beroep hem toe verheft, om zeemzoet te verhalen in GVA over….
In de hoop dat het hem doorverteld wordt heb ik in vetjes een paar woordjes bijgevoegd. U kunt nooit weten dat hij eindelijk eens (een beetje) de dwalingen zijns weegs inziet….Al moet ik toegeven dat zowel de molenaar zelf als zijn stukje niet gespeend zijn van literaire kwaliteiten….
**********
De eerste rel van 2009
Het nieuwe jaar is amper twee dagen oud, en de eerste politieke rel is al geboren. Het stond in de sterren van het nieuwjaarsvuurwerk geschreven dat de ongeregeldheden na de AEL-betoging van woensdag een staart zouden krijgen. Er vallen dan ook heel wat kritische bedenkingen bij te maken.
Om te beginnen: eens te meer blijkt dat relatief lange periodes van etnische rust in Antwerpen geen aanleiding mogen geven tot nonchalance. Er is niet veel nodig om de lont aan het kruitvat te steken. (Ja Ja, dank zij de lieve moslimsbroeders is Antwerpen een kruidvat geworden…) Ditmaal was het optreden van Israël in Gaza voor veel moslims blijkbaar een geschikt argument - of voor sommige amokmakers een goede drogreden - om de boel op stelten te zetten en hun woede te koelen op de joodse gemeenschap in Antwerpen, die bij mijn weten toch niet de beslissingen van de Israëlische regering stuurt. Bij een volgende aanleiding in de joost-mag-weten-hoe-nabije-toekomst is het weer raak. De waakzaamheid (Waakzaamheid is een veel te flauw woord. Er had moeten staan: de drastische maatregelen) mag dus niet verslappen. Zelfs niet op 31 december, de dag waarop de politietop elk jaar alle beschikbare krachten nodig heeft om allerlei festiviteiten in goede banen te leiden. Ook dan kan gokken op de goede afloop van een demonstratie een levensgevaarlijk spel zijn, zo is woensdag bewezen. (Doen lijk bij voetbal-hooligans: de politie-uren + materiaal vergoeding doorbereken aan de verantwoordelijken. Voordien bekend maken dat alle schade hoofdelijk zal verhaald worden op de arrestaten. Allen voor ééb. Een voor allen)
In die context begrijpen we de reactie van burgemeester Patrick Janssens op de rellen niet goed. Janssens haalt scherp uit naar de AEL, onder meer omdat die niet voor een ordedienst had gezorgd. In één vloeiende beweging zegt hij dat de politie de risico’s van de manifestatie heeft onderschat. Maar valt de politie dan niet onder de politieke verantwoordelijkheid van de burgemeester? En verwijt de pot dan niet de ketel dat hij zwart ziet? Ik kan me voorstellen dat Patrick Janssens op de politiek windstille 31ste december bezig was met de leuke dingen van het leven en de teugels even wat liet vieren, maar ik denk toch dat hij beter de hand in eigen boezem had kunnen steken. Zijn reactie is niet goed overgekomen op de Antwerpenaar, die zoiets ook niet van hem is gewend. (Is dat niet slaan van op zeer verre en veilige afstand? Anders gezegd om betrokkene geen pijn te doen,en toch maar de indruk van kritiek geven!))
Volgens Filip Dewinter moet het stadsbestuur ophouden met het ’gedoogbeleid’ tegenover demonstranten, waarbij de politie opdracht krijgt om vooral niet te provoceren. Ook met die zienswijze zijn we het niet eens. Antwerpen had de jongste jaren een mooi palmares inzake ordehandhaving opgebouwd, tot er woensdag even een smet op het blazoen kwam. Wat wil Dewinter dan? Dat het Antwerpse politiekorps zich gaat gedragen zoals de stoottroepen van burgemeester van Brussel Freddy Thielemans, die eind 2007 nog zwaar uit de bocht gingen toen het VB vreedzaam wilde demonstreren? Dewinter schreeuwde toen - terecht - moord en brand, hij moet nu dus geen bocht maken. (Lekkie Lekkie toch, Nu gooit U ze op één hoop: agressieve buitenland-dienende relschoppers en vreedzame eigen Vlaamse parlementariërs die cameraploegen te woord staan) Hardhandig optreden van de politie is zelden een goed middel om de vrede te herstellen, die les hebben we in Antwerpen onder meer geleerd van de ervaringen met geweld rond de voetbalvelden. (Wat wist Sarkozy hierover? Hogedrukspuit-werk, dat had er al lang moeten zijn)
En dan de meest ergerlijke vaststelling van allemaal: waarom reageert de weldenkende meerderheid binnen de Antwerpse moslimgemeenschap niet op de rellen? Waar zijn al die prominente stemmen nu? Als er manifesten, charters of open brieven moeten worden ondertekend, staan ze in de rij. Maar als er enige moed nodig is om wantoestanden binnen de eigen gemeenschap te veroordelen, dan blijft het oorverdovend stil. Of was er van al die ’rolmodellen’ de voorbije dagen dan echt niemand aanwezig in stad en land? (Deze vraag stellen, waarde Heer Lex Molenaar, is ze ook beantwoorden! En er zich, begot, in de toekomst naar gedragen! Eindelijk voor die mannen: geen resultaat? Geen centen!)
Zondag komt er nog een betoging tegen de bombardementen op Gaza. Ditmaal mogen alleen vrouwen en kinderen meelopen. Kijk, dàt vind ik nu nog eens een mooi en sterk signaal. (En weer pamperen, hé! In plaats van die moeders bij elkaar te roepen, en uitleg te geven over het conflict. Neen, niet de islam-uitleg, al mogen ze die blijven geloven, maar zze zouden tenminste toch met de argumenten van de tegenpartij – tiens, waar zit die bij ons?- kennis hebben gemaakt…Die mensen moeten leren leven met het feit dat hun islam-waarheid verre van de enige waarheid is. Datzijn toch de spelregels van de democratie?)
Lex Molenaar
VOEM!!!!
Dat is het letterwoord, dat al-dan-niet opzettelijk kan gevormd worden met de beginletters van deze VZW
Vereniging voor de Ontwikkeling en Emancipatie van Moslims.
Als klanknabootsing van een
Molotov cocktail
kan dat tellen.
Nagekomen bericht, geleend bij Angeltjes
Bij de betogers behoorden nogal wat aanhangers van VOEM, een betoelaagde moslim-organisatie die volgens eigen doelstellingen ons laat kennismaken met de islam en de integratie van de moslims in de belgische samenleving nastreeft. Op hun webstek lezen wij volgende mogelijkheden :
Onze workshops voor groepen:
• Marokkaans kookatelier;
• Hennaschilderen;
• Munttheeceremonie;
• Marokkaanse koekjes;
• Arabische muziek;
• Arabische kalligrafie;
• Moskeebezoek;
• Groepsgesprek;
• Hanne en Hassan (spel);
• Oom van de Sultan (spel).
Wie dit achter de rug heeft is fijn geïntegreerd.
Succesvolle koopjesdagen in Antwerpen. Volle straten en pleinen. Met daarin: witte burka’s en kopvodden, in massa, en kinderen, die nu al gecondionneerd worden om ‘tegen’ te zijn, in ‘toegelaten’ betogingen. De Witte Mars der Onschuldigen…Er wordt met vuur gespeeld. Straks met voetzoekers, molotov coctails en nog later met bommen. Gaza en Allah ter ere….En de burger staat er bij en keek er naar, gebalde vuisten in de zakken…
En de persen rollen…
De betoging van vandaag wordt georganiseerd door de Vereniging voor de Ontwikkeling en Emancipatie van Moslims. In principe moet het een stille witte mars worden waar alleen vrouwen en kinderen mogen aan deelnemen. Daarom dat het stadsbestuur de manifestatie toestaat. Maar de Arabisch Europese Liga (AEL) roept intussen via de website en per sms zijn militanten op om ook aan te sluiten.
Dit moslim-dingen-Vereniging zal wel een (of meerdere?) VZW zijn, mild onderhouden en gesubsidieerd door de Overheden (want deze buitelen over mekaar heen om te mogen manna strooien), terwijl de meeste demonstranten dan nog wel zullen leven van (ten minste) één leefloon. Neen, niet de meeste vrouwen, want die zijn ‘zwijgende moeders aan de haard’ – als U zich nog herinnert wat dat is - maar, wat te vrezen viel, de betoging werd weeral misbruikt door ‘heethoofden’ waarvan er 13 zijn moeten opgepakt worden.
Volgende keer Beulemans uit Brussel als politiehoofd aanstellen, met zijn bende Luikse polite-gangsters. Deze voordien instrueren, dat het om Vlaams Blokkers gaat, en dat er mag op geklopt worden. Vuurwerk verzekerd!
En dan komt de witte molenaar van uit de hogere sferen waar zijn beroep hem toe verheft, om zeemzoet te verhalen in GVA over….
In de hoop dat het hem doorverteld wordt heb ik in vetjes een paar woordjes bijgevoegd. U kunt nooit weten dat hij eindelijk eens (een beetje) de dwalingen zijns weegs inziet….Al moet ik toegeven dat zowel de molenaar zelf als zijn stukje niet gespeend zijn van literaire kwaliteiten….
**********
De eerste rel van 2009
Het nieuwe jaar is amper twee dagen oud, en de eerste politieke rel is al geboren. Het stond in de sterren van het nieuwjaarsvuurwerk geschreven dat de ongeregeldheden na de AEL-betoging van woensdag een staart zouden krijgen. Er vallen dan ook heel wat kritische bedenkingen bij te maken.
Om te beginnen: eens te meer blijkt dat relatief lange periodes van etnische rust in Antwerpen geen aanleiding mogen geven tot nonchalance. Er is niet veel nodig om de lont aan het kruitvat te steken. (Ja Ja, dank zij de lieve moslimsbroeders is Antwerpen een kruidvat geworden…) Ditmaal was het optreden van Israël in Gaza voor veel moslims blijkbaar een geschikt argument - of voor sommige amokmakers een goede drogreden - om de boel op stelten te zetten en hun woede te koelen op de joodse gemeenschap in Antwerpen, die bij mijn weten toch niet de beslissingen van de Israëlische regering stuurt. Bij een volgende aanleiding in de joost-mag-weten-hoe-nabije-toekomst is het weer raak. De waakzaamheid (Waakzaamheid is een veel te flauw woord. Er had moeten staan: de drastische maatregelen) mag dus niet verslappen. Zelfs niet op 31 december, de dag waarop de politietop elk jaar alle beschikbare krachten nodig heeft om allerlei festiviteiten in goede banen te leiden. Ook dan kan gokken op de goede afloop van een demonstratie een levensgevaarlijk spel zijn, zo is woensdag bewezen. (Doen lijk bij voetbal-hooligans: de politie-uren + materiaal vergoeding doorbereken aan de verantwoordelijken. Voordien bekend maken dat alle schade hoofdelijk zal verhaald worden op de arrestaten. Allen voor ééb. Een voor allen)
In die context begrijpen we de reactie van burgemeester Patrick Janssens op de rellen niet goed. Janssens haalt scherp uit naar de AEL, onder meer omdat die niet voor een ordedienst had gezorgd. In één vloeiende beweging zegt hij dat de politie de risico’s van de manifestatie heeft onderschat. Maar valt de politie dan niet onder de politieke verantwoordelijkheid van de burgemeester? En verwijt de pot dan niet de ketel dat hij zwart ziet? Ik kan me voorstellen dat Patrick Janssens op de politiek windstille 31ste december bezig was met de leuke dingen van het leven en de teugels even wat liet vieren, maar ik denk toch dat hij beter de hand in eigen boezem had kunnen steken. Zijn reactie is niet goed overgekomen op de Antwerpenaar, die zoiets ook niet van hem is gewend. (Is dat niet slaan van op zeer verre en veilige afstand? Anders gezegd om betrokkene geen pijn te doen,en toch maar de indruk van kritiek geven!))
Volgens Filip Dewinter moet het stadsbestuur ophouden met het ’gedoogbeleid’ tegenover demonstranten, waarbij de politie opdracht krijgt om vooral niet te provoceren. Ook met die zienswijze zijn we het niet eens. Antwerpen had de jongste jaren een mooi palmares inzake ordehandhaving opgebouwd, tot er woensdag even een smet op het blazoen kwam. Wat wil Dewinter dan? Dat het Antwerpse politiekorps zich gaat gedragen zoals de stoottroepen van burgemeester van Brussel Freddy Thielemans, die eind 2007 nog zwaar uit de bocht gingen toen het VB vreedzaam wilde demonstreren? Dewinter schreeuwde toen - terecht - moord en brand, hij moet nu dus geen bocht maken. (Lekkie Lekkie toch, Nu gooit U ze op één hoop: agressieve buitenland-dienende relschoppers en vreedzame eigen Vlaamse parlementariërs die cameraploegen te woord staan) Hardhandig optreden van de politie is zelden een goed middel om de vrede te herstellen, die les hebben we in Antwerpen onder meer geleerd van de ervaringen met geweld rond de voetbalvelden. (Wat wist Sarkozy hierover? Hogedrukspuit-werk, dat had er al lang moeten zijn)
En dan de meest ergerlijke vaststelling van allemaal: waarom reageert de weldenkende meerderheid binnen de Antwerpse moslimgemeenschap niet op de rellen? Waar zijn al die prominente stemmen nu? Als er manifesten, charters of open brieven moeten worden ondertekend, staan ze in de rij. Maar als er enige moed nodig is om wantoestanden binnen de eigen gemeenschap te veroordelen, dan blijft het oorverdovend stil. Of was er van al die ’rolmodellen’ de voorbije dagen dan echt niemand aanwezig in stad en land? (Deze vraag stellen, waarde Heer Lex Molenaar, is ze ook beantwoorden! En er zich, begot, in de toekomst naar gedragen! Eindelijk voor die mannen: geen resultaat? Geen centen!)
Zondag komt er nog een betoging tegen de bombardementen op Gaza. Ditmaal mogen alleen vrouwen en kinderen meelopen. Kijk, dàt vind ik nu nog eens een mooi en sterk signaal. (En weer pamperen, hé! In plaats van die moeders bij elkaar te roepen, en uitleg te geven over het conflict. Neen, niet de islam-uitleg, al mogen ze die blijven geloven, maar zze zouden tenminste toch met de argumenten van de tegenpartij – tiens, waar zit die bij ons?- kennis hebben gemaakt…Die mensen moeten leren leven met het feit dat hun islam-waarheid verre van de enige waarheid is. Datzijn toch de spelregels van de democratie?)
Lex Molenaar
VOEM!!!!
Dat is het letterwoord, dat al-dan-niet opzettelijk kan gevormd worden met de beginletters van deze VZW
Vereniging voor de Ontwikkeling en Emancipatie van Moslims.
Als klanknabootsing van een
Molotov cocktail
kan dat tellen.
Nagekomen bericht, geleend bij Angeltjes
Bij de betogers behoorden nogal wat aanhangers van VOEM, een betoelaagde moslim-organisatie die volgens eigen doelstellingen ons laat kennismaken met de islam en de integratie van de moslims in de belgische samenleving nastreeft. Op hun webstek lezen wij volgende mogelijkheden :
Onze workshops voor groepen:
• Marokkaans kookatelier;
• Hennaschilderen;
• Munttheeceremonie;
• Marokkaanse koekjes;
• Arabische muziek;
• Arabische kalligrafie;
• Moskeebezoek;
• Groepsgesprek;
• Hanne en Hassan (spel);
• Oom van de Sultan (spel).
Wie dit achter de rug heeft is fijn geïntegreerd.
ZANFEEST DAAGS NA VALENTIJN
ZANGFEEST DAAGS NA VALENTIJN
Een beetje heraut zijn, om mee in het koor der enthousiastelingen, reclame te maken voor Sint Valentijn op 14 februari, gevolgd door een even grote liefdesbetuiging voor Vlaanderen op 15 februari: mag het? Om de zenuwen te prikkelen en de smaak aan te wakkeren, ziehier wat de folder van het ANZ nu al mededeelt.
Let AUB op, niet alleen vandaag; maar ook in lengte van dagen, op www.anz.be en www.zangfeest.org en dat de koren mogen klinken!
SAMENZANG
- Mijn Vlaanderen heb ik hartelijk lief (G. Antheunis/Th. Coopman)
- Het lied der Vlamingen (P. Benoit/E. Hiel)
- Vlaanderen (R. Veremans/W Gijssels)
- Lied van mijn Land (1. De Sutter/A. van Wilderode)
- Daar is maar één Vlaanderen (J. Van Hoof/R. De Clercq)
- Laat ons liefste samen varen (A. Preudliomme/B. Peleman)
- Mijn zoetlief was een weverkijn (A. Preud’homme/T. van Brabant)
- Roosmarijntje (A. Preud’homme/B. Peloman)
- Schachten liefde (J. Mertens/F. Geens)
- Vlaanderen boven al (F1. van Duyse/H. von Fallersleben)
- Omdat ik Vlaming ben (M. Matth(jssens/L. Lambrechts)
- Wij zijn bereid (.1 Tinel/R. Lammens)
- De Blauwvoet (E. Hullebroeck/A. Rodenbach)
- Groeninge (J. Van Hoof/G. Gezelle)
- Beiaardlied (P. Benoit/J. De Geyter)
- Gebed voor het Vaderland (0. Feremans - R. Pirjns)
- Die stem van Suid-Afrika (ML. de Vu/iers - Cd. Langenhoven)
- Wilhelmus van Nassouwe (volkslied - M. van St. Aldegonde)
- DeVlaamseLeeuw(K.Miiy-H. Van Peene)
Al deze liederen werden reeds gedigitaliseerd. U vindt de partituur op www.anz.be .Waarom zou u niet van de gelegenheid gebruik maken om deze liederen reeds vooraf te oefenen in uw vereniging of familie- en vriendenkring?
KLEINKUNSTLIEDJES
- Brussel (Liesbeth List)
- Brussel (Johan Verminnen)
- Brussel (De Vaganten)
- Pieter Breughel in Brussel (Wannes Van De Velde)
- Omdat ik Vlaming ben (Will Tura)
- Ik ben blij dat ikje niet vergeten ben (Joost Nuissi)
- Houden van (Miel Cools)
- Ga met me mee (Bart Van den Bossche)
Brassband Scaldis en pianist Wim Berteloot zorgen voor de begeleiding van de samenzang en leden van tal van koren vormen samen het grote Zangfeestkoor. Dirigenten van dienst zijn Ivo Van Gils, Erwin Pallemans, Peter Leys en Iris Peters. De groep Rock & d’rover brengt enkele Brussel-liederen. De muziekkapel van de KSA van Geraardsbergen en van het VNJ verzorgen elk een optreden, alsook de Thebaanse trompeffen van KSA Hanske de Krijger uit Oudenaarde. Hans Schoofs en Elke Heylen zijn de presentators van dienst. Anton Aldi zorgt zoals steeds voor enkele gevatte teksten.
Regisseur van dienst is Paul Cordy.
KINDERZANGFEEST
Net als de vorige jaren, zijn kinderen van harte welkom op het Zangfeest. Speciaal voor hen is er een apart programma (doelgroep 3 tot 12 jaar) voorzien. Thema is (daags na Valentijn) verliefd zijn’. De kinderen worden gevraagd in een rood hemd of kleedje te komen. Er wordt verzameld in de inkomhal van de Lotto Arena. In een aparte zaal worden de kinderen in twee groepen onderverdeeld: zij die graag zingen en zij die liever springen en dansen. Onder professionele begeleiding worden de kinderen voorbereid op hun optreden: liedjes repeteren en eenvoudige danspasjes aanleren, attributen knutselen,...
Halverwege het Zangfeest tonen de kinderen het resultaat aan het publiek. De enen zingen samen met het publiek:
- ‘k Zag twee beren
- Wil jij mijn vriendje zijn (Elly& Rikkert)
- Ik ben verliefd (Gert& Samson)
- Ik hou van u (Noordkaap)
de anderen toveren het middenplein om tot een kleurrijk geheel. Op die manier beleven de kinderen een onvergetelijke dag.
De kinderen kunnen zich nu reeds inschrijven en krijgen dan alle info toegestuurd. Wie wil, kan zelfs vooraf komen oefenen op de repetitiedag. Meer info op www.zangfeest.org.
ANZ 60 jaar
Het Algemeen Nederlands Zangverbond bestaat 60 jaar! De jarige stelt het goed, dank u, uitstekend zelfs. Dankzij ons digitaliseringsproject van oude partituren, dat ook in 2009 onverminderd verdergaat, groeit de belangstelling voor ons muzikaal erfgoed opnieuw. Steeds meer muzikanten, scholen en jeugdverenigingen maken dankbaar gebruik van ons partituren- en cd-aanbod.
Dit positief elan willen we ook doortrekken naar het Zangfeest. Om te beginnen verhuizen we naar een andere locatie: de Lotto Arena. Deze gloednieuwe zaal, vlak naast het Sportpaleis, biedt plaats aan 6.000 personen, is een pak gezelliger en biedt bovendien heel wat meer comfort voor het publiek.
Meteen kiezen we ook voor een nieuwe datum: 15 februari 2009. Hiermee willen we niet langer de concurrentie aangaan met het mooie lenteweer en de vele communie- feesten en buiten-activiteiten in april. De regieploeg is er alvast klaar voor om er opnieuw een mooi en strijdbaar Zangfeest van te maken waar het publiek zich de longen uit het lijf zal kunnen zingen.
Brussel
Onder het motto ‘Een hart voor Vlaanderen’ focust het 72ste Vlaams Nationaal Zangfeest op Brussel, een stad waar we, zacht uitgedrukt, een haat-liefde-verhouding mee hebben. Brussel is evenwel onze hoofdstad, zowel economisch als cultureel van groot belang voor Vlaanderen en dus mogen we Brussel onder geen beding zomaar prijsgeven. Dit zou een historische fout zijn.
Belofte maakt schud
Enkele maanden voor de verkiezingen is het ook tijd voor de lakmoesproef. Het ANZ is alvast de vele beloftes (splitsing BHV, een grote staatshervorming) van onze volksvertegenwoordigers niet vergeten en samen met u willen we onze heren en dames politici erop wijzen dat Vlaanderen niet langer gediend is met politici die hun woord niet houden en zelfs bereid zijn toegevingen te doen ten nadele van hun eigen gemeenschap. Het is tijd voor verandering! Tijd voor een eigen staat!
Componisten Jef Van Hoof (50 jaar geleden gestorven) en Peter Benoit (175 jaar geleden geboren) vormen de muzikale draad doorheen het programma.
Het Zangfeest begint plechtig en eindigt groots met telkens een fragment uit de Rubenscantate, maar dé blikvanger wordt ongetwijfeld het optreden van
Ann De Renais.
Deze Vlaamse sopraan staat internationaal aan de top, maar is in eigen land quasi onbekend. Ze begon haar carrière bij de a capella-groep The Swingle Singers in London, waar ze nu nog altijd woont en deel uitmaakt van The BBC Singers en The London Voices.
Als soliste zingt ze regelmatig in de grootste operahuizen en concertzalen (Milaan, Parijs, New York,...) en zong ze de soundtrack van de films van Harry Potter, Star Wars en The Lord of the Rings. Allemaal indrukwekkend en toch of misschien juist vanwege die internationale afstand heeft zij ook een grote voorliefde voor het Vlaamse kunstlied, getuige drie prachtige cd’s met werken van Van Hoof en Benoit. Op het Zangfeest zingt ze de intimistische pareltjes “t Is Stille’ en ‘Ik heb u lief’ van Jef Van Hoof en het vrolijke ‘Spinnelied’ van Peter Benoit.
Ook de dansers en Vendeliers van Kunstgroep Alkuone uit Aalst behoren tot de wereldtop. Vroeger waren ze een vaste waarde op het Zangfeest, maar de vele buitenlandse tournees en opdrachten maakten dit niet meer mogelijk. In 2009 zullen ze nog eens van de partij zijn en dan nog in volle bezetting. Dit belooft.
Kom met vrienden en familie, jong en oud, naar het Zangfeest om samen met duizenden Vlamingen in verbondenheid onze Liederenschat te zingen en complexloos onze identiteit uit te dragen.
Het ANZ dankt zijn sponsors : Flandria/Kasteel Fruithof (Boechout)/Antwerp Tax Vlaams & Neutraal Ziekenfonds/Uitgeverij Egmont/Marnixring Internationale Serviceclub/Pro/vzw Jules Dhondt/Sabam-Cultuur
zondag 4 januari 2009
VAN ROMPUY EEN: DE FIGURANTEN
VAN RAMPUY EEN: DE FIGURANTEN
Hopelijk duurt de komedie niet al te lang. In de loop naar 20121 zal er nog wel ergens een fris nieuw Fortis-zaakje, of een schandaaltje of twee-drie uitbreken, die de val van de O zo noodzakelijke regering desnoods, indien nuttig geacht, kunnen meebrengen. Hoop doet leven. Wordt er ook niet gezegd dat het Staatshoofd een beetje op de sukkel is met zijn gezondheid? Al kan het natuurlijk ook zijn dat er toestanden komen die een ‘Staat van Beleg’ zouden verrechtvaardigen. Met dictators als Janssens in Antwerpen hoeft het allemaal niet lang te duren. Kijk naar de ‘Witte Mars’ van vandaag….Nu Abu DJa DJa van AEL vrijgesproken is van ophitsing, en vermits er zich nieuwe oppordigniteiten meer dan voordoen, is de kans niet denkbeeldig dat het Arm belgisch Leger zal moeten ingezet worden. Weliswaar tegen die dubbele paspoorten, maar, vergeet niet, dat zijn ook belgen. Weshalve de bladen zullen kunnen spreken van burgeroorlog…En wie zal dan weer de boter gefret hebben?
Pas op jongens en meisjes! In dit land zijn het altijd wij, de Flaminganten, die den uil van het spel zijn! Wij zijn de hoekstenen van het land, want op onze ruggen wordt het land verder gedragen. En om te kunnen dragen, moeten ruggen geboden zijn!
Please! Vlug nieuwe Grote Verkiezingen AUB!!! Want als het allemaal te lang zou duren, zijn de mensen hun geheugen weer kwijt. De Klein (Vlaamse) verkiezingen van 7 Juni naderen snel en deze zullen gelden als proef op de som. Met als resultaat een Vlaamse regering die de volkswil weerspiegelt, en dus ook die volkswil uitvoert…Of weer niet…Daar voor is niet eens 5 minuten politieke moed nodig. De morgen na de verkiezing gewoon handelen is voldoende.
Een gunstige morgenwind bracht mij de samenstelling van de ploeg figuranten, die de Sfinx van Rompuy onder, naast en boven zich heeft staan. Ik heb de poppetjes voor U in mijn schijnwerpers gevangen gezet. De bolle-smitto op de foor gaat open. Jullie hebben de volle permissie. Eerst de Kamervoorzitter, want die weet al niet meer hoe te zitten, danig heeft hij zijn derrière op alle plaatsen verbrand.
De regering Van Rompuy I (12 W/ 10 Vl)
- Herman Van Rompuy (CD&V): eerste minister
• -Vicepremiers Reynders (MR): vicepremier, Financiën en Institutionele Hervormingen_
-Laurette Onkelinx (PS): vicepremier Sociale Zaken en Volksgezondheid
- Karel De Gucht (Open Vld): vicepremier, Buitenlandse Zaken
- Steven Vanackere (CD&V): vicepremier Ambtenarenzaken, Overheidsbedrijven en Institutionele Hervormingen
- Joëlle Milquet (cdH): vicepremier Werk en Gelijke Kansen"
Ministers:
-Stefaan De Clerck (CD&V): Justitie
- Sabine Laruelle (MR): minister van KMO's, Zelfstandigen, Landbouw, Wetenschapsbeleid
- Marie Arena (PS): minister van Maatschappelijke Integratie, Pensioenen en Grote Steden
- Pieter De Crem (CD&V): minister van Landsverdediging
- Paul Magnette (PS): minister van Klimaat en Energie
- Charles Michel (MR): minister van Ontwikkelingssamenwerking
- Vincent Van Quickenborne (Open Vld): minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen
- Annemie Turtelboom (Open Vld): minister van Migratie- en Asielbeleid
- Guido De Padt (Open Vld): minister van Binnenlandse Zaken
Staatssecretarissen
- Etienne Schouppe (CD&V): staatssecretaris voor Mobiliteit, toegevoegd aan de eerste minister
- Carl Devlies (CD&V): staatssecretaris voor de Coördinatie van de fraudebestrijding, toegevoegd aan de eerste minister en de minister van Justitie
- Bernard Clerfayt (MR): staatssecretaris voor de Modernisering van de Federale Overheidsdienst Financiën, de Milieufiscaliteit en de Bestrijding van de fiscale fraude, toegevoegd aan de minister van Financiën
- Olivier Chastel (MR): staatssecretaris voor Buitenlandse Zaken, belast met de Voorbereiding van het Europese Voorzitterschap, toegevoegd aan de minister van Buitenlandse Zaken
- Julie Fernandez-Fernandez (PS): staatssecretaris voor Personen met een handicap, toegevoegd aan de minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid
- Melchior Wathelet (cdH): staatssecretaris voor Begroting, toegevoegd aan de eerste minister en staatssecretaris voor Gezinsbeleid, toegevoegd aan de minister van Werk, en wat de aspecten inzake personen- en familierecht betreft, toegevoegd aan de minister van Justitie
- Jean-Marc Delizée (PS): staatssecretaris voor Armoedebestrijding, toegevoegd aan de minister van Maatschappelijke Integratie, Pensioenen en Grote Steden "
****************
CVP 4 + 2 = 6
PVV 3 + 0 = 3
PS 3 + 2 = 5
MR 3 + 2 = 5
cdH 1 + 1 = 2
Totaal 14 + 7 = 21
zaterdag 3 januari 2009
OOK ZOVEEL, WALTER EN DIRK
OOK ZOVEEL, WALTER EN DIRK
Maar ‘onze’ en dus ook ‘mijn’ IEZERTORRE is er niet mee gediend, zo neuze-neuze nabij te staan met een reuzengrote rode VBTT-balon waarop een witte vredesduif geklemd staat. Die daarenboven immenser schijnt dan hetIJzermonument…Mijn mailbox staat nog altijd te trillen van verontwaardiging!
Den IJzertoren, mijn waarde Heer Voorzitter, staat er kloek en sterk genoeg alleen in al zijn glorie bij, zonder dat er kunstmatig vreemde psychedelische elementen moeten aan toe gevoegd worden, die uit de koker komen van een drugverslaafde. Is de klare boodschap, in vier talen, op ieder hoek, NOOIT MEER OORLOG, dan niet duidelijk genoeg? Of acht U het niet opportuun deze leuzen onder de ogen te brengen van Uw vrienden, de bommenleggers-Allah adepten?
Ook zoveel dus, mijn waarde Heer Voorzitter, en mijn waarde Alg. Secretaris, en een speciaal bedankje omdat jullie Anton Van Wilderode nog net niet bij de andere afgedankte symbolen in de kelder hebt gezet.
Zou de Heer Dirk Demeurie, als Alg. Secretaris, volgende jaren eens de Onder Secretarissen een kans willen geven? Misschien hebben zij een beter idee. Nu Bettina-lief en Bertje-zoet stilaan aan het wegdeemsteren zijn in en uit hun romppartijtje. Of vergis ik mij? Waren die in en op elkaar draaiende wentelende bollen op het scherm dan niet het werk van de VBRT, toen Aimé Vanhaecke daar met de Eerste Viool, pardon met Betitina Gheuysen in bed lag? Met die afschuwelijke bollen zullen we nog jaren zitten (en waarschijnlijk ook met de betaling voor hun ‘volgrechten’ aan Bettina-lief), maar van de protagonisten zijn we gelukkig verlost. Bertje zit zo goed als in de onderlade bij Carloientje en Bettina-lief, met of zonder kopvod, ligt ergens elders aan de papfles.
Dus neen, beide Heren! Blijf met Uw partij-pollen af van ‘d’en IEZERTORRE’ , en als U iets wilt doen, zet dan een aftel-klok boven op zijn kruiskop, zo groot als een zwaaiend vuurtorenlicht.
Wat er af te tellen valt? Ja, ik wist dat U dat niet zou (willen) weten. Maar ik zal U helpen (mijn bankrekenig vindt U rechts onderaan. Voor giften boven de € 30.000,- is een fiscaal attest voorzien, dat ik helaas, eerst bij jullie moet komen afkijken). Stel de klok in op 100 dagen. Dat is het getal dat de scholieren ook gebruiken om hun bevrijding te vieren. Zij uit de klauwen van de leraren, wij uit de klauwen van de usurpatoren…
Een vredevol en een gezond 2009
voor u en allen die u dierbaar zijn.
Walter Baeten, Voorzitter
Dirk Demeurie, Alg. Secretaris De winter
sluit ons in,
maar voor
een nieuw begin,
een jonger jaar
gaat open
met hunkeren
en hopen,
met vragen
en met wensen
van heil
voor alle mensen!
Anton van Wilderode
(°28-6-1918 - †15-6-1998)
FOREL MET BOTERSAUS (Slot)
FOREL MET BOTERSAUS (slot)
De titel had even goed kunnen luiden LEKKEN & GASLEKKEN, want aldus GVA van een tijdje terug, is een GASLEK al stof voor Holocaust-oprispingen….
’What ’s in a name’, vraagt de Joodse Defensie Liga (JDL) Europa zich af op zijn website, waar Mortselaar Philippe Geubels consequent ’Philippe Goebbels’ wordt genoemd. Het heeft de speellijst van de stand-upcomedian geplaatst en de uitdrukkelijke oproep om boycotacties te ondernemen.
Geubels haalde zich de woede van de JDL op de hals met een grap over de recente Hitler- rel rond het VRT-programma Plat Préféré: “Als in Antwerpen een gaslek ontstaat, zal hoofdredacteur van Joods Actueel, Michael Freilich dan het stadsbestuur aanklagen wegens provocatie?”, vroeg hij zich in zijn eindejaarsconférence af. Eerst was er sprake van dat de VRT het stuk zou schrappen uit de uitzending op kerstdag, maar het besliste dat toch niet te doen.
*******
Inderdaad, als de waanzin van de politiek-correcte onzin ooit eens zou ophouden, en dat wij luidop zouden mogen denken wat er leeft in ons hart en in ons hoofd, dan mag Seppe Weiss van het CGKR zijn C4 komen halen. Tenzij hij en zijn bende ondertussen ontvoerd of veilig uitgeweken zijn naar het land van herkomst van hun beschermelingen, alwaar ze zullen kunnen genieten van de geneugten van het leven onder Allah’s knoet. Die gemaskerde baardmannen aldaar zijn geweldig knap met slagzwaarden. En wie van Allah’s missie met lege handen terug komt, ja kijk, ze zullen het maar moeten geweten hebben. In die gevallen voorziet de Koran geen enkele maagd, om in der eeuwigheid mee te stoeien…
En voor wat de Holocaust betreft : tegen dan leeft er misschien geen mens mee die zich die dingen nog herinnert. En zijn er misschien geen 6.00.000 maar 60.000.000 slachtoffers te herdenken…Wijlen Vadertje Stalin leerde het immers aan zijn volgelingen: 1 dode is een drama. 1 Miljoen doden is een statistiek.
De titel had even goed kunnen luiden LEKKEN & GASLEKKEN, want aldus GVA van een tijdje terug, is een GASLEK al stof voor Holocaust-oprispingen….
’What ’s in a name’, vraagt de Joodse Defensie Liga (JDL) Europa zich af op zijn website, waar Mortselaar Philippe Geubels consequent ’Philippe Goebbels’ wordt genoemd. Het heeft de speellijst van de stand-upcomedian geplaatst en de uitdrukkelijke oproep om boycotacties te ondernemen.
Geubels haalde zich de woede van de JDL op de hals met een grap over de recente Hitler- rel rond het VRT-programma Plat Préféré: “Als in Antwerpen een gaslek ontstaat, zal hoofdredacteur van Joods Actueel, Michael Freilich dan het stadsbestuur aanklagen wegens provocatie?”, vroeg hij zich in zijn eindejaarsconférence af. Eerst was er sprake van dat de VRT het stuk zou schrappen uit de uitzending op kerstdag, maar het besliste dat toch niet te doen.
*******
Inderdaad, als de waanzin van de politiek-correcte onzin ooit eens zou ophouden, en dat wij luidop zouden mogen denken wat er leeft in ons hart en in ons hoofd, dan mag Seppe Weiss van het CGKR zijn C4 komen halen. Tenzij hij en zijn bende ondertussen ontvoerd of veilig uitgeweken zijn naar het land van herkomst van hun beschermelingen, alwaar ze zullen kunnen genieten van de geneugten van het leven onder Allah’s knoet. Die gemaskerde baardmannen aldaar zijn geweldig knap met slagzwaarden. En wie van Allah’s missie met lege handen terug komt, ja kijk, ze zullen het maar moeten geweten hebben. In die gevallen voorziet de Koran geen enkele maagd, om in der eeuwigheid mee te stoeien…
En voor wat de Holocaust betreft : tegen dan leeft er misschien geen mens mee die zich die dingen nog herinnert. En zijn er misschien geen 6.00.000 maar 60.000.000 slachtoffers te herdenken…Wijlen Vadertje Stalin leerde het immers aan zijn volgelingen: 1 dode is een drama. 1 Miljoen doden is een statistiek.
Abonneren op:
Posts (Atom)