QUANTO QOSTA IMMIGRATIE ?

QUANTO COSTA IMMIGRATIE

Kosten immigratie? Minstens 100 miljard
25-07-2009 - Syp Wynia - Elsevier

Hoe voorspelbaar klinkt het ach en wee over de reeks vragen over de kosten van de immigratie van PVV-Kamerlid Sietse Fritsma aan de Haagse ministeries. Het zou een nieuw dieptepunt in het optreden van de PVV zijn. Maar is dat wel zo?
Wie onderzoek doet naar kosten immigratie wordt verguisd Het is juist broodnodig dat er een onderzoek komt naar de kosten en baten van de grootscheepse immigratie sinds het midden van de jaren zestig. Al was het maar omdat politici dan tenminste weten wat de materiële gevolgen zijn als ze wederom de grens openzetten voor immigranten met vergelijkbare kenmerken (herkomstgebieden, opleiding, werkkansen, cultuur, taal) als de eerder binnengekomen immigranten. Het gaat daarbij uiteraard in de eerste plaats om de niet-westerse allochtonen, inmiddels twee miljoen in getal, die op de lijstjes van werkloosheid, uitkeringen, misdaad en lage inkomens gemiddeld (stevig) uit de toon vallen.
Vorige maand dienden PVV, VVD en Verdonk samen al een motie in om een dergelijk onderzoek af te dwingen. De rest van de Kamer bleek echter niet geïnteresseerd en stemde de motie weg (Verdonk heeft zich kennelijk ook bedacht, ze is nu plotseling tegen de vragen van Fritsma). Dat niet willen weten is merkwaardig. Het is des te merkwaardiger, omdat er voortdurend kwalijke verdraaiingen en mythes worden rondgestrooid over de zogenaamde baten van de immigratie. Die zijn er namelijk niet, althans hoogstzelden. Het Centraal Planbureau kwam de afgelopen jaren in diverse publicaties al tot de conclusie dat een immigrant per saldo alleen een economische bijdrage aan Nederland levert als hij binnenkomt als zijn opleiding is voltooid, hij tijdens zijn verblijf meer verdient dan de gemiddelde ingezetene, zo ook bovengemiddeld bijdraagt en weer vertrekt zodra die inkomsten wegvallen.
Het zal duidelijk zijn dat de meeste immigranten van de laatste halve eeuw niet aan die voorwaarden voldoen, zelfs de hardwerkende maar laagbetaalde Polen niet ˆ daarvoor betalen die namelijk te weinig belasting en premies. Desalniettemin blijven politici maar beweren dat immigratie nodig is voor het tegengaan van de vergrijzing (onzin, veroorzaakt alleen vreselijke overbevolking). En dat ook de bestaande immigranten per saldo een nuttige bijdrage leveren om de ouder wordende Nederlander te verzorgen (het omgekeerde is het geval: allochtonen zijn vaker werkloos en islamitische immigrantenvrouwen werken vrijwel niet in de zorg). Daarom is het uitstekend dat Fritsma zijn Kamervragen heeft gesteld. Tot dusver moesten we het doen met schattingen van Pieter Lakeman, die tien jaar geleden tot een negatief saldo van 70 miljard gulden kwam ˆ alleen voor de Turken en Marokkanen, te vermeerderen met rente. Onderzoeker Carlo van Praag kwam eerder, in 1988, tot een negatief saldo van 54 miljard gulden over de voorgaande 13 jaar (maar mocht dat niet publiceren).
Elsevier kwam vorig jaar met een schatting van minstens 100 miljard euro tot dan toe. Uitgaande van al de extra kosten en geringere bijdrage, van de kosten van vreemdelingenadvocaten tot het vele male hogere uitkeringengebruik zou het niet vreemd zijn als daar jaarlijks ongeveer een tiende bijkomt. Maar het blijft schatten. De antwoorden op de Kamervragen van Fritsma kunnen mogelijk een preciezer inzicht bieden ˆ als het kabinet de vragen tenminste niet saboteert. Tegelijkertijd is het wel heel vreemd dat er onder de duizenden sociale wetenschappers, faculteiten en onderzoeksbureaus zo weinigen zijn die reden hebben gezien een grondig onderzoek naar het al dan niet batig saldo van de immigratie te doen. Wie het wel deed werd verguisd. De kosten van de immigratie moeten kennelijk worden verzwegen om de falsificaties en de mythes voort te laten bestaan. Het ach en wee van Femke Halsema en Alexander Pechtold kan ook niet anders worden uitgelegd
Bron Iskander

Digitaliaanse Divers Divergentia

Quanto casta? Ja Mens! Dat is….staatsgeheim! Nog meer dan Defensie, Spionage en Contra-Spionage samen. Liggen trouwens alle vier in dezelfde lijn, waarover liefst zo weinig mogelijk gecommuniceerd wordt….Het is de die telt, niet de realiteit….

In die zin spreekt het wederwoord in de Kamer van onze Federale Kardinaal Van Rompuy boekdelen. De vraag naar de cijfers, hoeveel personen en hoeveel centjes die tweede golf ‘regularisaties’ zou kosten, was het antwoord: dat weten we niet, en trouwens, het gaat niet om de centen, maar om mensen. En dat (sneer!) was het verschil tussen de vraagstelster en de Eerste Minister…Tjeviger kon het niet zijn….Trouwens, de uitvoering is in handen van een half dozijn linkse Franscouillonse ministers. En die zijn niet gewoon te rekenen. Is toch maar het geld van de Vlamingen…..

Wij zijn in het land b. nog altijd in de na-periode van een gerechterlijk vonnis, waarin de Staaat verdeeld werd om per dag en per ‘sans papier’ aan deze een dwangsom uit te betalen ad € 500,- het zij per maadn meer dan € 15.000 boven op hun gratis logies in hotels, eveneens op kosten van Jan-met-de-pet…

Mijn achterlijk Digitaliaans gedacht?

Dat men het probleem totaal verkeerd ziet. De vraag zou niet moeten zijn ‘wat kost het’ – maar ‘wat brengt het op’!.
A la bonheur, ik wil breed zijn : lees de vraag dan als ‘wat is het netto overschot tussen baten en kosten’ – Bij een optelsom met negatief resultaat (kosten groter dan baten): onmiddellijk er mee stoppen! Zo niet duurt het spelletje niet meer lang…..of is men echt niet goed in het hoofd. Alhowel, dat er ’kosten zijn’ aan onze Grote Geesten, wisten we al lang!

Waarom denk ik nu, als contrast, aan onze EIGEN arme landgenoten-voorouders (nonkels en tantes van mijn moeder), die ten tijde van ‘Dinska Bronska’ met de Red Star Line van miserie zijn uitgeweken naar Amerika? Kwamen zij ook terecht in een land waar de gebraden kiek hen in de mond vloog? Of kwamen zij eerder van de regen in de drop? Het is mij nochtans niet bekend dat zij daar danig welkom waren…Men had daar al eters genoeg! Het is mij nog minder bekend dat zij zich konden wentelen in de sociale hangmatten, want die waren er niet. Geen werk was geen eten en geen eten was kreperen als een hond. En werken, dat konden ze! Hard labeur was de dagtaak! De crisis van de jare, ’30 zat er toen nog in de lucht, weet U? Dat, jaren later, neefjes en nichtjes als rijke Ooms uit de States afgezakt kwamen, weinig of veel miljonair, was tot de laatste druppel zweet met eigen handen verdiend….

Hier, met een beetje nostalgie, het gedicht van Karel Van den Oever. Het mocht wel eens dezer dagen overgezet worden in het Arabisch, dekt U niet?

DINSKA BRONSKA
Uit een oud dorp
- kameelbruin als de steppe -
uit Plocka
kwam Dinska Bronska.
Haar hoofddoek was pruisisch-blauw
en heur haar vlas-geel;
ook waren haar ogen blauw
als fjord-water.
Zij rook naar knoflook en spar,
zij droeg laarzen
en ging zeer zwaar en gauw.
In het 'Hotel Lapland' zat zij
bij een tafel aan het straat-raam:
zij schreef 'n brief.
Een haarlok viel laag op haar rode kaak
en zij stak haar tong uit,
want zij schreef moeilijk die brief
en daaronder 'Dinska Bronska', haar naam.
Ze stak ook de penstok in haar mond
en zocht met haar ogen langs het plafond.
Op het papier waren 'n inktvlek
en groot gestrompel van letters:
zij kocht het voor vijf centiem
in de kruidenierszaak
over het hotel.
Er was 'n beetje inkt aan haar kaak.


O, Dinska Bronska,
gij vertrekt naar Canada:
de verroeste stoomboot wacht langs de kaai.
Gij laast op een almanak
der 'Red Star Line'
dat Canada groter appels,
o, hoger en geler koren heeft dan Plocka.
Het moet in Canada veel beter zijn!

O, Dinska Bronska,
met je zeer dikke vingers:
je schrijft zo moeilijk die brief.
Je ogen zoeken vliegen op het plafond.
'Moj Boze!'
Er zit 'n tranen-veeg,
o zo verdrietig,
van je blauwe ogen naar je mond.

O, Dinska Bronska!

Uit de bundel: Paviljoen (1927)

ALEXIUS AKKOORD IS BOERENBEDROG

ALEXIUSAKKOORD IS BOERENBEDROG


(Advertentie)
Manifestatie Vlaams Belang tegen het Alesiusakkoord
(27/07/2009) PROTESTMANIFESTATIE VLAAMS BELANG TEGEN HET ALEXIUSAKKOORD
WOENSDAG 29 JULI OM 11 UUR AAN HET MECHELSE PLEIN IN ANTWERPEN

ILLEGALITEIT NIET BELONEN!

In het parlement nam het Vlaams Belang het Alexiusakkoord van de regering Van Rompuy inzake de regularisaties van illegalen reeds onder vuur. Het Vlaams Belang stapt met dit dossier naar de Raad van State. Tevens zullen in het Europees parlement en in de Raad van Europa vragen gesteld worden over de nieuwe algemene regularisatie.

Het Vlaams Belang plant op woensdag 29 juli een protestmanifestatie tegen deze tweede algemene regularisatie van illegalen in amper tien jaar tijd. Illegaliteit mag niet beloond worden. Deze nieuwe algemene regularisatiegolf betekent immers in de komende tien jaar de komst van minstens 400.000 nieuwe vreemdelingen. Het Vlaams Belang pleit voor een humaan repatriëringsbeleid, voor een immigratiestop, voor strengere criteria inzake gezinshereniging, huwelijksmigratie en studentenvisa. Kortom, voor een kordaat en efficiënt asiel- en immigratiebeleid dat van ons land niet het OCMW van de hele wereld maakt.

Het aanzuigeffect van de algemene regularisatie mag niet onderschat worden. De algemene regularisatie van 2010 zal net als in 2001 een nieuwe immigratiestroom teweegbrengen. Via gezinshereniging zullen vele tienduizenden zich komen vestigen bij hun geregulariseerd familielid. België voert op dit moment zowat het meest lakse asielbeleid van de wereld. Dat feit op zich is al genoeg als aanzuigeffect voor nieuwe economische gelukzoekers en avonturiers. Aan dit laks beleid moet een einde komen. Illegalen moeten actief opgespoord en terug naar hun land van herkomst gestuurd worden. Als het niet vrijwillig kan, dan gedwongen.

De protestmanifestatie vindt plaats in Antwerpen om 11 uur aan de hoofdzetel van het Antwerps OCMW, Lange Gasthuisstraat te Antwerpen (ter hoogte van het Mechelse plein). Als de regularisatie doorgang vindt, zullen de OCMW's - en in voor Vlaanderen in het bijzonder het Antwerps OCMW - overspoeld worden met geregulariseerde illegalen. Filip Dewinter zal de manifestanten toespreken.
Philippe Van der Sande,
persverantwoordelijke Vlaams Belang Antwerpen

VREEMDELINGEN UND KEIN ENDE

VREEMDELINGEN UND KEIN ENDE

De gebreken van asiel en migratie

Dit is de tweede 'eenmalige' regularisatie sinds 1999, dus waarom zou er geen derde komen? Bovendien zal dit verhaal zich herhalen, tenzij de regering ook bereid is tot andere ondersteunende maatregelen, om een duurzame lokale verankering in de illegaliteit te voorkomen.
Dirk Vanheule mist omvattend migratiebeleid van federale regering, en vreest cyclische regularisatie. Vanheule doceert migratierecht aan de Universiteit Antwerpen.


Na een maandenlange patsituatie kwam de regering-Van Rompuy in het weekend met een akkoord over het regularisatiedossier. Volgens Dirk Vanheule blijven veel vragen onbeantwoord. 'De instructie brengt geen alomvattend en innovatief humanitair migratiebeleid. Regularisaties dreigen een cyclisch gebeuren te worden.'

De invulling van het federale regeerakkoord over de verblijfsregularisatie van vreemdelingen is er. Zij neemt de vorm aan van een 'instructie' in plaats van de inmiddels negatief beladen term 'rondzendbrief'. Inhoudelijk doet zij hetzelfde: zij legt de principes vast die de federale overheid zal hanteren bij de behandeling van verblijfsaanvragen van al in België verblijvende vreemdelingen.

Brengt deze instructie de langverwachte klaarheid in het duister? Een eenduidige visie op het migratie- en regularisatiebeleid vindt men in deze technische tekst niet terug. Sommige maatregelen zijn permanent, terwijl andere beperkt zijn tot personen die op een bepaald ogenblik in het verleden al in België verbleven. Voor de zeer diverse groep van 'sans papiers' - gaande van de onwettig verblijvende migrant die hier enkele maanden is, tot de afgewezen asielzoeker die hier al jaren verblijft - brengt de instructie geen alomvattend en innovatief humanitair migratiebeleid. Wat voorligt dreigt daarentegen regularisaties tot een cyclisch gebeuren te maken. Het is bovendien de vraag of deze instructie de zekerheid brengt waar velen de voorbije maanden naar snakten.

Meer transparantie
Toegegeven, de instructie bevordert de transparantie van het migratiebeleid door de bevestiging van een aantal bestaande praktijken. Zo kunnen asielzoekers die op de vlucht zijn voor vervolging bij het langdurig aanslepen van de asielprocedure voor de asielinstanties een gewone verblijfsmachtiging krijgen van de minister. Ook de regularisatie van bepaalde vormen van gezinshereniging in overeenstemming met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens of het Kinderrechtenverdrag, is in wezen niet innovatief.

Het meest ophefmakend zijn echter de passages over de vreemdelingen 'met een duurzame lokale verankering in België' die in de periode van 15 september tot 15 december in een eenmalige procedure een aanvraag kunnen indienen. Deze procedure staat in de eerste plaats open voor vreemdelingen die minstens vijf jaar ononderbroken in België verblijven en die voor 18 maart 2008 een wettig verblijf hadden of een geloofwaardige poging ondernamen om dat wettig verblijf te bekomen, en in de tweede plaats voor vreemdelingen met een ononderbroken verblijf sinds 31 maart 2007 die een arbeidscontract voorleggen, op basis waarvan zij een arbeidskaart kunnen bekomen. De vermelding van deze data moet aanvragen door vreemdelingen die voordien niet in België verbleven uitsluiten, en zo een aanzuigeffect als gevolg van het regeerakkoord vermijden.

Beide categorieën moeten bovendien duurzame lokale verankering bewijzen aan de hand van een geheel van feitelijke elementen: sociale banden in België en de schoolloopbaan en inburgering van de kinderen, kennis van een van de landstalen of alfabetiseringscursussen, werkverleden, werkbereidheid en jobkwalificaties en -competenties, uitzicht op werk en/of voorziening in het eigen levensonderhoud.

Met het criterium van de duurzame lokale verankering organiseert de instructie zeker geen algemeen pardon voor al wie op dit ogenblik onwettig in België vertoeft. Zij is beperkt tot personen die al langer onwettig in België verblijven, geen gevaar vormen voor de openbare orde en geen manifeste fraude hebben gepleegd. Maar dit akkoord doet wel de logica van de verblijfswetgeving - wie illegaal verblijft moet vertrekken en kan uit dat illegale verblijf geen rechten halen - wijken voor een vaststelling en de daarmee verbonden humanitaire bekommernis: na verloop van drie tot vier jaar wordt het, omwille van de inbedding van hun sociale en economische leven hier, moeilijk om deze personen nog naar hun land van herkomst te doen terugkeren. Door hun verblijf in België verder te gedogen, zo kun je redeneren, heeft de overheid zélf oogluikend de verankering mogelijk gemaakt. Diezelfde redenering geldt minder ten aanzien van wie hier 2,5 jaar verbleef en uitzicht heeft op arbeid, zonder dat als voorwaarde ooit een wettig verblijf is gesteld. Het economische argument van de (toekomstige legale) tewerkstelling en van de zelfredzaamheid behaalt hier de overhand.

Geen definitieve oplossing
Er is geen reden om aan te nemen dat deze situaties zich in de toekomst niet opnieuw zullen voordoen. Een belangrijke tekortkoming van het bereikte akkoord ligt in het feit dat het slechts één aspect van het migratiebeleid (regularisatie) regelt, maar andere vragen (in het bijzonder het verwijderingsbeleid), onbeantwoord laat. Vreemdelingen die nu niet aan de voorwaarden voldoen, zullen later een ononderbroken verblijf van 5 of 2,5 jaar opbouwen en zullen hetzelfde argument inroepen, dat duurzame verankering de bovenhand moet krijgen. De waarschuwing aan hun adres dat dit een eenmalige regularisatie is en dat zij dus niet meer in aanmerking zullen komen, maakt weinig indruk. Dit is de tweede 'eenmalige' regularisatie sinds 1999, dus waarom zou er geen derde komen? Bovendien zal dit verhaal zich herhalen, tenzij de regering ook bereid is tot andere ondersteunende maatregelen om een duurzame lokale verankering in de illegaliteit te voorkomen. Een grondige herziening van onder meer de complexe verblijfswetgeving, het tijdrovende administratieve vergunningen- en beslissingenstelsel dat voor zowel de overheid als de vreemdeling nefast werkt en het weinig performante verwijderingsbeleid dringt zich op. Zoniet zullen we over een aantal jaar opnieuw geconfronteerd worden met het falen van het immigratiebeleid dat niet kan opwegen tegen de humanitair precaire situatie van de vreemdeling die toch in het land verbleef.

Daarbij moet men zich ook geen illusies maken. Zelfs met het meest efficiënte immigratiestelsel denkbaar in een democratische rechtsstaat, zullen er steeds vreemdelingen voor langere tijd onwettig in het land blijven en op een gegeven moment een duurzame verankering laten gelden. De huidige instructie biedt geen oplossing voor hun situatie. Het staat de minister echter vrij om ook in hun geval op basis van zijn discretionaire bevoegdheid hun verblijf te regulariseren. Voor de geloofwaardigheid van een immigratiebeleid mag deze groep evenwel niet uitgroeien tot een structurele vorm van migratie.

Dubbelzinnige criteria
Tweede heikel punt van de instructie: de concrete invulling van de 'duurzame lokale verankering'. Of de genoemde criteria meer zekerheid verschaffen is twijfelachtig. Volgens de instructie mag de minister zich niet laten leiden door één factor, het relatieve gewicht van elk van de factoren is evenwel onduidelijk. Kwantificering van deze criteria is moeilijk. De discussies over het puntensysteem in een eerder voorstel hebben dit bewezen. Maar de compromisoplossing die nu voorligt laat een invulling volgens twee onderscheiden visies op migratie mogelijk. Door meer de nadruk te leggen op sociale banden en inburgering, is er sprake van een sociale regularisatie: de vreemdeling verwerft opnieuw een wettige verblijfsstatus en de daaraan gekoppelde toegang tot sociale rechten. Legt men de nadruk op het uitzicht op werk, dan gaat het om economische regularisatie waardoor de vreemdeling kan worden ingeschakeld in het economische leven. Deze vormen van regularisatie komen overeen met onderscheiden visies op migratie (humanitaire dan wel economische) en, zo men wil, visies op de rol van de staat. De instructie maakt niet duidelijk voor welke visie de federale regering staat, als er al consensus over die visie bestaat. Hierdoor wordt de concrete invulling overgelaten aan de minister, met alle onvoorspelbaarheid van dien.

De instructie zal in het veld ook tot ontgoocheling leiden. Wie niet het vereiste ononderbroken verblijf heeft, mist de zekerheid van regularisatie. Hij of zij kan nog hooguit een beroep doen op de discretionaire bevoegdheid van de minister. Het blijft een open vraag of de minister die bevoegdheid nog zal uitoefenen buiten de gevallen bepaald in de instructie. Het laat zich raden dat ook deze vreemdelingen, in de hoop dat een aanvraag uiteindelijk toch iets zal opleveren, een aanvraag zullen indienen. Dat grote aantallen aanvragen de efficiënte afhandeling van de regularisatiedossiers niet ten goede komen, behoeft geen duiding. Het belooft een overdrukke regularisatieherfst te worden.
Overgenomen bij De Morgen

Digitaliaanse Diverse Divergentia

Veel is niet genoeg. Dat is in een paar woorden, de korte inhoud van dit artikel. Het vat meteen ook de stelling samen, van al wat zich ‘progressief’ noemt : onder de mom van medelijden zo snel zoveel mogelijk vreemdelingen naar hier lokken. Om ter dienen als goed vetgemest kiesvee voor de franscouillons….
Met welke bedoeling nog?
Het ‘gekleurd’ Vlaanderen van de 21e Eeuw realiseren. Ge moet maar durven! Ze zeggen het zelf! In de hoop dat niemand verder doordenkt… Die kleurenrijkdom zal ongetwijfeld en ‘stoemelings’ bereikt worden, met als gevolg dat er meteen geen Vlaanderen meer is, maar een lappendeken van naast elkaar levende volksstammen. En een terugval van vele eeuwen cultuur.
En het zijn de pipo’s lijk de auteur van dit tijdsdocument die er prat op gaan, dat zoiets achter onze rug, kan gebeuren.

DE BEERPUTTEN GAAN OPEN

DE BEERPUTTEN GAAN OPEN
Vandaag eerste tests voor Alexiusakkoord
BRUSSEL - De federale regering moet vandaag de eerste twee tests van haar Alexiusakkoord doorstaan.
Federaal premier Herman Van Rompuy (CD&V) moet vandaag het akkoord dat zijn regering bereikte over de regularisatie van de sans papiers -het Alexiusakkoord- verdedigen in de Kamer. Nog vanmiddag zal blijken of Fedasil voldoende opvang heeft voor de vrij grote groep nieuwe asielzoekers die zich, na vier dagen sluiting van de overheidsdiensten, kan aanmelden. Meteen de eerste twee tests voor het akkoord.

De staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie, Philippe Courard (PS), de opvolger van Marie Arena, zegt dat Fedasil en hij alle moeite hebben gedaan om de opvang van de nieuwelingen te verzekeren. De nieuwe locatie in Florennes is wellicht volgende week al gebruiksklaar. De 'uitstroom' verliep de voorbije dagen vlot: een vijftigtal van de zevenhonderd gehuurde hotelkamers zou leegstaan.

In de Kamer zal de oppositie de regering verwijten dat ze de gevolgen van haar beslissingen niet heeft berekend. De regering zal niet anders kunnen dan dit bevestigen. Ten eerste omdat niemand weet hoeveel mensen er in aanmerking komen en nog minder hoeveel daarvan een aanvraag zullen indienen, laat staan wat de maatregel zal kosten. Ten tweede omdat de regering intern, tijdens haar besprekingen, wel 'rekening hield' met het cijfer van 25.000 (DS 20 juli), maar afsprak dat cijfer nooit publiek te maken.

Hoe dan ook moet de regering beginnen met het versterken van haar eigen dienst die de aanvragen behandelt. Vandaag verwerken honderd werknemers zowat 10.000 regularisaties per jaar. Dat zal een veelvoud moeten worden. Een ander verwijt zal zijn dat de regering niet overlegde met de deelstaten, de gemeenten en OCMW's die een groot deel van het werk en de kosten moeten dragen.

Verder zal de regering te horen krijgen dat ze het grootste deel van de dossiers over asiel- en migratie naar september verschoof. Dat is de nieuwe aanpak van premier Van Rompuy, die niet langer op zijn Belgisch alle problemen tegelijk behandelt, maar één na één.

Om de misbruiken in de gezinshereniging aan te pakken zou men eisen - zoals de meeste landen al doen - dat wie familie overbrengt, voldoende bestaansmiddelen heeft. Ook over de beperking van schijnhuwelijken zou een akkoord te vinden zijn, maar het wegwerken van misbruiken in de 'nationaliteitsverwerving' ligt naar verluidt moeilijker. De Vlaamse partijen vragen dat de nationaliteit slechts gegeven wordt aan wie al een permanente verblijfsvergunning heeft. PS en CDH zien dat anders. (g.teg.) – DS

Digitaliaanse Diverse Divergentsia
‘Das war also des Pudels Kern’…Hier hing dus de klepel! Het venijn zat hem in het staartje….
Alexia-akkoord
is de naam, en het gaat over 250.000 immigranten (min of meer, Eerwaarde Biechtvader, maar we mochten dat niet weten….En ‘gezinshereniging.’ En ‘schijnhuwelijken’ en nog andere dergelijke nonsens zitten nog in de pipe line. Daar moet op gebroed worden. Want het is een olifantsdracht die ‘de mensen’ nog door de strot moet geduwd worden…
Het beste moet dus nog komen.
En de OCMW’s, meest in Vlaanderen, moeten nu naar de nodige ‘middelen’ zoeken…Terwijl in het land, volgens de RIZIV maar liefst 1.345.000 doppers zouden zijn….Met nog een hele pak te gaan….
Oproep. Kunstschilders uit de niet-gesubsidieerde sector, verenigt U AUB (Eendracht Maakt Macht!), en maak een paar mooie schilderijen, liefst naar eigen impressie, van het onderwerp :’Dansen op de vulkaan Anno 2009’. Als stijl gebruikt U liefst op de voorgrond de maskers van Ensor. Terwijl ‘De Blinden’ van Pieter Brueghel voor de toepasselijke achtergrond zou kunnen zorgen….

ITALIAANSE VACANTIE GENOEGENS

ITALIAANSE VACANTIE GENOEGENS

Grote haai gesignaleerd voor Kroatische kust

Voor de kust van Kroatië is een vijf meter lange haai gesignaleerd.

Dat berichten plaatselijke media. Een visser zegt het beest te hebben gezien niet ver van het eiland Brac in de Adriatische Zee. Volgens de Kroatische visser was het beest half zo lang als zijn 11 meter lange boot.
De plaatselijke autoriteiten hebben de kustwacht en badgasten gevraagd extra alert te zijn in het gebied.
Het eiland Brac ligt vlak voor de kust van Kroatië, vlakbij Split.


Digitaliaanse Diverse Divergentia
De Heer Berlusconi houde zich gewaarschuwd : een nieuwe buitenlandse invasie bedreigt de Oostkust van zijn tot hiertoe nog haaien-vrije schiereiland. Het zal dus zaak worden, om tijdig de nodige maatregelen ter voorkoming te nemen.
Na de nooit eindigende instroom van menselijke haaien, kan het Land deze nieuwe toevloed absoluut niet meer aan. De soort kennende, zullen zij zich willen vestigen waar ze voedsel vinden en betere levensomstandigheden dan in hun thuiswateren. De Italiaanse rivieren, stromen en meren zouden ontwricht geraken, ja zelfs bedreigd in hun bestaan. Het is een natuurwet dat soort bij soort in hun eigen biotoop dienen te blijven. Als de ordening der dingen verstoord wordt, is het einde niet in zicht.
Hopelijk ziet de haaienpopulatie de exactheid in van deze stelling, en blijven ze waar de Schepper ze gesplaatst heeft. Niet voor niets wordt hun soort gerangschikt in het dierenrijk, in tegenstelling tot het mensdom.
Een vlugge blik op Google Earth maakt duidelijk waarom deze verspieder van der haaien emigratieclub dit paradijselijk eiland Split voor zijn verkenningstocht heeft uitgekozen. De verhalen in de haaienwereld over het niet van veel textiel voorziene vrouwelijk schoon hebben zijn eetlust aanzienlijk doen toenemen. Te meer daar er ter plaatse geen consumptie-bepalingen zouden gelden. Ook zou de levensstandaard op Split aanzienlijk hoger liggen dan in het door oorlog geteisterde Kroatië zelf, wat de aantrekkingskracht vanzelfsprekend nog verhoogt. Vinden waar het opbrengt om er te binnen te vallen hebben de haaien inderdaad van de mensen geleerd…Zo kunnen we stellen, dat in Siberië het fenomeen ‘vreemdelingen’ quasi onbestaande is….
Dierenrechten–organisaties nochtans schijnen al in de weer te zijn om opvang mogelijkheden te organiseren, terwijl hun politieke lobby’s de kwestie van asielsubsidies al aan het voorbereiden zijn.
Wordt vervolgd.

IMMIGRATIE QUOTA

IMMIGRATIE QUOTA

VAE (*): strijd tegen ”buitenlandse overheersing”
E.J. BRON

Overal strijden ”goedmenschen” tegen discriminatie en tegen racisme. Tenminste theoretisch. In werkelijkheid echter kijkt men als ”goedmensch” vaak de andere kant uit. Net zoals nu weer in de Verenigde Arabische Emiraten. Alweer heeft een islamitisch land het over het verlies van de eigen identiteit door een te groot aantal buitenlanders. Dat past niet in het wereldbeeld van ”goedmenschen”.

(*) VAE staat voor Verenigde Arabische Emiraten

”Goedmenschen” kunnen zich weer eens verbaasd in hun ogen wrijven – want islamitische staten ondernemen veel om hun wereldbeeld te vernietigen. Eerst hebben de Malediven per 1 januari 2008 alle staatsburgers die christen zijn ”ontslagen” uit het staatsburgerschap en de christenen van het land bij wet stateloos gemaakt, omdat de Malediven gewoon een puur islamitisch land willen zijn. Voor ”onreine” christenen is daar geen plaats, tenzij ze een korte periode als toeristen komen en geld meenemen. Geen enkele westerse regering protesteerde toen de christenen van de Malediven vorig jaar met één pennenstreek stateloos werden gemaakt.

Daarna heeft Bahrein aangekondigd per wet op te treden tegen de ”buitenlandse overheersing” door niet-moslims van het islamitische Bahrein, omdat men zich in eigen land vanwege de vele Europeanen als buitenlander zou voelen. Men heeft dit exact zo gezegd en openlijk verkondigd. Het zou ”vreemdelingen” zoals Aziaten en Europanen afschrikken. Alle staten van de Golf-coöperatieraad willen dit navolgen.

Nu sluiten de Verenigde Arabische Emiraten zich hierbij aan: ook de Emiraten hebben aangekondigd tegen de ”buitenlandse overheersing” van hun vaderland op te treden. Bij voorkeur zouden per quotum alleen nog burgers uit de eigen cultuurkring het land moeten worden binnengelaten, anderen alleen nog als ze goed veel geld met zich meenemen. Men wil zich als inwoner van de Emiraten weer thuis voelen in het eigen land (http://www.adnkronos.com/AKI/English/Politics/?id=3.0.3547515814). Tegelijkertijd worden in het land nu buttons in de kleuren van de nationale vlag uitgegeven, waarop de inwoners worden opgeroepen de trots op hun cultuur van de Emiraten te behouden.

Kamelendrijvers met hun kamelendrijverstokjes zouden er in de Emiraten weer trots op moeten zijn dat ze kamelen drijven en een vast deel van de cultuur van de Emiraten uitmaken. En ze zouden niet naar Europa of naar Azië moeten kijken, maar trots moeten zijn op hun eigen cultuur. Wat zeggen de ”goedmenschen” daar nu over – zijn dat allemaal ”racisten” en ”rechts-extremisten” – en waarom protesteert er dan geen enkele regering of ”goedmensch” tegen dit optreden? Iedere volksstam langs de amazone heeft volgens onze ”goedmenschen” het recht om ongestoord door andere cultuurkringen gelukkig te leven en beschermd te worden – iedere islamitische staat mag naar believen quota instellen voor andere cultuurkringen, oproepen om trots te zijn op de eigen cultuur en christenen verjagen – niemand protesteert. Alleen in Europa geldt ”buitenlandse overheersing” als culturele ”verrijking” en de trots op de eigen cultuur als “rechts-extremistisch”.

Is dat niet waard om over na te denken?

Bron Het Vrije Volk


Digitaliaanse Diverse Divergentia
Gezien Het Vrije Volk in mijn ogen
• definitief als een prachtig georganiseerd ‘blijvertje’ mag aangezien worden waarvan de meer dan voortreffelijke artikels blijvend zullen te genieten zijn
• beschikt over een uitstekend georganiseerd archief
• sedert enkele dagen samenwerkt met het Forum van de Pim Fortuyn Stichting
• voor de wijde wereld vrij toegankelijk is
• iedere dag nog beter wordt
• ik de voltallige ploeg een goede vaart toewens
heb ik mij voorgenomen hen niet langer te doubleren voor mijn eigen archief en op mijn eigen blog. Ik ben er inderdaad van overtuigd dat iedereen die het wil, nu ondertussen de weg wel zal gevonden hebben. Mijn uitzonderlijke dank gaat dan ook uit naar de Collega’s van Angeltjes, die mij ooit op de goede weg naar HVV hebben gezet. En geloof me, niet naar HVV alleen!
Ik had deze morgen van in de vroegte een stukje in de pipeline zitten over haaien die Europa zouden bedreigen….Bede dus onderhavig stukje samen te willen lezen met het volgende, getiteld Italiaanse Vacantie Genoegens. Een mens weet waarlijk niet meer de Wahrheit van de Dichtung te onderscheiden! Wat is nu satire, en wat is realiteit!

BED BAD BROOD

BED BAD BROOD

Vijfpuntenplan voor het asieldossier

Ieder wijs mens weet dat een grote regularisatie nu onafwendbaar is. De treiterige manier van minister Turtelboom om dat op haar manier te doen (op zich respectabel) is niet van aard om het warme deel van de samenleving te bekoren
Bob Pleysier, voormalig directeur-generaal van Fedasil, hekelt de halfslachtige manier waarop onze regering optreedt in het asieldossier en stelt een oplossing voor.

De vete tussen de beleidsvrouwen inzake asiel wordt stilaan zielig. Voor geen van beiden heeft de waarheid nog veel rechten. Arena: "De asielaanvragen stijgen spectaculair door de flou artistique van minister Turtelboom" (DM 26/6).

Ik bekijk de maandcijfers. Eerste aanvragen voor 2009: januari 998, februari 749, maart 828, april 837, mei 799. In dat tempo stranden we voor 20O9 op tienduizend eerste asielaanvragen. Hoezo spectaculaire stijging?

En Turtelboom blijft van blauw graniet. Ook al weet ze goed dat zijzelf (of haar opvolger) een brede regularisatie zal moeten organiseren, mede door haar eigen halsstarrigheid om binnen de regering een redelijke oplossing te weigeren. Haar voorstel om mensen materiële hulp te weigeren vanaf hun derde of vierde (sic) asielaanvraag is niet erg overtuigend als je weet dat het haar eigen administratie is die die aanvragen acteert en accepteert.

Ik stop hier mijn commentaar op de ministers want mijn vorige standpunt kreeg van het kabinet-Turtelboom het verwijt dat ik de discussie herleid tot "kijvende wijven". Wie zegt het. En ook de actievoerders weten het niet goed meer: zij stoppen hun actie omdat er gezondheidsrisico's dreigen. Een poging tot oplossing dan maar.

1. Een vredesmacht
De discussie is nu hopeloos op de spits gedreven: persoonlijk (Marie versus Annemie), communautair (Waalse terre d'accueil tegenover Vlaams etnocentrisme) en partijpolitiek (het grote hart van PS-cdH tegen de spierballen van Open Vld). Ik zou daarom premier Van Rompuy durven aanraden om een neutrale instantie (een vredesmacht) te zoeken om in stilte de oplossing uit te werken.

De actoren op het terrein (Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ), Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS), Fedasil, ngo's) hebben zonder meer de juiste mensen om een aanvaardbare oplossing uit te werken binnen twee maanden. En dat is aanvaardbaar want, hoe hard de dames ook kraaien, cijfermatig is er geen reden tot paniek.

2. Een pardon
Ik denk dat ieder wijs mens weet dat een grote regularisatie nu onafwendbaar is. De treiterige manier van minister Turtelboom om dat op haar manier te doen (op zich respectabel) is uiteraard niet van aard om het warme deel van de samenleving te bekoren. Dus moet de regering een korte maar krachtige regularisatie beweging met duidelijke criteria, beperkt in de tijd, inzetten.

3. Een vakantiekamp
Een tijdelijke uitbreiding van de opvangcapaciteit via onmiddellijk bruikbare bedden (school internaten, studenten voorzieningen, samenwerking met buurlanden?) mét een follow-upschema voor de afbouw van zodra de regularisatie op punt staat en een kordate asielpolitiek geïnstalleerd is. Een nieuw spreidings plan om voor erkende en geregulariseerde mensen lokaal deuren te openen.

4. Eén minister
Hemeltergend hoe Arena weigert om de Dienst Vreemdelingenzaken illegalen te laten controleren in de opvangcentra van Fedasil of het Rode Kruis. Of om de namen door te geven van de vijfhonderd mensen in de opvangcentra die regularisatie vroegen om medische redenen (DM 27/6). Dat is zonder meer inciviek gedrag. En de respectieve administraties hebben nu zelfs geen overlegvergadering meer.

Dus: één minister voor het hele asieldossier. Beschaafde landen als Zweden en Nederland toonden aan dat dit werkbaar is. Alleen België gelooft nog in een 'Pol Pot/Moeder Teresa'-bestuursmodel. Niet gehinderd door partijpolitieke binding pleitte ik vroeger al voor een sp.a'er vanwege hun palmares: Louis Tobback bracht de procedure onder controle en Johan Vande Lanotte bracht de opvang op het droge. In elk geval graag een minister met de carrure van die twee. Laat Van Rompuy bij voorkeur dan zoeken buiten PS, Open Vld en cdH.

5. Een opvangvisie
Nu de instanties voor de asielprocedure snel functioneren, lijkt de opvang een bottle neck. Fedasil en de asielopvang - eens een frisse wind door de overheidsadministratie waait - zitten op hun tandvlees. PS-ministers Dupont en Arena hebben wel een pretentieuze opvangwet gemaakt maar intussen het opvang systeem laten degenereren tot een stilstaande vijver. En stilstaand water gaat stinken. Met een stabiele instroom van 12.000 asielzoekers over de jongste drie jaar zijn zij erin geslaagd een opvangtekort te creëren. Il faut le faire.

Omdat de asielcentra nu vol zitten met illegalen, erkenden, buitenlandse jongeren, 'Raad van State'-mensen, multipel-meervoudige aanvragers... worden reguliere asielzoekers nu dure hotelgasten zonder begeleiding.

En het personeel van de opvangcentra en OCMW's is intussen ook het noorden kwijt. Bij gebrek aan opvangbeleid raden zij hun mensen dan maar aan om voor de tweede, derde... tiende keer asiel aan te vragen. Baat het niet, het schaadt ook niet en het garandeert bed, bad en brood.

Verder moet er aan de zelfstandigheid van die asielzoekers worden gewerkt (de huidige opvang is hopeloos gedateerd), er moeten resettlement-programma's komen, een aantal gesloten centra moet omgebouwd tot open vertrekcentra, er moeten Europese terugkeerprogramma's komen, Belgische knowhow moet geëxporteerd naar Malta, Turkije... Er moet modellen gemaakt voor economische migratie. En, ik vergat het bijna, er moet massief geïnvesteerd in de herkomstlanden. Misschien kan De Crem eens wat positiefs doen.
30/06/09 07u55 in DM
Twee reacties (na 24 uur)
Ieder wijs mens wéét dat er géén algehele regularisatie meer mogelijk is, simpelweg omdat er geen middelen meer voor zijn. Ook onze sociale zekerheid kan die toestroom niet meer dragen, tenzij we echt zwaar gaan snijden in verworven rechten van burgers die 40 jaar belastingen, BTW en RSZ-bijdragen hebben betaald. Mijn moeder van 77 jaar met een klein pensioen kunt U niet eerlijk uitleggen dat een asielzoeker zelfs geld terug krijgt van de belastingen zonder ook maar 1 dag gewerkt te hebben.


Kijk tussendoor eens naar Vitaya of VTM: grenscontrole in de luchthavens van Australië. Al wat maar ruikt naar onregelmatigheid zit ten laatste 's anderdaag op de vlieger naar huis. Waarom kan dat bij ons niet???

Commentaar

Meneerke Pleysier is waarschijnlijk de plezantste thuis. Wat quasi 100% zeker is, is dat ie thuishoort in de bidbanken van de Linkse Kerk. Waar hij, op blote knieën en samengeknepen reet vuisten handenwringend smeekt om vers kiesvee. Veel vers kiesvee. Zodat hij en zijn geestesgenoten nog een tijdje aan de macht kunnen blijven. Wat zij weten : zonder vers ùaar voraal dom kiesvee zijn ze reddeloos verloren….

Anderzijds is hij niet gespeend van een enig galgenhumor, als hij zegt dat de ‘asielzoekers’ in feite de 3 ‘b’s zoeken: bed, bad en brood. En dat denkt hij te kunnen geven aan heel de wereld. Want inderdaad, linksen zijn heel breed in het uitdelen van andermans geld. Dat van die drie ‘b’s kende mijn grootvader al, maar hij sprak van de drie ‘g’s, en dan bedoelde hij daarmee God, Geld, en nog iets dat verwijst naar de vrouwelijke anatomie. Hij had er zelfs in zijn slaapkamer een mooie (!) schilderij over dat onderwerp : boven aan een oog in een driehoek, van de soort van ‘God Ziet Mij – Hier Vloekt men niet’, met daar onder een blote dame (dame met bloot achterwerk) die een groen dollarbiljet omhoog stak. Het is trouwens dààr dat ik voor het eerst kennis maakte met dat groene slijk der aarde, zoals hij het noemde….Zou Meneer Pleysier ook zo een schilderij bezitten, met bed, bad, brood? En hoe zou dat uitgebeeld zijn? Een reusachtige hangmat aan het bordje OCMW? Met in die hangmat een bruine half wilde medemens die uit het niets een gebraden kieken uit de lucht plukt? Terwijl zijn (verondersteld) aanminnige eega in een ‘boerkini’ gehuld, ligt te zonnebaden onder het genot van een kopje thé….

Waar hij wel een ietske pietsje gelijk in heeft, is dat er wek moet gemaakt worden van het massief investeren in de ontwikkelingslanden. Maar verdorie! Op korte termijn zal dat een enom wegzuig-effect hebben van onze welvaart! Hoe gaat hij dat verkopen aan zijn achterban?

Besluit.
Meneer Pleysier zou beter afstand doen van zijn misleidende naam en van zijn oogkleppen. Hert land is vol, de sociale kassen zijn leeg en we beleven een recessie die veel erger is dan die van honderd jaar geleden. In plaats van mensen nutteloze hoop te geven, zou men beter niet mis te verstane signalen uitzenden. Zoals een hotel ee, bordje ‘complet’ aan de toegangsdeur hangt, in zulke gevallen. En daarnaast onverbiddelijk optreden. Als er gelijktijdig maar meteen kon opgetreden worden om in die ‘herkomstlanden’ te zorgen voor een menswaardig bestaan. Dat zou alvast kunnen beginnen met alle corrupte staatslieden aan de kant te zetten. En Bestuurders te zenden die kunnen besturen. Voor mijn part kunnen dat Witte Paters zijn!