JEAN MARIE WAT SCHEIDT ONS FEITELIJK?
Niet Fedasil, maar de regering moet voor de rechter staan
15-07-2009 - Jean-Marie Dedecker - de standaard
In België is er een asielprobleem, omdat ons beleid nieuwkomers aantrekt én omdat de procedures hier te gemakkelijk misbruikt kunnen worden, schrijft JEAN-MARIE DEDECKER. Daardoor is er simpelweg te veel instroom. Dat er te weinig opvangplaatsen zijn, is dus niet de schuld van Fedasil, maar van de regering.
De aanzuigkracht van ons asielbeleid overschrijdt al lang de saturatiedrempel. Het helpt niet opvangplaatsen bij te zoeken in hotels of elders, zolang de wet niet verandert of wordt toegepast. Niet Fedasil moet voor de rechter staan, maar de federale regering, voor schuldig verzuim.
Een kwart van alle opvangplaatsen wordt ingenomen door mensen van wie de asielaanvraag is afgewezen, maar die steevast in beroep gaan. De carrousel van meervoudige aanvragen door één en dezelfde persoon draait als een mallemolen. De overheid betaalt daarvoor pro-Deoadvocaten, om tegen haarzelf te procederen.
Een ander kwart zoekt opvang omdat een nieuw lucratief gat in de asielmarkt is ontdekt. Kinderen die hier illegaal met hun ouders verblijven en van wie het OCMW vaststelt dat het gezin niet in zijn levensonderhoud kan voorzien, hebben recht op materiële opvang tot het jongste kind achttien jaar is. Wie hier komt met een kind van twee, kan het dus zestien jaar uitzingen. Na drie jaar verblijf zet je dan de snel-Belgwetprocedure op gang, en met de steun van een betogend schoolklasje dat het - net als ik - immoreel vindt dat je kinderen na al die jaren nog het land uitzet, word je Belg. Na de naturalisatie komt de volgmigratie voor de familieleden op gang en wordt het dweilen met de kraan open.
Ons onderwijs is gratis, ook voor wie hier illegaal verblijft. Ons arbeidsbeleid is genereus voor nieuwkomers. Meer dan 42.000 werklozen die uit niet-EU-landen komen krijgen een uitkering, terwijl er 61.000 vacatures niet raken ingevuld. Een Turkse migrant van 39 jaar oud kan hier al na één dag arbeid van een werkloosheidsuitkering genieten, onbegrensd in de tijd, als hij maar kan bewijzen in zijn thuisland langdurig te hebben gewerkt. Een Belg van dezelfde leeftijd daarentegen moet eerst 468 dagen in loondienst gewerkt hebben. De wetgever luidt met deze sociale zekerheidsmigratie zelf het einde van onze sociale zekerheid in.
Elke vreemdeling, zonder wettig verblijf, uitgeprocedeerd of clandestien heeft hier ook recht op gratis medische verzorging. De term 'dringende medische hulp' (DMH) is een containerbegrip voor alles: in-vitrofertilisatie, hiv-medicatie, logopedie of kine, daarover mag het OCMW beslissen.
De laksheid van het controlebeleid, het gebrek aan uniforme regels en de lacune in onze wetgeving hebben een nieuwe vorm van medische immigratie en zorgverkeer op gang gebracht, ontdekt door mensenhandelaars en zelfs aangemoedigd door bepaalde ngo's, dokters en advocaten.
Tussen augustus 2006 en juli 2007 heeft het OCMW van Antwerpen per maand gemiddeld 730 aanvragen aanvaard onder de procedure DMH voor mensen zonder wettig verblijf. In de Scandinavische landen en Duitsland bestaat die DMH voor illegalen niet. Maar bij ons leidt langdurige ziekte in de asielprocedure quasi automatisch tot regularisatie en naturalisatie. De tamtam van dit beleid roffelt tot ver buiten de grenzen.
Door de aanzuigkracht van de snel-Belgwet, de ongebreidelde gezinshereniging en een misbruikgevoelig asielbeleid, werd niet alleen onze nationaliteit in de solden gezet, maar ook ons socialezekerheidsstelsel. De overheid organiseert zelf een dijkbreuk. Het helpt dan niet om grachten te delven om de instroom op te vangen, op het einde wacht een langzame verdrinkingsdood.
Een nieuw generaal pardon voor 50 tot 100.000 illegalen zou al helemaal een knieval zijn voor het latente misbruik van asiel, en een goedkeuring van de bloeiende mensenhandel. Een dergelijk pardon creëert een aanzuigeffect en beloont onwettelijkheid.
De modale Vlaming is niet racistisch of discriminerend. Maar hij is terecht bezorgd dat zijn sociaal systeem, waar generaties hebben voor gespaard, wordt uitgehold door mensen die er nooit toe hebben bijgedragen. De gijzelnemers van dit systeem zijn politici die bang zijn discriminatie verweten te worden en daardoor stemmen te verliezen.
Jean Marie Dedecker voorzitter van LDD in Iskander
Digitaliaanse Diverse Divergentia
Ja, wat scheidt ons eigenlijk? Ik denk: niets, als U maar eindelijk eens zou willen stoppen met natrappen naar de enige partij waar U, na Uw vrije val uit Het Blauwe Fabriekje, los door Uw NV-Anders valschermpje, zo goed als onder de vleugels van het VlaJean Belang, een nieuwe vlucht had kunnen nemen. Politieke opportuniteiten langs beide zijden waren er teveel aan. Was voor de Bruggeling Frank Vanhecke Oostende te dichtbij? Wat werd er daar allemaal onder en boven tafel uitgevochten?
Ook was het tactisch niet goed dat U later de zeteldief Streepke opviste, om er zo maar het Vlaaùs Belang mee uit te roken… U moest inderdaad achteraf vaststellen dat… de wind in de verkeerde hoek zat, zodat de stroom modderluchtjes terug in Uw gezicht waaide.
Of Morelle-Forelleke op termijn gelijk zal krijgen, mag ik verhopen voor haar – maar dat is dan zonder Uw en mijn West Vlaamse koppigheid gerekend.
Kijk, beste Jean Bart uit Oostende, zoals de kaarten thans liggen, moet het niet moeilijk zijn.….Als Liberale Ondernemer moet het U, in de opbouw van de nieuwe partij (na het vertrek van de Gentse leugenaar, niet moeilijk vallen om daar het roer over te nemen. De geschopte straathond die, langs de achterdeur buiten, langs de voordeur weer binnenkomt…Er is veel kans, dat Jan Breydel en Pieter De Coninck op de Brugse Grote Markt moeten plaats maken voor die ‘straathond’ naast Frank Van Hecke….Met Uw klakske mandatarissen erbij, bent U bijna heer en meester…
Tweede deel van mijn bedenking.
Laat vooral niet na, ondertussen bij die andere bijna-liberale partijvoorzitter regelmatig over de vloer te komen. Twee ondernemers in dezelfde branche zouden samen een onoverwinnelijk duo kunnen vormen. U zorgt voor het geluid, en Bruno Valkeniers voor de inspiratie.
Het woord ‘aanzuigeffect’ komt zo dikwijls in Uw vocabulaire voor……
Heeft U er al eens aan gedacht (denk aan Uw sterke uitslag in Uw eigen provincie) welk aanzuigeffect naar de nieuwe formatie er zou ontstaan, als die andere twee Bruggelingen (VanHeche & DeWintter) de trom mee zouden roeren? Vergeet niet dat DeWinter ook Antwerpen in zijn broekzak heeft….Bewerk dan een beetje de Vlaams-gezinden bij de Tjeven (hun namen zijn ondertussen voldoende bekend) en strooi een beetje zou op de staarten van de Rode Vogels om deze te lokken…
Na de uitval (die er zeker zal zijn) maar met de netto-aanwinsten, komen jullie boven de 40% : een rotsblok waar geen enkele judoka ooit nog rond komt!!!
De 2 grosse caissen bij de nog niet weer gesloten PVV zijn voorgoed weg, en de lagere goden snakken naar een sterke figuur, voor wie ze hun nek kunnen buigen…Wacht dus niet te lang. Anders zijn daar weer andere krokodillen Vergeet de achtergrond niet van vele blauw geworden Vlamingen: Tommelein, Somers, Quickie, Sauwens, enz
Beste Jean-Marie, je zult wel niet op mijn advies zitten wachten. Maar, zeg nu eens eerlijk, opa’s onder elkaar : de politieke klasse de dag van vandaag is een klasse van pluimgewichten. We zijn wel niet meer van de jongsten, maar we gaan er op en er over!
Maar laten we dan voordien afspreken: U gaat pas op de koffie bij die vriendelijke Coburger als die is afgetreden. Of verbannen. Hij kan naar Italië komen, bij zijn tante Marie José (en haar nakomelingen), de zus van Polle III. Die hebben ervaring in het leven na de troon…En geloof me, armoede wordt er die familie nog altijd niet geleden…..
Posts tonen met het label LDD. Alle posts tonen
Posts tonen met het label LDD. Alle posts tonen
dinsdag 28 juli 2009
maandag 11 mei 2009
LDD IS ECHT LBERAAL
LDD IS ECHT LIBERAAL
Mijn thuis is waar mijn Stella staat…..
Bij de partij van de kontdraaiers-brulboeien van LDD is hun politieke thuis daar waar ze meest poen kinnen scheppen. Dat is nu wel duidelijk voor het brede publiek.
Ik denk dat Dirk Vynck het begin van het einde van LDD inluidt. Immers, iemand die…het zwaard bemint, zal door het zwaard vergaan.
Vervang in deze laatste zin de woorden ‘zwaard’ door ‘geld’, en U zult begrijpen wat ik bedoel….
Vijnck deelt weer broodjes uit bij LDD
De standaard – 5 mei 2009
BRUSSEL - Coup de théâtre. Dirk Vijnck, ex-VLD, ex-LDD, nu weer terug van Open VLD naar LDD. Voor de financiën van Jean-Marie Dedecker maakt de terugkeer een wereld van verschil uit.
Van onze redactrice
De incidentencampagne 2009 heeft er een nieuwe aflevering bij. Het tot twee weken geleden totaal onbekende Kamerlid Dirk Vijnck is goed op weg om de hoofdrol te vertolken in een soap met hoge inzet. Twee weken geleden stapte hij na de affaire met de privédetective van Jean-Marie Dedecker over van de LDD naar de Open VLD. Met grote gevolgen voor de LDD: door terug te vallen van vijf naar vier kamerleden zou de partij het statuut van fractie verliezen in de Kamer en daardoor 9 medewerkers en 250.000 euro per jaar kwijtraken.
Terwijl Dedecker even de pineut leek, staat Open VLD-voorzitter Bart Somers, die Dirk Vijnck met veel bombarie als 'echte liberaal bij de enige echte liberale partij' verwelkomde, nu voor schut. Gisteren volgde alleen een zuinige mededeling via zijn woordvoerder: 'We zijn totaal verrast. Ik heb het nieuws vernomen via jullie sms, niet van Vijnck zelf. Dirk Vijnck is twee weken geleden zelf naar ons toe gestapt. Wij hebben hem niet overgehaald om naar de Open VLD te komen, hij is zichzelf komen aanbieden. Wat hem nu bezielt, is me een raadsel.'
Vijnck zelf wou geen commentaar geven bij zijn totaal ongeloofwaardige capriolen. Hij hield de hele dag de lippen stijf op elkaar, wellicht op bevel van Lijst Dedecker. Ook bij voorzitter Jean-Marie Dedecker lijkt de geloofwaardigheid zoek. Toen Vijnck de partij verliet, zei hij dat 'de broodjes uitdelen op de fractievergadering' het enige was wat het gedeserteerde Kamerlid deed. En hoe de arbeider Vijnck lijsttrekker werd in Leuven? Dedecker reed in 2007 in het holst van de nacht naar Leuven, omdat er lijstproblemen waren bij zijn nog maar net opgerichte partij. 'Bon, wie wil hier 5.000 euro investeren?' vroeg Dedecker. Vijnck stak zijn vinger op en had meteen het lijsttrekkerschap, en anderhalve maand later een Kamerzitje, op zak.
Dedecker zelf uitte gisteren in een mededeling zijn tevredenheid over de terugkomst van het verloren schaap. Via streekgenoten Stef Goris en Peter Reekmans werd op Vijnck ingepraat. Dat de man nooit aan zijn trekken zou komen bij de Open VLD. Dat zijn ogen nog wel open zouden gaan. Dat het er Somers alleen om te doen was de LDD schade te berokkenen, dat er niets zou in huis komen van een goede plaats op de lijst. Dat hij bij een nieuwe partij als de LDD veel meer kansen had.
Vijnck zou naar verluidt ook geschrokken zijn van de verregaande repercussies van zijn overstap. Zo dacht niemand aan het mogelijke verlies van het fractiestatuut. Het is dan ook geen grote stap om te veronderstellen dat Dirk Vijnck ook financieel beter wordt van zijn terugkeer. Gezien het grote verlies dat er zat aan te komen, is bijvoorbeeld 5.000 euro, zijn inleggeld voor het lijsttrekkerschap, een habbekrats.
Ivan Sabbe, de ondervoorzitter van de LDD, ontkende met klem. 'Helemaal niet. Het verlies van het fractiestatuut zou voor ons wel een financiële aderlating geweest zijn, maar de medewerkers hadden een opzeg van drie maanden. Zij zouden opgevangen worden in het Vlaams Parlement, waar we uitzicht hebben op een fractie. Nee, het gaat er alleen om dat Vijnck zelf merkte dat hij bij de LDD beter aan politiek kon doen dan tussen het Open VLD-establishment.'
Overgenomen van de blog MR Morel
Mijn thuis is waar mijn Stella staat…..
Bij de partij van de kontdraaiers-brulboeien van LDD is hun politieke thuis daar waar ze meest poen kinnen scheppen. Dat is nu wel duidelijk voor het brede publiek.
Ik denk dat Dirk Vynck het begin van het einde van LDD inluidt. Immers, iemand die…het zwaard bemint, zal door het zwaard vergaan.
Vervang in deze laatste zin de woorden ‘zwaard’ door ‘geld’, en U zult begrijpen wat ik bedoel….
Vijnck deelt weer broodjes uit bij LDD
De standaard – 5 mei 2009
BRUSSEL - Coup de théâtre. Dirk Vijnck, ex-VLD, ex-LDD, nu weer terug van Open VLD naar LDD. Voor de financiën van Jean-Marie Dedecker maakt de terugkeer een wereld van verschil uit.
Van onze redactrice
De incidentencampagne 2009 heeft er een nieuwe aflevering bij. Het tot twee weken geleden totaal onbekende Kamerlid Dirk Vijnck is goed op weg om de hoofdrol te vertolken in een soap met hoge inzet. Twee weken geleden stapte hij na de affaire met de privédetective van Jean-Marie Dedecker over van de LDD naar de Open VLD. Met grote gevolgen voor de LDD: door terug te vallen van vijf naar vier kamerleden zou de partij het statuut van fractie verliezen in de Kamer en daardoor 9 medewerkers en 250.000 euro per jaar kwijtraken.
Terwijl Dedecker even de pineut leek, staat Open VLD-voorzitter Bart Somers, die Dirk Vijnck met veel bombarie als 'echte liberaal bij de enige echte liberale partij' verwelkomde, nu voor schut. Gisteren volgde alleen een zuinige mededeling via zijn woordvoerder: 'We zijn totaal verrast. Ik heb het nieuws vernomen via jullie sms, niet van Vijnck zelf. Dirk Vijnck is twee weken geleden zelf naar ons toe gestapt. Wij hebben hem niet overgehaald om naar de Open VLD te komen, hij is zichzelf komen aanbieden. Wat hem nu bezielt, is me een raadsel.'
Vijnck zelf wou geen commentaar geven bij zijn totaal ongeloofwaardige capriolen. Hij hield de hele dag de lippen stijf op elkaar, wellicht op bevel van Lijst Dedecker. Ook bij voorzitter Jean-Marie Dedecker lijkt de geloofwaardigheid zoek. Toen Vijnck de partij verliet, zei hij dat 'de broodjes uitdelen op de fractievergadering' het enige was wat het gedeserteerde Kamerlid deed. En hoe de arbeider Vijnck lijsttrekker werd in Leuven? Dedecker reed in 2007 in het holst van de nacht naar Leuven, omdat er lijstproblemen waren bij zijn nog maar net opgerichte partij. 'Bon, wie wil hier 5.000 euro investeren?' vroeg Dedecker. Vijnck stak zijn vinger op en had meteen het lijsttrekkerschap, en anderhalve maand later een Kamerzitje, op zak.
Dedecker zelf uitte gisteren in een mededeling zijn tevredenheid over de terugkomst van het verloren schaap. Via streekgenoten Stef Goris en Peter Reekmans werd op Vijnck ingepraat. Dat de man nooit aan zijn trekken zou komen bij de Open VLD. Dat zijn ogen nog wel open zouden gaan. Dat het er Somers alleen om te doen was de LDD schade te berokkenen, dat er niets zou in huis komen van een goede plaats op de lijst. Dat hij bij een nieuwe partij als de LDD veel meer kansen had.
Vijnck zou naar verluidt ook geschrokken zijn van de verregaande repercussies van zijn overstap. Zo dacht niemand aan het mogelijke verlies van het fractiestatuut. Het is dan ook geen grote stap om te veronderstellen dat Dirk Vijnck ook financieel beter wordt van zijn terugkeer. Gezien het grote verlies dat er zat aan te komen, is bijvoorbeeld 5.000 euro, zijn inleggeld voor het lijsttrekkerschap, een habbekrats.
Ivan Sabbe, de ondervoorzitter van de LDD, ontkende met klem. 'Helemaal niet. Het verlies van het fractiestatuut zou voor ons wel een financiële aderlating geweest zijn, maar de medewerkers hadden een opzeg van drie maanden. Zij zouden opgevangen worden in het Vlaams Parlement, waar we uitzicht hebben op een fractie. Nee, het gaat er alleen om dat Vijnck zelf merkte dat hij bij de LDD beter aan politiek kon doen dan tussen het Open VLD-establishment.'
Overgenomen van de blog MR Morel
dinsdag 28 april 2009
OP¨ZIJN KOP GEVALLEN EN BLIJVEN BONSEN
OP ZIJN KOP GEVALLEN EN BLIJVEN BONSEN
Somtijds ben ik dol op spreekwoorden. Nu weer. De omstandigheden zijn ideaal; nu de verkiezingen er zitten aan te komen….Zo kan ik dubbel genieten van elk spreekwoord: Wie een put graaft voor een ander… weet alles van de tatami…….
Jean-Marie Dedecker komt in grote problemen na de overloperij van Dirk Vijnck naar Open Vld. Nu hij maar vier van zijn vijf federale Kamerleden overhoudt, verliest zijn partij LDD ook het statuut van fractie.
De gevolgen daarvan zijn niet te onderschatten. Eerst en vooral verliest Dedecker de dotatie voor zijn fractie, die net iets meer dan 21.000 euro bedraagt. Ook zijn persoonlijke toelage als fractieleider, 2.000 euro bruto boven op zijn loon als Kamerlid, is Dedecker kwijt.
Het ergst zijn wellicht de gevolgen voor het fractiepersoneel. Enkel erkende fracties hebben recht op fractiemedewerkers en op universitaire medewerkers voor de individuele parlementairen. Hun administratieve medewerkers mogen die wel behouden, en voor het spreekrecht heeft de nieuwe situatie ook niet al te veel gevolgen. Maar Dedecker verliest dus wel negen van zijn dertien man personeel in het parlement.
Dedecker reageert verslagen op dat nieuws. "Als dat waar is, zijn onze vleugels geknipt. Wellicht heeft Open Vld Dirk Vijnck alleen maar aangetrokken om ons te kortwieken." Dat wordt overigens ontkend bij de liberalen: "Vijnck is naar ons gestapt, wij hebben hem op geen enkele manier aangesproken." (Fabian Lefevere)
Bron DM
zondag 26 april 2009
woensdag 22 april 2009
MAG MEN DE OVERHEID CONTROLEREN?
MAG MEN DE OVERHEID CONTROLEREN?
In de reclamewereld, en dus bij definitie in de politieke wereld, is er een begrip dat luidt: naambekendheid. Om het even als U of Uw product in een goed of slecht daglicht gesteld wordt, als er maar over gesproken en geschreven wordt.
Wat ook in het geval van LDD weeral gebeurt, en wel op de manier dat men van een dief en struikrover een Robin Hood wil maken. Wat in het geval met Kareltje van Berlare totaal naast de kwestie is, zelfs met hoed. (Hood?)
Niet naast de kwestie, maar er boven op, is wat iedereen denkt…maar waar met veelomhaal rond de pot gedraaid wordt door de verantwoordelijken. Slechts één vraag:
Is er aan een zaakje, door ministers bedisseld en door specialisten uitgewerkt, tientallen zo niet honderdtal miljoenen Euro’s groot, dat 10% en meer opbrengt, met Staatswaarborg dan nog, geen reukje aan?
Een reukje, zegt U? Maar mens, het stinkt urenver tegen de wind!
En wat doet men?
Men gaat zelfs voorbij aan het woord schriftvervalsing, valsheid in geschrifte, belastingsfraude, enz, in hoofde van JMDD, die op het detectiven-contract met zijn vennootschap met bedriegelijke inzichten ‘’patentonderzoek’ vermeldt, waar er in de verste verte geen ‘patenten’ moeten onderzocht worden, maar de esbattementen van een persoonlijke vijand….
Ja maar, zegt Jean Marie, ik ben eerlijk, want ik heb die uitgave aan mijn vennootschap met privé-geld terugbetaald. Kan zijn, maar boekhoudkundig blijft de onkostenrekening ‘Erelonen’ onterecht verhoogd met het ereloon van de dame in kwestie…JaJa, ook dat kan tegengeboekt worden op de Lopende Rekening van de beheerder-zaakvoeder, zodat de belastbare vennootschapswinst niet ten rechte verminderd blijft…
À propos, U maakt in Uw vennootschap toch winst, Jean-Marie? Of dient dat vehikel alleen, om met behulp van fiscale spitstechnologie, alle privékosten daar af te dragen? Het is een Christus-oud truckje, hoor, zodanig dat het zelfs gemeengoed geworden is in linkse middens. Bij de man van Blokken, bijvoorbeeld….
Valsheid in geschrifte met het oogmerk te schaden en te bewimpelen door een volksvertegenwoordiger in functie: kan dat zo maar ongestraft passeren?
En de detective zelf….Nog nooit gehoord van deontologie, plichtenleer en beroepsgeheim?
Dat maakt dat er 3 keer stank verspreid wordt. Eerstens door de feiten, tweedens door partij JMDD en derdens door de detective….Fameus landje, zou wijlen Pim Fortuyn weer eens kunnen zeggen….
En nu: Ga Uw gang, Meneer de Perfesser en Advocaat De Meulenaer. Tot deze avond, misschien, op het leugenscherm, als BRT-specialist .Hercule Poirot.
Niets mis met privedetective
21-04-2009 - Stijn De Meulenaer - de standaard
Mag een privédetective ingeschakeld worden in een fraudedossier? STIJN DE MEULENAER ziet geen probleem. Of Jean-Marie Dedecker op een juiste manier heeft gehandeld, valt nog te bekijken.
Sedert afgelopen vrijdag aan het licht kwam dat Jean-Marie Dedecker een privédetective heeft ingeschakeld om een onderzoek te voeren naar vermeend onfrisse praktijken bij de aan- en verkoop van het gerechtsgebouw in Veurne, weerklinkt her en der de vraag naar de regelmatigheid van een dergelijke demarche. In een interview in deze krant (DS 20 april) stelt professor emeritus Etienne Vermeersch zelfs openlijk de vraag of er wel plaats is voor privaat initiatief als het gaat om fraudeonderzoek, en of dit niet tot het exclusieve domein van de overheid behoort.
Dat deze discussie vandaag opnieuw wordt gevoerd verbaast enigszins, nu onze wetgever reeds begin jaren negentig (als één van de eerste in Europa) de sector van de privédetectives en de private veiligheidsdiensten wettelijk heeft geregeld. Toen weerklonk dezelfde discussie, en werd er - terecht - voor geopteerd om de rol van de privésector in deze te erkennen, en de bakens te zetten waarbinnen één en ander mogelijk zou zijn. Sedertdien kende de groep van privéfraudeonderzoekers een gestage groei, en vervullen ze een niet onbelangrijke en vooral nuttige rol in de bestrijding van fraude op het terrein.
Vandaag stellen we dan ook vast dat deze sector aan een concrete vraag beantwoordt, niet alleen vanuit het ondernemingsleven, maar zelfs vanuit de overheid. Dit heeft ook de politieke wereld al begrepen. Zo bestudeert de Parlementaire Commissie Fiscale Fraude op dit ogenblik onder meer de publiek-private samenwerking op vlak van fraudebestrijding met het oog op een efficiëntere fraudebestrijding op overheidsniveau.
De vraag of fraudebestrijding ook in de privésector een plaats heeft moet dan ook met een volmondig 'ja' worden beantwoord.
De vraag of het concrete dossier van de door Jean-Marie Dedecker aan het werk gezette privédetective aan de door de wetgever uitgezette voorwaarden voldoet, is van een andere orde en kan enkel door de bevoegde overheden worden beantwoord. Zij zullen moeten nagaan of de privédetective in kwestie heeft voldaan aan de wettelijke verplichting om voorafgaandelijk een schriftelijke overeenkomst op te stellen en of de inhoud van deze overeenkomst met de waarheid overeenstemt én binnen de krijtlijnen van de toepasselijke wetgeving valt.
Aan de politici die toch nog graag voortdiscussiëren over dit onderwerp, stel ik voor dat ze van de gelegenheid gebruikmaken om de wet op de privédetective eens stevig onder de loep te nemen. Ze zullen dan vaststellen dat het wettelijk kader dat eind jaren tachtig werd gecreëerd met de bedoeling de toentertijd in opspraak gekomen sector van de privédetectives te saneren niet meer beantwoordt aan de hedendaagse noden, en dringend dient te worden bijgeschaafd en versoepeld.
Een constructieve samenwerking tussen overheid en privé op vlak van fraudebestrijding vereist een wederzijds vertrouwen en een degelijk wettelijk kader dat de privésector (privédetectives én forensische auditoren) toelaat om haar rol te vervullen binnen de op vandaag geldende maatschappelijke normen.
Stijn De Meulenaer is advocaat en doceert de Wet op de Privédetective aan de Universiteit Antwerpen Management School.
Bron Iskander
In de reclamewereld, en dus bij definitie in de politieke wereld, is er een begrip dat luidt: naambekendheid. Om het even als U of Uw product in een goed of slecht daglicht gesteld wordt, als er maar over gesproken en geschreven wordt.
Wat ook in het geval van LDD weeral gebeurt, en wel op de manier dat men van een dief en struikrover een Robin Hood wil maken. Wat in het geval met Kareltje van Berlare totaal naast de kwestie is, zelfs met hoed. (Hood?)
Niet naast de kwestie, maar er boven op, is wat iedereen denkt…maar waar met veelomhaal rond de pot gedraaid wordt door de verantwoordelijken. Slechts één vraag:
Is er aan een zaakje, door ministers bedisseld en door specialisten uitgewerkt, tientallen zo niet honderdtal miljoenen Euro’s groot, dat 10% en meer opbrengt, met Staatswaarborg dan nog, geen reukje aan?
Een reukje, zegt U? Maar mens, het stinkt urenver tegen de wind!
En wat doet men?
Men gaat zelfs voorbij aan het woord schriftvervalsing, valsheid in geschrifte, belastingsfraude, enz, in hoofde van JMDD, die op het detectiven-contract met zijn vennootschap met bedriegelijke inzichten ‘’patentonderzoek’ vermeldt, waar er in de verste verte geen ‘patenten’ moeten onderzocht worden, maar de esbattementen van een persoonlijke vijand….
Ja maar, zegt Jean Marie, ik ben eerlijk, want ik heb die uitgave aan mijn vennootschap met privé-geld terugbetaald. Kan zijn, maar boekhoudkundig blijft de onkostenrekening ‘Erelonen’ onterecht verhoogd met het ereloon van de dame in kwestie…JaJa, ook dat kan tegengeboekt worden op de Lopende Rekening van de beheerder-zaakvoeder, zodat de belastbare vennootschapswinst niet ten rechte verminderd blijft…
À propos, U maakt in Uw vennootschap toch winst, Jean-Marie? Of dient dat vehikel alleen, om met behulp van fiscale spitstechnologie, alle privékosten daar af te dragen? Het is een Christus-oud truckje, hoor, zodanig dat het zelfs gemeengoed geworden is in linkse middens. Bij de man van Blokken, bijvoorbeeld….
Valsheid in geschrifte met het oogmerk te schaden en te bewimpelen door een volksvertegenwoordiger in functie: kan dat zo maar ongestraft passeren?
En de detective zelf….Nog nooit gehoord van deontologie, plichtenleer en beroepsgeheim?
Dat maakt dat er 3 keer stank verspreid wordt. Eerstens door de feiten, tweedens door partij JMDD en derdens door de detective….Fameus landje, zou wijlen Pim Fortuyn weer eens kunnen zeggen….
En nu: Ga Uw gang, Meneer de Perfesser en Advocaat De Meulenaer. Tot deze avond, misschien, op het leugenscherm, als BRT-specialist .Hercule Poirot.
Niets mis met privedetective
21-04-2009 - Stijn De Meulenaer - de standaard
Mag een privédetective ingeschakeld worden in een fraudedossier? STIJN DE MEULENAER ziet geen probleem. Of Jean-Marie Dedecker op een juiste manier heeft gehandeld, valt nog te bekijken.
Sedert afgelopen vrijdag aan het licht kwam dat Jean-Marie Dedecker een privédetective heeft ingeschakeld om een onderzoek te voeren naar vermeend onfrisse praktijken bij de aan- en verkoop van het gerechtsgebouw in Veurne, weerklinkt her en der de vraag naar de regelmatigheid van een dergelijke demarche. In een interview in deze krant (DS 20 april) stelt professor emeritus Etienne Vermeersch zelfs openlijk de vraag of er wel plaats is voor privaat initiatief als het gaat om fraudeonderzoek, en of dit niet tot het exclusieve domein van de overheid behoort.
Dat deze discussie vandaag opnieuw wordt gevoerd verbaast enigszins, nu onze wetgever reeds begin jaren negentig (als één van de eerste in Europa) de sector van de privédetectives en de private veiligheidsdiensten wettelijk heeft geregeld. Toen weerklonk dezelfde discussie, en werd er - terecht - voor geopteerd om de rol van de privésector in deze te erkennen, en de bakens te zetten waarbinnen één en ander mogelijk zou zijn. Sedertdien kende de groep van privéfraudeonderzoekers een gestage groei, en vervullen ze een niet onbelangrijke en vooral nuttige rol in de bestrijding van fraude op het terrein.
Vandaag stellen we dan ook vast dat deze sector aan een concrete vraag beantwoordt, niet alleen vanuit het ondernemingsleven, maar zelfs vanuit de overheid. Dit heeft ook de politieke wereld al begrepen. Zo bestudeert de Parlementaire Commissie Fiscale Fraude op dit ogenblik onder meer de publiek-private samenwerking op vlak van fraudebestrijding met het oog op een efficiëntere fraudebestrijding op overheidsniveau.
De vraag of fraudebestrijding ook in de privésector een plaats heeft moet dan ook met een volmondig 'ja' worden beantwoord.
De vraag of het concrete dossier van de door Jean-Marie Dedecker aan het werk gezette privédetective aan de door de wetgever uitgezette voorwaarden voldoet, is van een andere orde en kan enkel door de bevoegde overheden worden beantwoord. Zij zullen moeten nagaan of de privédetective in kwestie heeft voldaan aan de wettelijke verplichting om voorafgaandelijk een schriftelijke overeenkomst op te stellen en of de inhoud van deze overeenkomst met de waarheid overeenstemt én binnen de krijtlijnen van de toepasselijke wetgeving valt.
Aan de politici die toch nog graag voortdiscussiëren over dit onderwerp, stel ik voor dat ze van de gelegenheid gebruikmaken om de wet op de privédetective eens stevig onder de loep te nemen. Ze zullen dan vaststellen dat het wettelijk kader dat eind jaren tachtig werd gecreëerd met de bedoeling de toentertijd in opspraak gekomen sector van de privédetectives te saneren niet meer beantwoordt aan de hedendaagse noden, en dringend dient te worden bijgeschaafd en versoepeld.
Een constructieve samenwerking tussen overheid en privé op vlak van fraudebestrijding vereist een wederzijds vertrouwen en een degelijk wettelijk kader dat de privésector (privédetectives én forensische auditoren) toelaat om haar rol te vervullen binnen de op vandaag geldende maatschappelijke normen.
Stijn De Meulenaer is advocaat en doceert de Wet op de Privédetective aan de Universiteit Antwerpen Management School.
Bron Iskander
LUC VAN BALBERGHE IS TOCH GEEN MESSIAAS
LUC VAN BALBERGHE IS TOCH GEEN MESSIAS
Beste Luc,
Blij dat U terug bent (20/4), maar GVD doe dat nooit meer, zo lang wegblijven, of ik bekijk U nooit meer. Wat voor manieren zijn dat!
Allez. ’t Is goed. Voor ene keer!
N,m-)àç!è§
Uw artikel over politieke spionage (LDD vs Kareltje van Berlare) s weer steengoed geschreven, maar, met permissie, U klopt er wel goed op, maar een beetje naast de kwestie. Daarom deze titel hierboven…..
Een van Uw ‘reageerders’ beschrijft de weg die U ook weet, maar weigert of vergeet te bewandelen. Neen, niet hij die schrijft
‘De mestkeverspecialist uitgemest’.
Die heeft wel overschot van gelijk, maar hij brengt geen aarde aan de dijk. Het kleinste kind weet ondertussen dat JMDD een eendagsvlieg (*) is. Hij is niet meer dan de uitroker, die nu uitgerookt wordt….Zelfs in boekvorm, maar dat boek liet U onbesproken om redenen die mij ontgaan. Zodat er inhoudelijk nog zoveel onbesproken blijft. Zijn windhaan-standpunten gekoppeld aan g€ldzucht, cowboy-gedrag en partijen-ruiterij….De keizer van de toogpraat. De republikein die uren aan een stuk vertelt hoe fijn het wel is bij le Rwa op de koffie te mogen gaan..
Neen, vriend Luc.
U schrijft deze keer met een pen met twee beentjes. Een ballonpen heette dat vroeger. Die men telkens in de inktpot moest dopen om een paar woordjes te schrijven. U hapert, maakt krassen en vlekken, omdat U, zonder de klepel te raken, de klok wilt luiden. Het klinkt een beetje Tjeef-achtig en dat zijn we van U niet gewoon. Een volgende ‘reageerder’ zit er dichter bij. Het is iemand die van wanten weet….zonder daarbij te vertellen, dat de wanten bij de fiscus liggen…Ja Ja, ook bij de cel anti witwas, maar die is al te zeer verpolitiekt, net als Justitie…Eén enkele kuitenbijter bij de fiscus (**) is genoeg. Ik leg straks uit wat en hoe, maar overlees eerst de zaak bank-technisch gezien nogmaals zoals deze ‘reageerder’ het zo beeldend uit de doeken doet.
Maar sinds de invoering van de antiwitwaswetgeving is het klaar en duidelijk ten strengste wél verboden om op elk niveau mee te werken aan financiële technieken die misdaden zouden kunnen verhullen.
Vraag aan uw persoonlijke loketbediende bij elke Belgische bank maar eens met welke rigoureuze strengheid zijn of haar hiërarchie deze wetgeving interpreteert, vooral wat betreft de terminologie "op elk niveau", "meewerken", "financiële technieken", "misdaden" en "zouden kunnen verhullen".
Test hem of haar maar eens met de vraag of ze voor u een overschrijving willen uitvoeren voor een fors bedrag van 10.000 EUR vanaf uw rekening naar het eiland Man of de Bahamas ten gunste van vennootschap XYZ, waarvan u de identiteit van de beheerders of vennoten niet vermeldt. Omdat u die niet kent of omdat u hen niet wil verklappen, of omdat u gewoon vindt dat het hun zaken niet zijn. Vraag dus maar of die vriendelijke bediende dit voor u wil, kan of beter gezegd: MAG, uitvoeren. Wedden van niet?
De Stad Veurne - of de Regie der Gebouwen dat doet er nu ook even niet toe - kortom: "de Overheid", slaagt er daarentegen blijkbaar wél in, onder het voorwendsel dat het hier om huur zou gaan, om tientallen veelvouden van 10.000 EUR(!) over te schrijven naar zulke vennootschappen, waarvan niemand meer kan achterhalen welke privépersonen daarachter schuilgaan.
Als er nu ook maar iéts is dat uitdrukkelijk verboden is door de antiwitwaswetgeving, dan zal het dit toch zijn, nietwaar?
Die overschrijvingsopdrachten vanwege "de Overheid" moeten onmiddellijk stopgezet worden. Welke bank voert die trouwens uit? Die is volgens mij wél met haar banklicentie aan 't spelen...
En wie heeft er eigenlijk voor die opdrachten getekend?
Nu mijn uitleg. De belastingscontroleur.
In voorkomend geval, zoals alle zaken bij alle ministeries, dus ook Justitie, worden de rekeningen verondersteld gecontroleerd door het Rekenhof.
Stel daar, op een zonnige morgen, een totaal onbelangrijke klerk IIe Klasse die welgezind, en tuk op bevordering, het dossier ‘betaalde huur’ in een uitgavenpost openslaat. Hij doet juist niet wat al de andere collega’s doen, de 12 overschrijvingsbewijzen afvinken, samentellen en tot de bevinding komen dat het op de rekening vermeld totaalbedrag ‘klopt’…om na volbrachte dagtaak welgemutst de terugweg naar ‘de provincie’ aan te vatten…Neen, onze vriend maakt een dossiertje voor zichzelf en een ‘memootje’ voor zijn superieur, om te signaleren dat hij alles OK bevonden heeft, uitgenomen het document waarop de uitgaven gebaseerd zijn. Hij dringt (**) aan om het huurcontract te mogen bij het dossier voegen, in plaats van het bijvoorbeeld bewaard te zien in de safe van de Directeur. Kwestie van volledigheid, ziet U…
Via de secretaresse op de Personeelsdienst, met wie hij een geheime verhouding heeft, is hij de namen te weten gekomen van àl zijn hiërarchische Oversten met hun politieke kleur. Na verloop van enkele weken aandringen (**), en na verschillende vruchteloze pogingen om bepaalde invloedrijke personen in te schakelen (denk aan Rudy Aernoudt, de klokkenluider), gaat hij, via de beruchte bruine enveloppe in de brievenbus, naar een paar kranten, bij voorkeur kort voor er weer eens verkiezingen zijn (**)….
En dan komt het.
Iemand van de Partij der Onkreukbaren eist een ‘rogatoire commissie’ (**) die op onderzoek trekt naar de zetels van die verre exotische belastigsparadijzen van de off-shore maatschappijen, want ondertussen hebben meerdere gewone burgers klacht neergelegd tegen ‘onbekenden’ en dan komt het verhaal van de antwitwasoperatie….
Ziet U voor Uw geestesoog, samen met mij, Interpol, aan de hand van een internationaal aanhoudingsbevel, al de achter-achternicht van de Kamervoorzitter (bij voorbeeld) in de boeien en tussen politiemensen, teruggevlogen worden naar Zaventem? Of op Heathrow, net voor hij de vlucht naar Costa Rica wilde nemen, de broer van de schoonzus van de kuisvrouw van de BuZa-minister voor het oog van de camera in de boeien worden geslagen? Op de Kanaameilanden Man, Jersey en Guersney worden de bankkluizen verzegeld en Zwitserland moet eindelijk toegeven om het bankgeheim op te heffen. Ondertussen is het bankgeheim, wegens de omvang van de fraude, bij Noodwet ook in ons land zelf afgekondigd en binnen de 24 uur moeten alle politieke gezagdragers van alle kleurpartijen hun ambt neerleggen, van minster tot gouverneur en burgemeester. Het land is onbestuurbaar en wordt opgeheven, onder hoongelach van de gehele beschaafde wereld. Le Rwa, nog meest besproken in de schandalen, vlucht naar internationale wateren en de inderhaast bijeengeroepen Raad van Vlaander II roept de Onafhankelijkheid uit.
De eerste decreten die worden uitgevaardigd zijn de levenslange verbanning van alle schuldigen, de inbeslagname van al hun goederen, eigendommen en rekeningen, maar vanzelfsprekend als eerste maatregel ook de inperking van alle immigratie, lees de (uiteraard) vrije terugtocht, onder begeleiding, van alle ongewenste vreemdelingen….
Toen werd ik wakker, en dacht, Beste Luc, gij hebt het weer eens goed gezegd! Maar verder dan dromen doen we alle twee niet!
(*) Het klinkt misschien een beetje boers, maar iemand die dichter bij de natuur staat, gebruikt het woord ‘eendagsvlieg’ niet. Hij noemt de dingen bij hun werkelijke naam, want een eendagsvlieg, dat is in feite een…str..tvlieg
(**)Gewoon genoeg druk op de ketel zetten.
(***) U weet niet wie dat zijn, die Onkreukbaren? Dan heeft U al 30-40 jaar op de maan geleefd. Was U in het land gebleven, dan had U meteen geweten dat de partij Nr 7 op 7 Juni Uw stem meer dan waard is!
Beste Luc,
Blij dat U terug bent (20/4), maar GVD doe dat nooit meer, zo lang wegblijven, of ik bekijk U nooit meer. Wat voor manieren zijn dat!
Allez. ’t Is goed. Voor ene keer!
N,m-)àç!è§
Uw artikel over politieke spionage (LDD vs Kareltje van Berlare) s weer steengoed geschreven, maar, met permissie, U klopt er wel goed op, maar een beetje naast de kwestie. Daarom deze titel hierboven…..
Een van Uw ‘reageerders’ beschrijft de weg die U ook weet, maar weigert of vergeet te bewandelen. Neen, niet hij die schrijft
‘De mestkeverspecialist uitgemest’.
Die heeft wel overschot van gelijk, maar hij brengt geen aarde aan de dijk. Het kleinste kind weet ondertussen dat JMDD een eendagsvlieg (*) is. Hij is niet meer dan de uitroker, die nu uitgerookt wordt….Zelfs in boekvorm, maar dat boek liet U onbesproken om redenen die mij ontgaan. Zodat er inhoudelijk nog zoveel onbesproken blijft. Zijn windhaan-standpunten gekoppeld aan g€ldzucht, cowboy-gedrag en partijen-ruiterij….De keizer van de toogpraat. De republikein die uren aan een stuk vertelt hoe fijn het wel is bij le Rwa op de koffie te mogen gaan..
Neen, vriend Luc.
U schrijft deze keer met een pen met twee beentjes. Een ballonpen heette dat vroeger. Die men telkens in de inktpot moest dopen om een paar woordjes te schrijven. U hapert, maakt krassen en vlekken, omdat U, zonder de klepel te raken, de klok wilt luiden. Het klinkt een beetje Tjeef-achtig en dat zijn we van U niet gewoon. Een volgende ‘reageerder’ zit er dichter bij. Het is iemand die van wanten weet….zonder daarbij te vertellen, dat de wanten bij de fiscus liggen…Ja Ja, ook bij de cel anti witwas, maar die is al te zeer verpolitiekt, net als Justitie…Eén enkele kuitenbijter bij de fiscus (**) is genoeg. Ik leg straks uit wat en hoe, maar overlees eerst de zaak bank-technisch gezien nogmaals zoals deze ‘reageerder’ het zo beeldend uit de doeken doet.
Maar sinds de invoering van de antiwitwaswetgeving is het klaar en duidelijk ten strengste wél verboden om op elk niveau mee te werken aan financiële technieken die misdaden zouden kunnen verhullen.
Vraag aan uw persoonlijke loketbediende bij elke Belgische bank maar eens met welke rigoureuze strengheid zijn of haar hiërarchie deze wetgeving interpreteert, vooral wat betreft de terminologie "op elk niveau", "meewerken", "financiële technieken", "misdaden" en "zouden kunnen verhullen".
Test hem of haar maar eens met de vraag of ze voor u een overschrijving willen uitvoeren voor een fors bedrag van 10.000 EUR vanaf uw rekening naar het eiland Man of de Bahamas ten gunste van vennootschap XYZ, waarvan u de identiteit van de beheerders of vennoten niet vermeldt. Omdat u die niet kent of omdat u hen niet wil verklappen, of omdat u gewoon vindt dat het hun zaken niet zijn. Vraag dus maar of die vriendelijke bediende dit voor u wil, kan of beter gezegd: MAG, uitvoeren. Wedden van niet?
De Stad Veurne - of de Regie der Gebouwen dat doet er nu ook even niet toe - kortom: "de Overheid", slaagt er daarentegen blijkbaar wél in, onder het voorwendsel dat het hier om huur zou gaan, om tientallen veelvouden van 10.000 EUR(!) over te schrijven naar zulke vennootschappen, waarvan niemand meer kan achterhalen welke privépersonen daarachter schuilgaan.
Als er nu ook maar iéts is dat uitdrukkelijk verboden is door de antiwitwaswetgeving, dan zal het dit toch zijn, nietwaar?
Die overschrijvingsopdrachten vanwege "de Overheid" moeten onmiddellijk stopgezet worden. Welke bank voert die trouwens uit? Die is volgens mij wél met haar banklicentie aan 't spelen...
En wie heeft er eigenlijk voor die opdrachten getekend?
Nu mijn uitleg. De belastingscontroleur.
In voorkomend geval, zoals alle zaken bij alle ministeries, dus ook Justitie, worden de rekeningen verondersteld gecontroleerd door het Rekenhof.
Stel daar, op een zonnige morgen, een totaal onbelangrijke klerk IIe Klasse die welgezind, en tuk op bevordering, het dossier ‘betaalde huur’ in een uitgavenpost openslaat. Hij doet juist niet wat al de andere collega’s doen, de 12 overschrijvingsbewijzen afvinken, samentellen en tot de bevinding komen dat het op de rekening vermeld totaalbedrag ‘klopt’…om na volbrachte dagtaak welgemutst de terugweg naar ‘de provincie’ aan te vatten…Neen, onze vriend maakt een dossiertje voor zichzelf en een ‘memootje’ voor zijn superieur, om te signaleren dat hij alles OK bevonden heeft, uitgenomen het document waarop de uitgaven gebaseerd zijn. Hij dringt (**) aan om het huurcontract te mogen bij het dossier voegen, in plaats van het bijvoorbeeld bewaard te zien in de safe van de Directeur. Kwestie van volledigheid, ziet U…
Via de secretaresse op de Personeelsdienst, met wie hij een geheime verhouding heeft, is hij de namen te weten gekomen van àl zijn hiërarchische Oversten met hun politieke kleur. Na verloop van enkele weken aandringen (**), en na verschillende vruchteloze pogingen om bepaalde invloedrijke personen in te schakelen (denk aan Rudy Aernoudt, de klokkenluider), gaat hij, via de beruchte bruine enveloppe in de brievenbus, naar een paar kranten, bij voorkeur kort voor er weer eens verkiezingen zijn (**)….
En dan komt het.
Iemand van de Partij der Onkreukbaren eist een ‘rogatoire commissie’ (**) die op onderzoek trekt naar de zetels van die verre exotische belastigsparadijzen van de off-shore maatschappijen, want ondertussen hebben meerdere gewone burgers klacht neergelegd tegen ‘onbekenden’ en dan komt het verhaal van de antwitwasoperatie….
Ziet U voor Uw geestesoog, samen met mij, Interpol, aan de hand van een internationaal aanhoudingsbevel, al de achter-achternicht van de Kamervoorzitter (bij voorbeeld) in de boeien en tussen politiemensen, teruggevlogen worden naar Zaventem? Of op Heathrow, net voor hij de vlucht naar Costa Rica wilde nemen, de broer van de schoonzus van de kuisvrouw van de BuZa-minister voor het oog van de camera in de boeien worden geslagen? Op de Kanaameilanden Man, Jersey en Guersney worden de bankkluizen verzegeld en Zwitserland moet eindelijk toegeven om het bankgeheim op te heffen. Ondertussen is het bankgeheim, wegens de omvang van de fraude, bij Noodwet ook in ons land zelf afgekondigd en binnen de 24 uur moeten alle politieke gezagdragers van alle kleurpartijen hun ambt neerleggen, van minster tot gouverneur en burgemeester. Het land is onbestuurbaar en wordt opgeheven, onder hoongelach van de gehele beschaafde wereld. Le Rwa, nog meest besproken in de schandalen, vlucht naar internationale wateren en de inderhaast bijeengeroepen Raad van Vlaander II roept de Onafhankelijkheid uit.
De eerste decreten die worden uitgevaardigd zijn de levenslange verbanning van alle schuldigen, de inbeslagname van al hun goederen, eigendommen en rekeningen, maar vanzelfsprekend als eerste maatregel ook de inperking van alle immigratie, lees de (uiteraard) vrije terugtocht, onder begeleiding, van alle ongewenste vreemdelingen….
Toen werd ik wakker, en dacht, Beste Luc, gij hebt het weer eens goed gezegd! Maar verder dan dromen doen we alle twee niet!
(*) Het klinkt misschien een beetje boers, maar iemand die dichter bij de natuur staat, gebruikt het woord ‘eendagsvlieg’ niet. Hij noemt de dingen bij hun werkelijke naam, want een eendagsvlieg, dat is in feite een…str..tvlieg
(**)Gewoon genoeg druk op de ketel zetten.
(***) U weet niet wie dat zijn, die Onkreukbaren? Dan heeft U al 30-40 jaar op de maan geleefd. Was U in het land gebleven, dan had U meteen geweten dat de partij Nr 7 op 7 Juni Uw stem meer dan waard is!
dinsdag 21 april 2009
VAN EEN VANGNET EN EEN MEDIACLOWN
VAN EEN VANGNET EN EEN MEDIACLOWN
De wind waait waarheen hij wil. Zelfs bij de Standaard/Le Standaer, die, zoals de Grote Big Brother achter een reuzenscherm van uit het Oneindige neerziet op Italië, het slecht weer aldaar en de rusteloze zoeker naar Gerechtigheid (!) die ik ben, bezig ziet. Kreeg ik daar juist toch een mailtje binnen van Consulta (werner.niemegeers@consulta.be) die me bij hoogdringendheid opriep om te gaan kijken bij http://www.novacivitas.org/ om daar te vinden:
De prijs van democratisch fatsoen
20-04-2009 - Peter de Graeve - de standaard
Ondanks de afkeer van velen voor het optreden van (of zelfs de persoon van) Kamerlid Jean-Marie Dedecker, moet gezegd dat deze 'affaire-Van Zwam' het best niet met gevoelens van morele verontwaardiging of persoonlijke antipathie wordt benaderd. Men moet drie overwegingen maken: (1) over de vorm van de zaak, (2) over de grond ervan en (3) over de reacties erop.
1. Wat de vorm betreft ben ik onbevoegd. De vraag of het geoorloofd is om binnen één enkele opdracht zowel een detectivebureau, ingehuurd om de marktwaarde van een internationaal patent na te gaan, als het machtsmisbruik van een minister (door middel van een sale-and-lease-backoperatie van overheidsgebouwen) te laten onderzoeken, is voer voor juristen.
2. Over de grond van de zaak bestaat volgens mij geen twijfel. In een moderne democratie kan niets verhinderen dat een lid - laat staan een leider - van de oppositie voor eigen rekening een onderzoek voert naar vermeend machtsmisbruik door de uitvoerende macht. Dat behoort tot de essentie van een vrije democratie. We kunnen daarbij, terecht, als morele voorwaarde stellen dat zo'n onderzoek een zakelijk karakter hoort te hebben en het privéleven van politieke tegenstanders moet respecteren.
Maar vooraleer we, vanuit onze verontwaardiging, een reglementering ter zake eisen, kunnen we ons het best eerst het volgende afvragen: willen we onderdanen worden van een staat waarin het recht op privacy door machthebbers kan worden ingeroepen telkens wanneer tegen hen een vermoeden van machtsmisbruik rijst? Tegenover het recht van individuele burgers op de grondwettelijke bescherming van hun privéleven staat de even grote plicht van de machthebber tot het scheppen van klaarheid over zijn handel en wandel. In België worden dat recht en die plicht wel vaker door elkaar gehaald. Dat toont, om het voorzichtig uit te drukken, het onvolwassen karakter van de Belgische democratie.
De burger is alleen dan volledig beschermd tegen machtsmisbruik wanneer de rechten van de democratische oppositie maximaal gegarandeerd zijn. Het principe van de politieke onschendbaarheid van volksvertegenwoordigers moet intimidatie door de uitvoerende macht verhinderen. Die intimidatie kan ook passief zijn, namelijk wanneer de controle door de democratische oppositie zou worden uitgehold doordat machthebbers een oneigenlijk beroep doen op de bescherming van hun privéleven. De verregaande politieke vrijheid van Kamerlid Dedecker is de bodemprijs die we betalen voor minimaal democratisch fatsoen. Dat is de grond van deze affaire.
3. Jean-Marie Dedecker heeft gescoord. Dat bewijzen de reacties. De minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht (Open VLD), kon niet wachten om Dedeckers demarche af te schilderen als een Gestapo-praktijk. Weinig tactvol. In dit land zijn ministers er als de kippen bij om vermoedens van onschuld en principes van privébescherming, die gelden voor de burger in zijn relatie tot de staat, aan te wenden ten gunste van zichzelf, en dus van hun macht. Grondrechten in dit land worden doorgaans geprezen omwille van het profijt dat ze het individu opleveren, niet de gemeenschap. Geen wonder dat het Belgische politieke systeem van top tot teen verlamd raakt.
Ten tweede was er de pers, meer bepaald Terzake. Het bedoelde 'harde interview' met Dedecker, vrijdagavond op Canvas, draaide uit op een debacle voor de nieuwsdienst. Al meer dan een decennium balanceren de VRT-nieuwsprogramma's op het randje van het infotainment. Onderwerpen worden in- en uitgeleid met monkellachjes en figuurlijke knipoogjes, verslaggevers wedijveren met elkaar in ironie en woordhumor, haast elk interview wordt afgesloten met een soeverein eigen gelijk van de journalist. De journalisten met dienst hadden er in Terzake niet van terug dat zij door Dedecker lik op stuk kregen over hun gebrek aan 'onthullingsjournalistiek'. Het was een ontluisterend moment, ongeacht wat ik ook van Dedecker denk. Dat een vrijbuiter als hij geloofwaardig overkomt door op te roepen tot meer journalistieke deontologie toont nog maar eens aan hoe diep de malaise hier is. Nauwelijks een week nadat Verhofstadt er in allerlei infocircussen de nok in geprezen was, haalde een mediaclown het vangnet onder de VRT weg.
Pssst.
Weet niet goed wat denken over dit artikel met duidelijk fabrieks-blauwe achtergrond want het praat de privé-detective politiek goed, wat duidelijk voorbij gaat aan alle politiek fatsoen. Ik bedoel wat ik bedoel: het bewijst dat de politiek heden ten dage in dit land geen fatsoen meer heeft!
Normaal zou ik ‘voor kennisneming’ geknikt hebben en zou overgegaan zijn tot de orde van de dag. Nu moet het spelen met mijn 4 Duitse herders wijken voor die ene zin. De laatste. Of liever de laatste woorden van de laatste zin: ….haalde een mediaclown het vangnet onder de VRT weg….
Wat wou ik die woorden zelf geschreven hebben…..
De wind waait waarheen hij wil. Zelfs bij de Standaard/Le Standaer, die, zoals de Grote Big Brother achter een reuzenscherm van uit het Oneindige neerziet op Italië, het slecht weer aldaar en de rusteloze zoeker naar Gerechtigheid (!) die ik ben, bezig ziet. Kreeg ik daar juist toch een mailtje binnen van Consulta (werner.niemegeers@consulta.be) die me bij hoogdringendheid opriep om te gaan kijken bij http://www.novacivitas.org/ om daar te vinden:
De prijs van democratisch fatsoen
20-04-2009 - Peter de Graeve - de standaard
Ondanks de afkeer van velen voor het optreden van (of zelfs de persoon van) Kamerlid Jean-Marie Dedecker, moet gezegd dat deze 'affaire-Van Zwam' het best niet met gevoelens van morele verontwaardiging of persoonlijke antipathie wordt benaderd. Men moet drie overwegingen maken: (1) over de vorm van de zaak, (2) over de grond ervan en (3) over de reacties erop.
1. Wat de vorm betreft ben ik onbevoegd. De vraag of het geoorloofd is om binnen één enkele opdracht zowel een detectivebureau, ingehuurd om de marktwaarde van een internationaal patent na te gaan, als het machtsmisbruik van een minister (door middel van een sale-and-lease-backoperatie van overheidsgebouwen) te laten onderzoeken, is voer voor juristen.
2. Over de grond van de zaak bestaat volgens mij geen twijfel. In een moderne democratie kan niets verhinderen dat een lid - laat staan een leider - van de oppositie voor eigen rekening een onderzoek voert naar vermeend machtsmisbruik door de uitvoerende macht. Dat behoort tot de essentie van een vrije democratie. We kunnen daarbij, terecht, als morele voorwaarde stellen dat zo'n onderzoek een zakelijk karakter hoort te hebben en het privéleven van politieke tegenstanders moet respecteren.
Maar vooraleer we, vanuit onze verontwaardiging, een reglementering ter zake eisen, kunnen we ons het best eerst het volgende afvragen: willen we onderdanen worden van een staat waarin het recht op privacy door machthebbers kan worden ingeroepen telkens wanneer tegen hen een vermoeden van machtsmisbruik rijst? Tegenover het recht van individuele burgers op de grondwettelijke bescherming van hun privéleven staat de even grote plicht van de machthebber tot het scheppen van klaarheid over zijn handel en wandel. In België worden dat recht en die plicht wel vaker door elkaar gehaald. Dat toont, om het voorzichtig uit te drukken, het onvolwassen karakter van de Belgische democratie.
De burger is alleen dan volledig beschermd tegen machtsmisbruik wanneer de rechten van de democratische oppositie maximaal gegarandeerd zijn. Het principe van de politieke onschendbaarheid van volksvertegenwoordigers moet intimidatie door de uitvoerende macht verhinderen. Die intimidatie kan ook passief zijn, namelijk wanneer de controle door de democratische oppositie zou worden uitgehold doordat machthebbers een oneigenlijk beroep doen op de bescherming van hun privéleven. De verregaande politieke vrijheid van Kamerlid Dedecker is de bodemprijs die we betalen voor minimaal democratisch fatsoen. Dat is de grond van deze affaire.
3. Jean-Marie Dedecker heeft gescoord. Dat bewijzen de reacties. De minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht (Open VLD), kon niet wachten om Dedeckers demarche af te schilderen als een Gestapo-praktijk. Weinig tactvol. In dit land zijn ministers er als de kippen bij om vermoedens van onschuld en principes van privébescherming, die gelden voor de burger in zijn relatie tot de staat, aan te wenden ten gunste van zichzelf, en dus van hun macht. Grondrechten in dit land worden doorgaans geprezen omwille van het profijt dat ze het individu opleveren, niet de gemeenschap. Geen wonder dat het Belgische politieke systeem van top tot teen verlamd raakt.
Ten tweede was er de pers, meer bepaald Terzake. Het bedoelde 'harde interview' met Dedecker, vrijdagavond op Canvas, draaide uit op een debacle voor de nieuwsdienst. Al meer dan een decennium balanceren de VRT-nieuwsprogramma's op het randje van het infotainment. Onderwerpen worden in- en uitgeleid met monkellachjes en figuurlijke knipoogjes, verslaggevers wedijveren met elkaar in ironie en woordhumor, haast elk interview wordt afgesloten met een soeverein eigen gelijk van de journalist. De journalisten met dienst hadden er in Terzake niet van terug dat zij door Dedecker lik op stuk kregen over hun gebrek aan 'onthullingsjournalistiek'. Het was een ontluisterend moment, ongeacht wat ik ook van Dedecker denk. Dat een vrijbuiter als hij geloofwaardig overkomt door op te roepen tot meer journalistieke deontologie toont nog maar eens aan hoe diep de malaise hier is. Nauwelijks een week nadat Verhofstadt er in allerlei infocircussen de nok in geprezen was, haalde een mediaclown het vangnet onder de VRT weg.
Pssst.
Weet niet goed wat denken over dit artikel met duidelijk fabrieks-blauwe achtergrond want het praat de privé-detective politiek goed, wat duidelijk voorbij gaat aan alle politiek fatsoen. Ik bedoel wat ik bedoel: het bewijst dat de politiek heden ten dage in dit land geen fatsoen meer heeft!
Normaal zou ik ‘voor kennisneming’ geknikt hebben en zou overgegaan zijn tot de orde van de dag. Nu moet het spelen met mijn 4 Duitse herders wijken voor die ene zin. De laatste. Of liever de laatste woorden van de laatste zin: ….haalde een mediaclown het vangnet onder de VRT weg….
Wat wou ik die woorden zelf geschreven hebben…..
VERNIEUWING IN DE POLITIEK
VERNIEUWING IN DE POLITIEK
President Obama had/heeft dus weer eens gelijk: ‘Change’ – ‘ Yes, we can’….
Ik meen dat Deckerke-Dik wordt gemeten met dezelfde maat als hij gewoonlijk meet. En dat justekens voor de verkiezingen–van-de-waarheid kan dat tellen. Stel U voor dat er nog zo een paar van die Hitleriaanse van hem trekjes uitkomen…Dan is ‘nieuwkomertje’ meteen klaar voor de afvoer.
Ja…Vernieuwing in de politiek kan van alles betekenen….
Maar (zie slotzin van deze bevlogen Morgen-schrijver) ik zou zeggen: Walterke Pauli heeft gelijk. Deckere-Dik is een str..tzak. Maar ’t is een goeie die ’t zegt….
En verder voor de rest verhoop ik dat de weinige West Vlaamse lezers die De Morgen nog telt, nu ze gemerkt worden als beerverkopers, voorgoed hun bekomst hebben van de hond (W.P.) die de hand bijt die hen voedt…
Bah
Jean-Marie Dedecker komt uit het verre Oostende, net zoals Léon Degrelle ooit afkomstig was van het verre Bouillon. Politici aan de rand van het land. Waar volkse emoties overgaan in ranzig populisme. Dedecker & Degrelle: het antipolitieke populisme, het hoogste woord voor de lege beschuldiging. Het schandaal om het schandaal als politiek project.
Op een ogenblik dat de economische crisis het land wurgt, is Dedecker niet begaan met de verdediging van de kleine man, maar viseert hij de zogenaamde 'Grote Heren'. In feite verzorgt hij zo zichzelf. Daarom zet hij privédetectives in tegen Karel De Gucht. En tegen zijn vrouw, én zijn zoon. Maar die zijn rechter en politicus, dus 'dat mag', zo praat Dedecker zijn eigen geweten goed. Dat zei hij met zoveel woorden op de VRT. Inzetten van privédetectives "is mijn plicht". Fout: dat is zijn obsessie. Zijn marketing. Het persoonlijk liquideren van opponenten als middel om zijn eigen kansen te vergroten. Politiek als ultieme egotripperij: is het dat wat Dedecker altijd bedoelde met 'echt liberalisme'?
Dedecker zégt dat hij eigenlijk een propere politiek wil en dat daarom eerst de augiasstal uitgemest moet worden. Met alle respect, dat verhaal krijgt hij op zijn best aan een handvol tweederangs-BV's verkocht, die alles willen geloven in ruil voor een mandaat en vier jaar financiële luxe.
In 2007 profileerde Dedecker zich als 'rechts en liberaal, maar democratisch'. Zo kreeg hij de bekende Gentse hoogleraar Boudewijn Bouckaert mee. En het moet worden gezegd, ook nadien vermeed hij evidente valstrikken. Na de moorden van Kim De Gelder huilde hij niet mee met de wolven die schreeuwden om bloed en wraak, om de doodstraf. Het VB wel.
Maar die democratische reflex is niet meer dan een dunne film van beschaving over zijn ware ik. Over zijn lage onderbuik. Privédetectives als parlementaire medewerkers: het is weer iets anders. Privédetectives zijn geen onderzoeksrechters. Ze moeten geen harde bewijzen voorleggen, of getuigen à charge en à decharge horen. Taaie vermoedens, listige beschuldigingen volstaan. Vraag het maar aan QuickStep. Ik heb 'bronnen', zegt Dedecker altijd. Nu weten we: die hij zelf betaalt en uitstuurt. Het zijn gekochte getuigen. Logisch, want hij heeft geen klare bron. Hij ontgint alleen maar zijn eigen goudmijntje.
En zelfs die beeldspraak klopt niet, want goud is een 'edelmetaal'. Dedecker is niet meer dan een aloude West-Vlaamse beerboer: drek is zijn kapitaal.
Walter Pauli
Politiek commentator
Pssst!
In De Standaard/Le Standaer staat: Karel De Gucht beticht Dedecker van 'gestapopraktijken'. Ook ’n goeie die ’t zegt…..
President Obama had/heeft dus weer eens gelijk: ‘Change’ – ‘ Yes, we can’….
Ik meen dat Deckerke-Dik wordt gemeten met dezelfde maat als hij gewoonlijk meet. En dat justekens voor de verkiezingen–van-de-waarheid kan dat tellen. Stel U voor dat er nog zo een paar van die Hitleriaanse van hem trekjes uitkomen…Dan is ‘nieuwkomertje’ meteen klaar voor de afvoer.
Ja…Vernieuwing in de politiek kan van alles betekenen….
Maar (zie slotzin van deze bevlogen Morgen-schrijver) ik zou zeggen: Walterke Pauli heeft gelijk. Deckere-Dik is een str..tzak. Maar ’t is een goeie die ’t zegt….
En verder voor de rest verhoop ik dat de weinige West Vlaamse lezers die De Morgen nog telt, nu ze gemerkt worden als beerverkopers, voorgoed hun bekomst hebben van de hond (W.P.) die de hand bijt die hen voedt…
Bah
Jean-Marie Dedecker komt uit het verre Oostende, net zoals Léon Degrelle ooit afkomstig was van het verre Bouillon. Politici aan de rand van het land. Waar volkse emoties overgaan in ranzig populisme. Dedecker & Degrelle: het antipolitieke populisme, het hoogste woord voor de lege beschuldiging. Het schandaal om het schandaal als politiek project.
Op een ogenblik dat de economische crisis het land wurgt, is Dedecker niet begaan met de verdediging van de kleine man, maar viseert hij de zogenaamde 'Grote Heren'. In feite verzorgt hij zo zichzelf. Daarom zet hij privédetectives in tegen Karel De Gucht. En tegen zijn vrouw, én zijn zoon. Maar die zijn rechter en politicus, dus 'dat mag', zo praat Dedecker zijn eigen geweten goed. Dat zei hij met zoveel woorden op de VRT. Inzetten van privédetectives "is mijn plicht". Fout: dat is zijn obsessie. Zijn marketing. Het persoonlijk liquideren van opponenten als middel om zijn eigen kansen te vergroten. Politiek als ultieme egotripperij: is het dat wat Dedecker altijd bedoelde met 'echt liberalisme'?
Dedecker zégt dat hij eigenlijk een propere politiek wil en dat daarom eerst de augiasstal uitgemest moet worden. Met alle respect, dat verhaal krijgt hij op zijn best aan een handvol tweederangs-BV's verkocht, die alles willen geloven in ruil voor een mandaat en vier jaar financiële luxe.
In 2007 profileerde Dedecker zich als 'rechts en liberaal, maar democratisch'. Zo kreeg hij de bekende Gentse hoogleraar Boudewijn Bouckaert mee. En het moet worden gezegd, ook nadien vermeed hij evidente valstrikken. Na de moorden van Kim De Gelder huilde hij niet mee met de wolven die schreeuwden om bloed en wraak, om de doodstraf. Het VB wel.
Maar die democratische reflex is niet meer dan een dunne film van beschaving over zijn ware ik. Over zijn lage onderbuik. Privédetectives als parlementaire medewerkers: het is weer iets anders. Privédetectives zijn geen onderzoeksrechters. Ze moeten geen harde bewijzen voorleggen, of getuigen à charge en à decharge horen. Taaie vermoedens, listige beschuldigingen volstaan. Vraag het maar aan QuickStep. Ik heb 'bronnen', zegt Dedecker altijd. Nu weten we: die hij zelf betaalt en uitstuurt. Het zijn gekochte getuigen. Logisch, want hij heeft geen klare bron. Hij ontgint alleen maar zijn eigen goudmijntje.
En zelfs die beeldspraak klopt niet, want goud is een 'edelmetaal'. Dedecker is niet meer dan een aloude West-Vlaamse beerboer: drek is zijn kapitaal.
Walter Pauli
Politiek commentator
Pssst!
In De Standaard/Le Standaer staat: Karel De Gucht beticht Dedecker van 'gestapopraktijken'. Ook ’n goeie die ’t zegt…..
SLYPE SLYPE DECKERKE
SLYPE SLPYE DECKERKE
Die van De Morgen (Gebeten om te weten!) weten heel wat van vette modder. Om in te leven en om mee te gooien! Het is, om zo te zeggen, hun biotoop…
Dat ze nu klaar staan om Deckerke’s broek uit te trekken, staat als een paal (!) boven water! Lees en geniet hieronder mee van hun onderbroeken-lol….
En deze keer moeten wij, welopgevoede Vlaams Nationalisten eens te meer de kristelijke deugd van naastenliefde beoefenen…We mogen ons niet verheugen in andermans tegenslag….want wie een put graaft voor een ander, valt er zelf in.
Deckerke, de Oostendse brulboei valt, nadat hij de tocht gemaakt heeft over zo wat alle Vlaamse partijen, overal een centje heeft mee gesnoept, nu zelf in de put. Maar hij heeft nog kilometers te gaan in zijn vrije val. Voor hij de bodem bereikt, moet hij eerst nog Jürgen V€rstrepen (Str€€pke) ondergaan.
Wij wensen de doodgraver, de uitroker van het Vlaams Belang, alle succes toe, indachtig de wijze spreuk, dat ‘hoogmoed komt voor de val’…
Hoogmoed heeft hij altijd gehad – en wat zijn eenmans-partijtje zal oogsten, valt hopelijk niet ver van de boom.
Wat heeft ons Roosje Morel gelijk gehad met deze hansworst te weren…Zo’n Grote Dame mogen we toch niet verliezen door een beetje ziek te zijn. Zou…ik durf het bijna niet neer te schrijven…..zou het Vlaams Belang niet bereid zijn het boek van Mr Sauville massaal op te kopen… zoveel mag het trouwens niet kosten….om het…gratis uit te delen op een paar boekenstalletjes, ‘ergens te velde’ de dagen voor de verkiezing? Het zou getuigen van…slechte smaak, maar dan slechts smaak op het niveau van de tegenstrever…..En wie kaatst, mag de bal terug verwachten….al weet ik geen spreekwoord te bedenken dat sorteert in de gevechtsport, de gliefkoosde bezigheid van ons dikzakske….
Schandaalboek over Dedecker lijst hoop malversaties op
Jean-Marie Dedecker streek een stuk van de premies op van zijn judoka's en zijn fors gesubsidieerde Vlaamse sportacademie diende vooral de belangen van Jean-Marie Dedecker zelf." Dat schrijft journalist Raf Sauviller in 'De Buffel', een schandaalboek over Dedecker waarin Sauviller een hoop malversaties oplijst. "Dedecker draait er zijn hand niet voor om om al zijn functies met elkaar te vermengen."
Premies
Sauviller heeft het onder meer over het premiesysteem in Dedeckers tijd als judocoach. Dedecker zou een systeem hebben uitgewerkt waarin hij tot 15 procent ving van de premies voor zijn judoka's bij medaillewinst. Dat kon oplopen tot 15 procent van het totaal, en aangezien Dedecker als coach zo'n 150 medailles opstreek tijdens internationale toernooien is dat al snel een bom geld. "Het was een soort beloning voor de trainer bij elke prestatie van zijn mensen", zegt Paul Bruneel, in de jaren negentig de grote baas bij Bacob dat toen een sponsordeal had met Dedecker. Probleempje: dat wisten de judoka's zelf niet. Sauviller citeert daarover Alex Fabry, die in onmin raakte met Dedecker en zelfs op de vuist ging met de judocoach.
Sportacademie
De auteur doet in zijn boek ook het verhaal van de Vlaamse Sportacademie (Vlas), die door Dedecker persoonlijk op poten was gezet om individuele topatleten beter te vergoeden. Hij ving daarvoor 375.000 euro van privésponsors en 250.000 euro van de Vlaamse overheid. Volgens Sauviller gebruikte Dedecker Vlas voor zijn persoonlijke verrijking én die van zijn vrienden. Toenmalig minister van Sport Guy Vanhengel zegt in het boek dat de boekhouding aan alle kanten rammelde en zo oordeelde ook het Rekenhof er uiteindelijk over. Vanhengel doekte het Vlas uiteindelijk op.
Vete met Patrick Lefevere
Er zijn natuurlijk ook nog de bekende(re) verhalen uit de koers, allemaal te herleiden tot één ding: de vete met Patrick Lefevere. Die was er niet al te happig op om met Dedecker in zee te gaan, en vertelde in het niet zo verre verleden al een paar ronduit vervelende anekdotes over de man. Zo zei hij al in Humo hoe Dedecker ooit met de belofte van 2,5 miljoen sponsorgeld voor zijn ploeg kwam aandraven, maar dat niet kon waarmaken. Of hoe hij daaropvolgend commissie vroeg op het sponsorgeld, wat Lefevere prompt weigerde. Dedecker zelf heeft die verhalen altijd ontkend. Ze kwamen aan de oppervlakte ten tijde van het dopingschandaal, toen Dedecker bewijzen meende te hebben dat een aantal toprenners aan de illegale producten zat.
Schandaaltjes
En zo gaat het maar door: Sauviller schrijft het ene na het andere verhaal neer, het ene al wat meer common knowledge dan het andere. Er is bijvoorbeeld het verhaal van de bouwovertreding van Dedecker, die op zijn hoeve in Leffinge een illegale constructie bouwde. Er zijn de verhalen over het persoonlijke geweld, zowel in Dedeckers privéleven als in zijn professionele bestaan. En er zijn natuurlijk de ijspistes. Dedeckers bedrijf kreeg dat in 2002 vergund van de gemeente Middelkerke, maar achteraf bleek dat er geknoeid was met de openbare aanbesteding. Onder meer Dedeckers zakenpartner Peter Germonprez, ook de Middelkerkse directeur van toerisme, en Michel Landuyt, de Middelkerkse burgemeester, werden in dat dossier veroordeeld. Dedecker niet. Hij verscheen niet eens voor de rechter. Zo zegt de Brugse procureur Berkvens daarover: "We konden de beschuldigingen en verdachtmakingen tegen Dedecker niet hard maken."
Beschadigingscampagne
De publicatie van het boek verschijnt op een wel erg slecht moment voor Dedecker. De politicus krijgt momenteel de wind van voren omwille van het inzetten van een privédetective. Zelf heeft Dedecker het over een beschadigingscampagne. "Ze kappen gewoon drek over me heen en dat zal wellicht niet ophouden tot na de verkiezingen." Zelf ontkent hij in alle toonaarden. "Ik heb absoluut niets misdaan. Ik heb wel wat blauwe plekken en heb in mijn leven ook wel wat schoppen uitgedeeld." (dm)
21/04/09 08u57
Slype Slype….
PSST Moest ik Wikipedia mogen bespelen, zou er staan: Wie als kind nooit ‘slype slypoe’ gedaan heeft om zijn (liefst verslagen) tegenstrever na het gevecht te jennen, zal wel geen West Vlaamse roots hebben. Bij het ‘slype slype’ doen worden de kruiselinge wijsvingers over mekaar gewreven, terwijl men in de richting van de tegenstrever bij herhaling treiterend roept ‘slype slype’….Deze volkse manier van doen heeft altijd een neerbuigende toon, met de bedoeling het kinderachtige in de persoon van de tegenstrever te benadrukken. Als mede-West Vlaming zal Jean Marie deze fijne nuances wel snappen. In tegenstelling tot den Geitenboer, ook West Vlaming. Die verkoopt men, kort en goed, uit pure schaamte, een trap onder zijn derrière. Woord- en slypeloos!
Die van De Morgen (Gebeten om te weten!) weten heel wat van vette modder. Om in te leven en om mee te gooien! Het is, om zo te zeggen, hun biotoop…
Dat ze nu klaar staan om Deckerke’s broek uit te trekken, staat als een paal (!) boven water! Lees en geniet hieronder mee van hun onderbroeken-lol….
En deze keer moeten wij, welopgevoede Vlaams Nationalisten eens te meer de kristelijke deugd van naastenliefde beoefenen…We mogen ons niet verheugen in andermans tegenslag….want wie een put graaft voor een ander, valt er zelf in.
Deckerke, de Oostendse brulboei valt, nadat hij de tocht gemaakt heeft over zo wat alle Vlaamse partijen, overal een centje heeft mee gesnoept, nu zelf in de put. Maar hij heeft nog kilometers te gaan in zijn vrije val. Voor hij de bodem bereikt, moet hij eerst nog Jürgen V€rstrepen (Str€€pke) ondergaan.
Wij wensen de doodgraver, de uitroker van het Vlaams Belang, alle succes toe, indachtig de wijze spreuk, dat ‘hoogmoed komt voor de val’…
Hoogmoed heeft hij altijd gehad – en wat zijn eenmans-partijtje zal oogsten, valt hopelijk niet ver van de boom.
Wat heeft ons Roosje Morel gelijk gehad met deze hansworst te weren…Zo’n Grote Dame mogen we toch niet verliezen door een beetje ziek te zijn. Zou…ik durf het bijna niet neer te schrijven…..zou het Vlaams Belang niet bereid zijn het boek van Mr Sauville massaal op te kopen… zoveel mag het trouwens niet kosten….om het…gratis uit te delen op een paar boekenstalletjes, ‘ergens te velde’ de dagen voor de verkiezing? Het zou getuigen van…slechte smaak, maar dan slechts smaak op het niveau van de tegenstrever…..En wie kaatst, mag de bal terug verwachten….al weet ik geen spreekwoord te bedenken dat sorteert in de gevechtsport, de gliefkoosde bezigheid van ons dikzakske….
Schandaalboek over Dedecker lijst hoop malversaties op
Jean-Marie Dedecker streek een stuk van de premies op van zijn judoka's en zijn fors gesubsidieerde Vlaamse sportacademie diende vooral de belangen van Jean-Marie Dedecker zelf." Dat schrijft journalist Raf Sauviller in 'De Buffel', een schandaalboek over Dedecker waarin Sauviller een hoop malversaties oplijst. "Dedecker draait er zijn hand niet voor om om al zijn functies met elkaar te vermengen."
Premies
Sauviller heeft het onder meer over het premiesysteem in Dedeckers tijd als judocoach. Dedecker zou een systeem hebben uitgewerkt waarin hij tot 15 procent ving van de premies voor zijn judoka's bij medaillewinst. Dat kon oplopen tot 15 procent van het totaal, en aangezien Dedecker als coach zo'n 150 medailles opstreek tijdens internationale toernooien is dat al snel een bom geld. "Het was een soort beloning voor de trainer bij elke prestatie van zijn mensen", zegt Paul Bruneel, in de jaren negentig de grote baas bij Bacob dat toen een sponsordeal had met Dedecker. Probleempje: dat wisten de judoka's zelf niet. Sauviller citeert daarover Alex Fabry, die in onmin raakte met Dedecker en zelfs op de vuist ging met de judocoach.
Sportacademie
De auteur doet in zijn boek ook het verhaal van de Vlaamse Sportacademie (Vlas), die door Dedecker persoonlijk op poten was gezet om individuele topatleten beter te vergoeden. Hij ving daarvoor 375.000 euro van privésponsors en 250.000 euro van de Vlaamse overheid. Volgens Sauviller gebruikte Dedecker Vlas voor zijn persoonlijke verrijking én die van zijn vrienden. Toenmalig minister van Sport Guy Vanhengel zegt in het boek dat de boekhouding aan alle kanten rammelde en zo oordeelde ook het Rekenhof er uiteindelijk over. Vanhengel doekte het Vlas uiteindelijk op.
Vete met Patrick Lefevere
Er zijn natuurlijk ook nog de bekende(re) verhalen uit de koers, allemaal te herleiden tot één ding: de vete met Patrick Lefevere. Die was er niet al te happig op om met Dedecker in zee te gaan, en vertelde in het niet zo verre verleden al een paar ronduit vervelende anekdotes over de man. Zo zei hij al in Humo hoe Dedecker ooit met de belofte van 2,5 miljoen sponsorgeld voor zijn ploeg kwam aandraven, maar dat niet kon waarmaken. Of hoe hij daaropvolgend commissie vroeg op het sponsorgeld, wat Lefevere prompt weigerde. Dedecker zelf heeft die verhalen altijd ontkend. Ze kwamen aan de oppervlakte ten tijde van het dopingschandaal, toen Dedecker bewijzen meende te hebben dat een aantal toprenners aan de illegale producten zat.
Schandaaltjes
En zo gaat het maar door: Sauviller schrijft het ene na het andere verhaal neer, het ene al wat meer common knowledge dan het andere. Er is bijvoorbeeld het verhaal van de bouwovertreding van Dedecker, die op zijn hoeve in Leffinge een illegale constructie bouwde. Er zijn de verhalen over het persoonlijke geweld, zowel in Dedeckers privéleven als in zijn professionele bestaan. En er zijn natuurlijk de ijspistes. Dedeckers bedrijf kreeg dat in 2002 vergund van de gemeente Middelkerke, maar achteraf bleek dat er geknoeid was met de openbare aanbesteding. Onder meer Dedeckers zakenpartner Peter Germonprez, ook de Middelkerkse directeur van toerisme, en Michel Landuyt, de Middelkerkse burgemeester, werden in dat dossier veroordeeld. Dedecker niet. Hij verscheen niet eens voor de rechter. Zo zegt de Brugse procureur Berkvens daarover: "We konden de beschuldigingen en verdachtmakingen tegen Dedecker niet hard maken."
Beschadigingscampagne
De publicatie van het boek verschijnt op een wel erg slecht moment voor Dedecker. De politicus krijgt momenteel de wind van voren omwille van het inzetten van een privédetective. Zelf heeft Dedecker het over een beschadigingscampagne. "Ze kappen gewoon drek over me heen en dat zal wellicht niet ophouden tot na de verkiezingen." Zelf ontkent hij in alle toonaarden. "Ik heb absoluut niets misdaan. Ik heb wel wat blauwe plekken en heb in mijn leven ook wel wat schoppen uitgedeeld." (dm)
21/04/09 08u57
Slype Slype….
PSST Moest ik Wikipedia mogen bespelen, zou er staan: Wie als kind nooit ‘slype slypoe’ gedaan heeft om zijn (liefst verslagen) tegenstrever na het gevecht te jennen, zal wel geen West Vlaamse roots hebben. Bij het ‘slype slype’ doen worden de kruiselinge wijsvingers over mekaar gewreven, terwijl men in de richting van de tegenstrever bij herhaling treiterend roept ‘slype slype’….Deze volkse manier van doen heeft altijd een neerbuigende toon, met de bedoeling het kinderachtige in de persoon van de tegenstrever te benadrukken. Als mede-West Vlaming zal Jean Marie deze fijne nuances wel snappen. In tegenstelling tot den Geitenboer, ook West Vlaming. Die verkoopt men, kort en goed, uit pure schaamte, een trap onder zijn derrière. Woord- en slypeloos!
donderdag 5 februari 2009
JEAN MARIE DD ONNDERWEG NAAR DE DDR
JEAN MARIE DD ONDERWEG NAAR DE DDR
Laten we in ieder geval voorzichtig zijn, want we hebben geen glazen bol, noch zijn we familie van Madame Blanche.
Maar wat de Brulboei uit Oostende de laatste tijd uit zijn platvloerse botten slaat, geeft toch wel te denken. Buiten gegooid bij de Blauwen, voor de zot gehouden door de Tjeven (denk aan de mislukte putch van de NV-A, wijlen de kartel-partner) heeft hij nu precies met deze twee partijen de bedoeling om te regeren. Wellicht als Keizer-arbiter, op de wip tussen de twee. Netjes geleerd in de gevechtsport, waarin hij als coach toch bedreven denkt te zijn…Is die man nog wel normaal? .
Jean Marie als Keizer in zijn eigen Republiek…Als een God in ’t diepst van zijn gedachten! Een De Decker Republiek! .
Héla! Is de afkorting in dat geval niet DDR?
Te zot om los te lopen en dus uitermate geschikt voor dit land…
Voor ons niet gelaten. Hoe zotter hoe beter! Want alles wat Het Einde naderbij brengt, is hemelse muziek voor elke Vlaming met het hart op de rechte plaats.
Enne, Nee ZeanMarie, er ligt geen eigendomsrecht op dit idee. U kunt dus nog tijdig Uw partij-embleem LDD inwisselen voor DDR. Alleen de kleur ervan is delicaat...Grijs zou nog kunnen, maar rood?! Blauw kan niet…Ook geen geel…..’t Spijt mij, de hoofdkleuren zijn op. U zult het dus moeten doen met een mengeling. Mag geen probleem zijn. Met een beetje Free Speach gelardeerd met wat fiks opgevezen facturen van langs die kant, en klaar is Klontje….Mengelen is heersen!
Net zo gemengd als Uw ideeëngoed. Van alles wat, links en rechts wat bij elkaar gepikt. Met een sausje van aan de cafétoog goed klinkende gezegden. En U bent onze man! Zijn er eigenlijk nog verkiezingen nodig?
Laten we in ieder geval voorzichtig zijn, want we hebben geen glazen bol, noch zijn we familie van Madame Blanche.
Maar wat de Brulboei uit Oostende de laatste tijd uit zijn platvloerse botten slaat, geeft toch wel te denken. Buiten gegooid bij de Blauwen, voor de zot gehouden door de Tjeven (denk aan de mislukte putch van de NV-A, wijlen de kartel-partner) heeft hij nu precies met deze twee partijen de bedoeling om te regeren. Wellicht als Keizer-arbiter, op de wip tussen de twee. Netjes geleerd in de gevechtsport, waarin hij als coach toch bedreven denkt te zijn…Is die man nog wel normaal? .
Jean Marie als Keizer in zijn eigen Republiek…Als een God in ’t diepst van zijn gedachten! Een De Decker Republiek! .
Héla! Is de afkorting in dat geval niet DDR?
Te zot om los te lopen en dus uitermate geschikt voor dit land…
Voor ons niet gelaten. Hoe zotter hoe beter! Want alles wat Het Einde naderbij brengt, is hemelse muziek voor elke Vlaming met het hart op de rechte plaats.
Enne, Nee ZeanMarie, er ligt geen eigendomsrecht op dit idee. U kunt dus nog tijdig Uw partij-embleem LDD inwisselen voor DDR. Alleen de kleur ervan is delicaat...Grijs zou nog kunnen, maar rood?! Blauw kan niet…Ook geen geel…..’t Spijt mij, de hoofdkleuren zijn op. U zult het dus moeten doen met een mengeling. Mag geen probleem zijn. Met een beetje Free Speach gelardeerd met wat fiks opgevezen facturen van langs die kant, en klaar is Klontje….Mengelen is heersen!
Net zo gemengd als Uw ideeëngoed. Van alles wat, links en rechts wat bij elkaar gepikt. Met een sausje van aan de cafétoog goed klinkende gezegden. En U bent onze man! Zijn er eigenlijk nog verkiezingen nodig?
Abonneren op:
Reacties (Atom)