WE ZIJN BIJNA GEROLD

WE ZIJN BIJNA GEROLD

Naar een Tsjevenoplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde?
From the desk of Filip van Laenen on Sat, 2009-08-01 19:39
…/…
Bij de CD&V daarentegen zal men alle truken van de foor gebruiken om het verraad van de partij tegenover haar kiezers en de Vlaamse bevolking te verpakken als een stap vooruit, een teken van moed , het opnemen van de verantwoordelijkheid, afijn, de lezer kent het tsjevenvocabularium ongetwijfeld zelf ook goed genoeg. Waarschijnlijk is men nu al bezig één of ander te bekokstoven, waarna men een ledencongres in het begin van 2010 voor het blok zal plaatsen, met de keuze enerzijds tussen de val van de federale regering (en al het gezichtsverlies dat dat meebrengt in verband met het EU-voorzitterschap) waardoor Brussel-Halle-Vilvoorde trouwens hoe dan ook niet meer gesplitst kan worden, het avontuur om naar nieuwe verkiezingen te gaan met de huidige kieskringen, of anderzijds een oplossing die met de dood in het hart goedgekeurd zal worden. Met de dood in het hart? Er zal op dat ledencongres geapplaudisseerd worden, tot de handen er pijn van doen, voor zoveel moed en doortastendheid van de partijleiding, want zo gaat dat nu eenmaal wanneer men verraad pleegt.
Hoe de oplossing er precies zal uitzien valt moeilijk in te schatten. Eén mogelijkheid is een terugkeer naar de oude arrondissementen, al lijkt de hinderpaal daar eerder een persoonlijk gezichtsverlies van Guy Verhofstadt te zijn dan tegenstand onder de bevolking of wat dan ook. Waarschijnlijker lijkt het me daarom dat er een splitsing-die-geen-splitsing-is doorgevoerd zal worden, met bijvoorbeeld een inschrijvingsrecht en een uitbreiding van de faciliteiten op zo'n manier dat de Franstaligen bij een eventuele Belgische boedelscheiding nog steeds aanspraak zullen kunnen maken op minstens een deel van Halle-Vilvoorde. Dat zo'n inschrijvingsrecht opnieuw niet bepaald zou stroken met de Grondwet hoeft trouwens geen probleem te zijn: een nieuwe uitspraak van het Grondwettelijk Hof kan ongetwijfeld lang genoeg uitgesteld worden tot het te laat is om er nog iets aan te doen vóór de volgende federale verkiezingen, en daarna kunnen de Franstaligen desnoods opnieuw vijf belangenconflicten inroepen –met niet alleen de medewerking van de CD&V en Herman van Rompuy, maar zelfs smeekbedes als het moet!– om alles minstens tot in 2014 uit te stellen. En dat dan enkel nog onder de voorwaarde dat de Vlamingen het in hun hoofd zouden halen in een of andere commissie opnieuw een wetsvoorstel eenzijdig goed te keuren, een scenario dat in 2007 alleen maar mogelijk was omdat er toen nog geen federale regering gevormd was.
Deze analyse mag dan al pessimistisch zijn, maar het gekuip dat de CD&V de komende maanden aan de dag zal leggen om de Franstaligen op alle mogelijk manier op hun wenken te bedienen zonder dat de Vlaamse kiezer te weten komt hoe hij in het ootje genomen wordt zou niet mogelijk zijn zonder de volledige afwezigheid van een Vlaamse pers die haar plicht doet. De in Noord-België verschijnende Nederlandstalige pers draagt inderdaad een verpletterende verantwoordelijkheid voor het feit dat het zover is kunnen komen, en dat het scenario van hierboven realistisch is. Hoe is het bijvoorbeeld mogelijk dat een Steven Vanackere kan opmerken dat Brussel-Halle-Vilvoorde opgelost zal worden voor er vooral veel over te zwijgen, zonder dat de pers daarover op haar achterste hielen gaat staan? Waar zijn trouwens de ramingen over hoeveel sans-papiers de komende maanden geregulariseerd zullen worden om Brussel nog meer de verfransen? Hoe is het ook mogelijk dat de reacties van de Franstalige partijen op de domme Guy Vanhengel die voor budgettaire matiging pleitte amper weerklank vonden in Vlaanderen? Voor een echte en correcte analyse moest men, zoals zo vaak, bij La Première van de RTBf zijn, die de kreten van PS en cdH kort en goed omschreef als «touche pas à ma sécu» (en voor wie een kort geheugen heeft: het waren dus ook de PS en cdH die tegen die Vlaamse aanvullende kinderbijslag waren). De groeinorm van 4,5% bovenop de index voor de Sociale Zekerheid is –bijna letterlijk– van levensbelang van de Franstaligen om België en Vlaanderen zo lang en zo efficiënt mogelijk te kunnen uitmelken, maar kwaliteitsmedia als De Standaard en De Morgen, om over de VRT nog maar te zwijgen, onderhouden liever hun publiek met Belgolese sprookjes. Prins Laurent die Jean-Marie Dedecker als Eerste Minister wel zou zien zitten bijvoorbeeld – je vraagt je af hoe ze het durven!
En wie het bovenstaande niet gelooft, kan altijd nog de VRT-column van Carl Devos van vandaag eens nalezen. Hij verwacht dat de regering-Van Rompuy I na de zomer uit de startblokken zal schieten, om de enige reden dat er geen excuses meer zouden zijn om dat niet te doen. Betekent de term «politicoloog» soms dat je nog minder dan gemiddeld afweet van politiek? Herman van Rompuy roept nu al het Belgische EU-voorzitterschap als excuus in om vrijwel heel 2010 niets te hoeven doen, maar Carl Devos heeft daar in het interview van de Eerste Minister waarschijnlijk overgelezen. Of wil het daar misschien niet over hebben, om de bevolking rustig te houden. Van een régimepop van de Paviagroep mag men misschien nu eenmaal niets anders verwachten dan dat hij de bevolking wat zand in de ogen strooit in plaats van de waarheid te zeggen over Brussel-Halle-Vilvoorde of de toestand van de Sociale Zekerheid.
Bron The Brussels Journal.

Boeketje Digitalis

Na een paar ‘verhelderende’ §?)intervieuws in DS en DM met Harman Kardinaal Vazn Rompuy en Armand De Deckère blijkt Filip van Laenen op dit late uur nog op post te zijn. De zaak is dus niet ‘inaperçu’ voorbij gegaan…

Want, komkommertijd of niet : the show must go on – en liefst door er zoveel mogelijk over te zwijgen…Of, tussen neus en lippen, op een druk week-end, een paar balonnetjes op te laten. Alhoewel de Oude Media de tip niet vatten…en liever rustig voorstlapen, om al slapende hun gazetten te vullen…..

Als het over de oplossingen gaat, welke, hoe en met welke middelen, weet geen kat, zelfs niet de beleidsmakers. Ze leven immers van de hand in de tand, naargelang de instructies uit het Zuiden des Lands…We zien dus wel. Als ondertussen de modale Vlaming de boel niet op stelten gaat zetten, want er wordt aan zijn portemonnaie geraakt!

De nagel op de kop voor het leden-congres van de Tjeven, zoals beschreven door Van Laenen : met de dood in het hart …maar met applaus, georchestreerd zoals de lachband op de TV. Want zo gaat dat nu eenmaal als men verraad pleegt…

BHV

Oproep van de Vlaamse verenigingen aan alle Vlaamse partijen:
Stop de carrousel van belangenconflicten en splits BHV - nu!
Verjaardag goedkeuring splitsingsvoorstellen in de kamercommissie
Op 7 november was het precies één jaar geleden dat de kamercommissie Binnenlandse Zaken de wetsvoorstellen voor de splitsing van B-H-V heeft goedgekeurd. Deze wetsvoorstellen vervangen de kieswet (voor de provincie Vlaams-Brabant), die in mei 2003 door een arrest van het Grondwettelijk Hof werd vernietigd wegens discriminatie en ongrondwettelijkheid. De stemming in de commissie kwam er pas na een lange carrousel, die duurde van het voorjaar 2005 tot november 2007.
Sinds die goedkeuring op 7 november 2007 wordt door de Franstaligen een nieuwe carrousel van "belangenconflicten" opgevoerd om een stemming in de voltallige Kamer te beletten. Een eerste belangenconflict werd ingeroepen door het parlement van de Franse Gemeenschap en liep af op 9 mei 2008. Een tweede belangenconflict, ingeroepen door de Cocof, de Brusselse Franstalige Gemeenschapscommissie, loopt dezer dagen af.
Blijven nog over het Waals Parlement en het Brussels Parlement, goed voor nog een jaartje uitstel! Franstaligen kunnen blijkbaar vier keer een belangenconflict inroepen, Vlaanderen slechts één keer.
Waarom ondergaan de Vlaams regeringspartijen deze carrousel opnieuw lijdzaam?
De reden is duidelijk: de carrousel moet beletten dat de Franstaligen de federale regering doen vallen, precies zoals de vorige carrousel moest beletten dat de paarse regering Verhofstadt zou vallen. Daarom willen de Vlaamse regeringspartijen ook nu de splitsing van B-H-V absoluut uitstellen tot na de gewest- en Europese verkiezingen van 2009. Dit ondanks plechtig ondertekende verklaringen voor onverwijlde splitsing, ondanks beloften aan de kiezer in partijprogramma's en ondanks de Vlaamse regeerakkoorden en ondanks de zware verkiezingsnederlaag van paars in Vlaanderen.
Ongrondwettelijke Europese verkiezingen
De Vlaamse partijen vergeten dat voor de Europese verkiezingen de discriminatie en ongrondwettelijkheid nog erger zijn dan voor de federale verkiezingen: inderdaad, voor de Europese verkiezingen behoort Halle-Vilvoorde met zijn 35 Vlaamse gemeenten zelfs tot het Waalse kiesdistrict, wat betekent dat een kandidaat uit Aarlen stemmen kan halen in Halle-Vilvoorde, terwijl een kandidaat uit Vlaanderen GEEN stem kan halen in het aangrenzende Waals-Brabantse Tubeke of Henegouwse Edingen.
Stop de carrousel van belangenconflicten en stem nu de wetsvoorstellen in de Kamer!
De werkgroep B-H-V (Halle-Vilvoorde Komitee, Vlaamse Volksbeweging en Taal Aktiekomitee) en de Vlaamse verenigingen die mee ondertekenen, dulden geen verder uitstel van de Vlaamse regeringspartijen!
Zij eisen dat de Vlaamse regeringspartijen de carrousel van de belangenconflicten stopzetten en overgaan tot de stemming in de Kamer. Na één jaar van ondemocratische obstructie is dit volstrekt legitiem. Het rechtzetten van een ongrondwettelijke discriminatie door een democratisch gestemde wet in het parlement gaat vóór op een ondemocratische obstructiecarrousel van belangenconflicten die door de wetgever zeker niet gewild werd.
En mocht de kieskring B-H-V nog niet gesplitst zijn vóór de Europese verkiezingen van 7 juni 2009 zal de Werkgroep beslissingen nemen over een hernieuwde "Actie Burgerzin". Massale steun van en voor de sympathiserende Vlaams-Brabantse burgemeesters en "Dienstweigering" aan ongrondwettelijke Europese (en federale) verkiezingen worden voorbereid.
De ondertekenende Vlaamse verenigingen vragen u met aandrang rekening te houden met de democratische bekommernis van ontelbare burgers.
Graag uw reactie op: haviko@vvb.org
Werkgroep B-H-V (Halle-Vilvoorde Komitee, Vlaamse Volksbeweging en Taal Aktie Komitee)

FRANSCOULLONS OF SANSCULOTTEN: WELK VERSCHIL?

FRANSCOUILLONS OF SANSCULOTTEN: WELK VERSCHIL?

Le choc des idées jaillit la lumière!
Genocide! En of er klaarte viel bij de confrontatie in Iskander van deze gisteren.
Het was ook al zo lang geleden (1998) dat de herdenking van de 200ste verjaring van de Boerenkrijg gesmoord werd wegens ‘niet opportuun’. Vreesde men de heruitgave van een nieuwe ‘Stomme van Portici’ die de vlam in de Vlaamse Ontvoogdingsstrijd zou doen slaan? Of mag die vraag niet gesteld worden, uit schrik voor het antwoord?
Eerst was er de naam van de Franse stad in de Vendée met de naam Noirmoutier, die voor mij, sedert ik daar opoit rondreisde, om welke reden dan ook, een akelige bijklank heeft. Als U opent bij Wikipedia op Ile de Noirmoutier, leest U onder andere dit:
Het eiland is gekend door de passage du Gois, een weg van 4,5 km die bij hoge tij onder water loopt en alleen berijdbaar is bij lage tij.
Dat de Ronde van Frankrijk dikwijls door die passage trekt, de kermissfeer, is een ander verhaal, dat niets verandert aan de naargeestige lucht die daar hangt….De vele toeristen wandelen naar de overkant, over de glibberige kasseien, flirtend met de vele waarschuwingen op het strand, in alle talen, waar een minimum aantal minuten voor hoogtij en het levensgevaarlijke wassende water, men de slagbomen neerlaat, net zoals voor een opendraaiende brug of een spoorwegovergang….Hier geen fluitsignaal van een aanstormende trein, maar vluchten krassende zeemeeuwen, eeuwig op zoek naar voedsel. Voor wie het gevaar bemint: de trappen naar verweerde vluchtheuvels met rugleuningen onderweg tonen duidelijk tot waar het water stijgt – en er is geen uitweg! Het is een ‘golfbreker’, rond van rug, 4,5 Km ver….meer dan een vol uur hard doorstappen….
Het artikel in Iskander trok verder mijn aandacht, omdat er gesproken werd over de genocide door de Toerken, op de Armeniers, in 1915.
En met de handel in organen van Servische jonge mannen, die hier dichtbij, in Albanië, aan de overkant van de Adriatische Zee, in de wereldpers aan het uitkomen is, dacht ik, door deze Franse tekst te doorworstelen, een beetje informatie te krijgen over wat het Armeense volk is overkomen, en waarover niet mag gepraat worden. En zo kwam ik bij de Boerenkrig….
Ik weet niet hoe het komt: genocide – organenhandel: wat al lugubere begrippen! Tot ik buiten keek, en de prachtige Italiaanse nazomer plots veranderd zag in koud Noordzee-weer. Met jagende hagelvlagen en drijvende zwarte wolken, met daartussen een huilende Noordenwind, overgewaaid uit het Vaderland wellicht, die zowel onszelf als de omringende buren voor enkele dagen zal weghouden uit de olijvenoogst. Er is nog tijd. De oliepersen zijn actief tot half December….en straks schijnt weer de zon!
Hier dus die schande van moderne uitroepingskampen, waarover de kwalkrantpers niet bericht.
Zie http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7389
Lodewijk Nasser 27 november 2008

Een nooit vertelde oorlogsmisdaad?
Mijn goede vriend JB attendeerde mij op een net interview met Maria Lina Veca, een Italiaanse verslaggeefster.

Zij vertelt in het vraaggesprek over haar onderzoek naar onschuldige Sevische slachtoffers, die in concentratriekampen in Albanie werd ondergebracht om gedood te worden, en waarvan de organen vervolgens verhandeld werden. Deze vonden gretig afrek in verschillende privé-klinieken. Haar belangstelling in het thema wordt gewekt als een Italiaanse chirurg haar vertelt dat de prijs van van organen op de wereldhandel dramatisch is gedaald als gevolg van een "groot aanbod".

Dat de organenhandel lucratief is, bewijzen de prijzen. Zo bracht een lever al snel 50 000 euro op, een nier 10 000-30.00 euro en over de prijs van een hart viel te onderhandelen. Carla del Ponte zou er van af geweten hebben, maar er geen ruchtbaarheid aan gegeven hebben.



Dan nu de 200 jaar oude schande van de Franse genocide op eigen burgers. Wilipedia zal U verder helpen, met de trefwoorden Vendée – convention – directoire.
Ik wens uit de grond van mijn hart, dat er stemmen zouden opgaan, om aan de hand van de Franse opzoekingen, die nu eindelijk zouden mogen open,baar gemaakt worden, de geschiedenis van onze Vlaamse Brigands (1798) tot haar recht zou mogen komen. Boerenkrijg tegen de sansculotten, bij ons, en genocide in de Vendée…Practige resultaten voor de Franse Revolutie: Liberté – Fraternité –Egalité….
Op Wikimpedia vindt men een en ander, maar bijlange niet genoeg. Waar blijven de volle bibliotheken, die de schande beschrijven, zodat ze nooit meer kan geloochend worden! Waar blijft hier een nieuwe ‘negatie-wet’? Ik heb vroeger reeds geschreven over het Boerenkrijgmuseum in Overmere (bestaat dat nog?) en over de opgravingen van de terechtgestelde Vlaamse jongens tegen de kerkmuur van de kathedraal in Mechelen, die nu eindelijk na 200 jaar, een waardige rustplaats zouden krijgen (is het massagraf nu reeds gevonden?)
Ik geef het artikel van Iskander integraal weer; met excuses voor de niet-vertaling, uitgenomen voor het voorlaatste artikel, dat ik als illustratie meegeef aan de verheerlijkers van de Francité en die ‘Culture Universelle’…met bloed aan hun handen. Veel bloed! Het bloed van onschuldige kinderen, en van weerloze vrouwen….Vive la France, Mr Sarkozy?

Oublier le génocide vendéen? [naar index]
19-11-2008 - Ivan Rioufol - le figaro
La France reconnaîtra-t-elle un jour le génocide vendéen? Comme le remarque Pierre Péan dans son dernier livre sur les soulèvements populaires dans l'Ouest sous la révolution (1) : "Depuis plus de deux siècles, Vendéens et chouans ont si mauvaise réputation que peu de monde s'est indigné et s'indigne de la politique d'extermination menée contre eux par la Convention". Hier, le président du Conseil général de la Vendée, Philippe de Villiers, en visite en Arménie, a estimé, comme le rapporte Le Figaro de ce mercredi: "Comme l'Arménie en 1915, la Vendée a connu un génocide en 1793. Et comme le génocide arménien, le génocide vendéen n'a jamais été reconnu par ses auteurs et on n'a jamais demandé pardon aux victimes". Alors que les députés viennent de renoncer, mardi, à "adopter des lois qualifiant ou portant une appréciation sur des faits historiques (...)", la tragédie vendéenne risque fort d'être victime de la grande amnésie collective qui frappe notre société.
La révolte vendéenne, qu'une constante désinformation présente comme contre-révolutionnaire, réactionnaire et au service d'intérêts aristocratiques (donc indéfendable), a d'abord été une authentique rébellion populaire et spontanée contre la Convention et ses atteintes aux libertés, notamment religieuses. Aucun noble n'a accepté, dans un premier temps, les commandements offerts par les paysans : pas plus Charette caché sous son lit, que Bonchamps, La Rochejaquelein ou Lescure (2). Péan ne craint d'ailleurs pas de faire un parallèle entre la chouannerie et les révoltes des "paysans-travailleurs" des années 1970, dans l'Ouest. Il rappelle comment José Bové se lança, devant lui, "dans une défense enflammée de cette révolte dont il faisait le premier grand soulèvement populaire de gauche".
Quant au génocide, il est revendiqué par ses auteurs.
Jean-Baptiste Carrier sera un des bourreaux que la Convention envoya à Nantes en octobre 1793 avec pour mission d'appliquer la Terreur et d'exterminer la population de la Vendée militaire, y compris les femmes, "sillons reproducteurs", et les enfants, "futurs brigands".
C'est le général Westermann qui lui rend ainsi compte d'une de ses missions: "Suivant les ordres que vous m'avez donnés, j'ai écrasé les enfants sous les pieds des chevaux, massacré des femmes qui, au moins pour celles-là, d'enfanteront plus de brigands. Je n'ai pas un prisonnier à me reprocher. J'ai tout exterminé".
Des camps d'extermination seront organisés à Noirmoutier et des noyades spéciales pour les enfants à Bourgneuf et à Nantes. Oublier cette histoire, qui inspira Trotski, Lénine et les totalitarismes du XX e siècle?
Het was Generaal Westerman die aan een der uitgestuurde beulen – Carrier - belast met de uitvoering van de terreur en de uitroeiing van de bevolking, verantwoording gaf van een van zijn opdrachten: “Ingevolge de van Uwentwege ontvangen instructies, heb ik de kinderen laten vertrappelen onder de hoeven van de paarden, heb ik de vrouwen laten ‘mishandelen’ zodanig dat zij, die nog kinderen konden krijgen, geen kleine ‘brigands’ meer zullen ter wereld kunnen brengen. Ik heb mij geen enkele krijgsgevangene te verwijten: ze werden allen door mij uitgeroeid”…
Verdrinkings-sessies voor kinderen in Bourgneuf, en concentratiekampen in Noirmoutier….Waarlijk, de Verlichting heeft als een bliksem de wereld beroert.
Bestaat er een God van de Rechtvaardigheid?

(

ONDERHANDELINGEN VL/FR (Deel 2)

ONDERHANDELINGEN VL/FR (Deel 2)
We schrijven Kortrijk (Groeninge) 11 Juli 1302. De Franse Koning, Philippe le Bel, krijgt een serieuze pandoering van de Vlaamse Gemeentenaren, die de intriges en de afzetterijen van de toenmalige franscouillons-Leliaerts beu zijn. Er is namelijk in Brugge een nachtelijke opstand geweest (Brugse Metten) waar eenieder die niet vlot en op z’n Brugs de woorden ‘schild en vriend’ kon uitspreken, over de kling werd gejaagd, of in de pan gehakt, of nog erger, wat het best uitkwam om voorgoed van dat soort lastposten af te zijn. Inderdaad de enige efficiënte manier die heden ten dage ook eens zou moeten uitgeprobeerd worden. Philips le Bel, de Schone (geen Coburger!) ziet nu zijn kans schoon en komt op excursie om die Vlaamse keikoppen bijeen te borstelen, want hij had, net als de francouillons nu, de overmacht in alle kazernes van Landsverdediging. Maar toen, lang vóór Bredero, kon het ook al verkeren. Hij kreeg klop van de Gemeentenaren (sociale strijd) wat toen, zelfs voor Rome, twee dagen later, per ijlbode, ‘breaking news’ was. Zijne Heiligheid wilde wel bidden voor de gesneuvelden, maar inwendig verkneukelde Hij zich liever bij de afgang van die ruziemaker, met wie Hij trouwens ook niet goed overweg kon.
Maar verslagen potentaten zinnen gewoonlijk binnen de kortste keren op wraak. Dus lanceerde Philips de Taaie een nieuwe veldtocht, om de Lage Landen, deze keer tot in het Hoge Noorden, te beroven, en truuks uit te vinden om zijn territorium uit te breiden, om op die manier in alle bescheidenheid, gans West-Eiropa als zijn privé tuin te bezitten. En vooral om, ‘en passant’, zoals de kronieken vermelden, uit solidariteit, zoveel mogelijk rijkdom voor de franscouillons bijeen te stelen. De frisse Vlaamse maagdekens vielen hem ten andere ook, en nog geen klein beetje, in de smaak. Want zijn eigen eega, nochtans van nobelen bloede was, te oordelen naar de geschilderde portretten, maar een magere bonenstaak. Het Front des Francophones kwam eens te meer als een pletwals in beweging, vooral in de Nederlanden zelf mee in gang gezet door de beweging :’Heim ins Reich’, maar dan in ’t Fransoos. Al werd hierbij luidkeels verkondigd dat zulks niet gedaan werd omwille van ‘de postjes’.
Er is dus niets nieuws onder de zon.
Maar, zoals gezegd, de zaken vielen tegen. Bij de confrontatie van de legers bij de Pevelennberg (Monts-en-Pévèle) ontmoette hij een nog veel sterker leger dan in Groeninge en er vielen heel wat meer doden en gekwetsten. Toen het avond werd van die verschrikkelijk warme dag, vluchtten de Fransen als hazen in ’t veld, achtervolgd door de nochtans ook dodelijk vermoeide Vlamingen, want een hele dag vechten en slaan, dat kruipt de mens in de koude kleren. De lijfwachten van de Koning waren reeds gevlucht, het paard van de Koning was gedood onder hem, zonder dat de aanvallers hem herkend hadden, want hij was wel zo slim geweest om alle uiterlijke kentekens van zijn waardigheid vóór de strijd uit te spelen, voor geval dat…De Koning hield zich voor dood, tot het rumoer verstomd was, en te midden het gekreun en gekerm geraakte hij op een ander paard, en vluchtte te vierklwauwens weg, tot hij genoeg volk rond zich wist om veilig de nacht door te brengen, God dankend dat die stomme Vlamingen hem niet hadden herkend en op staande voet een kopke kleiner gemaakt. Gezond en wel in veiligheid gekomen beloofde hij een aanzienlijk aantal Missen te laten doen!
Volgens de gebruiken van die tijd, was hij die van het slagveld wegliep, de verliezer. De Fransen dus. Daar, tijdens de dag, de Vlamingen hun wagens, tenten en mondvoorraad bij een verraderlijke aanval in de rug verloren hadden, trokken ook zij zich terug, om uit te rusten. Er werd bevel gegeven, dat het slagveld die nacht door niemand mocht bettreden worden, noch om de gekwetsten te verzorgen, noch om te stelen van de gesneuvelden.
’s Anderendaags was Philippe le Bel al een stuk op zijn effen, en toen de Vlamingen arriveerden om vrede te sluiten (als overwinnaars) kon hij zodanig manoeuvreren, dat beide partijen overeenkwamen dat er geen winnaars en geen verliezers waren. Als goede Christelijke Ridders, Edelen en daarenboven Fransen, gaven zij hun woord: mits zij vrije aftocht kregen, zouden zij eerlijke vredesvoorwaarden onderhandelen. Misschien dat dààr het begrip van dat ‘wiete blaat’ zou ontstaan zijn….
Dat alles staat, met echo’s in de annalen in Parijs, zorgvuldig te boek door een monnik, die de jaren 1297 tot 1310 beschrijft als ooggetuige, in De Annales Gandensis. Deze eigentijdse kroniek van de Vlaamse Vrijheidsstrijd werd, met naast de oorspronkelijke LatIjnse tekst, de Nederlandse vertaling, uitgegeven in 2008 door De Leiegouw/Kortrijk ISBN 978-907723-64-7 en gedrukt door Drukkerij Groeninge, Belfaststraat, 122 te 8500 Kortrijk.
Het boek leest als een sneltrein, is authentiek, onpartijdig en intelligent geschreven, wat niet geval zou geweest zijn moest ‘Nak’, Humo, DM, de BRT daar toen aan meegewerkt hebben. De monnik, wiens naam zelf niet eens is bekend, is een ‘Vranckx’ avant-la-lettre, voor wat zijn aanwezigheid bij de feiten betreft. Geenszins voor wat betreft zijn objectiviteit, of liever zijn gebrek aan objectiviteit. Toen bracht men nog eerlijke geschriften, voort, die zonder ‘duiding’ tot ons zijn gekomen.
En dan beginnen de onderhandelingen. Ze zouden kunnen model gestaan hebben voor wat al 178 jaar lang in den belziek gebeurt. Die duren jaren, want de franscouillons ‘sont demandeurs de rien’, buiten altijd maar méér geld, méérr stedelijke gebieden die ze willen aanhechten (Rijsel, Dowaai), toegevingen van de Vlamingen (versterkingen slopen van grenssteden Ieper, Menen, Veurne!...). Zelfs de hulp van de Paus wordt ingeroepen, die gans Vlaanderen in de ban doet, omdat zij des Konings voorwaarden niet willen aanvaarden…Zelfs al is Philippe le Bel ondertussen al drie keer vervangen door opvolging, zelfs al is Vlaanderen jaren lang uitgehongerd geweest door pest en cholera: betalen zullen ze! De Tempeliers zijn intussen uitgeroeid: ook daar heeft de Koning bot en geen geld gevangen….
De franscouillons onderhandelen alsof ze 1000Ket, Reynders, di Rupo, Mangain zelf zouden zijn, met niets in handen om alles te bereiken – en de Vlamingen? Die ruziën tussen de Edelen, zijnde Vroeg-Lberalen, de Poorters, de boeren (zijnde de Vroeg-CVP-ërs), en het is tenslotte de kleine man (de socialen) die moet afdokken. Waardoor weer opstand. Enz, enz! Tot Jacov Van Artevelde tenslotte beroep doet op een Vreemde Mogendheid (Engeland) om (tijdelijk) zijn gram te halen.
Dit alles leest ernstig maar vlot bij Wikipedia, bij de melding Athis-sur-Orge: vele verhelderende bladzijden lang…U komt er terecht, na de slag op de Pevelenberg, op het Kortrijks gehucht ‘De Marquettte’, die aan de Eerste Notulen voor het Vredesverdrag zijn naam heeft gegeven. In dit voor-project, met de handtekening van de Koning, worden de overeengekomen voorwaarden vastgelegd, die later, op 20 en meer verschillende manieren, door de franscouillonse N. Slangen van die dagen, herbewerkt worden, tot ze het schandverdrag van Athis-sur-Orge zullen worden…Ik zal het U niet allemaal verklappen: U leest het vlot bij de geciteerde links.
Maar wees gerust: er zijn meer overeenkomsten met die dagen dan U voor mogelijk houdt!