DAGELIJKSE VAN HOREN ZEGGEN SATIRE

*

DONDERDAG 21 JULI 2022

De communistische menselijkheid valt niet af te scheiden van de haat’

Georg Dertinger

CDU ex DDR

(1904-1963)

.*

    672 – HELP !!!! DE HELE WERELD IS OM (GROENE) ZEEP

*

I N H O U D

Stinkende Groene zeep!

Dat was, kort voor het einde van de oorlog ’40-‘45, voor onze Moe het gedroomde en vooral goedkoop middel om zowel haar was als haar gezin netjes & vooral toonbaar te houden voor de buren. Lang voordt er later Sunlicht in huis kwam, want die was bij de aanvang veel te duur voor haar portemonnee.

 Sta maar eens, in volle orrlogsgstijden, alleen op de wereld, zonder kostwiennende echtgenoot tussen de lakens, en met 5 monden te voeden, tussen 04 en 14 jaar….

Heet waren harde tijden – zie verder voor de acturle toestrand in Sri Lanca – die bij onze generatie een diepe afkeer voor… de sporen van Grroene Zeep diep in ons aller onderbewustzijn hebben opgeslagen.

Niemand van ons die zich toen realiseerde dat we, diep te lande op de boerenbuiten van het IJzerfront, leefden, alsof we ze hoorden groeien, die hele natuur, tussen het ruisschen van het ranke riet. Maar die Groene Zeep daarentegen, die stonk uren in tegen de wind! Maar ze was tenminste, net als dat afschuwelijk slecht smakend ‘Engels Zoit’ dat gped was voor de stoelgang, gezond voor ziel en lichaam. Maar die groene zeep! Dat was precies overjaarse kiikkerdril die je neusgaten blokkeerden, lang voor je dat beduimeld half-verrot emmrtje in de mot kreeg. Waarmee ibs Moeke die altijd klaar stond. Vingertopje daarvan in je wasteil, en na ’n paar telen waren ze wegl Zowel de luizen, de neten als het vuil. Duitse efficiëntie in oorlogstuhd….

Toen, na verloop van tijd, kwamen de Gouden Jaren ’60-‘70, en werden we groot voor ve het wisten.

En, eenmaal goed en wel volwassen, moesten we het meemaken dat er zowaar ’n GROENE politeke partij opkwam die onze leefwereld opnieuw vol met die vieze troep wilde zetten.

Terug dus naar het veld-grauwe bezttingsleger waar we ons als kind zo rap mogelijk voor verstopten, telens we hen, per twee, geweer op de schouder, in de verte zagen naderen.

Neen, veldgroene leger-uniformen, en groene slogans op de muren…. Neen, Heer, laat die tijd nu eens voorgoed voorbij zijn…

     

21-07-2022

het non-akkoord

*

‘Verhofstadt bestuurde dit land tijdens zeven vette jaren maar legde geen buffers aan voor de toekomst. Hij erfde van Dehaene een land in blakende gezondheid en maakte er een puinhoop van. Hij is de slechtste premier die we ooit hebben gehad’.

Bovenstaande komt niet van mij maar van econoom Geert Noels, eerder een belgicist, in een interview in Humo, dat door ’t Pallieterke deze week ‘bekroond’ werd als citaat van de week, maar dat ik hier al enkele jaren schrijf. Verhofstadt maakte een begin aan de torenhoge Belgische staatsschuld, die nog steeds in stijgende lijn gaat onder die andere volbloed liberaal, die Crootje denkt te zijn.

 

   Het non-akkoord over het minimumpensioen laat nog maar eens duidelijk zien dat Paarsgroen+ alleen maar goed is in het uitgeven van geld dat er niet is (en dus verdere schulden blijft maken). Daarbij hoopt ze de 80% werkzaamheidsgraad in 2030 te bereiken, omdat dit de enige manier is om de staatsschuld te verminderen zonder iets te moeten doen. Dat geldt misschien voor Vlaanderen (nu ± 76%), maar niet voor Wallonië (nu 65%) en Brussel (nu 61%).

Om die 80% in 2030 te halen zou de werkzaamheid in Wallonië dubbel zoveel moeten stijgen als het Europees gemiddelde dat nu 72,4 bedraagt en zouden er tegen die tijd 155.000 nieuwe banen moeten worden gecreëerd. Mission impossible voor wat Koen Geens, ex-federaal minister, een ‘socialistische enclave binnen Europa’ noemt. Een nieuwe DDR, zeg maar.

 

---

Wat de reactie op Wilmès in mijn vorige blog betreft, heb ik indertijd dat verhaal van de gemeenteraad van Sint- Genesius-Rode beschreven, toen ik o.m. Wilmès’ carrière vergeleek met die van Herman Van Rompuy (“Wie niets doet, maakt geen fouten. Wie geen fouten maakt wordt bevorderd”). Dat neemt niet weg dat men respect kan hebben voor een politica van de tegenpartij bij haar beslissing in de eerste plaats voor haar man en gezin te kiezen.

 

PLAATSELIJKE NIEUWTJES

WEVELGEM

Vlucnten kan niet meer….

*

Helemaal in de uitgezette hooggespannen verwachtings-lijnen der Groene Mondialiserings Fantasten, werd er gisteren op de Gewtelijke - met ’n tikkeltje gespeelde nativiteit als ondertoon - den volke ‘kond gedaan’, dat tegen 2030 de Lucchthaven van Wevelgem, samen met ander grof klein gevaarlijk huisvuil, zal moeten verdwenen zijn. Waar naartoe, daar waren ze nog niet aan uit, want ook Oostende en Ursel gaan voor de bijl.

Op de vrijgekomen terreinen zzullen er bos & heide worden aangelegd, zaken dien volgens de Nieuwe Heilsleer, uiiteonderlijk goed zijn voor het milieu, maar desastreus voor de plaatselijke bevolking.

Want zo redeneert de 1/2^de Voorzzitter, een Anzegemse buurtbewoner met internationale ambities – Van Eikenhout is de naam – als alle bestaande kiezers zijn opgeruimd, omgekomen of gevlucht, dan komen er geen verkiezingen meer en zijn we ons luilekker leventje zeker voor de eeuwigheid*

*

Demonstranten trekken in Sri Lanka de straat op tegen de aanstelling van interim-president Ranil Wickremesinghe.

foto: ©Belga

Welkom bij de Greta Thunberg Hunger Games

Bedenkingen bij de rijst- en energierevolutie in Sri Lanka

Column 21/07/2022

Alain Grootaers

*

In Sri Lanka zijn de Greta Thunberg Hunger Games van start gegaan. De eerste slachtoffers waren de bevolking van het vroegere Ceylon, het tweede slachtoffer was hun president Gotabaya Rajapaksa die halsoverkop voor de woedende meute Sri Lankezen op de vlucht moest toen ze zijn paleis bestormden en een duik in zijn opulente zwembad namen.

Eerder was ook al de premier opgestapt, de broer van de president, zoals dat gaat in nepotistische democratieën. Bij zo’n volksrevolutie kiest de globalistische neo-linkse laptopelite dan al snel de kant van het volk, niet gehinderd door het feit dat ze zelf de voorbije jaren de grootste supporters en instigators waren van de desastreuze politiek van de Sri Lankaanse president die leidde tot dat wat uiteindelijk altijd tot revoluties leidt: onbetaalbaar voedsel en energie.

In Sri Lanka zijn we getuige van een opstand, niet alleen tegen een corrupte regering, maar ook tegen het waanzinnige wereldbeeld van de internationale technocratie

Deze opstand is niet alleen een aanklacht tegen de Sri Lankaanse elites en hun legio beoordelingsfouten. Het is ook een aanklacht tegen de waan-ideeën van de globale elites in het algemeen die in de ban zijn van paniekzaaierij over de klimaatverandering (Climate Change: in het Nederlands door onze pers overigens altijd foutief vertaald als klimaatopwarming in plaats van -verandering) en hun autoritair covidisme. In Sri Lanka zijn we getuige van een opstand, niet alleen tegen een corrupte regering, maar ook tegen het waanzinnige wereldbeeld van de internationale technocratie.

Autorijden illegaal

De economische crisis in Sri Lanka is enorm ernstig. De voedselprijzen zijn met tachtig procent gestegen en de benzineprijzen stegen vorige maand alleen al met 24%. Eind juni kondigde de regering aan dat er geen brandstof meer was: zij verbood de verkoop van benzine behalve voor essentiële diensten. Autorijden werd daardoor de facto illegaal. Het voorbije jaar is een half miljoen Srilankezen opnieuw in armoede gesukkeld. Volgens de VN is meer dan driekwart van de bevolking minder gaan eten als gevolg van de ernstige voedseltekorten.

Wie voor hongersnood waarschuwde toen de lockdowns van start gingen, zoals professor Lieven Annemans bij ons, werd weggezet als een soort ‘bejaardenhater’

De oorzaak van dit alles is aan de ene kant het onoordeelkundig opleggen van een desastreuze eco-politiek en aan de andere kant de gevolgen die de waanzinnige covid-lockdowns hebben op de economie van ontwikkelingslanden. De lockdowns hebben volgens onderzoek van de UN Food & Agriculture Organisation 150 miljoen meer mensen in de hongersnood geduwd. Wie voor hongersnood waarschuwde toen de lockdowns van start gingen, zoals professor Lieven Annemans bij ons, werd weggezet als een soort ‘bejaardenhater’.

Nu kunnen ontwikkelingslanden die niet in oorlogsgebied liggen meestal nog wel in een minimum van hun eigen voedsel voorzien, los van de door oorlog en speculatie stijgende prijzen van graan. In Sri Lanka – een prachtig en erg vruchtbaar land – sloeg de eco-waan echter hard toe. De regering wilde er in geen tijd evolueren tot een CO2-neutrale natie om deugdpunten te sprokkelen bij de groene wereldelite. Het World Economic Forum – ja, daar zijn ze weer – spoorde Sri Lanka aan om versneld voor een CO2-neutraal plan te gaan.

Op zich is er niets tegen om de landbouw de kans te geven om over te schakelen naar een meer biologisch alternatief, wanneer dat vrijwillig en in stappen kan gebeuren. Er is een transitie periode van enkele jaren nodig om dat te kunnen bereiken. In Sri Lanka verbood de regering in april vorig jaar ineens echter de import van pesticides en kunstmest. De agrarische industrie – voornamelijk thee-, rubber- en rijstplantages – kreeg de tijd niet om gronden langzaam te laten afkicken van de kunstmest en pesticiden en had de kennis en de middelen niet om meteen biologische alternatieven te voorzien. De rijstproductie viel daarop terug met 43%. Toen de gevolgen van hun eigen politiek duidelijk werden, draaide de regering in november ’21 de kunstmest-ban terug, maar toen was het kalf al lang verdronken.

Hout stoken

In Nederland en Vlaanderen gaat men, onder de knoet van de niet-verkozen EU elite, de eigen voedselproductie van onze boeren terugschroeven op een moment dat er een wereldwijde voedselcrisis dreigt. Begrijpe wie kan. In Duitsland waarschuwt de Deutsche Bank – geen samenzwering-gekkies denk ik – dat vele Duitsers deze winter terug hout zullen moeten stoken om warm te blijven.

Op sociale media delen de Duitsers nu al tips hoe zelf een houtstoof te knutselen en waar hout te sprokkelen

Probleem: houtstoven en hout zijn schaars op de markt omdat ze daar, net zoals bij ons, de haard en de stoof hebben verketterd. Op sociale media delen de Duitsers nu al tips hoe zelf een houtstoof te knutselen en waar hout te sprokkelen. En terwijl alle schuld van het energietekort op de oorlog in Oekraïne wordt geschoven, blijkt er toch ook een ander probleem te zijn: Duitsland lijdt namelijk ook aan een ‘wind tekort’, waardoor de windmolens hun werk niet kunnen doen.

De lockdowns en de groene ideologie vleit misschien de elites hun narcistische waanidee dat zij de planeet redden van een door de mens veroorzaakte hittedood, maar het treft in realiteit de zakken van de arbeiders

Sri Lanka laat zien wat er gebeurt als beleid wordt gevormd volgens de wensen en vooroordelen van de elites in de Wetstraat in plaats van de behoeften van de man in de Gemeentestraat. De lockdowns en de groene ideologie vleit misschien de elites hun narcistische waanidee dat zij de planeet redden van een door de mens veroorzaakte hittedood, maar het treft in realiteit de zakken van de arbeiders in het Westen die uiteindelijk de rekening zullen moeten betalen. En het wakkert honger en armoede aan in die delen van de wereld die nog niet zo ontwikkeld zijn als het Westen.

De nieuwe wereldorde is er geen van landen tegen elkaar, het is er één van wereldelites en hun clubjes tegen hun eigen bevolking, met de hulp van steriele technocraten.

Als de voedseltoevoer en de energieleveringen niet langer gegarandeerd kunnen worden door de elite, volgt altijd een revolutie zo leert ons de geschiedenis

De boeren halen dan de rieken en de trekker boven zoals in Nederland, de truckers blokkeren het verkeer zoals in Canada, en het volk komt op straat zoals in Sri Lanka. Bij de politieKers zijn slechts enkelingen bereid om met scherp te schieten op hun eigen bevolking om de privileges van de elite veilig te stellen.

Een QR-code om hen terug in de pas te laten lopen zal dan niet genoeg zijn. Ik verklaar dan ook plechtig de Greta Thunberg Hunger Games voor geopend.

*

LICHT IRONISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

De mensheid, vooral wie per definitie altijd aan de verkeerde kant van de Geschhienis wil staan - de Linxe Wereldverbeteraars dus – blijft dezelfde vergissingen begaan. Nog geleerd van Kaïn & Abel, waarvan de ene de andere de kop insloeg met ‘n…. ezelskaakbeen. Dezelfde vergissingen, maar de middelen, zowel voor als tegen, verbeteren.

Stel U even – lijk in ’n nachtmerrie - de wereld voor waarin we nu leven, zonder Intetrnet. Dan zouden de meesten van ons over Scri Lanca nog nooit gehoord hebben. Om nog maar te zwijgen over de Regime Media die zoals nu, over al die verre dingen, in alle talen … zwijgen. Dus een….. dioodse stiilte over wat op ons afkomt. En, lijk in het Eerste Bewaar, de schuld altijd bij de anderen leggen. Neen, Maseur, ’t is de Vlad die begonnen is omdat wij hem ’n stuk van zijn speelgoed wilden afnemen…

-

over de allende daar in Sri Lanca en de oorzaken ervan. En ach, wat kunnen ons die paar miljoen onderontwikkelde apen schelen. Als Uit Ceylon die ingoede thé maar blijft komen.

Honger, armoede, krottte: ze zouden er ineens zijn om de plaats in te nemen van ‘hogere’ waarden, met geleerde stadhuiswoorden, zoals infatie, stikstof ellende, opwarming dfer aarde, geen aaardgas meer door die ‘verdammte Krieg’ in Die Joekrien en dus allemaal met z’n allen zoals Roodkapje, hout gaan sprokkeelen in de bossen tegen dat de winter er aankomt.

Ook ik ken Sri Lanca niet, maar ik herken dezelfde miserie van uit mjn prille kinderjaren van de winter van 1944.

Bij een bevriende VNV-familie was de Vader, teon het gevaar verdwnen was, ‘opgepekt’ door de Broekschijtende Helden van de Wiotte Brigade, bleef die Moeder, met een bende nakomelingen alleen op de werled achter, haar plan moetende trekken met wat ern og ovrbeef vaqn de stukgeslagen huisraad. Zelf hadden we het tjuis ook niet breed, maar na schooltijd hebben we dagenlang gesleept met takkebossen sprokkelhout van bij barùlharige boeren, zodat daar in huis toch ‘n kom soep kon verwarmd worden.

Het gezin herstelde zich naderhand wonderwel, en werd na een paar jaar, via de opgroeeinde kinderen, een der plaatselijke Leiders van de pas opgerichte CM. Die zoals in de Bijbelse Verhalen, al weldoende door het leven ging..

Geen Honger meer rondom. Maar zuivere Christelijke Naastenliefde.

En dank zij die altijd voor de voeten lopende’ ‘Sociale Media, zijn we nu meteen verwittigd van wat nog maar eens op ons afkomt.

Fasten seat Belts…. Maar pas op: om hulp gaan vragen bioj de Pastoor, gaat niet meer. Want dat is ’n onbetrouwbare Soort die ondertussen door Linx is opgerimd.

*

Digithalys

 

DAGELIJKSE VAN HOREN ZEGGEN SATIRE

*

VRIJDAG 15 JULI 2022

 

 

 

668 – HET ZIT ER DIK IN DAT VLLANDEREN VERDER MAAGRGRAAT GAAT GEPLUKT WORDEN…

*

I N H O U D

Verder zult U kunnen lezen, dat als een honderdjarige – vradzame – poging om zichzelf te zijn in eigen land, niet lukt, men dan de Caralaanse methode zal uitproberen. Bedolet men, de Catalaanse, of de Patagoniche, want vel verschil zit daar niet in. Want altijd is daar de Sovjet EU om stokken in de wielen te steken.

De kwestie is dus duidelijk.

Alles moet verdwijnen die ons Vlamingen tot knechten & meiden maakt om het vuile werk voor rekening van Vreemde Meestrs in het Land, op te knappen.

Leeuwen die dansen zijn inderdaad e’n circus attractie voor de gehele wereld. Tot het schhouwspel opeens bittere ernst blijkt te zijn. En iedereen, van klein tot groot, tot de vastseling komt, dat leeuwen grrn knuffferldieren zijn. Maar eerder de Koningen van de direkwereld. En dat de tijd om voor tamme koninjtjes te spelen, al lang voorbij is.

Wachten op 2024 staat dus gelijk met wachten op Godot.

Eerder toevallig ontdekte ik gisteren op TV de persoon van Chis Janssens, in ’n iooit eerder uitgegevrn nterview. Die man is de fractieleider

van het VB in de Kamers.

Meer hoeft niet te worden gezegd, want het is ’n man uit één stuk. Recht voor de vuist, en recht op doel. Met dergeliijke voormannen kan de rest van de vele wieltjesziogers de pot op.

Want niet de woorden laar het resultaat is wat dat telt.

15-07-2022

FAILLIET ?

*

In deze rubriek heb ik al meer dan eens erop gewezen dat de ontsporing van de Belgische staatsschuld in de eerste plaats het werk was van de regeringen Verhofstadt. Om een positieve begroting te behalen, werden toen staatsgebouwen en zelfs treinstellen verkocht en daarna terug gehuurd aan prijzen die men er normaal nooit had voor gegeven. Verder nam de staat toen het pensioenfonds over van Belgacom (nu Proximus), wat haar 5 miljard euro opbracht, maar haar verplicht elk jaar zelf die pensioenen voortaan af te betalen en dit tot in der eeuwigheid als die zou bestaan. Feit is wel dat er na 2022 van die 5 miljard al 4,2 miljard aan Proximus pensioenen zal zijn uitbetaald en we straks dus met extra grote verliezen gaan geconfronteerd worden.

Voor landen met weinig staatsschuld, zoals Nederland en Duitsland bv, zou dat nog niet zoveel uitmaken, maar de schuld van dit landje zal – volgens de cijfers van de eigen nationale bank (NBB) - tegen 2030 zo’n 130% van het eigen bruto binnenlands product (bbp) bedragen en tegen 250 zelfs 170%. In gewone mensentaal betekent dit dat het land – als het dan nog zou bestaan - tegen die tijd jaarlijks 70% meer zal uitgeven dan het binnen krijgt. M.a.w. zo goed als failliet zal zijn.

---

En dan nog dit. Ik heb ook al enkele keren geschreven dat Vlaanderen eerder thuis hoort bij de zgz Hanze landen (Nederland, Duitsland en de Scandinavische landen), maar België bij de Club Med. In werkelijkheid zit dit Vlaanderen echter in hetzelfde schuitje als België en dus nu reeds in de Club Med. Zolang de toestand van dit land blijft wat hij is, is het immers Vlaanderen dat 90% van de staatsschuld betaalt (Brussel 10% e, Wallonië nul komma nul!

PLAATSELIJKE NIEUWTJES

 

WINDULIUS

O, dadde! Daar en is geen haast bij. Dat kan wachten tot september, als iedereen terdege perfect zal uigerust zijn van al dat lange palaberen.

Al kan het natuurlijk ook zo zijn, dat er tegen de winter ansdere katjes zullen te geselen zijn dan ondergronds of bovengronds fianciële putten te maken. Om het even waar die hoogspanningslijn hangt of kruipt, om stroom te vervoeren moet eer eerst stroom nodig zijn.

En wat als pndertuissen de Poet weer vollen bak (ondergronds) gas geeft?

Maar ’t is te onderzoeken, of er soms van die zeewindmolens geen mosselban ken kunnen gemaakt wotden. Wat meteen zou meebrangen, dat het probleem van onder of boven de grond, zou opgelost zijn, want mossels onder de grond? Daar komen vodden van!

GOED OM WETEN OF NIET GOED OM WETEN. HET IS MAAR HOE U HET ZIET

Tom Van Grieken

@tomvangrieken

Wéér iemand met 0 stemmen die minister wordt in Vivaldi! Het is misschien een voorafname over de hoeveelheid stemmen dat Vivaldi nog gaat halen in 2024. (En ondertussen maar klagen over de loof tussen burger en politiek

*

*

 

TREKT V HET ULTIEME COMMUNAUTAIRE EINDSPEL?

*

Bart De Wever: ‘Wij vragen om te kiezen voor zelfbestuur, voor Vlaanderen…’

Analyse - 11/07/2022 Julien Borremans

*

Op 11 juli wordt het weer eens tijd om het streven naar zelfbestuur wat op te peppen en van de nodige botox te voorzien. De Wever riep op het zomerfeestje van zijn partij op tot zelfbestuur. Het is een opwarmertje voor het ultieme communautaire eindspel van 2024. Maar of het zover komt, is zeer de vraag.

Op het zomerfeest van zijn partij zette Bart De Wever nog even voor alle duidelijkheid de puntjes op de i: ‘Zijn wij als Vlamingen werkelijk gedoemd om ons voor eeuwig te laten knechten? Zijn we gedoemd om een federaal beleid te blijven ondergaan waarvoor we in meerderheid niet gestemd hebben? Zal onze zuurverdiende welvaart de komende jaren onherroepelijk verloren gaan?’ Als je ‘federaal beleid’ vervangt door ‘Belgische overheid’, kan het citaat zo geplukt zijn uit de toespraak van toenmalig voorzitter van het IJzerbedevaartcomité Jozef Coene van 4 juli 1976.

Noch rust noch duur

 

Het citaat gaat gebukt onder wat oubollige dramatiek en draagt reeds de apotheose in zich, vertaald in de oproep tot zelfbestuur. De Wever op zijn zomerfeestje: ‘Wij vragen om te kiezen voor zelfbestuur.’ De ultieme ontknoping moet er komen na de verkiezingen van 2024. De Vlaamse autonomie kan lopen via langdurige onderhandelingen op federaal niveau, maar als dit op niets uitdraait, kan Vlaanderen nog steeds voor het Catalaanse scenario kiezen en in eigen assemblee de onafhankelijkheid uitroepen.

In 1919 trok een Rodenbachstoet door Gent met een spandoek waarop stond: ‘Noch rust noch duur zonder zelfbestuur!’

Het streven naar een zelfstandig Vlaanderen is intussen meer dan 100 jaar oud. Het embryonaal verlangen ontstond in de loopgraven aan het IJzerfront. In 1919 trok een Rodenbachstoet door Gent met een spandoek waarop stond: ‘Noch rust noch duur zonder zelfbestuur!’ De eis tot zelfbestuur weerklonk ook steevast op de IJzerbedevaarten. Vanaf dan keert ze met de regelmaat van een klok terug op de politieke agenda. In 1981 drukt de Volksunie hem onder een andere gedaante af op een verkiezingsaffiche: ‘Geen Belgische armoede maar Vlaamse welvaart’. De onafhankelijkheid van Vlaanderen werd complexloos door het Vlaams Blok naar voor geschoven.

Onvervalste bezettingscultuur

De analyses over het einde van België zijn in de loop der jaren inhoudelijk wat bijgesteld, maar de teneur bleef dezelfde. In 1990 schreef Mark Grammens in zijn essay Gedaan met geven en toegeven: ‘De financiële ineenstorting van de Belgische staat kan niet anders dan een chaos veroorzaken waarin alles op de helling komt te staan en Vlaanderen zijn eigen lot in handen zal moeten nemen.’ Volgens Grammens moest Vlaanderen gered worden van ‘de financiële en maatschappelijke ondergang waarin het door België wordt meegesleurd’. Het klinkt wat apocalyptisch, maar geeft toe, de uitspraken van De Wever leunen wel erg dicht bij die van Grammens aan.

Volgens Jan Jambon en Peter De Roover moesten we ons ‘actief’ ontdoen van ‘de onvervalste bezettingscultuur’ van de Belgische overheid

Enkele jaren later riepen Jan Jambon en Peter De Roover in hun essay Vlaanderen staat in Europa op om ons niet passief op te stellen, want: ‘Hoe langer we wachten, hoe slechter de startomstandigheden voor de Vlaamse staat’. Volgens Jan Jambon en Peter De Roover moesten we ons ‘actief’ ontdoen van ‘de onvervalste bezettingscultuur’ van de Belgische overheid. Beide heren pleitten niet voor een revolutie maar voor een Catalaanse aanpak.

 

‘Het Vlaams parlement moet dan ook het middel bij uitstek worden om fundamentele stappen op weg naar de Vlaamse onafhankelijkheid te zetten.’ Dit moest gebeuren door het proclameren van ‘een echte Vlaamse Grondwet’. De Vlaamse onafhankelijkheid is eerder een kwestie van ‘willen’. Dit scenario lijkt toch wel erg veel op wat het Vlaams Belang momenteel naar voor schuift. Hebben Jambon en De Roover zich dan niet van partij vergist? Nu Jambon minister-president is, kan hij een oude jongensdroom verwezenlijken.

Een ‘New Deal’ voor België

 

In 2005 werd het Manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa van de werkgroep ‘In de Warande’ – onder leiding van Remi Vermeiren – op applaus onthaald. De analyse van Jambon en De Roover werd verder uitgewerkt. Het manifest ging niet over het hoe, maar over het waarom van een splitsing. Recent legde Remi Vermeiren in Doorbraak uit waarom Vlaanderen nog niet onafhankelijk is. ‘De Vlaamse zelfstandigheidsgedachte wordt vereenzelvigd met racisme als gevolg van overdrijvingen van zowel het VB, als politiek links.’

 

Het ‘Manifest’ van de denkgroep ‘In de Warande’ deed heel veel stof opwaaien, maar datzelfde stof ging al snel liggen. De auteurs hadden gehoopt dat de bal voor meer zelfbestuur door de publicatie van het manifest aan het rollen ging, maar daar kwam niets van in huis. De ultieme strategie ontbrak. Vermeiren en de Warandegroep hadden gehoopt dat de politiek na dit manifest over zou gaan tot de splitsing van het land.

 

Een jaar later pleitte Eric Van Rompuy voor een New Deal voor België, waarbij de gemeenschappen belangrijke sociaaleconomische instrumenten zouden verwerven, ‘waardoor de financiële transfers automatisch zullen afnemen’. ‘Het Belgische Huis staat sluimerend in brand maar niemand wil dat inzien’, schreef Van Rompuy. De tegendraadse christendemocraat pleitte voor een vergaande staatshervorming om België in een definitieve plooi te leggen. ‘Daarom moet Vlaanderen bij de volgende regeringsvorming spijkerharde garanties krijgen…’ Deze woorden klinken toch wel erg bekend in de oren.

De eindstrijd…

 

De federale verkiezingen van 2024 moeten de eindspurt voor zelfbestuur worden om zo de sociale, economische en democratische blokkade op te heffen die België de afgelopen eeuw heeft geïnstalleerd. Doorgaans worden twee strategieën naar voor geschoven. De N-VA behaalt een klinkende verkiezingsoverwinning en onderhandelt met de PS om België om te bouwen tot een confederatie. In tegenstelling tot de N-VA, heeft het ‘Institut Destrée’ een scenario klaar. Het notoir instituut pleit voor een federalisme met vier dat vertrekt van een evenwichtige en transparante solidariteit en een federale loyaliteit. ‘De Vlaamse partijen lezen die tekst van amper 14 A4’s maar beter eens grondig’, meent Rik Van Cauwelaert. Gezien de Waalse partijen economisch en politiek op een andere planeet leven is het geloof in het welslagen van deze piste eerder klein.

 

Dan is er nog het Catalaans scenario waarbij de N-VA en het Vlaams Belang een meerderheid in het Vlaams parlement verwerven. ‘Het Vlaams parlement kan beslissen om de Belgische constitutionele orde opzij te schuiven en zich soeverein verklaren. Op basis van dat fait accompli kunnen ze dan vanaf een wit blad met de Franstaligen onderhandelen om een confederale constructie op poten te zetten’, meent Bart Maddens. Als deze ultieme kans zich voordoet, zal De Wever zo vermetel zijn om een samenwerking met het Belang af te wijzen?

 

Maar er is helaas nog een derde scenario. De kans is niet ondenkbaar dat Vivaldi na 2024 verder gaat. Een horrorscenario voor de N-VA en het Vlaams Belang. Dan verdwijnt de eis voor zelfbestuur andermaal in de diepvries. Het Vlaams Belang en de N-VA denken maar beter goed na over hun strategie.

 

LICHT IRONISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Het lijkt er precies op, dat met dit onmenselijk warme weer, de meeste politieke zakkenvullers ‘n slag van de molen hebben gekregen. Een soort ongewenst Veenttilius neveneffect?

Iedereen, zoweel mogelijk bloot, zoveel mogelijk aan zee, netjes ingesmeerd om vooral geen syfilis of een of andere huidziekte op te lopen. En vooral niet vergeten zoveel mogelijk te drinken. Want de Horeca aan de Kust moet ook leven.

Voor wat BDW betreft: weet dat politiek genie wel goed wat ie vandaag zegt, maar morgen reeds zal vergeten zijn?

Als die stelt Vlaanderen Onafhankelijk, over wie of over at heeft die het dan? Over Patagonië of over het Land van Maas en Schelde?

Voor BDW is het enige dat werkelijk telt, de eigen glorie. En due wil hij met niemand delen, tenzij misschien met Paul Magniette die nu al Minister-Presduident is, en hij niet. Omdat die Frans spreekt en net als hijzelf, niet op z’’n mondje is gevallen?

En daarmee moet Vlaanderen het stelelen?

Hipeloos, is daar het juiste woord voor.

*

Digithalys

 

    

ZATERDAG 9 JULI 2022

 *

62 – MIGRATIE OF IMMIGRATIE: EEN WERELD VAN VERSCHIL MAAR VOOR SOMMIGEN JUIST NIET….

*

I N H O U D

Het interview met de zeer vereerde Remi Vermeiren, de grote ex CEO van KBC, dat U hieronder integraal kunt en moet lezen, was – hem hier te lezen - een uiterst aangename verrassing voor mij persoonlijk. Want bedoelde persoon – alle verhoudingen in acht nemend - was in mijn (welgevuld) beroepsleven van haast 50 jaar, altijd een goede gids die wist van aaanpakken op het hoogste niveau. Precies alsof het kinderspe was. Zoiets werkt inspirerend aastekelijk zelfs op elk niveau en op iedereen die verder kijkt dan zijn neus lang is.

(Zucht)

 

 

 

 

Hadden Lernaut & Hauspie maar KBC gehad als huisbanker, in plaats van de BCOB-onbdbuulen, die het als fin-de-carrei!re op de koop toe nog gespresteerd hebben om hun eigen 800.000 beleggers op te lichten…

Hieronder gaat hij – zonder verdoving -als met een lichtgevend scalpel doorheen de Vlaamse Kwestie.

Misschien ’n tikkeltje weg uit de dagdagelijkse realaiteit van de omvolking die eerder naar een verminking is geëvalueerd dan naar een verrijking.

Na WO II is door o,nze politici en met de stilzwijgende instemming van de Kerkelijke Overheid, vooral de stedelijke maar ook de plattetlandsbevolking als samenmeving doelbewust gesaboteerd. Kerken bestaan net meer of zijn cultuurtempels of danskoten geworden. Maar in hoofdzaak vervangen door ‘gebedsrumten’ waar de grond vol ligt met lachwekkende bidmatjes.

Kortrom, we worden tegen wiil e, dank geconfronrteerd met een Vlaanderen dat zichzelf her uitgevonden heeft…. Maar verder nog de Francofone dominantie blijt ondergaan precies alsof dat ’n gave Gods zou zou zijn….

 

 

Want het gaat al lang niet meer om wat losstaande immigratie, maar om ee,n doelbewustvervangingspoging van onze eifen inderdaad vergrijsde bevolking. Precies alsof die vergrijzing niet ‘van Hogerhand’ doelbewust is ingezet met de generatie van onze ouders. Die waren allemaal zielsgelukkig met een groot gezin en vast werk. Door hun woning speelde dan altijd een zonnig licht. En zou men armoe lijden, om ‘n mondje meer?

Al mijn nu al lang overleden ooms en tantes stamden van de eesten tot de laatsten uit en ‘kroostrijk’ gezin van mistens acht kindren. Zo was Felix Timmermans de Nr 14 in dat gezin...

Nu is het allemaal abortus die de klok slaat. Genicologen gedcragen zich as straathobdjes die ‘het’ doen op elke straathoek…

Ondertussen werd onze samenleving ook gezegend met ‘De Pil’, als zaligmand mirakemiddel voor beestelijk gedrag, zodat Moders-aan-de-Haard de facto een fel verouderd begrip zijn geworden. Kinderen, als die er al komen, zijn een begrip ‘voor later’. Eerst moet er uitgegaan worden. En onstaat zo stilaan het begrip ‘éénouder gezin’ en ‘co-housing’.

-

Ik heb de sterke indruk, dat aan onderstaand interview binnenkort ’n serieus vervolgverhaal komt. Ik zie er naar uit.

*

 

*

WARANDEMANIFEST

*

Remi Vermeiren

*

Remi Vermeiren: ‘Vlaamsgezinde partijen hebben morele plicht meerderheid te proberen vormen’

Maar ook: 'Vlaams Belang heeft Vlaamse zaak veel schade berokkend'

*

Interview

09/07/2022

*

Vlaanderen staat voor grote economische en financiële uitdagingen. Daarom heeft het als natie migratie nodig, en moet het tegelijkertijd zelfbewust genoeg zijn om de migrant een duidelijk maar streng kader te bieden. Mogelijk zal een van de partijen die dat mee moet bewerkstelligen, het Vlaams Belang zijn. Dat zegt Remi Vermeiren, auteur van het Warandemanifest (2005) en van de studie België: de onmogelijke opdracht/Vlaamse onafhankelijkheid: Recht behoefte en noodzaak (2014). ‘De vergrijzingsfactuur jaagt me angst aan. De druk om in Vlaanderen beter te presteren groeit met de dag.’

Remi Vermeiren werkte meer dan vier decennia voor de KBC-bank en was er ook voorzitter van. Daarnaast is hij een van de oprichters van het onderzoeksinstituut voor regionale economie Vives van de KU Leuven. Begin eenentwintigste eeuw lag hij mee aan de basis van heel wat denkwerk over een onafhankelijk Vlaanderen. Vermeiren deed dat steeds onafhankelijk van partijpolitieke invloeden als rationele oefening. Zijn boek over de onafhankelijkheid van Vlaanderen uit 2014 werd veel gelezen in flamingantische kringen, maar bracht het debat niet in de mainstream.

Zuivere onafhankelijkheid

Sinds 2014 is de wereld echter ingrijpend veranderd. En staat de Vlaamse zelfstandigheid mogelijk veel dichterbij dan toen. Tijd voor een 11-juli-interview.

Moet een Vlaamse parlementaire meerderheid van N-VA en Vlaams Belang in 2024 eensgezind naar federale onderhandelingen trekken met de boodschap: wij regeren in Vlaanderen?

 

Vermeiren: ‘Daarvoor zouden beide partijen een ruime meerderheid moeten bereiken en onderling ook vooraf al akkoord gaan over de te volgen koers. Dat is al moeilijk want het zijn tenslotte politieke concurrenten van elkaar. Om nog maar te zwijgen over de animositeit die er op persoonlijk gebied heerst tussen de tenoren van beide partijen.’

 

‘Mocht er echter een gemeenschappelijk akkoord vooraf tot stand komen, dan is het natuurlijk kijken naar de Franstalige reactie. Normaal gezien zullen zij in een kramp schieten en zich vasthouden aan de politieke schutskring. Nu al gaan er in Franstalig België stemmen op om ook N-VA in de schutskring te steken. Normale onderhandelingen zullen het aan die kant dus ook niet worden. Niet over confederalisme, laat staan over de Belgische boedelscheiding.’

 

Wie voor N-VA of voor Vlaams Belang stemt, is niet per definitie een voorstander van de zuivere onafhankelijkheid

. Een Vlaams-nationalistische meerderheid in het Vlaams parlement zal een uitgebreide taak hebben om de behoudsgezinde Vlaming te overtuigen van het nut van volledige onafhankelijkheid. Ik weet ook niet of de VOKA’s van deze wereld die rit mee zullen uitzitten. Als puntje bij paaltje komt, verwacht ik dat ook een flink deel van het Vlaamse middenveld zal pleiten om het avontuur niet te groot te maken.’

Het hoogst haalbare

‘Confederalisme lijkt momenteel het hoogst haalbare, zolang de Franstaligen niets vragen of niets verwachten van de regeringsonderhandelingen. Dat kan natuurlijk veranderen. Maar wat de Franstalige reactie ook is, ik ben er van overtuigd dat de twee Vlaams-nationalistische partijen de morele plicht hebben om een politieke meerderheid in Vlaanderen te vormen wanneer de kiezer hen beide sterk maakt. De Vlaamse regering kan dan duidelijk Vlaamse keuzes beginnen maken. De reorganisatie van België is een ander paar mouwen. Maar dat zien we dan wel.’

 

VB-voorzitter Tom Van Grieken zegt natuurlijk dat het Vlaams parlement perfect een soevereiniteitsverklaring kan afkondigen. Zeker als er een meerderheid van Vlaams-nationalistische partijen is…

‘Het Vlaamse middenveld, de ondernemingen en de linkse cultuurvertegenwoordigers zullen dwarsliggen, ondanks die Vlaamse meerderheid. Soevereiniteit is het wagen waard, verstaat u me niet verkeerd. Maar dan moeten we ons voorbereiden op flinke internationale tegenwind die zal opsteken. Kijk maar naar wat Catalonië overkomen is. Op Europees niveau kregen zij allerminst steun in hun door de Verenigde Naties erkende streven naar zelfbeschikkingsrecht. Bovendien weet ik ook niet of de N-VA unaniem voor zo’n avontuur wil gaan.’

Geld

 

U zegt: de Franstaligen vragen niets. Maar ze zijn wel bankroet, waardoor ze vroeg of laat wel geld zullen moeten vragen. Dwingt hen dat met andere woorden niet vanzelf naar de onderhandelingstafel?

 

‘Ik weet niet of de precaire financiële situatie in Franstalig België op hun onverzettelijkheid zal wegen, of de Vlaamse onderhandelingspositie sterker maakt. Integendeel. Laat ons niet vergeten dat voor de buitenwereld de nv België de debiteur is van de door de Franstaligen veelvuldig aangegane schulden. Dat weten de Franstaligen ook, dus kunnen zij op beide oren slapen dat Vlaanderen, als puntje bij paaltje komt, een flink deel van die Belgische schuld mee zal moeten aflossen.’

 

Vlaanderen zit niet meer in de positie dat het bij een opsplitsing van het land het grootste deel van de opgetelde Belgische staatsschuld op zich kan nemen

 

‘Als de kredietwaardigheid van Brussel en Wallonië in het gedrang komt, dan wordt het verschil tussen de Duitse obligatierente niet afgemeten tegenover de Waalse of Brusselse obligatierente, maar tegenover de Belgische. Vlaanderen zit niet meer in de positie dat het bij een opsplitsing van het land het grootste deel van de opgetelde Belgische staatsschuld op zich kan nemen. Dat is een wezenlijk verschil tegenover enkele jaren geleden.’

Wanneer Franstalig België in financiële moeilijkheden zit in tijden van een algemene Europese recessie, en Vlaanderen houdt toch stand, dan kunnen we natuurlijk ook zeggen tegen de internationale gemeenschap: we hebben het jullie al jaren gezegd, laat ons nu splitsen en een degelijk splitsingsakkoord bereiken, dan lossen we zo het probleem op van een failliet België in plaats van nog jarenlang te blijven aanmodderen.

 

‘Dat is wishful thinking, want dan moet Vlaanderen zich dus sterk maken voor een veel te zware overname van de Belgische staatsschuld. Dat is koren op de molen van onze Waalse vrienden – wij staan als vanouds garant voor schulden die zij aangaan tot het bittere einde. Maar goed. We zijn nu toch heel hypothetisch bezig: misschien is uw redenering wel correct als we als zelfbewust Vlaanderen tegen de Franstaligen kunnen zeggen: het is voorbij, laat ons nu tenminste een degelijke confederatie bouwen en het financiële wanbeleid oplossen. Want als we zo voortdoen, zal Vlaanderen binnen enkele jaren ook niet sterk genoeg meer zijn om de financieel-economische crisis op te vangen.’

Vlaamse achteruitgang

 

In 2014 schreef u al dat Vlaanderen economisch voor grote uitdagingen staat. De situatie is acht jaar later nog slechter dan toen, zegt u nu?

 

‘De Vlaamse economie heeft geleden onder de financieel-economische crisis van 2008. Ze groeit nog altijd, maar matig. Vlaanderen heeft het probleem dat er overal in Europa lage groei is. De hoge groeipercentages van vroeger zijn weg omdat de productiviteit overal in Europa daalt en de samenleving vergrijst. Ik vrees dat we in Vlaanderen voor grote mobiliteits-, onderwijs-, migratie- en klimaatuitdagingen staan. Tegelijkertijd stijgen de zorgbehoeften.’

‘Vlaanderen mag dan nog altijd significant beter presteren dan Wallonië en Brussel, vergeleken met andere topregio’s in Europa gaan we er op achteruit. Dat is één. Twee is dat we van de weeromstuit minder marge hebben om Wallonië nog verder te onderhouden. Laat staan om de Belgische constructie te dragen zonder dat we fundamenteel aan de financieel-economische knoppen kunnen draaien, zoals de pensioenfactuur en de hoge lasten op arbeid.’

 

Hoe komt dat, die Vlaamse achteruitgang?

 

‘We hebben te lang in de overtuiging geleefd dat er voldoende geld is om alle hoge levensbehoeften te dekken. We kennen een vrij hoge werkzaamheidsgraad, maar ook geen uitzonderlijk goede. Landen als Duitsland die een werkzaamheidsgraad van 80 procent hebben bereikt, hebben daar jarenlang hard voor moeten werken. Willen we dat in Vlaanderen ook, dan is dat een werk van jaren, nu te beginnen. De vergrijzing zal nog tientallen jaren steeds meer geld kosten. We moeten ook de mobiliteitsknoop ontwarren, en dat werk begint nog maar pas en zal veel kosten. Zelf zijn we al niet slecht in regeltjes verzinnen als volk, en daar komt nog eens de grote last van vele Europese regels bij.’

 

‘Maar goed: vele bedrijven doen het nog altijd goed. De Antwerpse haven blijft nog altijd een enorme economische krachtmotor. De druk om nog beter te presteren groeit echter dag na dag. Ik herinner er mensen graag aan dat wij in Vlaanderen nog altijd een grote groep economisch inactieven hebben, zoals de grote groepen mensen op een soort brugpensioen, ook al zijn zij nog perfect gezond en inzetbaar, maar economisch zogenaamd veel te duur. Wanneer men de pensioenhervorming steevast uit de weg gaat, dan jaagt me dat angst aan.’

Onderwijs

 

We hebben in Vlaanderen ook een tekort aan mensen die met hun handen werken…

 

‘Vlaanderen heeft een expansie gekend door na de Tweede Wereldoorlog zijn arbeidsreserve – hoofdzakelijk vrouwen – te kunnen tewerkstellen. Dat ging samen met de groei van de Vlaamse kmo’s die als toeleveranciers voor de multinationale investeerders fungeerden. Nadien kon Vlaanderen teren op gastarbeid voor het werk dat de Vlamingen niet graag meer deden, of waarvoor zij stilaan te duur waren. Dat heeft geresulteerd in een productiviteitsstijging, die nu afvlakt.’

 

‘Ons onderwijs kampt bovendien met een groot probleem. We zullen ernstig moeten investeren in meer en betere leerkrachten die ook opnieuw iets te zeggen hebben in hun klas. Bovendien weegt de diversiteit in het Vlaamse onderwijs op de kwaliteit. Goed opgeleide wetenschappers en stielmannen zijn onontbeerlijk, zo ontdekken we nu.’

 

‘Goesting om te werken moet je afdwingen, maar ook belonen. De werkloosheidsvergoedingen zijn veel te lang veel te goed. En werken is van de weeromstuit duur. De linkerzijde hoort dat niet graag. Als de PTB in Wallonië machtiger wordt, zal de situatie er niet op verbeteren. Het is makkelijker om afgunstig naar de “rijken” te kijken en te verwachten dat die alles gaan betalen. Ook de media gaan veel te makkelijk mee in die vermeende tweedeling tussen armen en rijken. Terwijl zeker in Vlaanderen die kloof meevalt. Dat is pervers.’

 

Wat met Brussel, is een klassieke vraag die vaak terugkomt, zoals u ook in 2014 al aanhaalde in uw boek. Toen schreef u echter dat Brussel de middelen heeft om een zelfstandige stadsstaat te worden. Anno 2022 constateren we dat de Brusselse schuldgraad met 180% tegenover de inkomsten de hoogste is van alle deelstaten. Daarom: wat nù met Brussel?

 

‘In absolute bedragen is het bedrag van de Brusselse schuld beter behapbaar dan in Wallonië (8,9 miljard euro brutoschuld tegenover 45,4 miljard euro, red.). Brussel heeft het niet geringe voordeel van een jonge bevolking, waardoor de vergrijzingsfactuur er redelijk is. Daardoor is Brussel in feite solidair tegenover de verouderde Waalse bevolking, en zeker tegenover de verouderde Vlaamse bevolking, want de jonge Brusselaars die werken betalen mee. We hebben hen nodig. Al moet het Franstalig onderwijs in Brussel veel beter.’

 

Vlaanderen moet Brussel zelfstandigheid en een eigen identiteit gunnen, in ruil voor samenwerking

 

‘Brussel heeft vooral ergere bestuursproblemen omdat de rol van het Hoofdstedelijk Gewest nooit duidelijk is: zijn het nu negentien gemeenten samen, une région à part entière, een Europese hoofdstad, een Belgische hoofdstad, of vooral een eigen gemeenschap? Brussel wil alles tegelijkertijd zijn, terwijl de vele bestuursniveaus met geld morsen, ook dankzij de vele fondsen die verbonden zijn aan deze of gene rol van Brussel. Een interne bestuurlijke herstructurering dringt zich op. Als de Brusselaars met Vlaanderen willen samenwerken, dan is veel mogelijk. Vlaanderen moet Brussel zelfstandigheid en een eigen identiteit gunnen, in ruil voor samenwerking. Samenwerking tussen twee zelfstandige staten die elkaar nodig hebben.’

Vlaams Belang

Uiteindelijk bent u een vooruitgangsoptimist.

 

‘Dat is vriendelijk van u (lacht). Weet u: het boek dat ik in 2014 heb geschreven, is een goede basis voor een rationeel debat over Vlaamse onafhankelijkheid. Het is eigenlijk het enige werkstuk dat ik geschreven heb – samen met Mark Deweerdt en Geert Jennes – waarover ik echt tevreden ben. Jammer genoeg hebben de media niet echt geholpen om dat rationele debat te promoten. Al moet ik zeggen dat ook ikzelf misschien meer inspanningen had moeten doen om de boodschap in de markt te zetten. Het is voor iedereen die Vlaamsgezind is een enorme moeilijkheid om beredeneerd een punt te maken in de huidige media.’

 

‘Ik vergeet echter nooit dat een groot deel van de Vlamingen nog altijd redeneert vanuit België. Daar kan ik weinig aan veranderen. Politiek links en de Vlaamse cultuurwereld zijn de Vlaamse idee niet genegen. Dat heeft te maken met de harde boodschappen van het Vlaams Blok en Vlaams Belang over migratie. Dat is jammer, want het remt Vlaanderen zijn eerlijke streven naar zelfstandigheid, zorgt ervoor dat vele mensen in de eerste plaats nooit aanstoot nemen aan de inefficiëntie en het surrealisme van het Belgische verhaal, en alleen maar focussen op alles wat in Vlaanderen mis gaat.’

 

‘Dat het Vlaams Belang op een bepaalde manier een boodschap over migranten in de markt zet, maakt ook dat andere Vlaamse partijen zich afkeren van de Vlaamse zelfstandigheidsgedachte. Laat ons dat niet vergeten. De Vlaamse zelfstandigheidsgedachte wordt vereenzelvigd met racisme als gevolg van overdrijvingen van zowel het VB, als politiek links. En dat is kwalijk voor de Vlaamse beweging.’

 

U zegt: het Vlaams Belang heeft de Vlaamse zaak veel schade berokkend?

 

‘Dat vind ik spijtig genoeg een historische vergissing, ja. Ik heb hen dat destijds trouwens gezegd. Het Vlaams Blok deed aan politieke koppelverkoop: streven naar Vlaamse onafhankelijkheid was meteen ook een agressief etnisch verhaal. Terwijl het soms loont om ook eens wat zachter te oordelen over de sociale aspecten achter migratie. Wij hebben immigratie nodig. Dat klinkt tegenwoordig niet zo goed, maar toch is het zo.’

 

‘U hebt eerder al het gebrek aan handenarbeid in Vlaanderen aangekaart. De tekorten in handenarbeid moeten mee opgevuld worden door migratie. Die moét gekoppeld zijn aan sociale migratie; de migrant moet hier integreren, uiteraard. Dat creëert bepaalde problemen, dat ontken ik niet. Maar als je dat zelfbewust aanpakt, dan heeft een bepaalde migratie van arbeidskrachten en echt knappe koppen ook voordelen. Maar in de perceptie heeft Vlaanderen een moeilijke omgang met migratie. Daardoor haken bijvoorbeeld bedrijfsleiders en het middenveld vaak af.’

Geen progressief Vlaams project…

 

Politiek links doet anders ook weinig moeite om daar een volwaardig Vlaams en progressief project tegenover te stellen. Men wacht tot rechts een inclusief Vlaanderen ‘aanbiedt’. Misschien moeten ze er mee vorm aan willen geven…

 

‘Links blijft graag aan de zijlijn staan, en geniet mee van de welvaart die door de centrumrechtse Vlaming wordt gecreëerd. Men zou bij links wat meer respect mogen tonen voor het feit dat een zelfbewuste generatie Vlamingen die huidige welvaart mee mogelijk heeft gemaakt. Nu lijkt men die waarden te verkwanselen uit verzet tegen het Vlaamse “racisme”. Zo biedt men bij links uiteindelijk zelf weinig aan aan de Vlaming die werkt, en aan de migrant die hier wil integreren. Men biedt de facto dan maar de Belgische constellatie aan, die steeds minder waard wordt.’

 

Hoe komen we daaruit?

 

‘Landen als Canada en Australië tonen ons dat een streng migratiebeleid, patriottisme en inclusiviteit hand in hand kunnen gaan. Maar goed: een groot deel van het verhaal is natuurlijk ook het feit dat Europa vele steken heeft laten vallen in de migratiepolitiek.’

 

‘Dat het Vlaams Belang op een bepaald moment heel weinig stemmen had, bewijst voor mij dat die partij niet alleen maar permanent racistische Vlamingen aantrekt met een agressief programma. Daarom is het VB nu slimmer geworden in hun communicatie en strategie, en daardoor onderdeel van het Vlaamse politieke landschap. Zij halen nu veel stemmen. Als zij echter alleen maar buiten het systeem zullen willen blijven staan, dan zullen zij echter de kans op een akkoord met die andere Vlaamsgezinde partij missen. U weet wel, die partij die meer binnen het systeem staat.’

Christophe Degreef

*

*

LICHT IRONISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

 

 

Digithalys

*

HOE TREKT VLAANDEREN NAAR HET ULTIEME COMMUNAUTAIRE EINDSPEL?

*

Bart De Wever: ‘Wij vragen om te kiezen voor zelfbestuur, voor Vlaanderen…’

ANALYSE

11/07/2022

*

-

Op 11 juli wordt het weer eens tijd om het streven naar zelfbestuur wat op te peppen en van de nodige botox te voorzien. De Wever riep op het zomerfeestje van zijn partij op tot zelfbestuur. Het is een opwarmertje voor het ultieme communautaire eindspel van 2024. Maar of het zover komt, is zeer de vraag.

Op het zomerfeest van zijn partij zette Bart De Wever nog even voor alle duidelijkheid de puntjes op de i: ‘Zijn wij als Vlamingen werkelijk gedoemd om ons voor eeuwig te laten knechten? Zijn we gedoemd om een federaal beleid te blijven ondergaan waarvoor we in meerderheid niet gestemd hebben? Zal onze zuurverdiende welvaart de komende jaren onherroepelijk verloren gaan?’ Als je ‘federaal beleid’ vervangt door ‘Belgische overheid’, kan het citaat zo geplukt zijn uit de toespraak van toenmalig voorzitter van het IJzerbedevaartcomité Jozef Coene van 4 juli 1976.

Noch rust noch duur

Het citaat gaat gebukt onder wat oubollige dramatiek en draagt reeds de apotheose in zich, vertaald in de oproep tot zelfbestuur. De Wever op zijn zomerfeestje: ‘Wij vragen om te kiezen voor zelfbestuur.’ De ultieme ontknoping moet er komen na de verkiezingen van 2024. De Vlaamse autonomie kan lopen via langdurige onderhandelingen op federaal niveau, maar als dit op niets uitdraait, kan Vlaanderen nog steeds voor het Catalaanse scenario kiezen en in eigen assemblee de onafhankelijkheid uitroepen.

Het streven naar een zelfstandig Vlaanderen is intussen meer dan 100 jaar oud. Het embryonaal verlangen ontstond in de loopgraven aan het IJzerfront. In 1919 trok een Rodenbachstoet door Gent met een spandoek waarop stond: ‘Noch rust noch duur zonder zelfbestuur!’ De eis tot zelfbestuur weerklonk ook steevast op de IJzerbedevaarten. Vanaf dan keert ze met de regelmaat van een klok terug op de politieke agenda. In 1981 drukt de Volksunie hem onder een andere gedaante af op een verkiezingsaffiche: ‘Geen Belgische armoede maar Vlaamse welvaart’. De onafhankelijkheid van Vlaanderen werd complexloos door het Vlaams Blok naar voor geschoven.

Onvervalste bezettingscultuur

 

De analyses over het einde van België zijn in de loop der jaren inhoudelijk wat bijgesteld, maar de teneur bleef dezelfde. In 1990 schreef Mark Grammens in zijn essay Gedaan met geven en toegeven: ‘De financiële ineenstorting van de Belgische staat kan niet anders dan een chaos veroorzaken waarin alles op de helling komt te staan en Vlaanderen zijn eigen lot in handen zal moeten nemen.’ Volgens Grammens moest Vlaanderen gered worden van ‘de financiële en maatschappelijke ondergang waarin het door België wordt meegesleurd’. Het klinkt wat apocalyptisch, maar geeft toe, de uitspraken van De Wever leunen wel erg dicht bij die van Grammens aan.

Enkele jaren later riepen Jan Jambon en Peter De Roover in hun essay Vlaanderen staat in Europa op om ons niet passief op te stellen, want: ‘Hoe langer we wachten, hoe slechter de startomstandigheden voor de Vlaamse staat’. Volgens Jan Jambon en Peter De Roover moesten we ons ‘actief’ ontdoen van ‘de onvervalste bezettingscultuur’ van de Belgische overheid. Beide heren pleitten niet voor een revolutie maar voor een Catalaanse aanpak.

 

‘Het Vlaams parlement moet dan ook het middel bij uitstek worden om fundamentele stappen op weg naar de Vlaamse onafhankelijkheid te zetten.’ Dit moest gebeuren door het proclameren van ‘een echte Vlaamse Grondwet’. De Vlaamse onafhankelijkheid is eerder een kwestie van ‘willen’. Dit scenario lijkt toch wel erg veel op wat het Vlaams Belang momenteel naar voor schuift. Hebben Jambon en De Roover zich dan niet van partij vergist? Nu Jambon minister-president is, kan hij een oude jongensdroom verwezenlijken.

Een ‘New Deal’ voor België

In 2005 werd het Manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa van de werkgroep ‘In de Warande’ – onder leiding van Remi Vermeiren – op applaus onthaald. De analyse van Jambon en De Roover werd verder uitgewerkt. Het manifest ging niet over het hoe, maar over het waarom van een splitsing. Recent legde Remi Vermeiren in Doorbraak uit waarom Vlaanderen nog niet onafhankelijk is. ‘De Vlaamse zelfstandigheidsgedachte wordt vereenzelvigd met racisme als gevolg van overdrijvingen van zowel het VB, als politiek links.’

Het ‘Manifest’ van de denkgroep ‘In de Warande’ deed heel veel stof opwaaien, maar datzelfde stof ging al snel liggen. De auteurs hadden gehoopt dat de bal voor meer zelfbestuur door de publicatie van het manifest aan het rollen ging, maar daar kwam niets van in huis. De ultieme strategie ontbrak. Vermeiren en de Warandegroep hadden gehoopt dat de politiek na dit manifest over zou gaan tot de splitsing van het land.

 

Een jaar later pleitte Eric Van Rompuy voor een New Deal voor België, waarbij de gemeenschappen belangrijke sociaaleconomische instrumenten zouden verwerven, ‘waardoor de financiële transfers automatisch zullen afnemen’. ‘Het Belgische Huis staat sluimerend in brand maar niemand wil dat inzien’, schreef Van Rompuy. De tegendraadse christendemocraat pleitte voor een vergaande staatshervorming om België in een definitieve plooi te leggen. ‘Daarom moet Vlaanderen bij de volgende regeringsvorming spijkerharde garanties krijgen…’ Deze woorden klinken toch wel erg bekend in de oren.

De eindstrijd…

De federale verkiezingen van 2024 moeten de eindspurt voor zelfbestuur worden om zo de sociale, economische en democratische blokkade op te heffen die België de afgelopen eeuw heeft geïnstalleerd. Doorgaans worden twee strategieën naar voor geschoven. De N-VA behaalt een klinkende verkiezingsoverwinning en onderhandelt met de PS om België om te bouwen tot een confederatie. In tegenstelling tot de N-VA, heeft het ‘Institut Destrée’ een scenario klaar. Het notoir instituut pleit voor een federalisme met vier dat vertrekt van een evenwichtige en transparante solidariteit en een federale loyaliteit. ‘De Vlaamse partijen lezen die tekst van amper 14 A4’s maar beter eens grondig’, meent Rik Van Cauwelaert. Gezien de Waalse partijen economisch en politiek op een andere planeet leven is het geloof in het welslagen van deze piste eerder klein.

Dan is er nog het Catalaans scenario waarbij de N-VA en het Vlaams Belang een meerderheid in het Vlaams parlement verwerven. ‘Het Vlaams parlement kan beslissen om de Belgische constitutionele orde opzij te schuiven en zich soeverein verklaren. Op basis van dat ‘fait accompli’ kunnen ze dan vanaf een wit blad met de Franstaligen onderhandelen om een confederale constructie op poten te zetten’, meent Bart Maddens. Als deze ultieme kans zich voordoet, zal De Wever zo vermetel zijn om een samenwerking met het Belang af te wijzen?

Maar er is helaas nog een derde scenario. De kans is niet ondenkbaar dat Vivaldi na 2024 verder gaat. Een horrorscenario voor de N-VA en het Vlaams Belang. Dan verdwijnt de eis voor zelfbestuur andermaal in de diepvries. Het Vlaams Belang en de N-VA denken maar beter goed na over hun strategie.

Julien Borremans

‘Noch rust noch duur zonder zelfbestuur!’

-

‘Geen Belgische armoede maar Vlaamse welvaart’.

*