zondag 6 februari 2022

500813 – OVER BELEVINGS POLITIEK NA EEN AMPRSAND DOORLEEFDE WEEK

 

.

ZONDAG 6 FEBRUARI 2022

*

500813 – OVER BELEVINGS POLITIEK NA EEN AMPRSAND DOORLEEFDE WEEK

*

I N H O U D

Hoe voelen we ons, onderweg naar nog maar eens een nieuwe EU-LENTE na al die regeringsdwang n.a.v. een poging tot machtgreerp door deze amaterus Politieke Geniën die allemaal samen met hun ZESSSEN rest-partijtjes die straks onder de kiesdrmpel zulllen verdwijnen. Om voor eewig en altijd in een tot  le vergeteleheid te geraken…

Aan woorden ontbreekt het hen niet. Maar de Brbolking is dat meer dan beu.

VERDRAG VAN

MAASTRICT

NA 30 JAAR

**

luc Soete, 30 jaar na Maastricht verdrag: ‘De uitdaging zit nu in de erkenning van de diversiteit van de regio’s’

Hoe veranderde de EU sinds 1992?

Interview - 05/02/2022 Filip Michiels –

-

Dertig jaar geleden werd in Maastricht het gelijknamige verdrag ondertekend, een nieuwe en beslissende stap in de economische integratie van de toenmalige EG. ‘De voorbije decennia stonden in het teken van almaar meer uniformisering en schaalvergroting. Vandaag moet de Unie net in de omgekeerde richting evolueren’, stelt professor en expert internationale economie Luc Soete. ‘Om ook politiek te overleven, moet de EU meer aandacht besteden aan grote regionale diversiteit in Europa.’

Stevige verrassing

Toen het beroemde Europese verdrag de hoofdstad van Nederlands Limburg in 1992 op de wereldkaart zette, doceerde Luc Soete daar al internationale economie. Nog eens twintig jaar later zou hij ook rector worden van de Maastrichtse universiteit. ‘Ik ben vanuit België in Maastricht geland in 1986’, blikt hij terug. ‘Intussen had ik hier ook het onderzoeksinstituut Merit opgericht (Maastricht Economic and Social Research Institute on Innovation and Technology, FMI).’

Soete herinnert zich nog bijzonder goed in welke sfeer het verdrag van Maastricht het levenslicht zag. ‘Er heerste toen flink wat internationale spanning. De Nederlanders hadden de voorbereiding van dat verdrag niet al te best aangepakt. Aanvankelijk leefde nog het idee dat dit er vrij gemakkelijk zou worden doorgeduwd, maar dat bleek een misvatting. Het Franse en het Duitse standpunt lagen behoorlijk ver uit elkaar, en de Britse premier Major voerde zelfs regelrechte oppositie tegen de voorliggende plannen. Dat het verdrag er uiteindelijk toch gekomen is, kwam als een stevige verrassing.’

Economische crisis

De voorbije decennia stonden de Fransen doorgaans op de rem als het op meer Europese integratie aankwam, terwijl Duitsland meestal het voortouw nam. Dat was dertig jaar geleden niet het geval?

Luc Soete: ‘Nee, niet bepaald. De dominante drijfveer achter de Europese eenmaking was, tot diep in de jaren ’80, het ‘nooit meer oorlog’-idee. Begin jaren ’80 stokte evenwel de sterke economische groei die in de decennia na de Tweede Wereldoorlog voor heel wat vooruitgang en optimisme had gezorgd. Heel Europa sukkelde in een zware economische crisis, met vaak torenhoge werkloosheid. De Europese landen beconcurreerden elkaar op basis van de wisselkoersen van hun nationale munten, waarbij devaluaties de lokale industrie kortstondig opnieuw wat aantrekkelijker moesten maken.’

‘Op een bepaald moment heeft de toenmalige Franse president Mitterand de Duitsers ervan overtuigd de autonomie van hun Duitse mark op te geven. Dit idee botste radicaal met het strenge monetaire beleid dat de Duitsers tot dan hadden gevoerd. Dit leidde tot regelmatige devaluaties van andere Europese munten, die zo de concurrentie positie van hun industrie wilden ondersteunen. Een gemeenschappelijk Europees monetair beleid en op termijn ook een gemeenschappelijke munt moesten komaf maken met die grote wisselkoers schommelingen en voor meer economische stabiliteit zorgen.’

Aanvankelijk was het plan om alleen de Benelux, Duitsland en Frankrijk deel te laten uitmaken van die monetaire unie. Toen al leefde er nogal wat bezorgdheid over de toetreding van de Zuid-Europese landen

‘Wij gingen toch de Italiaanse pensioenen niet betalen? Daarom is het ook zo merkwaardig dat een land als Griekenland enkele jaren later ook lid is geworden van die monetaire unie.’

Soevereiniteit

Het Verdrag van Maastricht leidde er ook toe dat de lidstaten een deel van hun soevereiniteit opgaven. Er werden afspraken gemaakt over een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, en men zou nauwer gaan samenwerken op vlak van Justitie en Binnenlandse zaken. Is de Europese burger ook echt beter geworden van die afspraken?

‘Ik bekijk het vooral vanuit een macro-economisch perspectief. En dan kan je niet ontkennen dat er dankzij Maastricht veel meer stabiliteit gekomen is. Tegelijk kan je ook wel wat vragen stellen bij de monetaire criteria die later zijn vastgelegd met het oog op de echte invoering van de eenheidsmunt. Maar Maastricht zelf was voor mij min of meer het orgelpunt op het proces van economische integratie. Vergeet bijvoorbeeld niet dat in 1992 ook de gemeenschappelijke interne markt is ingevoerd, waardoor de economische grenzen en handelsbelemmeringen binnen Europa werden afgeschaft. Die stap heeft echt tot een enorme efficiëntie-boost geleid.’

Toch is het al snel pijnlijk duidelijk geworden dat een gemeenschappelijk monetair beleid niet werkt als ook het fiscale beleid in de verschillende lidstaten niet geharmoniseerd wordt?

‘Dat klopt, en net daarom zijn later ook de intussen beruchte Maastricht-normen in de steigers gezet, met bijvoorbeeld een maximale schuldratio van 60 procent en een jaarlijks begrotingstekort dat niet hoger mag oplopen dan 3 procent. Maar amper waren die criteria goedgekeurd en ingevoerd of Duitsland veegde er als grootste lidstaat al meteen de broek aan. Omdat het de Duitse hereniging onmogelijk kon realiseren zonder bijzonder zware investeringen in de ex-DDR.’

Inflatie

De strenge begrotingscriteria die toen werden vastgelegd, kwamen de voorbije jaren – en dan zeker sinds de financiële crisis – almaar zwaarder onder vuur. En tijdens de pandemie heeft de Europese Commissie ze zelf tijdelijk ‘on hold’ gezet. Heeft zo’n stringent begrotingskader vandaag eigenlijk nog wel zin?

‘Dat is nu inderdaad de hamvraag. Wanneer er tussen landen onderling gigantische verschillen bestaan op vlak van efficiëntie en economische productiviteit – pakweg Griekenland versus België of Duitsland – dan vangen schommelingen in de wisselkoers dit normaal op. Als die landen eenmaal vastzitten in een eengemaakt monetair systeem, zoals de EU vandaag is, kan dit uiteraard niet meer. Dan kan je alleen ingrijpen door de lonen aan te passen – lees: te doen dalen – in die landen die economisch achterop hinken. Alleen dan kan je de zwakkere economieën competitief houden met de sterkere.’

‘De monetaire unie heeft dus een zware impact op de reële economie en dit zorgt dan weer voor politieke onrust. De ECB is beleidsmatig ook min of meer aan handen en voeten gebonden. Dat stellen we vandaag opnieuw vast. Terwijl de inflatie in België of Nederland de pan uit swingt en de zeer krappe arbeidsmarkt hier ook de lonen de hoogte injaagt, is dat in de meeste Zuid-Europese landen nog veel minder het geval, omdat de werkloosheid daar nog een stuk hoger ligt. Dit maakt het voor de ECB dus quasi onmogelijk om maatregelen te treffen die goed inspelen op de vaak heel uiteenlopende reële economische uitdagingen in de verschillende lidstaten.’

Zweden

Zijn we dan naïef geweest en hebben we jarenlang geflaterd? Hadden we de Zuid-Europese landen eerst tot meer economische hervormingen en een grotere productiviteit moeten dwingen alvorens een monetaire unie door te voeren?

 

We zien bijvoorbeeld ook dat Zweden géén lid geworden is van de monetaire unie en dat het land daar weinig schadelijke gevolgen heeft van ondervonden

‘Heel wat economen zullen dat bevestigen en aanhalen dat de armere lidstaten nodeloos zwaar geleden hebben. Met alle politieke gevolgen van dien. We zien bijvoorbeeld ook dat Zweden géén lid geworden is van de monetaire unie en dat het land daar weinig schadelijke gevolgen heeft van ondervonden. Daar staat dan weer tegenover dat de monetaire unie en de euro de voorbije twee jaar uitgebreid hun meerwaarde hebben bewezen.’

‘Zonder de fiscale solidariteit en het reusachtige steunpakket dat de EU vandaag ter beschikking stelt, zouden heel wat EU-lidstaten nu zwarte sneeuw zien. Kijk in dat verband bijvoorbeeld ook naar Turkije, dat nu door een ongeziene economische crisis gaat. Het puur gemeenschappelijke monetaire beleid is tijdens de pandemie dus ook geëvolueerd naar een fiscale solidariteit. Dat is toch een belangrijke doorbraak. Alvast tot het einde van dit jaar hebben we de Maastricht-criteria voorlopig losgelaten. Volgend jaar wacht ons dus een grote test: hoe zullen we die criteria deels lossen en vergroenen?’

Nieuw kader

Hoe kijkt u daar zelf tegenaan? Welke lessen moeten we trekken uit de fouten van de voorbije decennia?

‘We zitten vandaag ongetwijfeld in een nieuw kader, niet in het minst door de enorme uitdagingen die onder meer de Europese ‘green deal’ ons stelt. Groei om de groei wordt min of meer opzij geschoven. We leggen eventuele groei voortaan ook strenge duurzaamheids criteria op. Ik denk dat we de begrotings criteria ook in die zin moeten aanpassen. We moeten een duidelijk onderscheid maken tussen de pure consumptie-uitgaven enerzijds en toekomstgerichte, duurzame investeringen anderzijds.’

‘De ruimte die overheden kregen om echte investeringen te doen, is natuurlijk altijd al een twistappel geweest omdat Europa daarvoor telkens ook het licht op groen moest zetten. Ik zou het een goede zaak vinden dat we voortaan meer schulden kunnen maken voor echt duurzame investeringen. Dit gezegd zijnde: de Europese Commissie zal vanaf volgend jaar sowieso wel opnieuw scherp toezicht moeten houden op de uitgaven van de lidstaten. Anders dreigen we hier en daar wel zeer creatieve begrotingen te zien opduiken.’

Eurosceptisch

Heeft het verdrag van Maastricht paradoxaal genoeg ook niet mee de basis gelegd voor het groeiende euroscepticisme in heel wat landen? Interne politieke problemen werden gemakshalve vaak op het Europese monetaire beleid afgewenteld. En in de aanpak van gemeenschappelijke grote internationale uitdagingen – denk maar aan het migratie probleem – toonde Europa zich vaak toch onmachtig?

Ook de meest euro kritische partijen in pakweg Frankrijk of Nederland zullen niet meer pleiten voor een terugkeer naar de eigen nationale munt

‘Heel wat Oost-Europese landen stonden te springen om lid te worden van de EU en willen vandaag ook graag aansluiting krijgen bij de monetaire unie. Tegelijk zie je net in die landen dat euro scepticisme aanzwellen. Ik geloof dat een eengemaakt monetair beleid eigenlijk niet langer relevant is omdat de wisselkoersen van die landen die wel lid zijn van de EU, maar nog geen deel uitmaken van de monetaire unie, amper nog variëren. Ook de meest euro kritische partijen in pakweg Frankrijk of Nederland zullen niet meer pleiten voor een terugkeer naar de eigen nationale munt of een eigen monetair beleid. Het debat gaat nu vooral over migratie, de green deal, noem maar op.’

Vrekkige vier

Maar kunnen we nog inzetten op een verdere monetaire en economische integratie als de lidstaten tegelijk liever cavalier seul blijven spelen rond die, politiek vaak zeer gevoelige, thema’s?

‘U heeft daar zeker een punt. Een economische monetaire unie zal noodzakelijk ook tot een economische politieke unie moeten leiden. Anders dreigt die monetaire unie op termijn ook niet houdbaar te zijn, omdat de spanningen te hoog dreigen op te lopen. De ECB kan niet eeuwig overheids obligaties uit pakweg Italië of Griekenland blijven opkopen.’

‘De pandemie heeft ervoor gezorgd dat de zogenaamde ‘vrekkige vier’, waaronder Nederland en Duitsland, zich plots bereid toonden om mee te gaan in een verregaande fiscale solidariteit via een bijzonder ambitieus investeringsbeleid. Enkel Oostenrijk sputtert nog altijd tegen. Een land als Italië ontvangt nu bijvoorbeeld bijna 200 miljard euro aan Europese investeringssteun (69 miljard in giften en 122 miljard in leningen, FMI) maar op een mooie dag zal ongetwijfeld ook de vraag naar het rendement daarvan opnieuw op tafel komen.’

Specifieke uitdagingen per regio

Hebben we, 30 jaar na Maastricht, dan geen nood aan een nieuw verdrag, dat Europa ook meer politieke macht geeft?

‘Ik denk dat er op termijn veel meer bevoegdheden naar de regio’s zullen moeten vloeien. Bepaalde beleids domeinen, denk maar aan veiligheid of migratie, moeten van het nationale naar het Europese niveau worden getild, omdat er daar voor die domeinen nog veel efficiëntiewinst kan worden geboekt. Daar staat evenwel tegenover dat heel wat bevoegdheden beter op regionaal niveau kunnen worden beheerd, vanuit diezelfde efficiëntie-overwegingen.’

Willen we de Europese burgers écht mee krijgen, dan moeten we volop de kaart van de subsidiariteit durven te trekken

‘Neem nu de transitie richting een meer duurzame woningbouw of een andere energie-infrastructuur. Zoiets kan je veel beter op het niveau van grote regio’s aanpakken. In België is dit al deels gebeurd, maar hier in Nederland bijvoorbeeld trekt Den Haag al die bevoegdheden nog angstvallig naar zich toe. Willen we de Europese burgers écht mee krijgen, dan moeten we volop de kaart van de subsidiariteit durven te trekken: bepaalde bevoegdheden toewijzen aan dat bestuursniveau dat daarop ook de grootste impact heeft. Zo krijgen we een Europa dat veel meer rekening houdt met de diversiteit en de specifieke uitdagingen van regio’s. En dus ook met de burgers die daar wonen. De voorbije decennia lag de focus altijd op meer uniformiteit en op schaalvergroting. Vandaag zit de uitdaging vooral in de erkenning van de diversiteit van Europa, en in de vertaling daarvan naar het beleid.’

Naar aanleiding van 30 jaar Verdrag van Maastricht had Pieter Bauwens voor Doorbraak TV een gesprek met Johan Van Overtveldt (N-VA) en Rik Van Cauwelaert

*

. CST? WEG ERMEE!

**

Standpunt - 05/02/2022

VIVALDI

 

Het Covid Safe Ticket is nutteloos. Zeker nu met de omikron variant. Maar de politici houden graag de strakke regie en de schijn dat ze alles onder controle hebben. Autoritaire politiek lijkt zeer verslavend te zijn voor wie die uitvoert.

CST

Het Covid Safe Ticket of CST is ingevoerd toen ‘men’ er nog van overtuigd was dat vaccinatie alles zou oplossen. Twee spuitjes en corona is verdwenen, of drie, of vier… Wie gevaccineerd is wordt niet meer ziek en geeft de ziekte niet door, was de redenering. Dus verplicht vaccineren en een certificaat. Maar dat verplichten kon eigenlijk niet, of de regering durfde het niet.

Macron was nog het eerlijkst. Het is bedoeld, zei hij, om wie niet gevaccineerd is te pesten.

Zowat geheel Europa voerde dat CST in. Eerst voor 3G beleid, gevaccineerd, getest of genezen. Nadien 2G en hier en daar 1G. Niet ‘getest’, wat nog logisch zou zijn, maar gevaccineerd. Macron was nog het eerlijkst. Het is bedoeld, zei hij, om wie niet gevaccineerd is te pesten. Zelfs als na enkele maanden duidelijk werd dat het CST alles behalve ‘safe’ was. Wie zich niet laat testen maar gevaccineerd is, heeft altijd een groen CST. Net zoals wie ‘asymptomatisch’ ziek is en het zelf niet weet. Gevaccineerd en wel, die verspreidt het virus, mét CST.

Op zijn kop

Aangevuurd door hun marketing onderzoek duwen enkele politici recent nog vol door. De meerderheid wil strenge regels? Welaan dan: op café gaan wordt voortaan een beloning voor wie zich aan de nieuwe regels houdt. Het is façade politiek. Het heeft niets te maken met maatregelen die helpen, wel met het beeld van krachtdadige leiders die doen wat het volk vraagt.

Politici durven het nu niet af te schaffen. Ze zijn bang dat ze het dan nooit meer opnieuw kunnen invoeren

Het gevolg is, er is een CST en dus blijft er een CST. Er is geen expert meer te vinden die kan hard maken dat het echt iets uithaalt in de strijd tegen de epidemie. Maar het blijft, want het is er. Politici durven het nu niet af te schaffen. Ze zijn bang dat ze het dan nooit meer opnieuw kunnen invoeren.

Marketing

Er is een voordeel aan marketing politici. Ze keren hun kar met de volkswil. Van enige ideologische fundering hebben ze geen last. Volgens de corona-motivatie-barometer blijkt de meerderheid van kamp veranderd. Een meerderheid is nu voorstander van minder strenge coronaregels. Tijd dus om de bocht in te zetten. In de Franstalige Krant La Dernière Heure lijken ze de forcing te voeren. Ook bij Ecolo beweegt wat. Daar is een hardnekkig deel van de achterban sterk tegen de vaccinatieverplichting en het CST. Zo kwam Ecolo vicepremier Georges Gilkinet in de Waalse pers met de vraag om de regels te versoepelen. ‘Zeggen dat we geen dag te lang het CST en de maatregelen moeten behouden, mag geen slogan zijn’, liet hij optekenen. ‘Die dag komt dichterbij.’

Barometer

Minister Vandenbroucke reageerde kregelig op de vraag van Ecolo in De Kamer om de corona barometer op te schorten en te versoepelen. Volgens de corona barometer moeten we wachten op code geel (u weet wel groen mocht niet, dat was te geruststellend) dan vallen het CST en de meeste andere maatregelen weg. Code geel komt er bij minder dan 300 personen op intensieve zorg en minder dan 65 ziekenhuisopnames per dag. Vandaag (4/2/2022) liggen er 431 coronapatiënten op intensieve zorg en zitten we op gemiddeld 364 opnames per dag.

 

‘Ik ben een beetje verbaasd door de pleidooien om hem nu al in de vuilnisbak te gooien. We gaan niet plots met een datum of andere maatregelen komen. We zullen kijken naar de evolutie van de druk in de ziekenhuizen en hopen op basis daarvan snel te kunnen schakelen. De barometer moet niet opgedoekt worden, integendeel.’ En Vandenbroucke zei ook nog: ‘We hebben beloofd aan de bevolking dat we ons aan die barometer zouden houden’. Een jaar geleden misschien, maar vandaag?

EU zet door

Ondertussen heeft de EU het CST als Europees systeem om te reizen met een jaar (een jaar!) verlengd. Daardoor blijft de gekte waarschijnlijk nog even voortduren. Zoals in Oostenrijk, daar is vaccinatie verplicht, met lockdown en boetes voor wie niet gevaccineerd is. Je kan er niet skiën (in open lucht) zonder geboosterd te zijn. Dus moet ons land vrijwillige boostering voor -18-jarigen toelaten door de strenge regels van Oostenrijk. Kafka verhuist van Praag naar Oostenrijk.

Wordt Vandenbroucke de laatste man van Europa om aan alle maatregelen vast te houden? Zo krijgen we een Europa in twee snelheden. Denemarken schafte de corona regels af. Ook in Ierland, Engeland en Schotland gaan ze op de schop. Catalonië schafte het cst af. In Finland versoepelt en schaft alles af op 1 maart. Frankrijk denkt luidop over versoepelingen in Februari. Wordt Vandenbroucke de laatste man van Europa om aan alle maatregelen vast te houden? En wat zegt de minister over die 50.000 betogers tegen zijn covid-beleid?

Signaal

Het CST helpt niet wezenlijk in de strijd tegen minder patiënten in het ziekenhuis. Integendeel. Daarbovenop ondermijnt het het draagvlak voor alle andere maatregelen die de regering neemt. Het CST voedt ook de samenlevings ondermijnende polarisatie tussen gevaccineerden en niet-gevaccineerden. Daarbovenop is het een ongeoorloofde belemmering van onze vrijheid. Het is onze rechtsstaat onwaardig. Me dunkt dat experten in het parlement ons dat ook hebben aangetoond.

Envoi

Het is dus mooi genoeg geweest. Geef toe dat het CST geen verschil maakt. Wie zich niet laat vaccineren mag u dom, of niet-slim vinden. Maar het is geen misdaad. En terwijl we bezig zijn, laat kinderen zonder mondmasker naar school gaan. Vooral, geachte regering, geef ons onze verantwoordelijkheid én dus onze waardigheid als vrije burger terug.

Vooral, geachte regering, geef ons onze verantwoordelijkheid én dus onze waardigheid als vrije burger terug. Mocht die er ooit geweest zijn, er is nu geen enkele reden meer om die van ons af te nemen. Steek het CST in een lade, draai de lade op slot en gooi de sleutel weg.

Pieter Bauwens

CORONA, DELTA, OMIKROM

& CENSUUR VRIJE

STRICT PERSOONLO-IJKE COMMENTAAR

*

Tot eover deze weekend bijdrage. Tijd dus om veel en lang na te denken…

*

Digithalys

*

zaterdag 5 februari 2022

500812 – IN ONS EIGEN LAND LEVEN DE FRANCOFONIANEN ALS GOD IN FRANKRIJK OP ONZE KOSTEN

 

.

ZATERDAG 5 FEBRUARI 2022

*

In Francofonia, wordt op kosten van de Modale Vlaming…..

… geleefd llijk God in Frankrijjk….

*

500812 – IN ONS EIGEN LAND LEVEN DE FRANCOFONIANEN ALS GOD IN FRANKRIJK OP ONZE KOSTEN

*

I N H O U D

De Vlaamse Onafhankelijkheid valt best te vergelijken met de wereldvermaarde Processie van Echternach. Één stap voorwaarts, en drie achteruit…

Moet U straks Mag niette Kan niette bezig horen. Is er dan echt niemand die dat stuk pretetie op zijn plaats kan zetten? Een goede positie voor hem zou bijvoorbeeld zijn- na zijn stempelgeld zoals iedereen daar - : achter een klein bureatje voor WC-Madame te spelen die instaat voor de ontvangsten en verder alleen maar toekijkt…

En als er dan al eens iemand in Vlaanderen de stem verheft en haar op de tanden heeft, dan is nog, de rug recht, dan is het nig een Import-Vlaminge, lijk Zuhal Demir. Zoals deze persoon, mochten er honderdtallen ineens overekomen om één Blok te vormen met het Vlaams Belang samen met BDW, als Partij.

 

 

http://blog.seniorennet.be/guvaal/

*

ZWARTEPIETEN AAN DE SCHELDE (2)

*

Ik kom nog even terug op het gepalaver over de Pfos/Pfas. Het is eigenlijk niets anders dan een excuus om niet over de echte problemen te moeten beslissen: de energieprijzen, de kernuitstap, het klimaat, de pensioenen, corona, de financiële hervorming enz. Allemaal zaken die zo op de lange baan worden geschoven.

Dat 3M in de States al veroordeeld werd voor vervuiling, zegt niets over wat hier is gebeurd. Als de Europese drinkwater richtlijn niet werd/wordt overschreden, is er geen reden om het bedrijf daarvoor te veroordelen, zeker niet zolang er niet één klacht over gekomen is vanwege de bevolking. Er is inderdaad een strenger advies vanwege Europa, maar zolang dat niet in een wettelijke regeling is omgezet, stelt dat niets voor. Als we alle adviezen van de club van Ursula en Timmerfrans ernstig zouden nemen, kunnen we er beter mee ophouden.

Het wordt een hoogseizoen voor de aanhangers van het principe ‘If you can’t convince them, confuse them’. Na een corona beleid, waar bijna niemand kop noch staart aan krijgt, is het de beurt aan de problemen met de energiekosten waar zo stilaan hetzelfde aan het gebeuren is. Wie snapt het nog? Dit gaat dan wel om problemen die ons allen dagelijks aanbelangen. En niet om mensen te moeten ontraden eigen groenten en eieren van de eigen kippen te eten, terwijl ze dat al bijna 20 jaar hebben gedaan zonder ook maar één noemenswaardige klacht.

Tenslotte was het Lantis, de bouwheer van de Oosterweelverbinding, die in 2017 de vervuiling aankaartte en die straks het kind van de rekening dreigt te worden.

04 februari 2022 20:36

*

. HOGER DAN VERWACHTE DUITSE INFLATIE VERSTERKT DRUK OP ECB

**

ECB-voorzitster Christine Lagarde. ©Bloomberg

*

De Duitse inflatie is in januari veel minder gedaald dan verwacht. Dat verhoogt de speculatie dat de Europese Centrale Bank (ECB) nog dit jaar de rente zal verhogen.

De Duitse inflatie is, gemeten volgens de Europese definitie, in januari teruggevallen naar 5,1 procent, tegenover 5,7 procent in december. Dat is vooral te danken aan het verdwijnen van de impact van de tijdelijke Duitse btw-verlaging in de tweede helft van 2020.

Toch zijn de Duitse inflatiecijfers een tegenvaller. Economen hadden een daling van de Duitse inflatie naar 4,3 procent voorspeld.

'De verwachting dat het verdwijnen van het btw-effect en een kleinere impact van de energieprijzen de inflatie substantieel zouden doen dalen, bleek verkeerd', zeggen economen van Deutsche Bank.

"De verwachting dat de inflatie substantieel zou dalen bleek verkeerd. "

Deutsche Bank

 

Carsten Brzeski, het hoofd macro-economie van ING, zit op dezelfde golflengte. 'Het beeld dat blijft, is nog steeds een van hoge inflatiecijfers. De impact van de btw-verlaging wordt vervangen door hogere energieprijzen en het doorsijpelen ervan in de prijs van andere producten. De doorrekening van hogere energie- en producentenprijzen in de consumptieprijzen is nog lang niet voorbij.'

Hogere inflatieprognose

Deutsche Bank verhoogt zijn prognose van de gemiddelde inflatie in 2022 van 2,9 naar 4,2 procent. 'Het hardnekkige tekort aan materialen en de ontwrichting van de aanvoer zullen slechts geleidelijk verminderen.'

Brzeski is wat minder somber, hoewel ook hij pas rond het einde van de zomer een sterke daling van de inflatie verwacht. Hij voorspelt voor 2022 een gemiddelde inflatie in Duitsland van 3,5 procent.

"Ook de inflatie in de eurozone als geheel zal wellicht hoger zijn dan voorzien. "

De hoger dan verwachte inflatie in Duitsland, Spanje en België zal bijna zeker tot gevolg hebben dat ook de inflatie in de hele eurozone hoger uitvalt dan voorzien. Dat is slecht nieuws voor de ECB. Economen voorspelden voor de publicatie van de Duitse cijfers dat de inflatie in de eurozone in januari daalt naar 4,3 procent, tegenover 5 procent in december.

Renteverhoging

De geldmarkt verwacht nu dat de ECB dit jaar minstens twee keer de rente zal verhogen. Daardoor steeg de Duitse tienjaarsrente weer boven nul.

"Een strakker monetair beleid zal de containers uit Azië niet sneller in Europa doen toekomen of de energieprijzen doen dalen. "

Carsten Brzeski

Hoofd macro-economie ING

 

Brzeski merkt op dat de ECB op korte termijn de rente niet kan verhogen. 'De oorzaak van de hoge inflatie zijn nog steeds problemen aan de aanbodzijde en niet de vraag. Een strakker monetair beleid zal de containers van Azië niet sneller in Europa doen toekomen of de energieprijzen doen dalen.'

Tot nu was de boodschap van de ECB dat een renteverhoging in 2022 'erg onwaarschijnlijk' is. 'De ECB mag niet overhaast de overgang maken van geduld naar paniek', onderstreept Brzeski.

Wouter Vervenne

  1. 31 januari 2022 18:14

 

MAGNETTE HAALT ARTIKEL ‘138’ NOG EENS VAN STAL

foto: ©Reporters

*

PS-voorzitter wil pad verder effenen naar federalisme met vier

*

 

Terwijl de ministers van Institutionele Hervormingen, Annelies Verlinden (CD&V) en David Clarinval (MR), zich opwarmen om 2,1 miljoen euro over de balk van een volstrekt nutteloze en volkomen overbodige ‘burgerbevraging’ over de staatshervorming te gooien, zijn daarover, zoals Pieter Bauwens zaterdag schreef, langs alle kanten denk oefeningen bezig.

In een daarvan heeft PS-voorzitter Paul Magnette onlangs inkijk gegeven. Van zijn off-the-record-gesprek met Wetstraatjournalisten zijn sporen te vinden in een Belga-bericht over de parlementaire commissie die de staatshervorming evalueert, dat sinds vrijdag op de Knack-website staat. De Tijd zinspeelde er zaterdag op in een stukje onder de kop ‘Franstalig België bereidt staatshervorming voor’.

Spitstechnologie

In de denkoefening van Magnette speelt grondwetsartikel 138 de hoofdrol. Het artikel is een schoolvoorbeeld van constitutionele spitstechnologie, met het aloude dilemma tussen tweeledig en drieledig federalisme als achtgrond.

Over ‘138’ kan een stevige juridische verhandeling worden geschreven. Wij doen een poging het verhaal (zo) eenvoudig (mogelijk) te houden.

Twee- of drieledig?

Het is een gangbare opvatting dat de Vlamingen België zien als een staat met in hoofdzaak twee (volks)gemeenschappen, terwijl het voor de Franstaligen een staat is met vooral drie gewesten. Die opvatting is niet verkeerd, maar miskent dat de spanning tussen twee- en drieledigheid ook in Francofonië leeft.

Al op de Waalse Congressen van 1945 en 1946 hebben de wallinganten er hartstochtelijk over gediscussieerd. Voor de voorstanders van tweeledigheid bestond er alleen maar een Waalse en een Vlaamse nationaliteit, en moesten de Brusselaars kiezen voor een van beide. De verdedigers van drieledigheid kantten zich tegen elke inmenging van de 700.000 Bruxellois in de zaken van Wallonië.

Compromis van 1970

Het dilemma is bij de eerste staatshervorming (1970) opgelost door in de grondwet te schrijven, dat België uit zowel twee gemeenschappen als drie gewesten bestaat (we maken abstractie van de kleine Duitstalige gemeenschap).

Tien jaar later werd het ‘compromis van 1970’ versterkt en aangescherpt. Bij de tweede staatshervorming werden het Vlaamse en het Waalse Gewest daadwerkelijk opgericht, en werd beslist de persoonsgebonden beleidsmateries exclusief aan de gemeenschappen en de grondgebonden aangelegenheden exclusief aan de gewesten toe te wijzen.

Bres in gewestflank

Tegelijk sloegen de Vlamingen een bres in de gewestflank van het compromis. In lijn met ‘hun’ tweeledigheidsmodel, beslisten ze dat de Vlaamse Gemeenschap alle bevoegdheden van het Vlaamse Gewest uitoefent. Dat werd mogelijk door een toevoeging aan grondwetsartikel 59bis (die bij de herschikking en hernummering van de grondwet in 1994 het aparte artikel 137 is geworden).

Sinds 1980 bestaat het Vlaamse Gewest enkel nog in rechte en op papier. In feite is het uitgewist en gefuseerd met de Vlaamse Gemeenschap, kortweg Vlaanderen

Voor alle duidelijkheid: om binnen de lijnen van de grondwet te blijven, gebeurt enkel de uitoefening van de gewestbevoegdheden door de Vlaamse Gemeenschap. In de praktijk zijn de bevoegdheden zelf overgedragen. Sinds 1980 bestaat het Vlaamse Gewest enkel nog in rechte en op papier. In feite is het uitgewist en gefuseerd met de Vlaamse Gemeenschap, kortweg Vlaanderen.

Collignon & co

Francofonië had de mogelijkheid hetzelfde te doen, maar deed het niet. Liberalen en christendemocraten stonden niet afkerig van een ‘fusie’ van het Waalse Gewest met de Franse Gemeenschap, maar de Waalse regionalisten in de PS wilden daar niet van horen. Meer zelfs: nadat in 1989 ook het Brusselse Gewest daadwerkelijk was opgericht, trokken ze ten aanval.

Nu de Bruxellois hun eigen gewest hadden, zeiden regionalisten als Robert Collignon, José Happart, Jean-Maurice Dehousse en Jean-Claude van Cauwenberghe, is de Franse Gemeenschap overbodig geworden. Ze wilden dat de gemeenschapsbevoegdheden toegewezen werden aan het Waalse en het Brusselse Gewest. Niet- of minder regionalistische Walen als PS-voorzitter Guy Spitaels en Brusselaars als Philippe Moureaux wilden de Franse Gemeenschap behouden als band en teken van solidariteit tussen Walen en Bruxellois.

Vergelijk van Ans

De strijd in de PS werd op 8 februari 1991 beslecht op een congres van de Waalse federaties in Ans. De regionalisten aanvaardden, onder druk van de partijtop, een vergelijk: de Franse Gemeenschap mag blijven bestaan, maar moet bevoegdheden afstaan aan het Waalse en het Brusselse Gewest.

Van de financiële armlastigheid van de Franse Gemeenschap maakten de regionalisten gebruik om bij de vierde staatshervorming (1993) uitvoering te geven aan het vergelijk van Ans.

Hoewel de Franse Gemeenschap in 1988 extra geld had gekregen, zat ze wegens haar duur onderwijs alweer in slechte papieren. De belastingen kon ze niet verhogen, want de gemeenschappen hebben, anders dan de gewesten, geen fiscale bevoegdheid. En na vijf jaar alweer de bedelhand uitsteken naar Vlaanderen, ging de Franstaligen te ver.

59quinquies

Ze losten het probleem op door in 1993 in de grondwet een nieuw artikel te laten opnemen. Aanvankelijk was het nummer 59quinquies, sinds de herschikking van de grondwet in 1994 is het artikel 138.

In dat artikel staat dat het Waalse Gewest en de Cocof bevoegdheden van de Franse Gemeenschap kunnen uitoefenen. Net het omgekeerde dus van wat in artikel 137 staat en van wat in Vlaanderen gebeurt.

Ter herinnering: de Cocof is de Commission communautaire française, de Franse Gemeenschapscommissie in Brussel. In feite is het de Franse taalgroep in het Brussels parlement en in de Brusselse regering, met andere woorden: de Franstalige flank van het Brusselse Gewest. Omdat het ook een Vlaamse flank heeft, kunnen bevoegdheden van de Franse Gemeenschap niet aan het Brusselse Gewest als dusdanig overgedragen worden en wordt de spitstechnologische omweg van de Cocof gevolgd.

Nog een bres

Nog in 1993 werd van artikel 138 gebruik gemaakt om een stapel bevoegdheden van de Franse Gemeenschap over te hevelen naar het Waalse Gewest en de Cocof: sportinfrastructuur, sociale promotie, beroepsomscholing, aspecten van het gezondheids-, gezins- en ouderenbeleid, leerlingenvervoer.

 

Wat heeft dat met de financiële armlastigheid van de Franse Gemeenschap te maken, vraagt u zich af. Wel, van de begrotingsmiddelen voor die bevoegdheden werd maar 80% overgedragen. De Franse Gemeenschap mocht er dus een vijfde van in eigen zak houden en zat daarmee wat ruimer in de financiële kleren.

Zo was een tweede bres geslagen in het ‘compromis van 1970’, deze keer in de gemeenschapsflank. Een deel van de Franse Gemeenschap was uitgewist en gefuseerd met eensdeels het Waalse Gewest en anderdeels, via de Cocof, het Brusselse Gewest.

Kinderbijslag

Bij de zesde en jongste staatshervorming, die van 2014, is artikel 138 weer van stal gehaald. De Franse Gemeenschap kreeg toen, zoals Vlaanderen, bijkomende bevoegdheden, maar die werden meteen overgedragen aan eensdeels het Waalse Gewest en anderdeels het Brusselse Gewest.

Nieuw en opmerkelijk was, dat het in dat laatste geval niet enkel via de Cocof gebeurde, maar ook via de GGC. Om dat mogelijk te maken, was in de grondwet het nieuwe spitstechnologische artikel 135bis ingelast (waar we hier, om het eenvoudig te houden, niet nader op ingaan).

Ter herinnering: de GGC is de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, de optelsom van de Cocof en de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC). Met andere woorden: de GGC is identiek aan het Brussels parlement en de Brusselse regering, en dus identiek aan het Brusselse Gewest.

Onder meer de kinderbijslag, zonder de minste twijfel een zuiver persoonsgebonden aangelegenheid, is sinds 2014 een bevoegdheid van het Waalse Gewest én, via de GGC, van het Brusselse Gewest.

 

Op die manier is bij de zesde staatshervorming alweer een bres, en zelfs een heel grote bres, in het ‘compromis van 1970’ geslagen. Op die manier wordt het onderscheid tussen gemeenschap en gewest, het ‘ei van Columbus’ van het Belgische federalisme, geleidelijk gesloopt, ten nadele van de gemeenschap en ten voordele van het gewest.

Vierledigheid

Laten we terugkeren naar de denkoefening van Paul Magnette.

Uit wat in de pers is verschenen, valt af te leiden dat hij, zoals in 1993, de financiële ademnood van de Franse Gemeenschap wil aangrijpen om artikel 138 ten derde male van stal te halen. Magnette stelt voor opnieuw bevoegdheden van de Franse Gemeenschap over te hevelen naar het Waals Gewest en, via de Cocof, het Brusselse Gewest. Opnieuw zou slechts een deel van de corresponderende begrotingsmiddelen worden overgedragen. Daardoor zou de Franse Gemeenschap er financieel iets beter voor staan en iets minder demandeur zijn wanneer in 2024 met de Vlamingen onderhandeld moet worden over de herziening van de Financieringswet.

Wat Magnette beoogt, is meer dan een financiële operatie. Hij wil er opnieuw het Waalse Gewest en, via de Cocof, het Brusselse Gewest mee versterken. Door dat te doen, effent hij verder het pad naar een federaal België met vier deelstaten: Vlaanderen, Wallonië, Brussel en Ostbelgien (de Duitstalige Gemeenschap die al een stevige stapel gewestbevoegdheden heeft). Door dat te doen, dringt hij la Belgique à quatre entités steeds meer aan de Vlamingen op.

Quid DéFI?

Het vierledig model, dat het ‘compromis van 1970’ tussen twee- en drieledigheid helemaal wegveegt, is al dominant in het zuiden des lands. In Vlaanderen zijn de – of toch al heel wat – liberalen, groenen en socialisten ervoor gevallen. ‘Quid CD&V? Quidquidquid N-VA’, vroeg De Tijd zich zaterdag trefzeker af.

In de Franse Gemeenschap en het Waalse Gewest zijn dat MR en Ecolo, in de Cocof Ecolo en DéFI. Stapt die laatste partij mee?

Maar ook: quid DéFI? Want helemaal is het broodje van Magnette nog niet gebakken. Om ‘138’ in werking te stellen, moet hij zijn regeringspartners mee krijgen. In de Franse Gemeenschap en het Waalse Gewest zijn dat MR en Ecolo, in de Cocof Ecolo en DéFI. Stapt die laatste partij mee?

 

Haar voorzitter, François De Smet, zei zondag aan RTL-TVi dat hij niet overtuigd is van het viergewestenmodel en dat hij daarentegen de Franse Gemeenschap wil versterken. De Smet sprak van een dubbel federalisme: één met de Vlamingen en één tussen Walen en Brusselaars.

Wordt dus vervolgd – en door Doorbraak opgevolgd.

Mark Deweerdt

04/02/2022

CORONA, DELTA, OMIKROM

& CENSUUR VRIJE

STRICT PERSOONLO-IJKE COMMENTAAR

Mevrouw Demir staat in ieder geval de gewone burger bij: baat het niet, zo schaadt het niet.

In ieder geval zijn dit voor de eerstvolgende Stembussen goede vooruitzichten. De ene regering smijt met belastinggeld – weeral om de Waalse Groenen te plezieren – en de andere probeert de burger te beschermen…

-

En dan weer het haat-liefde verhaal over de OOSTERWEEL….

Lantis BAM

https://nl.wikipedia.org/wiki/Oosterweelverbinding

**

Het gaat niet goed, maar daarover wort er niet gecommuniceerd.

Te veel zand tussen de raderen?

-

En dan is er nog ‘Netbeheerder’ FLUVIUS.

Is puur een zaak van rug-dekkende postjes-melkerij. Waarvan de resterende profijtjes weeral richting Le Moulin Rouge vlinderen…

Gewoon mee met de rest ‘naturaliseren’, eenmaal Vlaanderen onafhankelijk is heworden, en daarmee doef.

-

Het IMF, weeral zo’n geldverslindende bemoeial, met Chrstine La Champètre als Oppergod…. Die blijt thans over te gaan over

geduld naar paniek…

Als de rente verhoogt, boer let dan op Uw ganzen…

-

Magniette en zijn doelstellingen dus: als een kattemoe op zoek naar zoveel mogelijk jongen, vanwege, laten we het zo stellen, met die vele honderdduizenden nieuwkomers, de kindertoeslag voor elk bijkomend jong…

*

Digithalys

vrijdag 4 februari 2022

500811 – DE ZUIDRRBUUR FRANKRIJK IS EBLOOEDZUIGGEND NIET TE VEEZADIGEN KUIPDIER DAT AL VELE EEUWEN LANG VMAANDEN TEGEN ZICH AANSCHURKT EN LEEG ZUIGT.

 

.

4 FEBRUARI 2022

*

500811 – DE ZUIDRRBUUR FRANKRIJK IS EBLOOEDZUIGGEND NIET TE VEEZADIGEN KUIPDIER DAT AL VELE EEUWEN LANG VMAANDEN TEGEN ZICH AANSCHURKT EN LEEG ZUIGT.

**

I N H O U D

De derde rubriek van deze bijdrage van vandaag, is gebaseeerd op DOORBRAAK, de herinngering aan Vlaanderens Gloriejaren tijdens de Bouergodische Periode. Die is grosso modo te situeren van kort, noi ja   ‘kort’,  na de Gulden
Sporenslag tot de Tijd van Keizer Ka  rel V die, zoals U weet, in Gent in Het Patershol werd geboren in 1530. Hij was de Heerser, die na de Ontdekking door Christoffel Colombus van Amerika, in wiens Rijk de zon nooit onderging.

En precies over die machrtige persoonlijkheid, schreef wijlen Louis Paul Boon,

de alaarheilige van Progrrrrssief Groen-Rood Vlaanderen, dat die daar ter wereld kwam, midden de nacht, tussen de pis en de kak van zijn Moetje, ee, zekere Joanna de Waanzinnigge. Die echter wel in de marge erfprinses was

Van de Spaa    nse Troon, als verre nazate van ALBRECHT & ISABELLA, die de Moren en de Islammerij voorgoed uit het Iberisch Schiereiland hadden verdreven, tijdens de later zo geheten Reconquista….

Deze kiezige vuillak heb ik van dat ene boek nooot meer dan de eerste bladzijde gelezen.

De beeldengroep van ‘’zijn’ Jan de Lichte, de ooi terechtgestelde dievenbende die na het overlijden van Boon nergens terecht kon, heeft dus met ere een standplaats gevonden voor de Atnwerpsse Rechtbnk. Als illustratie van ‘soort zoekt soort’??????

De wrange ondertoon in de titel hierboven vindt trouwens zijn oorsprong in een aande soort gelijkaardige schuinsmarcheerderij sls die vban Jan De Lichte, schuinsmarcheerderij die elke Vlaming tot op de dag van vandaag van in de wieg tot in het graf het bloed van onder de nagels perst…

Bedoeld is ELECTRABEL, onderdaandeel van EDF (

Electricité de France). Wie deze woorden in de mond neemt, betaaly ziic met de dag blauwer en blauwer aan verlichting en verwaarming.

Bij Doorbtaak zult U lezen, hoe hier ooit, nog voor 1789, de Fransen binnenvielen en de Leuivensde Alma Maater gewoon onteigenden en te eigen bate ontmantelden. Tijd dus voor de (Nieuwe) Vlaamse Regering pù de Franssen van eenzelfde laken ’n broek te geven? Van Electrabel gewoon Elmectravlam maken en Klaar is Kees.

Baas in Eigen Buik, of niet ssoms? Wedden dat onze energie+-factuur de dag nadien nog slechtzs 10% zal kosten? BTW & Accijnzen innegrepen….

@DoorbraakBe

Feb 3

Uit een Europees onderzoek besteld door onder meer Vlaams Belang blijkt dat een meerderheid negatief staat tegenover het huidige migratiebeleid.

*

@chrisjanssens

*

Elke dag opnieuw wordt bewezen dat een regering met fanatieke groenen en socialisten tot verarming, vervuiling en uiteindelijk stilstand leidt

*

"We betalen de hoogste belastingen van de wereld en in ruil hebben we één van de hoogste energiefacturen van Europa. Laten we dat vooral niet vergeten!!!!!


*


 

http://blog.seniorennet.be/guvaal/

*

ZWARTEPIETEN AAN DE SCHELDE

*

Na een zoveelste studie door de Vlaamse Milieumaatschappij i.v.m. de Pfos/Pfas affaire, is die tot de conclusie gekomen dat op 836 analyses, met drie stalen per meetplek, er geen enkel staal de norm van de Europese Drinkwaterrichtlijn overschreed. Er is wel een advies van het Europees Voedselagentschap dat nog strenger is, maar dat is maar een advies. Daarmee wordt bevestigd wat ik reeds schreef in mijn blog van 17.06.2021 (‘Absurdistan aan de Schelde’), dat er inderdaad een zekere vervuiling was, maar niet erg genoeg om de bewoners van Zwijndrecht en omstreken te verbieden hun zelf gekweekte groenten en de eieren van hun eigen kippen te eten, zoals ze al bijna 20 jaar deden, Twintig jaar nadat men met het storten van de Pfos in de 3M fabriek was gestopt, moet er in de regio Antwerpen nog altijd een eerste geval van gezondheidsklacht binnen komen.

Niettegenstaande dat alles gaat men maandag a.s. er weer over debatteren in de daarvoor opgerichte Onderzoekscommissie. Het heeft steeds meer weg van een bezigheidstherapie, wat schaduwboksen en het typisch Belgische Zwartepieten. Gelukkig land dat geen andere problemen kent!

---

En dan nog iets voor de cijferaars: dinsdag, met O.L.V. Lichtmis, was het 02.02.2022. Daarmee ben ik wel te laat, maar er komt deze maand nog zo’n dag: 22.02.2022.


 


LOON- EN HR-SPECIALIST SD WORX OP ZOEK NAAR PARTNER

Kobe Verdonck, de CEO van SD Worx. ©Tim Dirven

*

De Belgische hr-dienstverlener SD Worx gaat op zoek naar een kapitaalkrachtige externe partner. Dat vernam De Tijd. Het doel: verse middelen binnenhalen om uit te groeien tot het Europese nummer een.

 

Volgens onze informatie heeft de hr-groep de banken Morgan Stanley en Belfius gemandateerd om op zoek te gaan naar die partner. Dat proces zit nog in een heel pril stadium. Het is de bedoeling de betrokken partij binnen te loodsen via een kapitaalverhoging en zo vers geld op te halen.

De partner zal hoogstens 25 procent min één aandeel van de hr-groep in handen krijgen. SD Worx wil zijn onafhankelijkheid behouden. Een beursgang om die middelen binnen te halen is geen optie, al wordt die piste op de lange termijn niet uitgesloten. SD Worx is nu in handen van twee stichtingen. Via de topholding WorxInvest bezitten die alle aandelen van de hr-groep.

De essentie

De hr-dienstverlener SD Worx gaat op zoek naar een externe partner om zijn Europese ambities te ondersteunen.

De betrokken partij heeft zicht op maximaal 25 procent min één aandeel. SD Worx wil zijn zelfstandige koers voortzetten. De groep groeide de afgelopen jaren fors, op eigen kracht en via tal van overnames. Ze is nu het nummer twee in Europa en mikt op het Europese marktleiderschap.

 

SD Worx bevestigt in algemene termen dat een zoektocht is gelanceerd. 'De afgelopen vijf jaar zijn we zeer sterk gegroeid, zowel op eigen kracht als via overnames', luidt het. 'Om de toekomstige groeistrategie te blijven ondersteunen onderzoeken we de meest geschikte opties qua kapitaalstructuur, zonder af te wijken van onze zelfstandige koers.' Lees: er staat een minderheidsbelang te koop.

Michael Sephiha


 

*

‘ZONDER FRANSE REVOLUTIE WAREN LEUVENSE COLLEGES WERELDPATRIMONIUM’

**

De KULeuven had de allures van Oxford of Cambridge gehad, mochten de Fransen in 1796 de universiteit niet hebben opgeheven. In zijn nieuw boek Leuven en zijn colleges geeft professor Edward De Maesschalck ons meer inzicht de rijke geschiedenis van studentenleven en -onderkomen, bouwkundig erfgoed en andere onderbelicht gebleven aspecten van het universitaire leven in Leuven. Luc Pauwels sprak met hem.

 

De term ‘college’ duidt vaak katholieke scholen voor middelbaar onderwijs aan. Of een lesuur, een hoorcollege. Voor alle duidelijkheid: daarover gaat het hier niet. Wat zijn de colleges in Leuven waarover u het hebt, eerst in uw doctoraatsthesis, nu in uw nieuw boek?

‘De term college voor een gebouw vind je terug in alle oude universiteiten. Het wijst altijd op een internaat voor studenten die dikwijls ook van een beurs mochten genieten. In Parijs en Oxford werd in de colleges ook lesgegeven, maar in Leuven was dat meestal niet het geval. De leslokalen waren vanaf de stichting van de universiteit (1425) gevestigd in de oude Lakenhalle en voor de jongste studenten in de vier pedagogieën (Varken, Lelie, Valk en Burcht) en in de Vicus (vandaag Museum M).’

BELGA

Edward De Maesschalck

Oorlog met Frankrijk

Wanneer en hoe werd de universiteit in Leuven gesticht?

‘De Universiteit van Leuven werd officieel door de paus gesticht in 1425, maar wel op aanvraag van de stad Leuven en van de Brabantse hertog. De Bourgondische vorsten wilden een eigen universiteit binnen hun gebied, omdat ze toen in oorlog waren met Frankrijk. Ze wilden niet dat toekomstige prelaten en ambtenaren in Parijs – dus bij de vijand – gingen studeren. Omdat de Lage Landen dichtbevolkt waren, werd het een groot succes. Leuven werd met twee- tot drieduizend studenten een van de grootste universiteiten van Noord-Europa.’

Welke beroemdheden studeerden en/of doceerden aan de Leuvense universiteit voor de Franse revolutie?

‘Aanvankelijk studeerden nagenoeg alle wetenschappers, theologen, ambtenaren en juristen van de Nederlanden in Leuven. Denk maar aan Mercator, Vesalius, Dodoens, tot en met Filips-Willem, de oudste zoon van Willem van Oranje. In 1559 werd door de Spaanse koning Filips II de universiteit van Dowaai (Frans-Vlaanderen) gesticht, waar sindsdien vele Franstaligen naartoe gingen. En in 1575 stichtte Willem van Oranje de universiteit van Leiden, bestemd voor de opleiding van calvinistische predikanten. Daarmee was het monopolie van Leuven in de Lage Landen gebroken.’

Wereldpatrimonium

Zonder de Franse Revolutie, lees ik, was Leuven een collegestad geworden met de allure van Oxford en Cambridge. Hoe ziet u dat?

‘Toen Leuven door de Franse bezetter in 1796 werd opgeheven, waren er nog meer dan veertig colleges in de stad, wat uitzonderlijk veel was. Oxford had er toen maar een goede twintig. Hadden de Leuvense colleges verder kunnen doorgroeien in de negentiende eeuw, waren ze nu wereld patrimonium, maar de meeste werden verkocht aan particulieren en afgebroken of bestemd voor andere doeleinden, waardoor een verdere groei werd afgeremd.’

Wat waren de motieven van de college stichters?

 

‘In eerste instantie wilden de collegestichters minder bemiddelde verwanten en streekgenoten een veilig onderkomen bezorgen en hun kosten helpen bestrijden, maar er was ook wel enige ijdelheid mee gemoeid. De colleges bleven immers altijd met de naam van de stichter verbonden, zoals het College Van Daele (1569). Tot op vandaag vragen toeristen wie die Van Daele eigenlijk was (een Antwerpse geestelijke uit een zeer bemiddelde familie) en dat was vast ook wel de bedoeling van de stichters.’

Middeleeuwen

Hoe ging je in die tijd ‘op kot’, hoe vond je logies?

In Leuven zag de universitaire overheid graag dat de studenten in een college terecht kwamen, zodat ze ‘s nachts niet door de straten zouden dwalen

 

‘In Leuven zag de universitaire overheid graag dat de studenten in een college terechtkwamen, zodat ze ‘s nachts niet door de straten zouden dwalen. Maar een verplichting is het nooit geweest. Heel wat professoren hielden immers zelf studenten en dat was een mooie bijverdienste. Na hun dood zetten hun weduwen deze taak verder. En ook vele Leuvense burgers ontvingen studenten op kot. Ook gehuurde gemeenschapshuizen voor studenten uit een bepaalde streek bestonden al sinds de middeleeuwen.’

Colleges hadden een president en een heuse hiërarchie? Wat moeten we ons daarbij voorstellen?

‘Om de goederen van het college te beheren, te voorzien in het onderhoud van de gebouwen en bovenal om de tucht in het college te handhaven, werd door de stichters een president aangesteld, die dikwijls voor het leven werd benoemd. Naast hem was er geregeld nog een rentmeester die de inkomsten en uitgaven moest beheren, een procurator die zorgde voor grote aankopen en een of meer keukenmeiden en klusjesmannen om het dagelijks leven zo aangenaam mogelijk te maken.’

Kunt u ons iets vertellen over vrouwen als weldoeners van colleges? Wat waren hun motieven?

‘Na de stichting en een eerste bloeiperiode wilden de colleges wel eens verarmen, vooral onder invloed van de inflatie. Dikwijls werden financiële tekorten opgevangen door nieuwe beurzenstichters en weldoeners, meestal vroegere kostgangers die het in het leven hadden gemaakt. Vrouwen hebben nooit colleges gesticht, maar wel heel wat beurzen voor jongens uit hun familie of geboortestreek. Dikwijls stichtten ze tegelijkertijd ook beurzen voor meisjes, die dan terechtkonden in de Leuvense begijnhoven.’

Vieruurtje

Wat was de dagorde in de pedagogieën op een weekdag?

‘In de pedagogieën werd dus lesgegeven in de Artes (vooral Latijnse grammatica, logica en fysica). De dagorde die bekend bleef, gold in eerste instantie voor studenten die logeerden in de pedagogie, maar dat was maar een fractie van het geheel. Heel wat studenten logeerden in colleges of op kot en kwamen dus van buiten. Voor hen golden dus de bepalingen over opstaan, slapengaan en maaltijden niet.’

‘De inwonende studenten stonden rond vijf uur op en begonnen de dag met gebed en studie. Om half zeven gingen ze naar de eerste les (ongeveer een uur), dan naar de mis, waarna ze mochten ontbijten. Rond negen uur begon weer studie, waarna om half elf een tweede les volgde. De middagmaaltijd vond plaats vanaf half twaalf, gevolgd door studie en een derde les om half twee. Daarna volgde studie en een vieruurtje (inderdaad om vier uur). De laatste les van de dag begon om half vijf. Rond half zes ging de poort van de pedagogie dicht, was er tijd voor studie, waarna de avondmaaltijd volgde om half zeven. Om acht uur ’s avonds hadden de studenten nog tijd voor een uur studie en om negen uur was het bedtijd.’

 

Hoe kwamen de colleges aan hun einde?

‘Toen de Fransen de Nederlanden binnenvielen en in 1795 ook aanhechtten, gold voortaan de Franse wetgeving, waarin geen plaats meer was voor de traditionele universiteiten. In Brussel werd een Franse hogeschool opgericht (École centrale), waarna de Leuvense universiteit in 1797 werd afgeschaft. Meteen werden ook alle bezittingen van de universiteit, waaronder de colleges, aangeslagen en te gelde gemaakt. De opbrengst ging naar de hogeschool in Brussel en later naar de hogescholen in Parijs.’

 

‘In het kader daarvan werden de colleges eerst verhuurd en ten slotte verkocht, tenzij de staat ze wilde gebruiken voor allerhande doeleinden, zoals een school, een rechtbank, een hospitaal, een kazerne, een werkplaats of als instelling voor ouden van dagen. Het zijn die publieke gebouwen die het meestal hebben gered tot op vandaag, zoals het H. Geestcollege, het Pauscollege of het Van Daelecollege.’

Luc Pauwels


 

 

CORONA, DELTA, OMIKROM

& CENSUUR VRIJE

STRICT PERSOONLO-IJKE COMMENTAAR

**

Tefos: een uit de kluiten gewassen maar duim gezogen horrorverhaal? Bedoeld als dekmantel voor allerlei overheid malversaties?

Is er soms een link met het ARCO Dossier en Kris Peeters, de mislukte Antwerpenaar, want al even duister en vuil en geheel geschikt om te lijden… U weet wel nog hoe de zielen der verdoemden er zullen uitzien?

De aanslepende optimalisatie van de verkeerssituatie rondom de Antwerpse Metropool? De economische schade daardoor voor de Antwerpse Haven?

Is dit geen sabotage door een of meerdere Anti-Vlaamse Partijen uit de Franse Taalrol?

Wanneer vernemen we eindelijk iets over een of andere Parlementaire Onderzoeks Commissie? Of wordt dat zo iets als het Onderzoek naar de Bende van Nijvel? Zou er enig verband bestaan tussen die twee zaken?

Of moeten we eerder gaan nadenken over een bepaald soort ‘lobbyisten’ die in dienst van ‘n Tefos: een uit de duim gezogen horror-verhaal als dekmantel boot allerlei overheid malversaties?

 

Vreemde Mogenehder veel geld voor veil hebben om onze welbeepaalde knappe poliititici de tongen en de handen te smeren?

Al gedacht aan de geheme meest intieme bed-afspraken, overbekend in dat miileu, waar dat soort zaken schering en inslag zijn?

Hallo WITSE: er is werk aan de winkel!!!!!

Er is toch nooit geen verband tussen die twee? Door een porno-ster de baaed samen met de portemonnee geschoren worden, om zoende vrije INSLAG te krijgen?

Wat enorm veel zou verklaren. Bij voorbeeld voor wat betreft de stijgende levensduurte voor een normaal gezzin dat niet van vreemde origine is..

*

 

 

*

 

Digithalys