1365 - BRABO EN DE VROEGE JIHAD IN ANTWERPEN

.

1365 - BRABO EN DE VROEGE JIHAD IN ANTWERPEN

°°°

 

°°°

De jongeling Chanmouf met Marokkaanse roots die in DM (zie rap hieronder) het woord krijgt zegt verstandige woorden. Hij heeft wel, objectief gezien, geen gelijk, maar hij spreekt ‘wijze woorden’. Bravo, we gaan er op vooruit. Het speet me wel voor hem, maar van de 11 gepubliceerde lezers-reacties, was er niet één lovende bij. Het werkstuk verdiende beter. Maar ik gun het DM niet om dat ook daar te zeggen!

Wel vergeet hij (gemakshalve?) de logische consequenties te trekken uit zijn betoog. Tenzij hij natuurlijk bedoelt dat WIJ er beter zouden uittrekken….Dat is toch al eeuwen zo, dat Muzelmannen ‘wreedzaam’ vreemd grondgebied inlijven? Dàt of het blanke zwaard, dat weet U toch?!

Het spijt me dus te moeten zeggen : die  flinke kater is niet welkom in onze viswinkel. Ga thuis maar vogeltjes vangen!

 

En toch.

Well, Chanmoufke, bedankt (en dat meen ik) voor de aangename kennismaking, maar vergeet vooral niet ’t Pallieterke van verleden week te kopen. Misschien dat het avontuur van de Fransen in Algerije vanaf 1962 U kan inspireren. Wikipedia vertelt dezelfde feiten, maar dan iet of wat meer in sourdine.. Het komt er op neer, dat op zeker ogenblik meer dan 1 miljoen Fransen daar de buitenwacht kregen. Ik spreek van de Pieds Noirs, en zo, alleen maar om de context te schetsen.

°°°

Ter zake :

"Waarom ik mij (nog) niet wil integreren" -.

® DMYassine Channouf is 25 jaar en Borgerhoutenaar. "Zolang een dubbele stoandaard wordt gehanteerd, is mijn doel niet het conformeren aan de maatschappij, maar het veranderen ervan", schrijft hij.

*

 Het is absurd dat veel moslims nog worstelen met het integratievraagstuk. Zeker als je bedenkt dat het bestaan van Antwerpen te danken is aan de sharia. Op school leerden we namelijk dat Brabo Antigoons hand afhakte omdat die laatste zich iets toe-eigende wat niet van hem was. Noem Antigoon maar een dief. Volgens de sharia zou zijn hand moeten afgehakt worden. De sharia was er dus al heel vroeg in Antwerpen.

Tot zover de comic relief. Want buiten die humoristische associatie is er weinig reden tot lachen.

Ik ben in Antwerpen geboren, maar heb me er nooit thuis gevoeld. Waarom? Omdat de dominante stroming binnen de maatschappij moeilijkheden heeft met mijn bestaan, met mijn 'zijn'. Omdat er altijd iets bovenmenselijk wordt geëist!

Er wordt altijd verwacht dat ik me verantwoord voor de daden van anderen, dat ik me distantieer, en vooral, dat ik me opstel als veroordelende rechter telkens iemand van mijn 'soort' buiten de lijntjes kleurt. Mijn kleur en naam zijn mijn ergste vijanden.

Zelfs de meest 'welwillende' opmerkingen komen racistisch over: "Jij bent anders dan de meeste Marokkanen", of: "Ik wist niet dat er Marokkanen zoals jij bestonden", of erger: "Gij moogt blijven, maar al de rest moet terug naar hun eigen land". Die opmerkingen zijn allesbehalve complimenterend, want ze verraden de vooringenomenheid en de vooroordelen die zich heer en meester hebben gemaakt van de modale 'welwillende' mens. Onze wereldstad is niet meer dan een uit zijn voegen gebarsten dorp, met de bijbehorende mentaliteit.

Een Belg zou terecht geschoffeerd zijn mocht hij ergens op deze aardbol 'gecomplimenteerd' worden met zijn anders-zijn. Welke Belg zou tevreden zijn met de opmerking: "Ik wist niet dat er ook zulke Belgen bestonden, ik dacht dat alle Belgen pedofielen en fraudeurs waren?" Ik ben een kosmopoliet en weiger me te schikken naar die dorpsmentaliteit. De wereld is mijn thuis. Antwerpen lijdt aan sociale hypochondrie, en ik wil niet besmet worden.

Kan het mij kwalijk worden genomen dat ik niets gemeen wil hebben met een mentaliteit waarin uitspraken als: "Wordt het niet stilaan tijd voor een (atoom?)bommetje op Mekka? Kwestie van iedereen zijn plaats te wijzen", weinig verontwaardiging uitlokken.

Geen rechtsstaat

Waarom zou ik deel willen uitmaken van 'een mainstream' die geen aanstoot neemt aan de karikatuur van een rechtsstaat. Een moord in de doofpot stoppen, frauderende diamantairs met de mantel der gerechtelijke liefde bedekken, maar o wee als een Marokkaan met een mooie auto rijdt. Dan is hij niet onschuldig tot het tegendeel bewezen is.

Enkele jaren geleden werd ik tegengehouden voor een pascontrole toen ik op de Meir wandelde. Toen de politieagent mijn identiteitskaart teruggaf zei hij: "Goed nieuws, je staat niet geseind." Dat verwonderde de jonge agent. Eigenlijk had ik toen moeten antwoorden: "Een jonge Marokkaan die niet geseind staat? Check nog eens! Want af en toe steek ik over bij rood licht." Waarschijnlijk neemt die agent verlof als hij toevallig met een Marokkaan moet patrouilleren.

Deze maatschappij tolereert excessen waar ik niets mee te maken wil hebben. Daarom wil ik mij niet integreren. Ik wil zelf de criteria bepalen waaraan ik moet voldoen om een volwaardig mens te zijn. Ik hoef niet gekeurd te worden door een maatschappij die mij criteria oplegt waaraan ik moet voldoen om 'geïntegreerd' te zijn. Het huidige integratiediscours wordt gekenmerkt door één eigenschap: het gebrek aan keuzevrijheid. Take it, or leave (it).

Samenleven

Ongetwijfeld zullen sommigen deze brief zien als een racistische aanklacht op deze samenleving. Volgend jaar is het vijftig jaar geleden dat de eerste Marokkanen arriveerden om zich hier kapot te werken. Wegvluchtend van de armoede en een dictatuur waren ze blij een kans op een nieuw leven te krijgen. Toen stelden onderzoekers geen vragen of die generatie het terrorisme goedkeurde.

Maar na de golden sixties kwam de recessie in de jaren zeventig. In zulke tijden gedijen extreem rechtse ideeën goed. In 1978 ontstond het Vlaams Blok. Migranten waren kop van Jut, ondanks hun harde werk en weinig geklaag.

Daarna kreeg een heel nieuwe generatie het racisme over zich heen. Het discours ging over vreemdelingen die - een contradictie vanjewelste - zowel te lui waren om te werken en tegelijkertijd de jobs stalen van de brave Vlamingen. Dat discours zorgde voor een ware vervreemding bij de kinderen van die Marokkaanse migranten, die moeilijk migranten genoemd kunnen worden.

In het onderwijs kregen ze weinig kansen. Het latente racisme maakte van hen 'rotjochies'. Ze werden buiten die maatschappij gezet, en je kunt bezwaarlijk stellen dat ze die maatschappij verwierpen. Er bestaan genoeg verhalen over de knokploegen van het Vlaams Blok die er straffeloos op los sloegen in Borgerhout.

De maatschappij is selectief in het verwerpen van fenomenen die ze beschouwt als verwerpelijk. Zolang die selectiviteit bestaat, zolang die dubbele standaard wordt gehanteerd, is mijn doel niet het conformeren aan die maatschappij, maar het veranderen ervan. En dat doen we samen. Vandaar het woord: samenleven. In zo'n maatschappij ben ik wel geïntegreerd.

 

Elke donderdag laten De Morgen en politiek filosoof Bleri Lleshi Antwerpse jongeren aan het woord over hun ervaringen en verhalen in de tweede stad van België. Ben je tussen 16 en 26 jaar en woon, werk of studeer je in Antwerpen? Mail je brief naar brievenuitantwerpen@gmail.com. Wie weet wordt hij gepubliceerd in De Morgen of op de blog van Lleshi. 

°°°

Kom, beste Chanmouf, laten we elkaar geen mietje noemen. Een van ons twee is er teveel. U ziet het, samen met mij. Compreso? De logica zegt dat WIJ blijven, gewoon uit het zelfde principe als de Muzelmannen heilig is : waar die ooit ‘gebeden ‘ heeft, is voor altijd het zijne. Wie laatst komt, laatst maalt.

Julie roeping? Ach, man, dat weten jullie best. Maar volgens ons, is dat jullie met de opgedane bagage op zak, jullie eigen lnd en volk gaan beter maken. Noem het gerust de ‘omgekeerde immigratie’. Wij zeggen ‘dankoewel’ voor de bewezen  diensten, en bol het nu maar af. Salem Aleikum. Allah, de Wrede zij met Hem, zij met U.

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

 

1364 - DE GEMIJTERDE MUIZEN BRULLEN

 

***

Donderdag 2 mei

Zon 6u15-21u05

H Walbert

(Dagklapper overgenomen van ® ‘tSCHELDT)

.

1364 - DE GEMIJTERDE MUIZEN BRULLEN

°°°

Wind- en regenvrije rouw-ruimte in crematorium

 

Met aanbouw (achteraan) met verbradings installaties die gelijktijdig 5 lijken aankunnen. Incl. bloemen en Kronen. Urnen vanaf 250 Euro.

°°°

De Bisschoppen zijn zich plotsklaps bewust geworden van de penibele situatie waarin zij hun schaapjes gebracht hebben. Zij verheffen zowaar hun stemmetjes. Want diep in hun hart ontdekten zij ineens hun historische zending van de zieken bezoeken en de doden begraven. Nog even doordenken, en misschien vinden zij zelfs de gehele doden-ritus terug, met de Sacramenten der Stervenden en zo. Al valt dat moeilijk te rijmen met de witte jassen en de genade-dood die thans veel van hun cliënten kiezen. allemaal tijdens dezelfde werk-uren.

*

Zouden zij zich nog wel de houding herinneren van hun Grote Baas, zo’n kleine 2.000 jaar geleden, die de kooplieden en de geldwisselaars met zweepslagen uit de Tempel verjoeg? Zij zijn dubbel zo oud als Hij, die toen niet eens 30 jaar was, maar er stak meer poer, zo vertellen de Schriften, in Zijn kleine teen dan in hun gemijterde koppen.

Scheiding van Kerk en Staat is zo’n dooddoener waarmee alles kan uitgelegd worden waarvoor men te laf is geweest. In naam van de heilige diversiteit heeft de Kerk voetje bij voetje alles uit de handen gegeven. De industrie der dood heeft het grof geldgewin ontdekt en de Kerk op haar eigen terrein moeiteloos verslagen. De Madam van de Funeral Service (!) schikt de bloemen rond de dure lijkkist (heeft iedereen die wel gezien? Vroeger lag daar een zwarte pelerine over!), buigt vervolgens, de rug naar het publiek, zo diep, dat we de naad van haar kousen kunnen volgen tot ongeoorloofde hoogte en bladert vervolgens achter de lezenaar in de daar achtergelaten rommel. Juist. Hemel! Men heeft betaald voor de ‘afwerking’ een Kerkelijke Dienst, en nu is ze wel vergeten te kwispelen, zeker! De lijkbidders herstellen rap, discreet e stil de fout. Madam slaat de ogen ten gronde en schikt met een achteloos gebaar haar hoedje. Enfin, ze vindt eindelijk het goede papiertje, dat met een R.I.P erop, en een klein kruisje bovenaan. Ze begint met monotone stem de afgezaagde zinnen te lezen. Grote maar oppervlakkige woorden, bedacht door een varieté-artiest zon der inspiratie. Er hangt of staat in dat ‘lokaal A” zelfs geen enkel Christelijk Symbool, want die zouden ongelovigen of andersgelovigen kunnen kwetsen. Dat juist daardoor gelovigen wel gekwetst worden, valt niemand op. Het tocht verschrikkelijk, want de toeganspoort staat reeds naar omhoog, open voor de volgende lading rouwenden. Die andere rouwdienst-leider met zijn assistenten lopen zenuwachtig rond, want het begint te regelen. Wat duurt dat daarbinnen lang voor dat klootjesvolk! Hij wil de corbillard binnenrijden, want zijn klant heeft bij leven altijd en overal voorrang gehad, en nu moet zijn familie en hijzelf wachten als de eersten de besten! Dat is slecht voor de commerce, trekt hij de schouders op,  als signaal voor de collega die binnen nog bezig is met uitbollen..

Dan wordt de dure lijkkist op de rijdende katafalk helemaal naar voor achter het gordijn gereden en gaan de deuren daar dicht. ‘Geen toegang voor onbevoegden’ staat er op. De genodigden van de dierbare overledene worden door de Firma ter klaarsteende rouwmaaltijd in de stad genodigd, met de verzekering dat de as-verstrooïng hoogstens een paar uur op zich zal laten wachten.

Aan de achterkant van ‘Gebouw B’ zijn door de architect ruime magazijnen voorzien, met blinde ramen en volle ophaal-deuren. Daar wordt de vertrouwelijke commerce geregeld met altijd dezelfde lijkkisten met collega’s uit andere steden. Uw Oma wordt morgen misschien opgebaard in een lijkkist die aan haar 37^ste experdie aan toe is. Het lijk vergaat in rook, bijna even bloot als het gekomen is.

*

O U had het koperen kruisje gewild van de kist? ’n Ogenblikje : U krijgt dat samen met de enveloppe waarin het rouwbeklag der aanwezigen, samen met de rekeningen. Neen Mevrouw en Meneer, wij aanvaarden geen kredietkaarten Alleen cash geld. O, U wilt dat andere beslag, de zware koperen handgrepen ook, dat niet in de oven is gegaan? Meneer zwanst, zeker? Of wil Meneer ook beginnen in de stiel? Ik zal zien wat we kunnen doen. U wordt nu verwacht in het kantoortje bij de toegangspoort, dat nu (we moeten van het syndicaat de werkuren respecteren!) op het punt staat te sluiten. Wel bedankt, Mevrouw, Meneer, en tot de volgende keer…..

*

En nu (zie hieronder) willen de Gemijterde Muizen het lijntje een beetje inhalen? Alleen maar op termijn, zegt U? O Ja. Juist. Eerst afwachten wat de Inburgeringsraad daarover dekt. Aan al die ‘kansarmen’ is inderdaad niet veel aan te verdienen. Die worden zo in de grond gestopt in wat textiel, of ze gaan na een schoonmaakbeurt in de Moskee, in herbruikbare dubbelwandige kisten het vliegtuig in, om in Allah’s schoot het hoofd te ruste te leggen tegen de warme boezems van de hen toegezegde 72  maagden.

Voor ons, Ongelovige Honden, is er zelfs geen Gewijde Grond meer voorzien. Waarom ook : we worden toch allemaal op die paar vierkante meter grijs geworden pelouse uitgestrooid, de een boven de andere. Allemaal uit dezelfde strooi-bussen. In alle piëteit, dat spreekt vanzelf. En met weer een diepe buiging van de Funeral Service-Madam.

Tenzij Meneer de as van de dierbare overledene (er zijn daar geen andere!) mee wil nemen naar huis? Dat kan, hoor. Tegen afgifte van een Bewijs van Burgertrouw en van Goed Zedelijk Gedrag en 250 Euro voor de urne, goedkoopste model. Tenzij Meneer een nog goedkoper maar toe-gesoldeerd model zou wensen? Ik moet dat vragen van de Wet : ‘Meneer is toch geen drug-gebruiker of cocaïne-snuiver?

**

Jullie gebrul, Zeer Eerwaarde Heren Gemijterde Muizen, komt eeuwen en eeuwen te laat. Too little and too late.

Bij de kroning van Willem-Alexander werden de koninklijke attributen, tekenen van zijn waardigheid, alleen even vertoond, netjes uitgestald op een kussen zoals in Old England. Sedert de Staat de Kerk, verre van als Hogere Macht zelfs niet als gelijke Macht erkent, moeten de gekroonde hoofden zich maar als gekroond…veronderstellen. Die symbolen worden in ere gehouden, in afwachting van wat?

°°°

Ter zake :

Kerk wil geen voorgangers meer voor uitvaarten in crematoria

® DM 01/05/13, 14u32  − Bron: Belga

*

In de crematoria die in de toekomst gebouwd worden, worden vanuit de katholieke Kerk geen voorgangers gemandateerd om er afscheidsplechtigheden te leiden. In de reeds bestaande crematoria zal de mandatering van voorgangers (priesters, diakens, gebedsleiders) voor het leiden van christelijke afscheidsplechtigheden tegen 1 januari 2015 worden afgebouwd. Een precies tijdstraject wordt per bisdom uitgewerkt na overleg met de directies van de afzonderlijke crematoria. Dat hebben de Vlaamse bisschoppen beslist. 

Families die in een crematorium een laatste gebed willen bij het stoffelijke overschot van de overledene, kunnen daarvoor ook in de toekomst een beroep doen op de katholieke Kerk. Het gaat hierbij echter niet om een volledige afscheidsplechtigheid maar om een kort gebedsmoment dat te vergelijken is met het gebed dat op het kerkhof kan plaatshebben. De afzonderlijke bisdommen zullen afspraken maken met de crematoria over de concrete modaliteiten van dit gebedsmoment.

"Uitvaartliturgie dreigt haar betekenis te verliezen"

 "Als bisschoppen erkennen wij het maatschappelijke belang en de eigen rol van de crematoria, waar mensen geholpen worden om afscheid te nemen van hun overledenen. Wij willen daarbij de huidige situatie van levensbeschouwelijk pluralisme ernstig nemen. Evenzeer zijn wij overtuigd van de blijvende waarde van de katholieke uitvaartliturgie. De uitvaartliturgie dreigt haar betekenis te verliezen wanneer ze helemaal losgemaakt wordt van de geloofsgemeenschap. Daarom wordt de uitvaartliturgie in principe gevierd in de parochiekerken. Wij roepen dus de families die een katholieke uitvaartliturgie wensen, op om zich te richten tot de parochies", aldus de Vlaamse bisschoppen.

 In 2003 erkenden de Vlaamse bisschoppen officieel de mogelijkheid om in de toen bestaande crematoria mensen te mandateren die daar in naam van de katholieke Kerk een gebedsmoment konden leiden. Dit was bedoeld als een parallel van de gebeden op het kerkhof, aansluitend op de uitvaartliturgie in de parochiekerk. In de praktijk is dit afscheidsgebed in vele gevallen echter uitgegroeid tot een meer uitgebreide plechtigheid die de liturgische viering in de kerk vervangt.

°°°

De uitvaart-liturgie was voor alle mensen een van de innigste momenten van het Christelijk Geloof. Na het ‘de profundis’ in de kerk, in processie achter de misdienaars voorop met het Kruis. de priesters, samen met het ‘In paradisum’.. Het was maar enkele meter ver, in de schaduw van de kerktoren.

Maar toen ineens bleken al die graven zeer ongezond, en moesten ze dringend vervangen worden door asfalt : Koning Auto stelde zijn eisen. De kerkhoven werden ‘doden akkers’ ergens ver weg in de velden. Niemand repte nog over ‘Gewijde Grond of zo, want het Gemeentebestuur waakte over de ordening van zowel Hemelvaarders of van Ongelovigen. Geen protserige grafmonumenten meer : in de dood is iedereen gelijk voor de Wet. Niemand mag nog de rijkste van het kerkhof zijn! En toen bleven zondag na zondag ook de parkings rond de kerken leeg, want naar de kerk gaan viel uit de mode. En de Heren Gemijterde Muizen? Zij sloegen de ogen ten hemel, en leden in stilte.

*

Dat was zeker niet de lijdende Kerk, maar de Liggende Kerk. Zeker niet de Strijdende Kerk. Ha neen hé. De Kerk berust en de staat zaagt een voor een de poten van onder haar stoel.

*

God bless America, is een mooi gezegde. Maar welke God zou die Muzelman in het Pentagon bedoelen? Die met zijn on-uitputtelijke voorraad Maagden, of die met naast zich de Moeder Gods, die wij in deze bloemen-maand wegens Hun warme menselijkheid, eerbiedig gedenken?

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

 

1263 - GEEN SJIEK TOEBACK WAARD AL DIE GROENE EN RODE VLAGGEN

.

1263 - GEEN SJIEK TOEBACK WAARD AL DIE GROENE EN RODE VLAGGEN

°°°

Met dank aan de syndicaten

 

Tenminste, zo lang er nog werk is dat kan ‘genomen’ worden…

°°°

Het Cleynn Toebackske, in vol ornaat, heeft het weer eens gezegd gekregen. Met een eigentijdse invulling van het al-oude gezegde, ‘het geld te helen waar het zit’, namelijk altijd bij een ander. Deze keer bij de rijkaards die nog erger de Staat bedriegen dan zijzelf. Wat gij, Rode Rudy? Wat gij, ACW-klootzakken?

Vandaag 1 Mei, precies op de dag van de Arbeid, verschijnt in Trends dat artikel over Taks Liberation Day en de belastingdruk in het edel land der Belgen : de hoogste van heel Europa : meer dan 60% en met volgende voelsprieten op de zwalpende zee-mijn van de arbeid : uurloon te betalen door de patroon : 58.25./u. Voor elke Euro die de werknemer krijgt, moet de werkgever  daar boven op 2.52 Euro aan lasten betalen.

Of we daar iets in de media zullen over lezen of horen?! Zijde zot, ja!? Zoiets moet zoveel mogelijk geheim gehouden worden, net zoals alle overvallers automatisch ‘jongeren’ worden en het schuim van de richel herbenoemd wort tot ‘kansarmen’.

Naast die twee hoger vermelde voelsprieten van de zee-mijn, zijn er nog de voelsprieten van de werkloosheid, van de lege sociale kassen, van de lege pensioenkassen, van de ontevredenheid onder de bevolking wegens allerlei plagerijen zoals GAS-boetes, flitspalen, slecht onderhouden wegen, hoererende en boelerende politici, aanpapperij met vreemde ideologiën, enz. Enfin, meer ontploffingsgevaar dan bij een bende Muzelmannen met allemaal op scherp staande bomgordels om.

*

Kijk, beste mensen : ik ben van nature, zoals de meeste van mijn landgenoten, opgewerkt van karakter. Maar teveel is tgrop, en trop is teveel.

°°°

Ter zake :

 

 

Belgen betalen hoogste belastingen in heel Europa

® Hans Brockmans in Trends

De Belgen betalen de hoogste belastingen en socialezekerheidsbijdragen in Europa.

°

De Tax Liberation Day, de dag dat een burger stopt met aan de overheid te betalen en voor zichzelf begint te werken, valt dit jaar op 8 augustus. Dat is een Europees record. Vorig jaar was ons land al de nummer één, toen die dag op 5 augustus viel.

De gegevens komen uit de studie The Tax Burden of Typical Workers in the EU 27 van de conservatieve denktank New Direction – The Foundation for European Reform. De reële lasten – dus inclusief sociale bijdragen en btw – stegen in Europa van 44 ,89 procent in 2012 naar 45,06 procent in 2013. In België bedraagt de reële belasting 60,25 procent. Voor elke euro die een Belgische werknemer overhoudt, moet de werkgever 2,52 euro betalen.

Hoewel de studie dat minder sterk benadrukt, blijkt er ook uit dat de Belgische werknemers de duurste brutolonen van alle Europese landen hebben (58.235 euro, RSZ-bijdrage inbegrepen). De Bulgaren zijn het slechtst af met een brutoloon van 3956 euro, waarvan ze 2470 euro overhouden. Na betaling van alle lasten eindigt de Belg op de tiende plaats in de Europese lijst.

De vroegste Tax Liberation Day breekt aan in Cyprus op 14 maart. Daarna volgen Ierland en Malta. Frankrijk en Australië staan met België in de kopgroep van landen met het hoogste overheidsbeslag.

“Zij die dachten dat de Belgische belastingen slechts in één richting konden bewegen, naar beneden, hadden het fout”, concludeert de studie. “Vooruitkijkend ziet het ernaar uit dat de Belgische leiders die koppositie willen behouden. In maart 2013 kondigde de regering-Di Rupo aan de schuldgraad van 100 procent van het bnp te verlagen door activa te verkopen, minder uit te geven en – uiteraard – de belastringen te verhogen.”

°°°

Net als bij de rattenvanger van Hameln, blijft de massa de goed-nieuw show volgen. Vooral op dagen als deze 1 Mei. Een beetje gelijkend op het avontuur van de 800.000 Brave Hendrikken die hun spaarcentjes toevertrouwden  aan de ACW-bazen, in de vaste overtuiging dat die het wel beter zouden weten.

*

Ach Toebackske, jongen toch! Het land heeft al die multinationals; die 45 miljard per jaar uit het land wegzuigen aan ontdoken belastingsgeld, even nodig al de vis het weter. waarin onze zee-mijn van burgerlijke onrust zwalpt. Dat het zover is kunnen komen, is alleen te wijten aan de jarenlange onbekwaamheid van ’s Lands bestierders. Nu is het te laat om de put te vullen : het kalf is verdrinken.

Er blijft U dan ook niet anders over dan een goede biecht te spreken speciaal voor goede socialisten, en U vervolgens terug te trekken in een soort kluizenaarsbestaan. Wel bekome het U, Broeder!

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

 

1362 - MET AREDNSBLIK BOVEN HET GEWOEL

***

Woensdag 1 mei

Bloeimaand

Zon 6u17-21u04

H Jozef, patroon van de arbeiders

Met den eersten van mei legt de patrijze heur ei

.

1362 - MET AREDNSBLIK BOVEN HET GEWOEL

°°°

 

°°°

Eerst was ik in de tekst van Annemans (zie hieronder) begonnen met gele markeerstift. Maar algauw kleurde bijna alles geel. Net een Vlaamse vlag, waar alleen de Zwarte Leeuw ontbrak.

“In een opiniestuk in het magazine Doorbraak stelde Economist Mohamed Talhaoui (wie is dat?) dat de politieke linkerzijde in Vlaanderen enorme kansen laat liggen door zich haast ‘allergisch’ af te zetten tegen elke Vlaamse verzuchting, laat staan Vlaamse zelfstandigheid. In zijn soms vreemde denkoefening wordt het Vlaams Belang per definitie uitgesloten, gezien ze zijn inziens, vooral focust op perfide vreemdelingenhaat en zich in ‘extreem-rechts’ vaarwater bevindt.

Clair, dacht ik. Dat moeten we hebben : we spreken niet langer van de kat en de viswinkel, we zwijgen over ‘christelijke symbolen’, we doen gewoon ons ding. Net als vroeger. Maar anders. Hoofdzaak is dat het doel bereikt wordt. Vrij & Vrolijk, maar vooral Vrij. Onafhankelijk.

°°°

Ter zake :

Gezocht en gevonden: republikeinse volkspartij

Het opiniestuk van Mohamed Talhaoui werd druk aangeklikt en besproken. We vroegen een reactie van Gerolf Annemans (Vlaams Belang) en Zuhal Demir (N-VA). Vandaag Annemans, morgen Demir.

Met de grootste belangstelling heb ik het opiniestuk van Mohamed Talhaoui gelezen.

En raar maar waar: een aantal punten van zijn analyse zouden zo uit onze webstek kunnen geplukt zijn. Inderdaad blijft links verkrampt plakken aan de Belgitude en wordt zo een conservatief, systeemondersteunend kartel in Vlaanderen, met S.PA en Groen! in de hoofdrol.  Het is al jaren een bron van hilariteit binnen de brede Vlaamse beweging. En jawel, samen met ons stelt Mohamed Talhaoui, die zijn carrière ooit begon als VLD-politicus,  vast dat de N-VA gekozen heeft voor een donkerblauwe liberale koers. Dat geeft het voordeel van de duidelijkheid: de gewone Vlaming, die niets met de beurs van doen heeft en gewoon schrik heeft voor zijn job of zijn pensioen, heeft - laat ons zeggen- in de partij van Bart De Wever eigenlijk niet veel te zoeken. En zeker, er is ruimte in Vlaanderen voor een partij met een sterk sociaal profiel binnen een autonomistisch, republikeins perspectief. Die partij bestaat ook, alleen heeft Mohamed Talhaoui dat niet opgemerkt, omdat zijn analyse, met alle respect, door een aantal politiek-correcte clichés wordt bezwaard.

Vooral het links/rechts-antagonisme speelt hem parten. Waarbij links, – ik neem aan: zijn positie -, uiteraard staat voor het sympathieke, progressieve, democratische, emancipatorische project, en rechts voor alles wat dat project belemmert, the Empire of Evil. Het gaat dus veeleer om etiketten en stigma’s, met vooral de term extreem-rechts als uitsmijter en vloekwoord, meer bepaald in de richting van mijn partij. Maar waar staan die termen concreet voor? Niemand weet het nog. De geschiedenis en de feiten vertellen een ander verhaal, vandaar de lichte consternatie in de persoon van Mohamed Talhaoui.  

Assemblée Nationale

De links-rechts-tegenstelling, zoals hij ongetwijfeld weet, stamt uit de periode van de Franse Revolutie, waar in de Assemblée Nationale de koningsgezinden rechts van de voorzitter zaten, en de rebellen, de tegenstanders van het Ancien Régime, links. Tot die fractie behoorden onder de meer de republikeinen en de volksnationalisten. Wel, wij zijn het dus beide: volksnationalist en republikein. Het Vlaams Belang zou toen zeker links gezeteld hebben, en de socialisten en groenen van vandaag rechts. Ideologisch ongemak, Mohamed?

 

Inderdaad, een linkerzijde die een Belgicistisch status-quo verdedigt, inclusief de monarchie, de machtspositie van de vakbonden en hun betrokkenheid in het financieel-speculatieve netwerk, inclusief de Europese vrijemarktcultus,- in hoeverre is die nog links?  Anderzijds, een partij als het Vlaams Belang, die gaat voor méér democratie, een Vlaamse republiek onder een presidentieel regime, met sterke sociale accenten, en zeer kritisch is voor een religieuze ideologie die de vrouw onderdrukt en homo’s verbanvloekt - in hoeverre zou die partij anti-emancipatorisch of, godbetert, ondemocratisch wezen?

 

Om het hem, en heel de Vlaams-Belgische linkerzijde nog moeilijker te maken, vaart het Vlaams Belang momenteel een koers die sterk gericht is op de sociale thema’s. Wij hebben ons altijd opgesteld als partij van de kleine man of vrouw en sinds een jaar of vijf gaan wij ook expliciet voor een zorgzame, solidaire samenleving met een sterk sociaal vangnet, uiteraard mits het elimineren van misbruiken, fraude en de onduidelijke en ongelimiteerde transfers naar altijd hetzelfde zuidelijke landsdeel. Het word-rijk-flamingantisme is aan ons niet besteed. Daarin verschillen we wezenlijk van de N-VA. Toch is onze sociale filosofie op haar beurt verschillend van de klassieke linkse recepten- en hier speelt weerom het gedateerde denkkader van Mohamed Talhaoui hem parten.

 

Bewegingen als de Arabische lente, die bij de heer Talhaoui toch een belletje moeten doen rinkelen, laten (onafgezien van allerlei andere manipulaties) zowel emancipatiedrang als volksnationalisme ongegeneerd samengaan. De sterke vervreemding (een woord nota bene met marxistische wortels) die is opgetreden met de opkomst van de global village, het gevoel van ontworteling en onveiligheid, doet mensen terug verlangen naar een vaste stek, noem het maar een nestwarmte waar we elkaar herkennen rond gedeelde waarden en normen, om het woord identiteit niet te moeten gebruiken. Is dat conservatief? Rechts? Etiketten kunnen me eerlijk gezegd weinig boeien. De essentie zelf wél. Zoals Mohamed Talhaoui houdt aan zijn Berberse identiteit, zo houden wij aan onze Vlaamse. Met dien verstande dat het Vlaams Belang dit land als een stuk Europese cultuurruimte beschouwt, met een beschaving die zichzelf wenst te respecteren. Mag het nog?

 

Vast staat dat de klassieke linkerzijde in Vlaanderen die behoefte aan plek en stek blijft negeren en dus ook daarom de autonomistische trein mist. Het Vlaams Belang erkent die behoefte aan een thuisgevoel en sociale cohesie wél als reëel en authentiek. En het is ook op dat niveau dat solidariteit primair moet georganiseerd worden: het niveau waarop mensen zich met elkaar verbonden voelen. Voor ons is dat het Vlaamse niveau. Geen regio, geen deelstaat, maar een volwaardige republiek, begrepen als Res Publica, een vrije én solidaire burgergemeenschap met een goed evenwicht van rechten en plechten. Zowaar het sociaal contract van de Verlichtingsfilosofen dus. De vraag, welke plaats het Vlaams Belang in die republiek voorbehoudt aan allochtonen en niet-Europese inwijkelingen, verdient een duidelijk antwoord, en is rechtstreeks op J.J. Rousseau geïnspireerd: wij zijn voor een pluralistische democratie, die grondwettelijk haar basiswaarden heeft verankerd waaraan niet te tornen valt. Zoals daar zijn: vrijheid van meningsuiting en pers, gelijkheid van man en vrouw, godsdienst als een strikte privé-zaak in een lekenstaat. Een leidcultuur dus, laten we maar een kat een kat noemen.

 

Weerom: is dat nu links of rechts? Ik laat de heer Talhaoui er rustig verder over mediteren. De vraag is voor het Vlaams Belang zelfs niet relevant en waarschijnlijk ook niet voor de zes miljoen Vlamingen. Die liggen wel wakker van de crisis, de uit de pan swingende criminaliteit door de open grenzen en het groeiende moslimextremisme. We moeten niet ver gaan zoeken, de feiten en cijfers waaien ons dagelijks tegemoet. Uit het recente onderzoek, uitgevoerd door de Gazet van Antwerpen, blijkt dat één tiende van de moslimjongeren ronduit met het islamextremisme sympathiseert. 25% heeft de lokale Imam al haatpreken tegen de Westerse samenleving horen geven. En in Boston blijken de daders van de aanslag uit een moslimextremistische hoek te komen. Dat betekent dat er wel degelijk een probleem is, zoals het Vlaams Belang al decennia aankaart. En dat een zogenaamd multiculturele samenleving, die levenskansen geeft aan extremistische subculturen, op langere termijn haar eigen graf graaft. Dit werkt gewoon niet.

Identitair verhaal

Het Vlaams Belang is sociaal vooruitstrevend, zoals uit ons congres van 2 juni e.k. zal blijken, én institutioneel revolutionair: wij durven als enige partij dat woord nog te gebruiken. Maar het naïeve multiculturalisme van de jaren ’80 en ’90 van vorige eeuw is geen optie meer, dat begint nu zelfs bij de linkerzijde door te dringen, zie o.m. de columns van Groen-ideoloog Luckas vander Taelen.

De zoektocht naar onafhankelijkheid en de eis tot sociale rechtvaardigheid zal dus, wat ons betreft, gepaard gaan met een identitair verhaal (wie zijn we, waar staan we voor?) én met een grondwettelijk debat (wat voor samenleving willen we? Met welke grondwaarden?). Links heeft hier bij voorbaat forfait gegeven, dat is dan haar probleem, en terecht ook de ergernis van Mohamed Talhaoui. De metapolitieke agenda van de Vlaamse Beweging is nochtans duidelijk: N-VA en Vlaams Belang komen hopelijk op het historische momentum tot één front, maar nadien, eens de onafhankelijkheid bereikt, vervullen ze in die Vlaamse natie een eigen, specifieke rol.

 Die profilering is nu reeds aan de gang en dat is een goede zaak. Terwijl het linkse politiek establishment in Vlaanderen zich hopeloos vast rijdt in de Belgicistische logica (en wie zijn wij om hen tegen te houden?) worden vandaag de krijtlijnen uitgezet van een politiek landschap, eens Vlaanderen onafhankelijk is. Daarin heeft de N-VA zich de rol toebedeeld van VOKA-spreekbuis en wat in de tijd van de Volksunie van weleer een dokterspartij  genoemd werd, terwijl het Vlaams Belang uitgaat van de brede volksklasse,  de werknemers, de kleine zelfstandigen, de bescheiden stadsbewoner en waarom niet, de fermette-Vlaming.

Niets belet dan een groepje Trotzkisten, of groene jongens, of gedreven christenen, of voor mijn part zelfs een moslimpartij, om in dat post-Belgische Vlaanderen het politieke spectrum mee kleur te geven: hoe meer zielen, hoe meer vreugd. ‘Een zeer kleurrijk pallet aan politieke oriëntaties’, precies zoals Mohamed Talhaoui het verwoordt . Voor de traditionele partijen van vandaag zie ik, eerlijk gezegd, de toekomst donker in. Het zijn de nieuwe partijen die het DNA zullen leveren van een politieke herverkaveling.

Wie deze nuttige polarisatie vandaag niet bemerkt, is ziende blind. Dat er ‘geen alternatief is voor de ultra-liberale lijn van de N-VA’  is dus pertinent onjuist. Alleen wordt het Vlaams Belang als radicale onafhankelijkheidpartij door het Belgische systeem niet gedoogd en dat beschouwen wij, niet gehinderd door een kortetermijn-marketinglogica, als een voordeel.

 Als de Mohamed Talhaoui als wetenschapper heel eerlijk en onbevooroordeeld onze politieke geschiedenis van de laatste twintig jaar bekijkt, dan zal hij moeten toegeven dat de termen racisme, ondemocratisch en extreem-rechts pure stigma’s waren, gecreëerd door het Belgisch establishment en op het Vlaams Belang geprent, als staatsgevaarlijke onafhankelijkheidspartij. Er zijn politieke processen tegen ons gevoerd, men heeft Jean-Marie De Decker en nadien de N-VA naar voor geschoven als democratisch alternatief, maar de Vlaamse Beweging, de beweging in Vlaamse richting,  heeft in haar geheel nooit bakzeil gehaald en haar autonomistisch perspectief opgegeven. Dat moet traditioneel-links hoog zitten.

 En neen: een stem op het Vlaams Belang is geen verloren stem, maar een krachtig signaal. Dat was in het verleden zo en het zal ook zo in de toekomst zijn. Wij willen de kool en de geit niet sparen en rondjes draaien in een confederalistisch discours zoals de N-VA dat doet, om toch maar de grootste partij te kunnen zijn. Politiek gaat ook over principes, voor ons toch, en over maatschappelijke perspectieven. Over eerlijkheid en radicaliteit, sensibiliseren en overtuigen, niet alleen over marketing en het bestuderen van peilingen. ‘Niet prutsend zoals voorheen, maar daadkrachtig zonder omzien”, ik had het niet beter kunnen zeggen.

 Kort samengevat: mogelijk ben ik de voorzitter van de partij waar de Mohamed Talhaoui naar op zoek is. Hij zal het zich misschien anders voorgesteld hebben, maar zo liggen de politieke kaarten, en niet anders. De rest is academisch dagdromen.

°°°

Of ik iets toe te voegen heb, Waarde Heer Voorzitter? Tja, zal ik pas weten als ik Uw werkstuk nog zo een keer of tien heb herlezen.

Wat zal ik zeggen. U bent inderdaad de Ridder die in de arena stapt zonder het botte mes van de uitdaging, maar met het fijne rapier van de loepzuivere argumentatie. Valt te bezien of Uw en mijn tegenstrevers dat zullen appreciëren. Willen appreciëren, wil ik, zeggen.

Die tegenstrevers zijn wel niet van de slimsten, maar nog niet zo stom, dat ze de wijd gapende afgrond ‘Post Belgium’ niet zien. Ze zullen dus reageren zoals ze al altijd gedaan hebben  met leugens en met scheldpartijen om  het Vlaams Belang in het verdomhoekje te blijven drummen. Die drie “staatsdragende’ kleur-partijtjes vertegenwoordigen in Vlaanderen nog amper 3 keer 10 % en dat zijn in hoofdzaak dan kiezers uit hun goed gesmeerde en overbevolkte organisaties, die vechten voor het smeer van de kandeleer. De 70% meerderheid in Vlaanderen wordt geregeerd door de Waalse socialisten die het land in hun catch-as-you-can greep hebben.

Al jaren  proberen de media en het Establishment om de Groenen op het voorplan te praten, in de mening dat ook deze keer de perceptie het haalt op de realiteit, maar die h   ring raadt niet. Wegens al te gortig.

Maar gelijk heeft u : aan die 70% Vlaamse zwijgende meerderheid moet een stem gegeven worden. Met Uw glashelder discours moet U hen kunnen overtuigen. Als U nu uit de aantredende jeugd ook nog ‘staatsmannen’ (en vrouwen) kunt smeden, zal blijken dat Uw strategie de beste is. Bloemenkransen worden dan Uw deel naast blij festoen.

Op hoop, nee, in de zekerheid van zege, bieden wij U alvast op deze heugelijke 1 Mei 2013 een boeketje muegetjes aan voor Uw dame.

Heeft U ondertussen al enig nieuws van de Geert uit Holland? En met Dame Le Pen, uit het armlastige Vrankrijk, gaat  het goed? Ik weet uit vroegere contacten, dat Uw Frans meer dan behoorlijk is, en dat siert U. Altijd oppassen voor de Zuiderse land-honger, dat weet U beter dan ik. Al eens gepolst naar de omwisseling Wallonië/Frans Vlaanderen in een win-win situatie?

Nederland is gisteren een nieuwe bladzijde van zijn geschiedenis begonnen. Misschien dat de nieuwe koning Willem Alexander er iets voor voelt, moesten jullie de Oranjes de kroon over de Zuidelijke Nederlanden aanbieden, indachtig het devies dat ’wat God verbonden heeft, de mens niet scheidde’….   

Misschien dat de Coburgers dan eindelijk hun eigen droom kunnen waar maken, om bij Hollande de kroon op te eisen waarvan ze al vele jaren dromen…..Meteen zouden al hun huidige lakeien ook van straat zijn. Stel U voor : il Terminatore als directe hofmeier aan het Hof van de Franse koning.

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°