.
CREATIONISME IN WALLONIA
Reviens, ô Temps des Cérises
De sfeer is koet! Verandering van tacktiek bij de Franscouillons.. Men wil nu ineens wel onderhandelen. Weer tijd winnen, om later des te taaier te kunnen weerstaan. Want Le Beau Didier vaincra! Zij Waalse Legioenen zullen stermenderhand de Vlaamse laagvlakten overstromen. Na REX en Le Beau Léon, de ultieme zege op ‘les Boches du Nord’….
In deze koorstige dagen waar het aftellen (*) rapper en rapper begint te gaan, komt onderstaand leuk scheppingsverhaal over intelligentie en eerlijkheid precies op tijd. Ze werd geleend bij de blog-vriend die zich dagelijks ophoudt in de Tuin van Eden en het ongerepte natuurschoon aldaar. Zich daar te mogen vermeien is echt het gedroomde tegengif nu we dagelijks de bonte bende geilaards in het graaien moeten verteren.
Wat blijven ze zwaar op de maag liggen!
Want van de Rechtlijnigen mogen we niets weten. Tenzij van de stokken in het hoenderhok…Die ‘wilden’ en ‘mestkevers’ bestaan niet. Ze worden compleet weg gezwegen. Want La Volksunie Nouveau est arrivée en met die kunnen er zaakjes gefixt worden, la Belgique de Papa ten bate. De Geitenboer zal ze doodslaan, en Marianne zal ze, net als Paaseieren in de wei, oprapen! A bas les culottes!
Dat is democratie in dit non-land…Zo dat, om aan de macht te komen, er gzwaaid wordt met ene € 200,- per maand méér pensioen. Carolientje in de rol van Eva in het Aards Paradijs, niet met een appel, maar met Euro’s als verleiding!
Vandaar dat http://blog.seniorennet.be/sociaal/ , want dat is de blog-vriend die ik bedoel, iedere dag als geroepen komt om met de ene verleiding de andere te smoren.
SCHEPPINGSVERHAAL
En toen schiep God de Waalse medemens….
Toen God na de 7de Dag de Schepping voltooid had, besloot hij, met de hulp van Petrus, de volkeren te sheppen. Hij zette zich aan het werk en schiep elk volk met zijn eigen gaven en gebreken.
Hij sprak:
Dit hier zijn Zwitsers : spaarzaam en financieel goed onderlegd.
Dit daar zijn Canadezen : taai en levenslustig.
Dit ginder zijn Duitsers : moedig en uitstekende techniekers.
Deze hier zijn Amerikanen : machtig en met verheven vrijheid-idealen.
Toen kwam het Waalse volk aan de beurt. Er bleven nog drie hoedanigheden over : intelligentie – eerlijkheid en socialisme. De Heer, in zijn onmetelijke goedheid besloot de drie ineens aan de Walen te geven.
Maar Heer, zei Petrus, dat is niet eerlijk! Aan de Walen geeft Gij drie hoedanigheden, terwijl de andere volkeren er slechts twee hebben gekregen…
Neen, zei God, laat het mij uitleggen. De Walen willen altijd meer dan de andere volkeren dus ik geef hen nu ook meer. Maar Ik heb wel voorzien dat er slechts twee hoedanigheden tegelijk zullen kunnen gebruikt worden.
En zo komt het dat men in Wallonië :
- Intelligent en eerlijk kan zijn maar dan is men geen socialist….
- Intelligent en socialist kan zijn, maar dan is men niet eerlijk…
- Eerlijk en socialist kan zijn, maar dan is men niet intelligent….
o-o-o-o-o-o-o-o-
(*) Aftellen : is bedoeld in de eerste plaats het tot stand komen van de Vrije Herenigde Republiek der Lage Landen, maar ook het aftellen tot 13 Juni, die deze blijde gebeurtenis zal inluiden. Als de Vlamingen eindelijk gebruik maken van hun numerieke meerderheid in dit land. Want, Sire, il n’y a pas des Belges, il n’y a que des Flamands et des Wallons, en die tussensoort der Beulemansen, de gilde der Baas Gansendoncks!
dinsdag 11 mei 2010
EEN PATERSBIER MET WERELDFAAM
.
.
EEN PATERSBIER MET WERELDFAAM
Nu ik verneem dat de West Vlaamse ereburger, die luistert naar de naam Roger Van Gheluwe, geboren Roeselaarnaar maar te werk gesteld in Brugge, een schuilplaats aangeboden en aanvaard heeft bij de Paters van Sint Sixtus in West Vleteren, wil ik toch waarschuwen voor de kwalijke gevolgen.
Iedere West Vlaming zal mij begrijpen, dat dit niet is om aldaar met zijn kluten (voeten) te laten spelen, maar integendeel de gelegenheid biedt om regelmatig een stuk in zijn kluten (lichamelijk aanhangsel) te drinken. Op die manier blijft betrokkene het dichtst bij zijn meest directe hobby. Heert Goste wist het zo goed te verwoorden, toen hij aan de Geitenboer studentikoos van ver toeterrde ‘”Yves, eje Sex thus” wat alleen voor West Vlamingen kluchtig is. Want Sint Sixtus wordt bij hen Sint Tjex en als men zo’n abdijbier thuis drinkt, heb je Sex thuis….
Zeg nu dattied dat thut es.
Dat Van Gheluwe zijn pensioen trekt, is normaal. De Sossen van Genez zorgen toch voor iedereens’ pensioen! Zij hebben, dank zij Jong De Croo als spelbreker eindelijk prachtige oplossingen voor alles en nog in zicht! En een bisschop die zoveel kopij verstrekt en de aandacht afleidt, wordt dus dubbel en dik in de watten gelegd!
Laten we dus, in afwachting van de machtsovername, vrolijk wezen! Ik vind dat de TV volop zou moeten oefenen met onze populaire deuntjes ten gehore te brengen ipv die gezongen ‘Goede Morgen’ als reclame voor henzelve…”Overal waar de meisjes zijn” en “Mie Katoen komt morgennoen’ : vooral die twee zijn onverbeterlijk!
Nieuw in het vocabularium over ‘Der Untergang’ : de vrolijke noot. Echtbrekers van Koninklijken Bloede en kinderverkrachters met de kromstaf : Absurdistan in Kikkerland, waarmee de Verkozen Elite ons volk heeft opgezadeld! Met de goedkeuring van Rome….en oinder het welwillend oog van de Pauselijke Nuntius in Brussel, die een en ander toedekt in de achterkamertjes van de Macht-om-de-Macht…Witgekalkte graven, waar het verderf binnen-in weelderig tiert…
Verder wil ik nog kwijt voor de simpelen van geest, de vertaling van het Franse woordje “CON”, die volgens mijn eigenste memorie overeenkomt met ne stomme onnozelaar. Een nietsnut. W-Vl : nieweerd. Zo zegt men tegen een mettewie in ’t Brusseleirs-Fransoos “qu’il est un côn” – Con-federalimse is het federalisme des côns….
Persoonlijk vallen er mij subiet 3 zo’n gevallen te binnen : Leterme en Philips de Taaie met zijn broertje Lorre. Van Leterme ziet men het zelfs van verre aan de man zelf, van de Prinsen weten we het van hun bloedeigen moeder, la Dolce Paola, die in beide zoons de vader, haar ontrouwe huisband wilde typeren. Denk ik, want het zat er toen in die tijd in dat huishouden bovenarms op.
Het verhaal komt uit oude Rijkswachtverhalen. Zo’n stoere sabelsleper bekloeg zich ooit bij ’t salueren naar de binnenrijdende prinses aan de poort van Berlvédère,, dat haar twee zoontjes, Fluppe en de Lorre, die namiddag uitermate treiterend waren geweest voor de manschappen. De prinses, na waarschijnlijk een eerder ontgoochelend liefdes-avontuurtje buitenshuis, antwoordde, de man gelijk gevend: “Oh mes 2 fils! Ce sont vraiment des côns”….
Als ik lieg, dan is dat in onderaanneming van een select gezelschap van een groep ‘zwaantjes’ die hun nest hadden in de Brugse Rijkswachtkazerne. Ik pikte het verhaal op, aan de toog van hun kantine, waar men zich, na volbrachte dagtaak van ‘burgertje pesen’, gezamenlijk schabouwelijk aan het bezuipen was.
Pssst
Eigenlijk wilde ik de wereldfaam van het Abdijbier St Sixtus beklemtonen. Onlangs werd het eens te meer uitgeroepen als ’s werelds beste bier. Tot in Amerika toe! Dat de Abdij nu optreedt als vangnet voor een boeteling, strekt hen enerzijds tot eer in de christelijke zin van het woord – maar stemt anderzijds wel tot nadenken : is het geoorloofd een misdadiger van Gemeen Recht dermate te beschermen, dat hij zijn gerechte straf kan ontlopen? Een op de maatschappelijke ladder lager geplaatste, zou geboeid, met loeiende sirenes en blauwe zwaailichten, opgehaald worden voor ‘onderzoek’, eeuwig ten schande gemaakt voor zijn omgeving. Hier wordt de Chrsitelijke ‘omerta’ toegepast, in de hoop dat het volk rap zal vergeten. Vader Abt zal er geen glas bier minder door verkopen, integendeel…Dat de man ziek te bed ligt, met een snotneus, is de wrange benadering van een Tyl Uylenspieghel, die met het zotte het wroede tracht te bestrijden….
.
EEN PATERSBIER MET WERELDFAAM
Nu ik verneem dat de West Vlaamse ereburger, die luistert naar de naam Roger Van Gheluwe, geboren Roeselaarnaar maar te werk gesteld in Brugge, een schuilplaats aangeboden en aanvaard heeft bij de Paters van Sint Sixtus in West Vleteren, wil ik toch waarschuwen voor de kwalijke gevolgen.
Iedere West Vlaming zal mij begrijpen, dat dit niet is om aldaar met zijn kluten (voeten) te laten spelen, maar integendeel de gelegenheid biedt om regelmatig een stuk in zijn kluten (lichamelijk aanhangsel) te drinken. Op die manier blijft betrokkene het dichtst bij zijn meest directe hobby. Heert Goste wist het zo goed te verwoorden, toen hij aan de Geitenboer studentikoos van ver toeterrde ‘”Yves, eje Sex thus” wat alleen voor West Vlamingen kluchtig is. Want Sint Sixtus wordt bij hen Sint Tjex en als men zo’n abdijbier thuis drinkt, heb je Sex thuis….
Zeg nu dattied dat thut es.
Dat Van Gheluwe zijn pensioen trekt, is normaal. De Sossen van Genez zorgen toch voor iedereens’ pensioen! Zij hebben, dank zij Jong De Croo als spelbreker eindelijk prachtige oplossingen voor alles en nog in zicht! En een bisschop die zoveel kopij verstrekt en de aandacht afleidt, wordt dus dubbel en dik in de watten gelegd!
Laten we dus, in afwachting van de machtsovername, vrolijk wezen! Ik vind dat de TV volop zou moeten oefenen met onze populaire deuntjes ten gehore te brengen ipv die gezongen ‘Goede Morgen’ als reclame voor henzelve…”Overal waar de meisjes zijn” en “Mie Katoen komt morgennoen’ : vooral die twee zijn onverbeterlijk!
Nieuw in het vocabularium over ‘Der Untergang’ : de vrolijke noot. Echtbrekers van Koninklijken Bloede en kinderverkrachters met de kromstaf : Absurdistan in Kikkerland, waarmee de Verkozen Elite ons volk heeft opgezadeld! Met de goedkeuring van Rome….en oinder het welwillend oog van de Pauselijke Nuntius in Brussel, die een en ander toedekt in de achterkamertjes van de Macht-om-de-Macht…Witgekalkte graven, waar het verderf binnen-in weelderig tiert…
Verder wil ik nog kwijt voor de simpelen van geest, de vertaling van het Franse woordje “CON”, die volgens mijn eigenste memorie overeenkomt met ne stomme onnozelaar. Een nietsnut. W-Vl : nieweerd. Zo zegt men tegen een mettewie in ’t Brusseleirs-Fransoos “qu’il est un côn” – Con-federalimse is het federalisme des côns….
Persoonlijk vallen er mij subiet 3 zo’n gevallen te binnen : Leterme en Philips de Taaie met zijn broertje Lorre. Van Leterme ziet men het zelfs van verre aan de man zelf, van de Prinsen weten we het van hun bloedeigen moeder, la Dolce Paola, die in beide zoons de vader, haar ontrouwe huisband wilde typeren. Denk ik, want het zat er toen in die tijd in dat huishouden bovenarms op.
Het verhaal komt uit oude Rijkswachtverhalen. Zo’n stoere sabelsleper bekloeg zich ooit bij ’t salueren naar de binnenrijdende prinses aan de poort van Berlvédère,, dat haar twee zoontjes, Fluppe en de Lorre, die namiddag uitermate treiterend waren geweest voor de manschappen. De prinses, na waarschijnlijk een eerder ontgoochelend liefdes-avontuurtje buitenshuis, antwoordde, de man gelijk gevend: “Oh mes 2 fils! Ce sont vraiment des côns”….
Als ik lieg, dan is dat in onderaanneming van een select gezelschap van een groep ‘zwaantjes’ die hun nest hadden in de Brugse Rijkswachtkazerne. Ik pikte het verhaal op, aan de toog van hun kantine, waar men zich, na volbrachte dagtaak van ‘burgertje pesen’, gezamenlijk schabouwelijk aan het bezuipen was.
Pssst
Eigenlijk wilde ik de wereldfaam van het Abdijbier St Sixtus beklemtonen. Onlangs werd het eens te meer uitgeroepen als ’s werelds beste bier. Tot in Amerika toe! Dat de Abdij nu optreedt als vangnet voor een boeteling, strekt hen enerzijds tot eer in de christelijke zin van het woord – maar stemt anderzijds wel tot nadenken : is het geoorloofd een misdadiger van Gemeen Recht dermate te beschermen, dat hij zijn gerechte straf kan ontlopen? Een op de maatschappelijke ladder lager geplaatste, zou geboeid, met loeiende sirenes en blauwe zwaailichten, opgehaald worden voor ‘onderzoek’, eeuwig ten schande gemaakt voor zijn omgeving. Hier wordt de Chrsitelijke ‘omerta’ toegepast, in de hoop dat het volk rap zal vergeten. Vader Abt zal er geen glas bier minder door verkopen, integendeel…Dat de man ziek te bed ligt, met een snotneus, is de wrange benadering van een Tyl Uylenspieghel, die met het zotte het wroede tracht te bestrijden….
EEN ECHTE TURK
.
.
EEN ECHTE TURK
Een Jonge Turk. De Heer
Selahattin Koçak met fez?
Pas op! Deze lacht!
Hij is gevaarlijk als ongewenste schoonzoon….
Een SP A schepen (!) in Beringen (Limburg), 100 % Turk en 100 % belg, een tweehobderd percents dubbeldekker dus, heeft in ‘n boek uiteengelegd hoe goed de Islam wel is.
En, eerlijk gezegd, met al die pedofielen bij ons, bekleed met het priesterambt, JA zelfs met de hoogste kerkelijke functies van bisschop en kardinaal en de herop flakkerende discussie over het celibaat, begin ik ook echt de voordelen van de Muzelmannerij in te zien. Allez, met excuses voor onze madammen wel te verstaan, want zij halen er met mijn bespiegelingen niet veel baat bij. Ik ben wel niet voor dat handen-afkappen, het stenigen van mislopende vrouwlieden of het pakken van kleine meiskes, al-dan-niet ingebunseld als kerstekindjes. Ook het alcohool-verbod is niet aan mij besteed, maar hieraan kan men verhelpen door in deze te handelen op niet-opovallende wijze. Globaal gezien heeft het voordelen, en kindermisbruik bestaat daar niet, want het heeft daar een andere naam.
De grootste nadelen voor de zakenwereld zijn echter het wegvallen van de opbrengsten der prostitutie door gebrek aan omzet in die sector, en het teloorgaan van de miljarden opbrengsten van vrouwenhandel. Beide betreurenswaardige neveneffecten van de Muzelmannerij wprden echter teniet gedaan door de voordelen voor ons, mannen van het sterke geslacht.
Ieder Muzalman heeft recht op 5 wettige vrouwen naast een oneindig aantal ‘slavinnen’ van zijn keuze, die hem 24/24 en 7/7 moeten er wille zijn. Zeg nu zelf, wie zou in zo’n levensomstandigheden verlangen naar een beter leven in he(t hiernamaals? Beter één vogel in de hand dan 10 in de lucht! Iemand die er in slaagt om 5 vrouwen regelmatig zwanger te maken kan al gauw 5 kinderen per vrouw = 25 kinderen hebben. Hoeft dus heel zijn leven geen klop te doen buiten het paren. Daarbij hoeft U toch geen tekeningetje, als we allemaal weten wat één goede vrouw op haar eentje al kan presteren in het huishouden.
De Muzelmannerij voorziet, naast de huwelijkse geneugten ook in ‘tijdelijke huwelijken’, d.w.z. U in het buitenland of op een verre reis, een (liefst mooie) vrouw aanschaffen voor ½ uur, 2 uur, ½ dag, 1 nacht of een ganse maand ineens : alles kan, mits even langs lopen bij de plaatselijke Immam. De huwelijkse inzegening is gratis, mits een kleine gift in een soort offerblok. Kennen we nog van de tijd der Pastoors : een gunst afsmeken mits een gift (naar godsvrucht en vermogen) in de offerblok, achteraan in de kerk. God zal ’t U lonen!
Het verwondert U toch niet dat pedofilie niet voorkomt in de Immamm-erij? Die mannen kijken niet op een kleintje. Zij grossieren! Zij hoeven geen enkel kind te misbruiken : ze kopen het af van de ouders, en trouwen er mee….JaJa, klinkt een beetje wild en onbeschaafd, maar is wel praktisch. Zich misdragen wordt op die manier een deugd, in navolging van hun Profeet die het goede voorbeeld gaf. Waarom toch zouden wij de Muzelmannerij niet met open armen ontvangen? Waarom mogen zij mee dan wij?
Zou dat komen, omdat onze beschaving ietwat meer ontwikkeld is? Toch een beetje verheven boven het dierlijke. Al blijkt dat bij momenten niet zo…
Word Eens Turk, Selahattin
22-04-2010 - Koenraad Elst - Brussels journal
In Iskander
“Wie is er bang van de islam?” De vraag dient als titel voor het boek van de Beringse SPa-schepen Selahattin Koçak. Dit boek, uitgegeven bij Borgerhoff & Lamberigts, zou de wederzijdse vooroordelen tussen moslims en niet-moslims in Vlaanderen weerleggen. Er is geen reden om aan de goede bedoelingen van de auteur te twijfelen, hij komt over als een toffe gast die meent wat hij zegt. Het zal wel geen geval van taqijja, (“omzichtigheid”, veinzen voor de islamzaak) zijn wanneer hij een aantal halve waarheden debiteert. Hij gelooft ze zelf en is daarmee representatief voor de talrijke half geassimileerde moslims die allerlei moderne ideeën en attitudes in de islam proberen terug te vinden.
Op de radio heeft hij uitgelegd dat zijn kinderen “oude Turkse namen” hebben. Dat helpt om hem te situeren. Hij bedoelt daarmee: Arabische, islamitische namen. Nieuwe namen zijn de niet-islamitische namen die na Atatürk populair werden, en die deels juist tot het echt oude, vóór-islamitische erfgoed behoren, bv. Alp, “dapper”, Can, “leven”, Hülya, “droom”, Tansu, “dauw”, Ateş, “vuur”, Temucin (geboortenaam van Dzjengiz Chan), Attila. Er zijn veel seculiere Turken in ons land, maar Koçak behoort niet tot die stroming.
De centrale boodschap is natuurlijk dat we volstrekt niet bang hoeven te zijn voor (niet “van”, hebben ze mij op school geleerd) de islam.Want bommen leggen en vrouwen onderdrukken, daar heeft de overgrote meerderheid van de moslims volgens hem niets mee te maken. Als weerlegging stelt dat natuurlijk weinig voor. Dacht hij soms dat de “islamofoben”, d.w.z. zij die wel degelijk bang zijn voor de islam, in elke moslim een terrorist zien? In de hedendaagse islamkritische literatuur gaat de aandacht vooral naar de niet-gewelddadige infiltratie van de islam in onze instellingen. Verstandige islamstrategen hebben begrepen dat geweld veeleer contraproductief is, zeker in de Europese situatie, en dat de islamisering best verloopt langs demografische weg en via institutionele stappen. Zij zullen Koçaks boek trouwens verwelkomen als goed passend in hun strategie.
Wat overigens niet wegneemt dat moslimterroristen in hun thuisgemeenschappen doorgaans op de passieve steun van de niet-terroristische meerderheid kunnen rekenen. Voor hen geldt het principe van Che Guevara: een guerrillero is in het volk zoals een vis in het water. Hier geldt dat wellicht minder doordat de impact van de niet-islamitische omgeving, met haar voortdurende achterdocht jegens de moslims en bijgevolg een voortdurende druk om zich te rechtvaardigen, brave moslims de moed geeft om tot gewelddadige elementen te zeggen: “Niet in mijn naam!” Koçak wil onder die leuze een moslimbetoging tegen het terrorisme organiseren, en daarmee wensen we hem alvast veel geluk.
Wat vrouwenonderdrukking betreft, ik vrees dat die juist wel zeer algemeen verspreid is. Ze vindt in de islam een leerstellige steun. Koçak verwijst naar Chadiedja, Mohammeds eerste vrouw, die zijn bazin was, maar beseft niet (ik schrijf niet: “maar gaat ervan dat de lezer niet weet”) dat zij juist de vrouwvriendelijker situatie in het heidense Arabië van vóór de islam belichaamt. Bovendien schept de islam een mentaliteit van weerstand tegen de invloed van de omgevende niet-islamitische cultuur, waardoor moslims meer dan andere immigranten de neiging hebben om vast te houden aan gewoonten die in moslimlanden bestaan maar zelfs in een islamitisch kader voor hervorming vatbaar zijn.
Voorbeeld bij uitstek is de vrouwenbesnijdenis. Uiteraard beklemtoont Koçak dat dit een voor-islamitisch Afrikaans gebruik is. Dat is natuurlijk zo, net zoals de slavernij ook niet door de islam is uitgevonden. De islam is nu eenmaal te laat op het toneel verschenen om met wat dan ook de eerste te zijn. Maar de islam heeft de vrouwenbesnijdenis behouden waar ze bestond, en zelfs verspreid buiten Afrika. Weliswaar zeer minoritair, komt de praktijk ook bij moslimgemeenschappen in Zuid- en Zuidoost-Azië voor. En vooral, ook in Westerse landen houden moslims uit het Nijlgebied en de Sahellanden hem stiekem in stand.
Koptische christenen, die in Egypte ook aan vrouwenbesnijdenis doen, passen zich hier aan. Dat ligt niet eens aan de moderne invloed, maar zit in het christendom zelf ingebakken: “Wanneer in Rome, doe zoals de Romeinen.” (Ambrosius) Het christendom is geen systeem van regels, het leert een algemene wet van de naastenliefde, en voorts conformering aan de wet van het land: Ecclesia vivit lege Romana. Juist de islam leert dat de eigen wet boven die van het land staat.
Koçak waagt zich aan wat tekstkritiek met de stelling dat de overlevering waarin Mohammed de vrouwenbesnijdenis aanvaardt, van betwiste authenticiteit is. (Hetzelfde argument wordt vaak gebruikt tegen de overlevering over Mohammeds massamoord op de joden van Medina.) Leve de tekstkritiek, maar dat mag hij eens in een echte islamschool gaan vertellen. Daar leert men immers dat de islam een “zoomloos kleed” is: trek er één draadje uit en het hele weefsel komt los. Als die ene overlevering van de Profeet onwaar zou zijn, hoe kunnen we dan van de rest zeker zijn? Ik vind het schitterend dat onze toffe Turk aan een islamtekst twijfelt, maar hij moet beseffen: als hij op die weg verder gaat, eindigt hij, zoals Atatürk, met de islam te verzaken. Doen!
.
EEN ECHTE TURK
Een Jonge Turk. De Heer
Selahattin Koçak met fez?
Pas op! Deze lacht!
Hij is gevaarlijk als ongewenste schoonzoon….
Een SP A schepen (!) in Beringen (Limburg), 100 % Turk en 100 % belg, een tweehobderd percents dubbeldekker dus, heeft in ‘n boek uiteengelegd hoe goed de Islam wel is.
En, eerlijk gezegd, met al die pedofielen bij ons, bekleed met het priesterambt, JA zelfs met de hoogste kerkelijke functies van bisschop en kardinaal en de herop flakkerende discussie over het celibaat, begin ik ook echt de voordelen van de Muzelmannerij in te zien. Allez, met excuses voor onze madammen wel te verstaan, want zij halen er met mijn bespiegelingen niet veel baat bij. Ik ben wel niet voor dat handen-afkappen, het stenigen van mislopende vrouwlieden of het pakken van kleine meiskes, al-dan-niet ingebunseld als kerstekindjes. Ook het alcohool-verbod is niet aan mij besteed, maar hieraan kan men verhelpen door in deze te handelen op niet-opovallende wijze. Globaal gezien heeft het voordelen, en kindermisbruik bestaat daar niet, want het heeft daar een andere naam.
De grootste nadelen voor de zakenwereld zijn echter het wegvallen van de opbrengsten der prostitutie door gebrek aan omzet in die sector, en het teloorgaan van de miljarden opbrengsten van vrouwenhandel. Beide betreurenswaardige neveneffecten van de Muzelmannerij wprden echter teniet gedaan door de voordelen voor ons, mannen van het sterke geslacht.
Ieder Muzalman heeft recht op 5 wettige vrouwen naast een oneindig aantal ‘slavinnen’ van zijn keuze, die hem 24/24 en 7/7 moeten er wille zijn. Zeg nu zelf, wie zou in zo’n levensomstandigheden verlangen naar een beter leven in he(t hiernamaals? Beter één vogel in de hand dan 10 in de lucht! Iemand die er in slaagt om 5 vrouwen regelmatig zwanger te maken kan al gauw 5 kinderen per vrouw = 25 kinderen hebben. Hoeft dus heel zijn leven geen klop te doen buiten het paren. Daarbij hoeft U toch geen tekeningetje, als we allemaal weten wat één goede vrouw op haar eentje al kan presteren in het huishouden.
De Muzelmannerij voorziet, naast de huwelijkse geneugten ook in ‘tijdelijke huwelijken’, d.w.z. U in het buitenland of op een verre reis, een (liefst mooie) vrouw aanschaffen voor ½ uur, 2 uur, ½ dag, 1 nacht of een ganse maand ineens : alles kan, mits even langs lopen bij de plaatselijke Immam. De huwelijkse inzegening is gratis, mits een kleine gift in een soort offerblok. Kennen we nog van de tijd der Pastoors : een gunst afsmeken mits een gift (naar godsvrucht en vermogen) in de offerblok, achteraan in de kerk. God zal ’t U lonen!
Het verwondert U toch niet dat pedofilie niet voorkomt in de Immamm-erij? Die mannen kijken niet op een kleintje. Zij grossieren! Zij hoeven geen enkel kind te misbruiken : ze kopen het af van de ouders, en trouwen er mee….JaJa, klinkt een beetje wild en onbeschaafd, maar is wel praktisch. Zich misdragen wordt op die manier een deugd, in navolging van hun Profeet die het goede voorbeeld gaf. Waarom toch zouden wij de Muzelmannerij niet met open armen ontvangen? Waarom mogen zij mee dan wij?
Zou dat komen, omdat onze beschaving ietwat meer ontwikkeld is? Toch een beetje verheven boven het dierlijke. Al blijkt dat bij momenten niet zo…
Word Eens Turk, Selahattin
22-04-2010 - Koenraad Elst - Brussels journal
In Iskander
“Wie is er bang van de islam?” De vraag dient als titel voor het boek van de Beringse SPa-schepen Selahattin Koçak. Dit boek, uitgegeven bij Borgerhoff & Lamberigts, zou de wederzijdse vooroordelen tussen moslims en niet-moslims in Vlaanderen weerleggen. Er is geen reden om aan de goede bedoelingen van de auteur te twijfelen, hij komt over als een toffe gast die meent wat hij zegt. Het zal wel geen geval van taqijja, (“omzichtigheid”, veinzen voor de islamzaak) zijn wanneer hij een aantal halve waarheden debiteert. Hij gelooft ze zelf en is daarmee representatief voor de talrijke half geassimileerde moslims die allerlei moderne ideeën en attitudes in de islam proberen terug te vinden.
Op de radio heeft hij uitgelegd dat zijn kinderen “oude Turkse namen” hebben. Dat helpt om hem te situeren. Hij bedoelt daarmee: Arabische, islamitische namen. Nieuwe namen zijn de niet-islamitische namen die na Atatürk populair werden, en die deels juist tot het echt oude, vóór-islamitische erfgoed behoren, bv. Alp, “dapper”, Can, “leven”, Hülya, “droom”, Tansu, “dauw”, Ateş, “vuur”, Temucin (geboortenaam van Dzjengiz Chan), Attila. Er zijn veel seculiere Turken in ons land, maar Koçak behoort niet tot die stroming.
De centrale boodschap is natuurlijk dat we volstrekt niet bang hoeven te zijn voor (niet “van”, hebben ze mij op school geleerd) de islam.Want bommen leggen en vrouwen onderdrukken, daar heeft de overgrote meerderheid van de moslims volgens hem niets mee te maken. Als weerlegging stelt dat natuurlijk weinig voor. Dacht hij soms dat de “islamofoben”, d.w.z. zij die wel degelijk bang zijn voor de islam, in elke moslim een terrorist zien? In de hedendaagse islamkritische literatuur gaat de aandacht vooral naar de niet-gewelddadige infiltratie van de islam in onze instellingen. Verstandige islamstrategen hebben begrepen dat geweld veeleer contraproductief is, zeker in de Europese situatie, en dat de islamisering best verloopt langs demografische weg en via institutionele stappen. Zij zullen Koçaks boek trouwens verwelkomen als goed passend in hun strategie.
Wat overigens niet wegneemt dat moslimterroristen in hun thuisgemeenschappen doorgaans op de passieve steun van de niet-terroristische meerderheid kunnen rekenen. Voor hen geldt het principe van Che Guevara: een guerrillero is in het volk zoals een vis in het water. Hier geldt dat wellicht minder doordat de impact van de niet-islamitische omgeving, met haar voortdurende achterdocht jegens de moslims en bijgevolg een voortdurende druk om zich te rechtvaardigen, brave moslims de moed geeft om tot gewelddadige elementen te zeggen: “Niet in mijn naam!” Koçak wil onder die leuze een moslimbetoging tegen het terrorisme organiseren, en daarmee wensen we hem alvast veel geluk.
Wat vrouwenonderdrukking betreft, ik vrees dat die juist wel zeer algemeen verspreid is. Ze vindt in de islam een leerstellige steun. Koçak verwijst naar Chadiedja, Mohammeds eerste vrouw, die zijn bazin was, maar beseft niet (ik schrijf niet: “maar gaat ervan dat de lezer niet weet”) dat zij juist de vrouwvriendelijker situatie in het heidense Arabië van vóór de islam belichaamt. Bovendien schept de islam een mentaliteit van weerstand tegen de invloed van de omgevende niet-islamitische cultuur, waardoor moslims meer dan andere immigranten de neiging hebben om vast te houden aan gewoonten die in moslimlanden bestaan maar zelfs in een islamitisch kader voor hervorming vatbaar zijn.
Voorbeeld bij uitstek is de vrouwenbesnijdenis. Uiteraard beklemtoont Koçak dat dit een voor-islamitisch Afrikaans gebruik is. Dat is natuurlijk zo, net zoals de slavernij ook niet door de islam is uitgevonden. De islam is nu eenmaal te laat op het toneel verschenen om met wat dan ook de eerste te zijn. Maar de islam heeft de vrouwenbesnijdenis behouden waar ze bestond, en zelfs verspreid buiten Afrika. Weliswaar zeer minoritair, komt de praktijk ook bij moslimgemeenschappen in Zuid- en Zuidoost-Azië voor. En vooral, ook in Westerse landen houden moslims uit het Nijlgebied en de Sahellanden hem stiekem in stand.
Koptische christenen, die in Egypte ook aan vrouwenbesnijdenis doen, passen zich hier aan. Dat ligt niet eens aan de moderne invloed, maar zit in het christendom zelf ingebakken: “Wanneer in Rome, doe zoals de Romeinen.” (Ambrosius) Het christendom is geen systeem van regels, het leert een algemene wet van de naastenliefde, en voorts conformering aan de wet van het land: Ecclesia vivit lege Romana. Juist de islam leert dat de eigen wet boven die van het land staat.
Koçak waagt zich aan wat tekstkritiek met de stelling dat de overlevering waarin Mohammed de vrouwenbesnijdenis aanvaardt, van betwiste authenticiteit is. (Hetzelfde argument wordt vaak gebruikt tegen de overlevering over Mohammeds massamoord op de joden van Medina.) Leve de tekstkritiek, maar dat mag hij eens in een echte islamschool gaan vertellen. Daar leert men immers dat de islam een “zoomloos kleed” is: trek er één draadje uit en het hele weefsel komt los. Als die ene overlevering van de Profeet onwaar zou zijn, hoe kunnen we dan van de rest zeker zijn? Ik vind het schitterend dat onze toffe Turk aan een islamtekst twijfelt, maar hij moet beseffen: als hij op die weg verder gaat, eindigt hij, zoals Atatürk, met de islam te verzaken. Doen!
VOORLOPIG GERED
.
.
VOORLOPIG GERED
NETVLIES PROBLEMEN
Persoonlijk intermezzo.
Donderdag 29 april was voorzien voor een kleine maar delicate interventie hier ter plaatse, in de oude Etrusken-hoofdstad ORVIETO, beter bekend voor zijn uitstekende kwaliteit van witte wijnen. Een godendrank, in ieder geval in vergelijking met de bittere droesem van een dagkliniek….Het werd nog slechter dan dat: een regelrecht fiasco, want na 3 uur aanschuiven (10 à 13 u) eenmaal in het operatie-kwartier, deinsden de dokters terug : liever niet, want onbekend met de eerste ingrepen, zowat 10 jaar geleden, in Belgio. Dus weg de beloofde kijk-and-go operatie, met integendeel, na de nodige uitleg, een knagende onzekerheid over al-dan-niet een dreigende eeuwige duisternis….Niets om mee te lachen! En dat op de vooravond van het verlengd weekeind van 1 Mei….met alle snelwegen tussen hier en daar bomvol met die eeuwige toeristen….Snel inpakken, de dierentuin in verzekerde bewaring brengen, pyjama en tandenborstel ingepakt, en om 4 u30 de poort achter ons toedoen….
Het werd dus een rit tegen het uurwerk, om morgen tijdig, d.i. voor vrijdag 30ste, ten laatste om 13 uur bij het UZ Antwerpen te geraken, waar ondertussen alles in gereedheid was gebracht. De 1500 Km werden één lange kruisweg…¾ uur te vroeg reden we binnen, scheel van de kloppende koppijn. Eindelijk vertrouwen gevende woorden en helende handen!
Na grondig onderzoek oordeelden de Dokters dat, mits de juiste medicatie, er best zou gewacht worden met snijden tot na het weekeinde. In Nijlen werden we liefdevol opgevangen op de boerderij in de familie-schoot van ons lief klein dochterken – maar er kon slechts in mineur gelachen worden.
Maandag namiddag bleek de toestand gelukkig dermate verbeterd, dat er beslist werd ….om pas op vrijdag 7 mei te beslissen. Een volle week tijd dus om eindelijk de Stille Kempen in alle windstreken te doorkruisen. In Zichem, op het Gemeenteplein, bij ‘Floere het Fluwijn’ een onvergetelijk middagmaal genoten. Idem dito in Wommelgem, bij ‘Corsendonck’ Grand Café Lindberg, de oude generaals-woning in het centrum. In Zoersel, in ‘Den Engel’, een eet-fabriek gezellig getafeld met vrienden tot het tijd werd om de stoelen op tafel te zetten…– al die tijd met Nero als blinde-geleidehond onder tafel….Verder tot in den treure rondgehangen in het Shopping Centrum Edegem : Heer, laat deze kelk aan mij voorbijgaan. En neem en passant al die vreemd geklede donker gekleurde vreemdelingen mee. En doe hen AUB, als ze voor mij aan de kassa staan, onder elkaar of in hun (dure) GSM’s wat stiller spreken in hun onverstaanbaar brabbeltaaltje. Moesten wij dat doen hier in Italië, ik geloof dat we manu militari uit de winkel zouden gezet worden. Of minstens bekeken als het vuil van de straat. In Belgio? Kijkt iedereen bedremmeld de andere kant op. Bevreesd voor het spreekwoordelijke mes in de buik?....
Uiteindelijk werd in het UZ in gezamenlijk overleg beslist om te snijden begin Juni. Binnen 4 weken….Paste dit beter in hun schema, of wilde men ons in het Land hebben bij de verkiezingen? Mij om het even : door de juiste medicatie is alle acuut gevaar geweken – en zo reden we de weg terug, afreis vrijdag 16 uur, aankomst in Rome zaterdag 16 uur, om daar een familie-lid op te pikken die met vliegtuig was gekomen. ’t Lieve Vrouwtje als chauffeur : een betere Formule 1 piloot is er niet te vinden…
Dus voorlopig terug op het Wereld Wijde Web. Om de wereld te helpen redden. Al moet ik tot mijn grote vreugde vaststellen, dat die is blijven draaien zonder mij. Ingelofelijk ding, die wereld van ons! Dat draait maar door, zonder motor of pedalen! Urbanus heeft gelijk!
Indrukken en vaststellingen.
Het verschil in personenwagens: hier veel kleiner, daar grote lompe bakken. Verschil in bewoners : waar zijn al die Vlamingen naartoe? Of dragen de vrouwen nu ook al hoofddoeken, en de mannen lange tabbaarden? Cesar signaleerde in zin tijd naar Rome dat de Belgen als dappersten aller Galliërs door zijn mannen de ‘broekdragers’ werden genoemd : wat zou hij nu over hen zeggen? Verder opgevallen : de overvloed en de weelde. Vandaar de vraag: voor hoe lang nog? Viel tegen: de toestand der wegen, het weer en het onbeschoft rijgedrag van de meeste chauffeurs. Viel mee, meer dan verwacht : het voedsel (mens, wat kan een croissant heerlijk zijn bij de morgen-koffie), het weerzien van de Noordzee (eindeloos in vergelijking met ons ‘Lago’ waarvan de overkant bijna binnen handbereik is), en vooral : de conversaties rond ons, het vierkante West Vlaams, het zangerige Kempisch, het nonchalante Aantaarps : een verademing na altijd die ra-ta-ta mitraileur-klaken van de vrolijke Italiaanse dialecten die geen mens verstaat.
Ik loop nu al die tijd rond, stijf van de antibiotica, en met een aflopende batterij oogdruppels waarmee een ganse compagnie te velde zou kunnen behandeld worden. Maar dagelijks kan vestgesteld worden, dat het oog stilaan normaal wordt. Zou het misschien kunnen, dat de Heren Oogartsen, die zelfs de Koning Aller Belgen (van de Walen het meest) als patiënt hebben, pas overwegen in te grijpen als alle besmettingsgevaar geweken is? Blijkt ondertussen dat de Dienst ‘Oogheelkunde’ aldaar de bewondering wegdraagt van alles in Italia dat gespecialiseerd is in dezelfde materie. Goed om weten, want Sienna ligt hier op een boogscheut ver….Het Diensthoofd in UZA, Prof Marie-Josée Tassignon, komt er zelfs gast-college’s geven….Doctor Honoris Causa? Daar heeft ze geen tijd voor!
Vandaar : voor al wie de beste zorgen wenst bij oog-problemen : één adres: het Universitair Ziekenhuis Edegem. Verschiet niet als U op een 2 à 3 maanden lange wachtlijst komt. Met al die buitenlanders, ziet U….en daarmee worden niet de buitenlanders van boven de Moerdijk bedoeld….
O Ja…het ‘verpleeg’ (allemaal oude bekenden!) wil over hen wel hun mening kwijt – off the record, dat spreekt vanzelf….Al zijn die niet te spreken over de hen opgedrongen initieatie-lessen Turks en Marokkaans. Om te kunnen omgaan met de NAMEN bijvoorbeeld, wordt van hen een engenelen-geduld gevraagd….Maar inderdaad, elke medemens-in-nood heeft recht op menselijke bijstand….Zelfs gratis. En zonder SIS-kaart…..
.
VOORLOPIG GERED
NETVLIES PROBLEMEN
Persoonlijk intermezzo.
Donderdag 29 april was voorzien voor een kleine maar delicate interventie hier ter plaatse, in de oude Etrusken-hoofdstad ORVIETO, beter bekend voor zijn uitstekende kwaliteit van witte wijnen. Een godendrank, in ieder geval in vergelijking met de bittere droesem van een dagkliniek….Het werd nog slechter dan dat: een regelrecht fiasco, want na 3 uur aanschuiven (10 à 13 u) eenmaal in het operatie-kwartier, deinsden de dokters terug : liever niet, want onbekend met de eerste ingrepen, zowat 10 jaar geleden, in Belgio. Dus weg de beloofde kijk-and-go operatie, met integendeel, na de nodige uitleg, een knagende onzekerheid over al-dan-niet een dreigende eeuwige duisternis….Niets om mee te lachen! En dat op de vooravond van het verlengd weekeind van 1 Mei….met alle snelwegen tussen hier en daar bomvol met die eeuwige toeristen….Snel inpakken, de dierentuin in verzekerde bewaring brengen, pyjama en tandenborstel ingepakt, en om 4 u30 de poort achter ons toedoen….
Het werd dus een rit tegen het uurwerk, om morgen tijdig, d.i. voor vrijdag 30ste, ten laatste om 13 uur bij het UZ Antwerpen te geraken, waar ondertussen alles in gereedheid was gebracht. De 1500 Km werden één lange kruisweg…¾ uur te vroeg reden we binnen, scheel van de kloppende koppijn. Eindelijk vertrouwen gevende woorden en helende handen!
Na grondig onderzoek oordeelden de Dokters dat, mits de juiste medicatie, er best zou gewacht worden met snijden tot na het weekeinde. In Nijlen werden we liefdevol opgevangen op de boerderij in de familie-schoot van ons lief klein dochterken – maar er kon slechts in mineur gelachen worden.
Maandag namiddag bleek de toestand gelukkig dermate verbeterd, dat er beslist werd ….om pas op vrijdag 7 mei te beslissen. Een volle week tijd dus om eindelijk de Stille Kempen in alle windstreken te doorkruisen. In Zichem, op het Gemeenteplein, bij ‘Floere het Fluwijn’ een onvergetelijk middagmaal genoten. Idem dito in Wommelgem, bij ‘Corsendonck’ Grand Café Lindberg, de oude generaals-woning in het centrum. In Zoersel, in ‘Den Engel’, een eet-fabriek gezellig getafeld met vrienden tot het tijd werd om de stoelen op tafel te zetten…– al die tijd met Nero als blinde-geleidehond onder tafel….Verder tot in den treure rondgehangen in het Shopping Centrum Edegem : Heer, laat deze kelk aan mij voorbijgaan. En neem en passant al die vreemd geklede donker gekleurde vreemdelingen mee. En doe hen AUB, als ze voor mij aan de kassa staan, onder elkaar of in hun (dure) GSM’s wat stiller spreken in hun onverstaanbaar brabbeltaaltje. Moesten wij dat doen hier in Italië, ik geloof dat we manu militari uit de winkel zouden gezet worden. Of minstens bekeken als het vuil van de straat. In Belgio? Kijkt iedereen bedremmeld de andere kant op. Bevreesd voor het spreekwoordelijke mes in de buik?....
Uiteindelijk werd in het UZ in gezamenlijk overleg beslist om te snijden begin Juni. Binnen 4 weken….Paste dit beter in hun schema, of wilde men ons in het Land hebben bij de verkiezingen? Mij om het even : door de juiste medicatie is alle acuut gevaar geweken – en zo reden we de weg terug, afreis vrijdag 16 uur, aankomst in Rome zaterdag 16 uur, om daar een familie-lid op te pikken die met vliegtuig was gekomen. ’t Lieve Vrouwtje als chauffeur : een betere Formule 1 piloot is er niet te vinden…
Dus voorlopig terug op het Wereld Wijde Web. Om de wereld te helpen redden. Al moet ik tot mijn grote vreugde vaststellen, dat die is blijven draaien zonder mij. Ingelofelijk ding, die wereld van ons! Dat draait maar door, zonder motor of pedalen! Urbanus heeft gelijk!
Indrukken en vaststellingen.
Het verschil in personenwagens: hier veel kleiner, daar grote lompe bakken. Verschil in bewoners : waar zijn al die Vlamingen naartoe? Of dragen de vrouwen nu ook al hoofddoeken, en de mannen lange tabbaarden? Cesar signaleerde in zin tijd naar Rome dat de Belgen als dappersten aller Galliërs door zijn mannen de ‘broekdragers’ werden genoemd : wat zou hij nu over hen zeggen? Verder opgevallen : de overvloed en de weelde. Vandaar de vraag: voor hoe lang nog? Viel tegen: de toestand der wegen, het weer en het onbeschoft rijgedrag van de meeste chauffeurs. Viel mee, meer dan verwacht : het voedsel (mens, wat kan een croissant heerlijk zijn bij de morgen-koffie), het weerzien van de Noordzee (eindeloos in vergelijking met ons ‘Lago’ waarvan de overkant bijna binnen handbereik is), en vooral : de conversaties rond ons, het vierkante West Vlaams, het zangerige Kempisch, het nonchalante Aantaarps : een verademing na altijd die ra-ta-ta mitraileur-klaken van de vrolijke Italiaanse dialecten die geen mens verstaat.
Ik loop nu al die tijd rond, stijf van de antibiotica, en met een aflopende batterij oogdruppels waarmee een ganse compagnie te velde zou kunnen behandeld worden. Maar dagelijks kan vestgesteld worden, dat het oog stilaan normaal wordt. Zou het misschien kunnen, dat de Heren Oogartsen, die zelfs de Koning Aller Belgen (van de Walen het meest) als patiënt hebben, pas overwegen in te grijpen als alle besmettingsgevaar geweken is? Blijkt ondertussen dat de Dienst ‘Oogheelkunde’ aldaar de bewondering wegdraagt van alles in Italia dat gespecialiseerd is in dezelfde materie. Goed om weten, want Sienna ligt hier op een boogscheut ver….Het Diensthoofd in UZA, Prof Marie-Josée Tassignon, komt er zelfs gast-college’s geven….Doctor Honoris Causa? Daar heeft ze geen tijd voor!
Vandaar : voor al wie de beste zorgen wenst bij oog-problemen : één adres: het Universitair Ziekenhuis Edegem. Verschiet niet als U op een 2 à 3 maanden lange wachtlijst komt. Met al die buitenlanders, ziet U….en daarmee worden niet de buitenlanders van boven de Moerdijk bedoeld….
O Ja…het ‘verpleeg’ (allemaal oude bekenden!) wil over hen wel hun mening kwijt – off the record, dat spreekt vanzelf….Al zijn die niet te spreken over de hen opgedrongen initieatie-lessen Turks en Marokkaans. Om te kunnen omgaan met de NAMEN bijvoorbeeld, wordt van hen een engenelen-geduld gevraagd….Maar inderdaad, elke medemens-in-nood heeft recht op menselijke bijstand….Zelfs gratis. En zonder SIS-kaart…..
PENSIOENEN DROOM OF WERKELIJKHEID
.
.
PENSIOENEN DROOM OF WEKELIJKHEID
Wegens fouten aan enige cruciale onderdelen van onze Ongestelde Lichamen een tijdeke afwezig geweest. Verder bericht volgt. Zodat de Geschiedenis niet langer in het ongewiss moet blijven….
Maar in den vreemde (zo noem ik thans mijn geliefd Vlaanderen) had ik al die tijd, neen, geen gazetten en geen TV, da’s alleen maar voer voor progressieve marginalen) om bij de vrienden van SeniorenNet.be steun en toeverlaat te zoeken, iedere keer dat een computer in mijn omgeving opdook. En wat denkt U: ik ben voor gelicht alsof ik erbij ben geweest. Neem nu hun blog over ons al te krap ‘leefloon’: http://blog.seniorennet.be/angeltjes/ ….Zoiets moet toch van de daken worden geschreeuwd!
Op onderstaande tekst staat geen copy-richt. Bede hem aldus tot in het oneindige te willen doorgeven, zodat alle 1.856.210 gepensioneerden met daarnaast alle gepensionneerde ambtenaren (een klein half miljoen, denk ik) de leugen kunnen doorprikken, op zondag 13 Juni.
Het Rode Stempotlood is daartoe het best geschikte instrument: als iedereen stemt op een V-Partij (maar liefst op het Vlaams Belang, dat spreekt vanzelf!) liggen de Sossen en de Tjeven op kiesavond groggy in de touwen. Een spektakel waar ik al meer dan 50 jaar op wacht!
Doen! Meisjes en Jongens! We geven alle kleurpartijen die dag een stamp aan de achterkannt van hun Edele Delen….Niet aan de voorkant dus, want we zijn beschaafde mensen! Zelfs in ons woordgebruik verlagen wij ons niet tot hun niveau!....
Alleen Jong De Croo mag gespaard worden. Laat hem voorlopig in leven. Als belgicist is die wel te mijden als de Pest Voor Vlaanderen, maar die bedrijft politiek tenminste op een zakelijke manier. Hij is jong, heeft talent en met de mini-partij die de VLD zal blijken te zijn, is hij best op zijn plaats als tweede zweep-partij om naast het Vlaams Belang op de ruggen van de witgekalkte graven te ranselen.
Weet U : waarop wachten wij om de Vlaamse Leeuw een tweede maal, en deze keer in extenso te zingen in de Praatbarak? Hoe kan Dewael beschaamd zijn omdat de Nationale hymne van de Vlaamse ‘Deelstaat’ ten gehore wordt gebracht? Hij verdient voor het Krijgsgerecht te worden gebracht, om er zijn gerichte straf te ondergaan! Ik stel voor : met een houten hamer, zoals de boer zijn zwijntje slacht….
Waar is de poen van uw Pensioen ?
Wij stemmen voor den Baard en zijn kliek ! Het zal nog niet zijn : 200 euri pensioenopslag per maand. Tenzij morgen de tjeven (de grote of de kleine) beter doen en 250 of 300 opslag in het vooruitzicht stellen.
Caroline Gennez heeft het echter beloofd en den Baard, die van zijn gans leven nog nooit één keer waarheid heeft gesproken (hij is genetisch geopereerd om te liegen) stond met gebalde vuist te roepen tijden het congres : "Waar is de poen van uw Pensioen ? In mijn koffer van het Zilverfonds bij Ali Baba". En al de socialisten in de zaal lachen, joelen en Gennez hinniken. Het was een vrolijk congres.
Nadat wijzelf bijgekomen waren van het lachen, zijn we even op zoek gegaan, wat deze schitterende verkiezingsbelofte betekent, omgerekend in poen. U mag er uw telraam bijnemen, of u mag ons ook op ons woord geloven, wij zijn namelijk geen politici wier bestaan drijft op graaien, onrust zaaien, liegen en bedriegen.
Eind 2009 leefden er in het land B 1.856.210 gepensioneerden en rechthebbenden als ex-werknemers en zelfstandigen. Dus zonder de gepensioneerde ambtenaren. Aan werknemers- en zelfstandigen pensioenen werd in totaal 20,9 miljard euri uitbertaald, dat is ongeveer 940 euri per maand, per gepensioneerde.
De socialisten stellen 200 euri opslag voor, per maand en per gepensioneerd. Dat vertegenwoordigt een jaarlijkse meeruitgave van 4,5 miljard.
Waar komt dit gigantische bedrag vandaan ? Wetende dat in 2011 er een tekort zal zijn van circa 15 miljard op een begroting die geen nieuwe initiatieven kan dragen en die de tekorten van de sociale zekerheid automatisch moet bijpassen ?
Laat u niet beetnemen door loze verkiezingsbeloftes die dezer dagen schaamteloos naar voren gebracht worden door allerlei figuren die nog nooit hun woord gehouden hebben. Deze ballon van de scoialisten hebben wij met genoegen doorprikt.
De volgende !
@ Pensiontalk
In onze brievenbus : Opeenvolgende ministers van pensioenen ...
Dit is een lijstje met de namen van de 10 laatste federale ministers van pensioenen : allemaal sossen. En nu komen diezelfde sossen ons een opslag beloven van € 200 per maand. Denken die eencellligen nu werkelijk dat de kiezer dom blijft ? Hierna het lijste van de opeenvolgende rooie pensioenministers :
Alain Van der Biest (zelfmoord), Freddy Willockx (helaas nog niet), Gilbert Mottard, Marcel Colla (sjoemel en boemel), Jan Peeters, Frank Vandenbroucke (de verstoten zoon), Bruno Tobback (de keizerlijke zoon) Christian Dupont, Marie Arena (zot van glorie), Michel Daerden (zot van het zuipen).
Ottorongo
/
Pssst
De foto bovenaan is bedoeld als vertrouwens signaal dat ons pensioen in veilige handen is. Vergeet niet dat Genez ondertussen goochelt met de lege doos van het Zilverfonds. Want het is bekend dat een Socialist moeilijker voorbij een hoopje geld komt, dan een hond voorbij een hoopje saucissen. Die schrokt maar tot hij moet overgeven, maar een socialist weet dat er met geld nog veel meer saucissen kunnen gekocht en gefret worden.
.
PENSIOENEN DROOM OF WEKELIJKHEID
Wegens fouten aan enige cruciale onderdelen van onze Ongestelde Lichamen een tijdeke afwezig geweest. Verder bericht volgt. Zodat de Geschiedenis niet langer in het ongewiss moet blijven….
Maar in den vreemde (zo noem ik thans mijn geliefd Vlaanderen) had ik al die tijd, neen, geen gazetten en geen TV, da’s alleen maar voer voor progressieve marginalen) om bij de vrienden van SeniorenNet.be steun en toeverlaat te zoeken, iedere keer dat een computer in mijn omgeving opdook. En wat denkt U: ik ben voor gelicht alsof ik erbij ben geweest. Neem nu hun blog over ons al te krap ‘leefloon’: http://blog.seniorennet.be/angeltjes/ ….Zoiets moet toch van de daken worden geschreeuwd!
Op onderstaande tekst staat geen copy-richt. Bede hem aldus tot in het oneindige te willen doorgeven, zodat alle 1.856.210 gepensioneerden met daarnaast alle gepensionneerde ambtenaren (een klein half miljoen, denk ik) de leugen kunnen doorprikken, op zondag 13 Juni.
Het Rode Stempotlood is daartoe het best geschikte instrument: als iedereen stemt op een V-Partij (maar liefst op het Vlaams Belang, dat spreekt vanzelf!) liggen de Sossen en de Tjeven op kiesavond groggy in de touwen. Een spektakel waar ik al meer dan 50 jaar op wacht!
Doen! Meisjes en Jongens! We geven alle kleurpartijen die dag een stamp aan de achterkannt van hun Edele Delen….Niet aan de voorkant dus, want we zijn beschaafde mensen! Zelfs in ons woordgebruik verlagen wij ons niet tot hun niveau!....
Alleen Jong De Croo mag gespaard worden. Laat hem voorlopig in leven. Als belgicist is die wel te mijden als de Pest Voor Vlaanderen, maar die bedrijft politiek tenminste op een zakelijke manier. Hij is jong, heeft talent en met de mini-partij die de VLD zal blijken te zijn, is hij best op zijn plaats als tweede zweep-partij om naast het Vlaams Belang op de ruggen van de witgekalkte graven te ranselen.
Weet U : waarop wachten wij om de Vlaamse Leeuw een tweede maal, en deze keer in extenso te zingen in de Praatbarak? Hoe kan Dewael beschaamd zijn omdat de Nationale hymne van de Vlaamse ‘Deelstaat’ ten gehore wordt gebracht? Hij verdient voor het Krijgsgerecht te worden gebracht, om er zijn gerichte straf te ondergaan! Ik stel voor : met een houten hamer, zoals de boer zijn zwijntje slacht….
Waar is de poen van uw Pensioen ?
Wij stemmen voor den Baard en zijn kliek ! Het zal nog niet zijn : 200 euri pensioenopslag per maand. Tenzij morgen de tjeven (de grote of de kleine) beter doen en 250 of 300 opslag in het vooruitzicht stellen.
Caroline Gennez heeft het echter beloofd en den Baard, die van zijn gans leven nog nooit één keer waarheid heeft gesproken (hij is genetisch geopereerd om te liegen) stond met gebalde vuist te roepen tijden het congres : "Waar is de poen van uw Pensioen ? In mijn koffer van het Zilverfonds bij Ali Baba". En al de socialisten in de zaal lachen, joelen en Gennez hinniken. Het was een vrolijk congres.
Nadat wijzelf bijgekomen waren van het lachen, zijn we even op zoek gegaan, wat deze schitterende verkiezingsbelofte betekent, omgerekend in poen. U mag er uw telraam bijnemen, of u mag ons ook op ons woord geloven, wij zijn namelijk geen politici wier bestaan drijft op graaien, onrust zaaien, liegen en bedriegen.
Eind 2009 leefden er in het land B 1.856.210 gepensioneerden en rechthebbenden als ex-werknemers en zelfstandigen. Dus zonder de gepensioneerde ambtenaren. Aan werknemers- en zelfstandigen pensioenen werd in totaal 20,9 miljard euri uitbertaald, dat is ongeveer 940 euri per maand, per gepensioneerde.
De socialisten stellen 200 euri opslag voor, per maand en per gepensioneerd. Dat vertegenwoordigt een jaarlijkse meeruitgave van 4,5 miljard.
Waar komt dit gigantische bedrag vandaan ? Wetende dat in 2011 er een tekort zal zijn van circa 15 miljard op een begroting die geen nieuwe initiatieven kan dragen en die de tekorten van de sociale zekerheid automatisch moet bijpassen ?
Laat u niet beetnemen door loze verkiezingsbeloftes die dezer dagen schaamteloos naar voren gebracht worden door allerlei figuren die nog nooit hun woord gehouden hebben. Deze ballon van de scoialisten hebben wij met genoegen doorprikt.
De volgende !
@ Pensiontalk
In onze brievenbus : Opeenvolgende ministers van pensioenen ...
Dit is een lijstje met de namen van de 10 laatste federale ministers van pensioenen : allemaal sossen. En nu komen diezelfde sossen ons een opslag beloven van € 200 per maand. Denken die eencellligen nu werkelijk dat de kiezer dom blijft ? Hierna het lijste van de opeenvolgende rooie pensioenministers :
Alain Van der Biest (zelfmoord), Freddy Willockx (helaas nog niet), Gilbert Mottard, Marcel Colla (sjoemel en boemel), Jan Peeters, Frank Vandenbroucke (de verstoten zoon), Bruno Tobback (de keizerlijke zoon) Christian Dupont, Marie Arena (zot van glorie), Michel Daerden (zot van het zuipen).
Ottorongo
/
Pssst
De foto bovenaan is bedoeld als vertrouwens signaal dat ons pensioen in veilige handen is. Vergeet niet dat Genez ondertussen goochelt met de lege doos van het Zilverfonds. Want het is bekend dat een Socialist moeilijker voorbij een hoopje geld komt, dan een hond voorbij een hoopje saucissen. Die schrokt maar tot hij moet overgeven, maar een socialist weet dat er met geld nog veel meer saucissen kunnen gekocht en gefret worden.
OVER AARTSBISSCHOPPEN EN KARDINALEN
.
.
OVER AARTSBISSCHOPPEN EN KARDINALEN
Alexandra COLEN in Brussels Journal : http://www.brusselsjournal.com/node/4409
De Duivel in de Kerk
Was u verbaasd toen bleek dat er een kinderverkrachter tussen de bisschoppen zat? Wij waren verontwaardigd, maar niet echt verbaasd. De pedofiele mentaliteit onder de gemijterde heren was al bekend sinds de controverse rond het godsdienstboek Roeach in 1997. Dit boek, uitgegeven onder hoofdredactie van Prof. Jef Bulckens (KULeuven) en Prof. Frans Lefevre (Grootseminarie Brugge), toonde een stripverhaal waarin een naakte kleuter, een meisje, zegt “Ik vind het lekker om mijn spleetje te strelen,” “Ik speel graag mijn broekje uit bij andere vriendinnen,” “Ik wil in de kamer blijven als papa en mama vrijen.” En een naakt jongetje en meisje worden getoond terwijl ze “doktertje spelen” en het jongetje zegt: “Kijk eens, mijn piemel is groot.”
Dat “godsdienstboek” werd destijds op katholieke scholen gebruikt in de catecheseles totdat ik het ontdekte tussen de leerboeken van mijn oudste, toen 13-jarige, dochter en op 3 september 1997 een brief stuurde aan kardinaal Danneels waarin ik schreef:
“Wanneer ik deze tekening en haar boodschap bekijk, kan ik me niet van de indruk ontdoen dat dit godsdienstboek heel bewust aan kinderen van 13 en 14 wil wijsmaken dat kleuters genitale streling prettig vinden. Op die manier kweekt men pedofielen die oprecht denken dat de kinderen het eigenlijk ‘heel lekker’ vinden wat zij allemaal met hen doen, terwijl juist het tegendeel waar is.”
Ik schreef Danneels dat ik als katholieke ouder “die trouw wil zijn aan het pauselijke leergezag en die haar kinderen ook zo wil opvoeden” eiste dat hij het gebruik van dit boek in de godsdienstles zou verbieden:
“Daarom eis ik van u – ja, de tijd van braaf vragen is voorbij – dat u het gebruik van dit ‘godsdienstboek’ in de klassen van onze kinderen verbiedt.”
Vandaag krijgt deze zaak, intussen al meer dan 12 jaar geleden, een andere, wrange geladenheid. Zeker nu ik weet dat Mgr. Roger Vangheluwe, de kinderverkrachtende bisschop van Brugge, de toezichthoudende bisschop was van de beide instellingen – KULeuven en Grootseminarie Brugge – waaruit de hoofdredacteurs van dit perverse “godsdienstboek” kwamen.
Vangheluwe flirtte niet alleen met de pedofiele ideeën, maar paste ze ook toe op zijn 11-jarige neefje, een jongetje dat, aangezien Roeach al sinds 1991 in het Vlaamse katholieke godsdienstonderricht werd gebruikt, als 13-jarige dit handboek godsdienst naar alle waarschijnlijkheid nog heeft moeten gebruiken.
Honderden kinderen die niet lichamelijk verkracht werden, werden geestelijk aangerand in de godsdienstles.
Nadat ik mijn actie tegen Roeach begon, bleek dat dit bij vele ouders een gevoelige snaar had geraakt. De verhalen over andere praktijken in het katholiek onderwijs stroomden binnen. Zo bleek dat in een aantal scholen kinderen werd aangeleerd om condooms over kunstpenissen te trekken en dat video’s getoond werden met masturbatie- en vrijtechnieken.
Omdat Danneels niet wilde ingaan op de eisen om aan deze praktijken een einde te stellen, organiseerde ik op 15 oktober 1997 een betoging van ouders en kinderen onder het motto “Respect voor ouders en kinderen” aan het aartsbisschoppelijk paleis in Mechelen. Danneels weigerde een delegatie van de betogers te ontvangen. “Ik zal me niet laten verplichten,” verklaarde hij op 21 oktober in Humo. Ook bij een nieuwe betoging op 10 december bleef de aartsbisschoppelijke deur gesloten.
Een betoging voor het bisschoppelijk paleis in Antwerpen op 19 november 1997 leidde wel tot de ontvangst van een delegatie moeders, waaronder een CVP-gemeenteraadslid en ikzelf, door de toenmalige bisschop van Antwerpen, Mgr. Paul Van den Berghe. Die brave man, de verantwoordelijke namens het Vlaams episcopaat voor onderwijs, aanhoorde de moeders, brak in tranen uit en beloofde een onderzoek naar de praktijken in de lessen godsdienst en seksuele voorlichting. Hij kondigde dat ook aan in een verklaring aan de pers.
Dat leverde hem wellicht een reprimande op vanwege zijn collega’s, zodat hij op 24 november, na een bijeenkomst van de bisschoppenconferentie via Belga bekend maakte dat er, ondanks de belofte, geen onderzoek zou komen. Vandaag weten we dat één van die collega’s de kinderverkrachter Vangheluwe was, wat ook die affaire wel heel wrang maakt.
Op 18 februari 1998 stond ik voor de derde keer met een groep ouders voor de deur van Danneels in Mechelen. Weer bleef de deur potdicht. Daarom trokken we met een 200-tal ouders op 18 maart 1998 naar de pauselijke nuntiatuur, de ambassade van het Vaticaan, in Brussel, maar ook de nuntius, een vriend van Danneels, gaf niet thuis. De nuntius had zelfs de politie, met waterkanonnen, opgetrommeld.
Intussen voerden Danneels’ vrienden in de pers een campagne tegen mij. “Colen blijft bisschoppen pesten,” blokletterde Gazet van Antwerpen. Danneels’ toenmalige woordvoerder, Toon Osaer, belde mij op een avond om me te zeggen dat ik als katholiek “gehoorzaam” moest zijn aan de bisschoppen. Danneels suggereerde in Humo dat ik mijn “kiescampagne aan het verzorgen” was.
Toen uiteindelijk duidelijk werd dat de Vlaamse Kerk niet naar ons wilde luisteren, besloot ik met het katholieke onderwijs te breken. Ik haalde mijn vijf kinderen uit het katholiek onderwijs weg en richtte, met enkele andere gezinnen, een thuisschool op om aldus onze kinderen volgens de katholieke leer te kunnen opvoeden.
Wel stuurde ik een brief aan alle kardinalen ter wereld om ze op de hoogte te stellen van de inhoud van Roeach. “Wees overtuigd dat de Congregatie voor de Geloofsleer de nodige aandacht aan deze zaak zal besteden,” antwoordde Mgr. Clemens, de privé-secretaris van kardinaal Ratzinger uit Rome; “U voert de juiste strijd,” schreef kardinaal Gagnon uit Rome; “De zaak die u te berde brengt is zeer ernstig,” schreef kardinaal Arinze uit Rome.
Er kwamen brieven uit de hele wereld. “Ik deel uw mening. Het is belangrijk dat u dit niet zonder tegenspraak laat,” schreef kardinaal Meisner van Keulen; “Ik begrijp zeer goed uw bezorgdheid,” schreef kardinaal Wamala van Oeganda; “Ik heb kardinaal Danneels geschreven. Ik hoop dat hij mij uitleg kan verschaffen,” schreef kardinaal Vidal van de Filippijnen; “Wij delen uw bekommernis. Kinderen zijn het zinnebeeld van zuiverheid,” schreef kardinaal Dziuba van Warschau; “Ik zal dit met kardinaal Danneels bespreken,” schreef kardinaal Williams van Nieuw-Zeeland; “Ik zal proberen iets te ondernemen om u te helpen,” schreef kardinaal Lopez Rodriguez van Santo Domingo; “Ik heb in Rome gemerkt dat kardinaal Laghi van de Congregatie voor het Onderwijs van uw bekommernissen op de hoogte is,” schreef kardinaal O’Connor van New York.
De Standaard schreef op 27 februari 2010 dat die brieven “in Rome de perceptie over de slappe kerkleiding in ons land versterkten.” Rome ziet in Léonard de man die de Belgische kerk kan redden. Ik deel die mening. Het is alleen jammer dat we daarop zoveel jaren hebben moeten wachten. De achtergelaten puinhoop is groter dan iemand ooit had kunnen denken.
Godfried?
Godfried herinnert zich niets meer. Godfried heeft nooit iets gemerkt.
In oktober 1984 ontving Danneels een brief van een bezorgde moeder over de zg. Oecumenische Werkgroep Pedofilie. De activiteiten van deze werkgroep waren aangekondigd in het bisschopsblad Kerk en Leven van 9 augustus 1984. De werkgroep, zo stelde het artikel, “wil de kerken sensibiliseren voor het verschijnsel pedofilie, informatie doorgeven en vooroordelen wegnemen.” Tevens was het de bedoeling een ontmoetingspunt te zijn voor pedofielen “om met elkaar van gedachten te wisselen en elkaar te bemoedigen. Allen zijn welkom die pedofilie en pedofielen beter willen leren kennen onder voorwaarde dat dit in openheid, respect en betrouwbaarheid geschiedt.”
De moeder, die zich tot Danneels richtte, had de “nadere documentatie” waarover het bericht melding maakte, opgevraagd en schrok zich een hoedje.
Enkele citaten:
Als uw zoon(tje) of dochter(tje) de band met de pedofiel als fijn aanvoelt, maak dan die band niet kapot;
De reactie van de omgeving is vaak schadelijker dan de gebeurtenissen zelf;
Veel overtuigde christenen kunnen nog wat leren van pedofielen;
Het verdient de voorkeur dat er een vertrouwensrelatie tussen de pedofiel en de ouders ontstaat.
Maar de kardinaal achtte zich niet verantwoordelijk en liet verder betijen. Vandaag, 26 jaar later, ontdekt Danneels dat een van zijn eigen bisschoppen, zijn beste vriend Roger Vangheluwe, ten tijde van de publicatie van het betreffende artikel in Kerk en Leven – en helaas nog vele jaren later – zijn elfjarige neefje aanrandde.
Boze pater
De benoeming van de “conservatief” André-Joseph Léonard tot aartsbisschop van Mechelen is bij sommigen in het verkeerde keelgat geschoten. Eén van hen is pater Johan Leman, professor antropologie in Leuven en jarenlang hoofdinquisiteur van het zg. Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, een overheidsinstelling die oppositieleden vervolgt. Leman is kwaad omdat de nieuwe aartsbisschop niet democratisch werd verkozen. Op zijn weblog schreef hij op 27 februari een in azijn geplengd stukje onder de titel: “Hoe wordt religieus leiderschap gekozen? Er is misschien herziening gewenst in democratische zin...”
Leman had in De Standaard gelezen dat de acties van Alexandra Colen een invloed hebben gehad bij de benoeming van Léonard tot opvolger van kardinaal Danneels in plaats van een opvolger gesuggereerd door Danneels. Leman verneemt, schrijft hij, “dat in Vaticaanse kringen, bij de voorbereiding van de keuze van de Belgische aartsbisschop, met graagte kennis genomen werd van de zendingen die ze kregen vanwege bijvoorbeeld mevrouw Alexandra Colen of van de heer Paul Belien. [...] Bij mijn weten hebben de geschriften van mensen die zich minstens zoveel ingezet hebben voor de Kerk geen enkele invloed gehad, wat wel zou gespeeld hebben met de geschriften van mevrouw Colen bij het desavoueren van het Belgische episcopaat en de kandidaten die de bisschoppen zelf voorgedragen zouden hebben... en daar heb ik een probleem mee.”
Hij vervolgt: “Ik vind het normaal dat de bisschoppen geraadpleegd worden en bijvoorbeeld ook de pastorale werkers en bijvoorbeeld ook het interdiocesaan pastoraal beraad. Maar zich laten beïnvloeden door het echtpaar Belien-Colen, omwille van hun opvattingen over Kerk en seksualiteit? Pardon?”
Als het “normaal” is dat kinderverkrachter Roger Van Gheluwe geraadpleegd wordt, waarom dan niet een gelovige moeder?
Digitalia denkt
….aan de dagen waar Danneels de rechtlijnigen van het Vlaams Belang de liefelijke bijnaam gaf van ‘wilden’….en ‘verkrampten’…
…aan de dagen waarop de voorganger van Van Gheluwe van hoog op de toen nog niet in onbruik geraakte preekstoelen, liet verkondigen dat stemmen voor de Vlaams nationalisten een zware doodzonde was?
…aan de dagen waarin de meest onverzettelijken van deze nationalisten uitgescholden werden voor racisten, omdat zij de ongelimiteerde import van ‘Nieuwe Belgen’ uit de Moslimlanden durfden aanklagen, daar waar iedereen met gezond verstand thans (zoveel jaren later) hetzelfde zegt.
….aan de dagen (1970?) waarop de meelopers van de Volksunie de verkiezingen ingingen met de slogan ‘gedaan met geven en toegeven’, wat hen regeringsdeelname bezorgde, waarna pas het toegeven echt begon. In al die tijd bleven de rechtlijnigen van het Vlaams Blok/Belang de enige juiste weg aanduiden : stop de Franstalige arrogantie en laten wij als goede buren uit elkaar gaan. Wat natuurlijk beloond werd met de totale uitsluiting door de medeplichtige kleurpartijen en de media. Om zelf aan de vleespotten te blijven zitten, wilden zehet land uitverkopen!
…. aan de dagen waarop stilaan de grote massa in beide landsgedeelten begon in te zien, dat er geen overeenkomen meer mogelijk waren, en het land verviel in een toestand van totale onbestuurbaarheid. Eindelijk begon het gezond verstand in te zien dat die van het Vlaams Belang het altijd al bij het rechte eind hadden gehad, en dat ONAFHANKELIJKHEID de enige harde, maar noodzakelijke oplossing was.
… aan de twee strijdpunten van het Vlaams Belang (verzet tegen immigratie en welvaart door zelfbestuur) die nu door iedereen achterna gelopen worden
….aan de vernederingen die de katholieke Vlaams Belangers al die jaren hebben moeten slikken, waar diegenen die beledigden nu in de goot liggen, tot schande van de gehele wereld.
…aan het feit, dat er nog gerechtigheid bestaat. Al vliegt de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel.
En zo staan we noodzakelijkerwijze aan de poorten van een nieuw begin. Onze Leiders blijken vulgaire bedriegers te zijn geweest die daarenboven ongestraft blijven. Zij mokken omdat ze niet tot Paus werden verkozen (Danneels) of ze gaan als kluizenaar leven tussen de Paters in West Vleteren (Van Gheluwe). Of ze treden een stapje terug (Leterme). De meesten zijn nog erger! Als veroordeelde criminelen blijven zij het hoge woord voeren (Claes), of als gereputeerde vrouwenversierders (Martens) blijven ze halsstarrig volhouden dat wat zij gedaan hebben, goed is geweest voor ‘de menschen’. Of ze beschimpen en bedreigen de jongeren (Eyskens).
Zij loochenen het licht van de zon. Maar op TV kan een hoog bejaarde man (Wilfried Martens) zeer goed het genot toelichten van beider orgasmen, hij met Miet Smet, zijn eerste liefde met wie hij altijd al een intieme band heeft gehad, spijts zijn twee voorgaande huwelijken. Als top-huichelaar van de Christelijke Volkspartij kan dat tellen! Ik ben beschaamd in zijn plaats!
De dag komt, en hopelijk is dat spoedig, dat op de Vlaamse Radio & Televisie (VRT) achter de nieuwslezers van elk journaal en goed in beeld gebracht, de standaard zal staan met de Geel-Zwarte leeuwenvlag. Zonder rode tong en zonder rode nagels, rood als symbool van de belse onderdrukking.
En BRUSSEL zegt U?! Die paar honderd vierkante kilometer Vlaams grondgebied die al lang verloren is, verkopen we aan de meestbiedende, desnoods de Gok-Chinees. Of, als Europa een eigen hoofdstad wil, of als de Europese Criminaliteit er een wil : geen bezwaar, als de prijs maar cash betaald wordt. Of is de wereld vergeten, dat 300 jaar geleden pas, de Hollanders de stad New York verkochten aan de Engelsen? Dàt was pas gezonde koopmanskunst!
Eenmaal zo ver, kunnen we misschien bij het Hof van Strassburg het vroeger door Frankrijk gestolen grondgebied(*) tot aan de Aa (Frans Vlaanderen) terugvorderen. Zodat het, samen met de onlangs aan Wallonië afgestane steden Komen en Moeskroen, weer deel uitmaakt van de Lage Landen by de Zee, lijk deze uit de handen van de Schepper zijn gekomen.
In deze hoop en deze liefde wil ik leven en sterven.
Pssst
Mevr. Alexandra Colen is Volksvertegenwoordiger van het Vlaams Belang en echtgenote van Paul Beliën, de meest gelezen journalist die in het Engels schrijft, zodat hij gelezen wordt tot in Amerika…
Monseigneur André Léonard (Lion Hart?), een oud man, moet de winkel weer op orde brengen? Waarom denk ik dan ineens aan Priester Daens, die naar Rome uitgenodigd werd…om er, dank zij het belgisch regime, NIET in audiëntie bij de Paus te geraken, maar om er uitgekafferd te worden…Priester Daens van Aalst…dat is meer dan 100 jaar geleden en het was toen, weet U nog, de Belgische Katholieke Partij, de verre voorloper van de CVP, die stokken in de wielen stak…Neen, Léonard, als Waal, is voor de doorsnee Vlaming een betere keuze dan Danneels als wegwerp-Vlaming ooit was….
Mgr Leonard is trouwens de eerste Waal met gezag die de Franstaligen de ongezouten waarheid durft te zeggen. Er kwam niet veel reactie oen hij hen met de neus op de feiten drukte dat het moest gedaan zijn met te leven op de kap van de Vlamingen… Dat het hun schuld was dat de Vlamingen opstandig werden, die hij overigens gelijk gaf….Zelfs het verwijt dat de Kerk zich niet met de politiek moest moeien, bleef achterwege…Inderdaad : wie het schoentje past, trekke het aan;…
(*) Verdrag van Utrecht 1713
.
OVER AARTSBISSCHOPPEN EN KARDINALEN
Alexandra COLEN in Brussels Journal : http://www.brusselsjournal.com/node/4409
De Duivel in de Kerk
Was u verbaasd toen bleek dat er een kinderverkrachter tussen de bisschoppen zat? Wij waren verontwaardigd, maar niet echt verbaasd. De pedofiele mentaliteit onder de gemijterde heren was al bekend sinds de controverse rond het godsdienstboek Roeach in 1997. Dit boek, uitgegeven onder hoofdredactie van Prof. Jef Bulckens (KULeuven) en Prof. Frans Lefevre (Grootseminarie Brugge), toonde een stripverhaal waarin een naakte kleuter, een meisje, zegt “Ik vind het lekker om mijn spleetje te strelen,” “Ik speel graag mijn broekje uit bij andere vriendinnen,” “Ik wil in de kamer blijven als papa en mama vrijen.” En een naakt jongetje en meisje worden getoond terwijl ze “doktertje spelen” en het jongetje zegt: “Kijk eens, mijn piemel is groot.”
Dat “godsdienstboek” werd destijds op katholieke scholen gebruikt in de catecheseles totdat ik het ontdekte tussen de leerboeken van mijn oudste, toen 13-jarige, dochter en op 3 september 1997 een brief stuurde aan kardinaal Danneels waarin ik schreef:
“Wanneer ik deze tekening en haar boodschap bekijk, kan ik me niet van de indruk ontdoen dat dit godsdienstboek heel bewust aan kinderen van 13 en 14 wil wijsmaken dat kleuters genitale streling prettig vinden. Op die manier kweekt men pedofielen die oprecht denken dat de kinderen het eigenlijk ‘heel lekker’ vinden wat zij allemaal met hen doen, terwijl juist het tegendeel waar is.”
Ik schreef Danneels dat ik als katholieke ouder “die trouw wil zijn aan het pauselijke leergezag en die haar kinderen ook zo wil opvoeden” eiste dat hij het gebruik van dit boek in de godsdienstles zou verbieden:
“Daarom eis ik van u – ja, de tijd van braaf vragen is voorbij – dat u het gebruik van dit ‘godsdienstboek’ in de klassen van onze kinderen verbiedt.”
Vandaag krijgt deze zaak, intussen al meer dan 12 jaar geleden, een andere, wrange geladenheid. Zeker nu ik weet dat Mgr. Roger Vangheluwe, de kinderverkrachtende bisschop van Brugge, de toezichthoudende bisschop was van de beide instellingen – KULeuven en Grootseminarie Brugge – waaruit de hoofdredacteurs van dit perverse “godsdienstboek” kwamen.
Vangheluwe flirtte niet alleen met de pedofiele ideeën, maar paste ze ook toe op zijn 11-jarige neefje, een jongetje dat, aangezien Roeach al sinds 1991 in het Vlaamse katholieke godsdienstonderricht werd gebruikt, als 13-jarige dit handboek godsdienst naar alle waarschijnlijkheid nog heeft moeten gebruiken.
Honderden kinderen die niet lichamelijk verkracht werden, werden geestelijk aangerand in de godsdienstles.
Nadat ik mijn actie tegen Roeach begon, bleek dat dit bij vele ouders een gevoelige snaar had geraakt. De verhalen over andere praktijken in het katholiek onderwijs stroomden binnen. Zo bleek dat in een aantal scholen kinderen werd aangeleerd om condooms over kunstpenissen te trekken en dat video’s getoond werden met masturbatie- en vrijtechnieken.
Omdat Danneels niet wilde ingaan op de eisen om aan deze praktijken een einde te stellen, organiseerde ik op 15 oktober 1997 een betoging van ouders en kinderen onder het motto “Respect voor ouders en kinderen” aan het aartsbisschoppelijk paleis in Mechelen. Danneels weigerde een delegatie van de betogers te ontvangen. “Ik zal me niet laten verplichten,” verklaarde hij op 21 oktober in Humo. Ook bij een nieuwe betoging op 10 december bleef de aartsbisschoppelijke deur gesloten.
Een betoging voor het bisschoppelijk paleis in Antwerpen op 19 november 1997 leidde wel tot de ontvangst van een delegatie moeders, waaronder een CVP-gemeenteraadslid en ikzelf, door de toenmalige bisschop van Antwerpen, Mgr. Paul Van den Berghe. Die brave man, de verantwoordelijke namens het Vlaams episcopaat voor onderwijs, aanhoorde de moeders, brak in tranen uit en beloofde een onderzoek naar de praktijken in de lessen godsdienst en seksuele voorlichting. Hij kondigde dat ook aan in een verklaring aan de pers.
Dat leverde hem wellicht een reprimande op vanwege zijn collega’s, zodat hij op 24 november, na een bijeenkomst van de bisschoppenconferentie via Belga bekend maakte dat er, ondanks de belofte, geen onderzoek zou komen. Vandaag weten we dat één van die collega’s de kinderverkrachter Vangheluwe was, wat ook die affaire wel heel wrang maakt.
Op 18 februari 1998 stond ik voor de derde keer met een groep ouders voor de deur van Danneels in Mechelen. Weer bleef de deur potdicht. Daarom trokken we met een 200-tal ouders op 18 maart 1998 naar de pauselijke nuntiatuur, de ambassade van het Vaticaan, in Brussel, maar ook de nuntius, een vriend van Danneels, gaf niet thuis. De nuntius had zelfs de politie, met waterkanonnen, opgetrommeld.
Intussen voerden Danneels’ vrienden in de pers een campagne tegen mij. “Colen blijft bisschoppen pesten,” blokletterde Gazet van Antwerpen. Danneels’ toenmalige woordvoerder, Toon Osaer, belde mij op een avond om me te zeggen dat ik als katholiek “gehoorzaam” moest zijn aan de bisschoppen. Danneels suggereerde in Humo dat ik mijn “kiescampagne aan het verzorgen” was.
Toen uiteindelijk duidelijk werd dat de Vlaamse Kerk niet naar ons wilde luisteren, besloot ik met het katholieke onderwijs te breken. Ik haalde mijn vijf kinderen uit het katholiek onderwijs weg en richtte, met enkele andere gezinnen, een thuisschool op om aldus onze kinderen volgens de katholieke leer te kunnen opvoeden.
Wel stuurde ik een brief aan alle kardinalen ter wereld om ze op de hoogte te stellen van de inhoud van Roeach. “Wees overtuigd dat de Congregatie voor de Geloofsleer de nodige aandacht aan deze zaak zal besteden,” antwoordde Mgr. Clemens, de privé-secretaris van kardinaal Ratzinger uit Rome; “U voert de juiste strijd,” schreef kardinaal Gagnon uit Rome; “De zaak die u te berde brengt is zeer ernstig,” schreef kardinaal Arinze uit Rome.
Er kwamen brieven uit de hele wereld. “Ik deel uw mening. Het is belangrijk dat u dit niet zonder tegenspraak laat,” schreef kardinaal Meisner van Keulen; “Ik begrijp zeer goed uw bezorgdheid,” schreef kardinaal Wamala van Oeganda; “Ik heb kardinaal Danneels geschreven. Ik hoop dat hij mij uitleg kan verschaffen,” schreef kardinaal Vidal van de Filippijnen; “Wij delen uw bekommernis. Kinderen zijn het zinnebeeld van zuiverheid,” schreef kardinaal Dziuba van Warschau; “Ik zal dit met kardinaal Danneels bespreken,” schreef kardinaal Williams van Nieuw-Zeeland; “Ik zal proberen iets te ondernemen om u te helpen,” schreef kardinaal Lopez Rodriguez van Santo Domingo; “Ik heb in Rome gemerkt dat kardinaal Laghi van de Congregatie voor het Onderwijs van uw bekommernissen op de hoogte is,” schreef kardinaal O’Connor van New York.
De Standaard schreef op 27 februari 2010 dat die brieven “in Rome de perceptie over de slappe kerkleiding in ons land versterkten.” Rome ziet in Léonard de man die de Belgische kerk kan redden. Ik deel die mening. Het is alleen jammer dat we daarop zoveel jaren hebben moeten wachten. De achtergelaten puinhoop is groter dan iemand ooit had kunnen denken.
Godfried?
Godfried herinnert zich niets meer. Godfried heeft nooit iets gemerkt.
In oktober 1984 ontving Danneels een brief van een bezorgde moeder over de zg. Oecumenische Werkgroep Pedofilie. De activiteiten van deze werkgroep waren aangekondigd in het bisschopsblad Kerk en Leven van 9 augustus 1984. De werkgroep, zo stelde het artikel, “wil de kerken sensibiliseren voor het verschijnsel pedofilie, informatie doorgeven en vooroordelen wegnemen.” Tevens was het de bedoeling een ontmoetingspunt te zijn voor pedofielen “om met elkaar van gedachten te wisselen en elkaar te bemoedigen. Allen zijn welkom die pedofilie en pedofielen beter willen leren kennen onder voorwaarde dat dit in openheid, respect en betrouwbaarheid geschiedt.”
De moeder, die zich tot Danneels richtte, had de “nadere documentatie” waarover het bericht melding maakte, opgevraagd en schrok zich een hoedje.
Enkele citaten:
Als uw zoon(tje) of dochter(tje) de band met de pedofiel als fijn aanvoelt, maak dan die band niet kapot;
De reactie van de omgeving is vaak schadelijker dan de gebeurtenissen zelf;
Veel overtuigde christenen kunnen nog wat leren van pedofielen;
Het verdient de voorkeur dat er een vertrouwensrelatie tussen de pedofiel en de ouders ontstaat.
Maar de kardinaal achtte zich niet verantwoordelijk en liet verder betijen. Vandaag, 26 jaar later, ontdekt Danneels dat een van zijn eigen bisschoppen, zijn beste vriend Roger Vangheluwe, ten tijde van de publicatie van het betreffende artikel in Kerk en Leven – en helaas nog vele jaren later – zijn elfjarige neefje aanrandde.
Boze pater
De benoeming van de “conservatief” André-Joseph Léonard tot aartsbisschop van Mechelen is bij sommigen in het verkeerde keelgat geschoten. Eén van hen is pater Johan Leman, professor antropologie in Leuven en jarenlang hoofdinquisiteur van het zg. Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, een overheidsinstelling die oppositieleden vervolgt. Leman is kwaad omdat de nieuwe aartsbisschop niet democratisch werd verkozen. Op zijn weblog schreef hij op 27 februari een in azijn geplengd stukje onder de titel: “Hoe wordt religieus leiderschap gekozen? Er is misschien herziening gewenst in democratische zin...”
Leman had in De Standaard gelezen dat de acties van Alexandra Colen een invloed hebben gehad bij de benoeming van Léonard tot opvolger van kardinaal Danneels in plaats van een opvolger gesuggereerd door Danneels. Leman verneemt, schrijft hij, “dat in Vaticaanse kringen, bij de voorbereiding van de keuze van de Belgische aartsbisschop, met graagte kennis genomen werd van de zendingen die ze kregen vanwege bijvoorbeeld mevrouw Alexandra Colen of van de heer Paul Belien. [...] Bij mijn weten hebben de geschriften van mensen die zich minstens zoveel ingezet hebben voor de Kerk geen enkele invloed gehad, wat wel zou gespeeld hebben met de geschriften van mevrouw Colen bij het desavoueren van het Belgische episcopaat en de kandidaten die de bisschoppen zelf voorgedragen zouden hebben... en daar heb ik een probleem mee.”
Hij vervolgt: “Ik vind het normaal dat de bisschoppen geraadpleegd worden en bijvoorbeeld ook de pastorale werkers en bijvoorbeeld ook het interdiocesaan pastoraal beraad. Maar zich laten beïnvloeden door het echtpaar Belien-Colen, omwille van hun opvattingen over Kerk en seksualiteit? Pardon?”
Als het “normaal” is dat kinderverkrachter Roger Van Gheluwe geraadpleegd wordt, waarom dan niet een gelovige moeder?
Digitalia denkt
….aan de dagen waar Danneels de rechtlijnigen van het Vlaams Belang de liefelijke bijnaam gaf van ‘wilden’….en ‘verkrampten’…
…aan de dagen waarop de voorganger van Van Gheluwe van hoog op de toen nog niet in onbruik geraakte preekstoelen, liet verkondigen dat stemmen voor de Vlaams nationalisten een zware doodzonde was?
…aan de dagen waarin de meest onverzettelijken van deze nationalisten uitgescholden werden voor racisten, omdat zij de ongelimiteerde import van ‘Nieuwe Belgen’ uit de Moslimlanden durfden aanklagen, daar waar iedereen met gezond verstand thans (zoveel jaren later) hetzelfde zegt.
….aan de dagen (1970?) waarop de meelopers van de Volksunie de verkiezingen ingingen met de slogan ‘gedaan met geven en toegeven’, wat hen regeringsdeelname bezorgde, waarna pas het toegeven echt begon. In al die tijd bleven de rechtlijnigen van het Vlaams Blok/Belang de enige juiste weg aanduiden : stop de Franstalige arrogantie en laten wij als goede buren uit elkaar gaan. Wat natuurlijk beloond werd met de totale uitsluiting door de medeplichtige kleurpartijen en de media. Om zelf aan de vleespotten te blijven zitten, wilden zehet land uitverkopen!
…. aan de dagen waarop stilaan de grote massa in beide landsgedeelten begon in te zien, dat er geen overeenkomen meer mogelijk waren, en het land verviel in een toestand van totale onbestuurbaarheid. Eindelijk begon het gezond verstand in te zien dat die van het Vlaams Belang het altijd al bij het rechte eind hadden gehad, en dat ONAFHANKELIJKHEID de enige harde, maar noodzakelijke oplossing was.
… aan de twee strijdpunten van het Vlaams Belang (verzet tegen immigratie en welvaart door zelfbestuur) die nu door iedereen achterna gelopen worden
….aan de vernederingen die de katholieke Vlaams Belangers al die jaren hebben moeten slikken, waar diegenen die beledigden nu in de goot liggen, tot schande van de gehele wereld.
…aan het feit, dat er nog gerechtigheid bestaat. Al vliegt de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel.
En zo staan we noodzakelijkerwijze aan de poorten van een nieuw begin. Onze Leiders blijken vulgaire bedriegers te zijn geweest die daarenboven ongestraft blijven. Zij mokken omdat ze niet tot Paus werden verkozen (Danneels) of ze gaan als kluizenaar leven tussen de Paters in West Vleteren (Van Gheluwe). Of ze treden een stapje terug (Leterme). De meesten zijn nog erger! Als veroordeelde criminelen blijven zij het hoge woord voeren (Claes), of als gereputeerde vrouwenversierders (Martens) blijven ze halsstarrig volhouden dat wat zij gedaan hebben, goed is geweest voor ‘de menschen’. Of ze beschimpen en bedreigen de jongeren (Eyskens).
Zij loochenen het licht van de zon. Maar op TV kan een hoog bejaarde man (Wilfried Martens) zeer goed het genot toelichten van beider orgasmen, hij met Miet Smet, zijn eerste liefde met wie hij altijd al een intieme band heeft gehad, spijts zijn twee voorgaande huwelijken. Als top-huichelaar van de Christelijke Volkspartij kan dat tellen! Ik ben beschaamd in zijn plaats!
De dag komt, en hopelijk is dat spoedig, dat op de Vlaamse Radio & Televisie (VRT) achter de nieuwslezers van elk journaal en goed in beeld gebracht, de standaard zal staan met de Geel-Zwarte leeuwenvlag. Zonder rode tong en zonder rode nagels, rood als symbool van de belse onderdrukking.
En BRUSSEL zegt U?! Die paar honderd vierkante kilometer Vlaams grondgebied die al lang verloren is, verkopen we aan de meestbiedende, desnoods de Gok-Chinees. Of, als Europa een eigen hoofdstad wil, of als de Europese Criminaliteit er een wil : geen bezwaar, als de prijs maar cash betaald wordt. Of is de wereld vergeten, dat 300 jaar geleden pas, de Hollanders de stad New York verkochten aan de Engelsen? Dàt was pas gezonde koopmanskunst!
Eenmaal zo ver, kunnen we misschien bij het Hof van Strassburg het vroeger door Frankrijk gestolen grondgebied(*) tot aan de Aa (Frans Vlaanderen) terugvorderen. Zodat het, samen met de onlangs aan Wallonië afgestane steden Komen en Moeskroen, weer deel uitmaakt van de Lage Landen by de Zee, lijk deze uit de handen van de Schepper zijn gekomen.
In deze hoop en deze liefde wil ik leven en sterven.
Pssst
Mevr. Alexandra Colen is Volksvertegenwoordiger van het Vlaams Belang en echtgenote van Paul Beliën, de meest gelezen journalist die in het Engels schrijft, zodat hij gelezen wordt tot in Amerika…
Monseigneur André Léonard (Lion Hart?), een oud man, moet de winkel weer op orde brengen? Waarom denk ik dan ineens aan Priester Daens, die naar Rome uitgenodigd werd…om er, dank zij het belgisch regime, NIET in audiëntie bij de Paus te geraken, maar om er uitgekafferd te worden…Priester Daens van Aalst…dat is meer dan 100 jaar geleden en het was toen, weet U nog, de Belgische Katholieke Partij, de verre voorloper van de CVP, die stokken in de wielen stak…Neen, Léonard, als Waal, is voor de doorsnee Vlaming een betere keuze dan Danneels als wegwerp-Vlaming ooit was….
Mgr Leonard is trouwens de eerste Waal met gezag die de Franstaligen de ongezouten waarheid durft te zeggen. Er kwam niet veel reactie oen hij hen met de neus op de feiten drukte dat het moest gedaan zijn met te leven op de kap van de Vlamingen… Dat het hun schuld was dat de Vlamingen opstandig werden, die hij overigens gelijk gaf….Zelfs het verwijt dat de Kerk zich niet met de politiek moest moeien, bleef achterwege…Inderdaad : wie het schoentje past, trekke het aan;…
(*) Verdrag van Utrecht 1713
VERKIEZINGEN VAN DE LAATSTE KANS
.
.
VERKIEZINGEN VAN DE LAATSTE KANS
De Verkiezingen van de Laatste Kans
From the desk of Alexandra Colen on Fri, 2010-05-07 10:23
De komende verkiezingen zijn de verkiezingen van de laatste kans. Het voortbestaan van ons volk staat op het spel. Dat klinkt melodramatisch, maar het is helaas de realiteit.
De nationale soevereiniteit van de Vlamingen wordt bedreigd door Brussel (zowel het Belgische als het Europese niveau). De Vlaamse economie wordt meegesleurd in de val van Wallonië, Griekenland, Portugal, Italië en andere landen die boven hun stand hebben geleefd.
Het is hallucinant om te zien hoe het parlement, nagenoeg zonder debat, het verlenen van 3 miljard euro noodhulp aan Griekenland goedkeurt. Hebben we dan zelf geen begrotingsproblemen? Deze “lening” moet enkel dienen om Belgische banken, zoals Fortis, overeind te houden. Die begingen immers de stommiteit om grotendeels in overheidspapier van Griekenland, Spanje, Portugal en Italië te beleggen.
Om onze toekomst en die van onze kinderen te redden moeten we ons lot in eigen handen nemen en niet langer afhankelijk laten zijn van ondemocratische machtscentra in Brussel (Belgisch en Europees) waarover wij geen zeggenschap hebben. De kiezers hebben op 13 juni een laatste kans: Maak Vlaanderen soeverein en vrij. Zoniet sleuren Wallonië en andere Griekenlanden ons mee de dieperik in.
De nationale identiteit van de Vlamingen wordt bedreigd door de islamisering van ons land. Elk volk heeft het recht om zijn eigenheid te verdedigen, ook het Vlaamse. Dit heeft niets met racisme te maken, maar alles met overleven.
De Belgische overheid houdt – uiteraard opzettelijk – geen cijfers bij over het aantal islamieten in ons land. In Nederland doen ze dat wel. Die Nederlandse cijfers zijn verbijsterend.
Van 1.399 moslims (0,01% van de bevolking) in 1960, steeg hun aantal naar 53.000 (0,4%) in 1970; 226.000 (1,6%) in 1980; 433.000 (2,9%) in 1990; 625.000 (4,1%) in 1995; en 1 miljoen (6%) in 2005.
Hoewel we dus geen officiële Belgische cijfers hebben, zitten we vermoedelijk in een gelijkaardige situatie. Volgens de pro-islamitische socioloog Jan Hertogen woonden er in 2008 reeds 630.000 moslims in België. Dit is 6% van de bevolking.
De sluizen zijn vooral de voorbije 20 jaar opengegaan. Meer dan driekwart van de moslims arriveerde na 1980, meer dan de helft na 1990. De regering van Herman Van Rompuy heeft in juli vorig jaar nog een regularisatie voor illegalen goedgekeurd. Die heeft duizenden “asielzoekers” extra naar ons land gelokt. Bepaalde wijken van onze grootsteden zijn thans zones geworden waar de autochtonen, met inbegrip van de politie, hun leven riskeren.
De sluizen moeten dicht. Het is duidelijk dat diegenen die ze geopend hebben, ze niet zullen sluiten. Reeds in 1978 waarschuwden mensen in Vlaanderen voor het probleem van de “gastarbeiders.” Die profeten werden uitgemaakt voor “racisten.” Al diegenen die mee “racist” geroepen hebben en “cordons sanitaire” gelegd hebben rond de “racisten,” zijn mede verantwoordelijk voor de huidige catastrofe. De kiezers hebben op 13 juni een laatste kans: Red de Vlaamse identiteit. Zoniet komen er de volgende vier jaar nog eens tienduizenden immigranten bij.
De nationale moraliteit wordt bedreigd. Twintig jaar na de abortuswet wil men die wet versoepelen zodat men ook na 12 weken nog ongeboren kinderen mag doden. In heel de wereld worden de termijnen teruggedraaid. Behalve bij ons. Lucie Van Crombrugge van het Gentse abortuscentrum vertelt op de radio dat ze met vrouwen die tot 7 maanden zwanger zijn naar Spanje trekt om de kinderen ginds te laten aborteren. Niemand reageert daarop. Zowel minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx als minister van Justitie Stefaan De Clercq zeggen me dat hiertegen niet wordt opgetreden. Acht jaar na de euthanasiewet wil men die wet versoepelen zodat niet alleen de betrokkenen kunnen beslissen dat een einde aan hun leven wordt gesteld, maar dat derden kunnen beslissen om ook wilsonbekwamen en kinderen te doden. Dit alles gebeurt zonder dat er nog een maatschappelijk debat over ethische kwesties wordt gevoerd, want alle politieke partijen gaan ervan uit dat het debat beslecht is en dat er geen politiek voordeel meer gehaald kan worden uit de verdediging van het menselijk leven.
We moeten de cultuur van de dood vaarwel zeggen en het menselijk leven terug in bescherming nemen. De kiezers hebben op 13 juni een laatste kans: Red het leven. Een volk dat zijn kinderen niet beschermt, sterft.
.
VERKIEZINGEN VAN DE LAATSTE KANS
De Verkiezingen van de Laatste Kans
From the desk of Alexandra Colen on Fri, 2010-05-07 10:23
De komende verkiezingen zijn de verkiezingen van de laatste kans. Het voortbestaan van ons volk staat op het spel. Dat klinkt melodramatisch, maar het is helaas de realiteit.
De nationale soevereiniteit van de Vlamingen wordt bedreigd door Brussel (zowel het Belgische als het Europese niveau). De Vlaamse economie wordt meegesleurd in de val van Wallonië, Griekenland, Portugal, Italië en andere landen die boven hun stand hebben geleefd.
Het is hallucinant om te zien hoe het parlement, nagenoeg zonder debat, het verlenen van 3 miljard euro noodhulp aan Griekenland goedkeurt. Hebben we dan zelf geen begrotingsproblemen? Deze “lening” moet enkel dienen om Belgische banken, zoals Fortis, overeind te houden. Die begingen immers de stommiteit om grotendeels in overheidspapier van Griekenland, Spanje, Portugal en Italië te beleggen.
Om onze toekomst en die van onze kinderen te redden moeten we ons lot in eigen handen nemen en niet langer afhankelijk laten zijn van ondemocratische machtscentra in Brussel (Belgisch en Europees) waarover wij geen zeggenschap hebben. De kiezers hebben op 13 juni een laatste kans: Maak Vlaanderen soeverein en vrij. Zoniet sleuren Wallonië en andere Griekenlanden ons mee de dieperik in.
De nationale identiteit van de Vlamingen wordt bedreigd door de islamisering van ons land. Elk volk heeft het recht om zijn eigenheid te verdedigen, ook het Vlaamse. Dit heeft niets met racisme te maken, maar alles met overleven.
De Belgische overheid houdt – uiteraard opzettelijk – geen cijfers bij over het aantal islamieten in ons land. In Nederland doen ze dat wel. Die Nederlandse cijfers zijn verbijsterend.
Van 1.399 moslims (0,01% van de bevolking) in 1960, steeg hun aantal naar 53.000 (0,4%) in 1970; 226.000 (1,6%) in 1980; 433.000 (2,9%) in 1990; 625.000 (4,1%) in 1995; en 1 miljoen (6%) in 2005.
Hoewel we dus geen officiële Belgische cijfers hebben, zitten we vermoedelijk in een gelijkaardige situatie. Volgens de pro-islamitische socioloog Jan Hertogen woonden er in 2008 reeds 630.000 moslims in België. Dit is 6% van de bevolking.
De sluizen zijn vooral de voorbije 20 jaar opengegaan. Meer dan driekwart van de moslims arriveerde na 1980, meer dan de helft na 1990. De regering van Herman Van Rompuy heeft in juli vorig jaar nog een regularisatie voor illegalen goedgekeurd. Die heeft duizenden “asielzoekers” extra naar ons land gelokt. Bepaalde wijken van onze grootsteden zijn thans zones geworden waar de autochtonen, met inbegrip van de politie, hun leven riskeren.
De sluizen moeten dicht. Het is duidelijk dat diegenen die ze geopend hebben, ze niet zullen sluiten. Reeds in 1978 waarschuwden mensen in Vlaanderen voor het probleem van de “gastarbeiders.” Die profeten werden uitgemaakt voor “racisten.” Al diegenen die mee “racist” geroepen hebben en “cordons sanitaire” gelegd hebben rond de “racisten,” zijn mede verantwoordelijk voor de huidige catastrofe. De kiezers hebben op 13 juni een laatste kans: Red de Vlaamse identiteit. Zoniet komen er de volgende vier jaar nog eens tienduizenden immigranten bij.
De nationale moraliteit wordt bedreigd. Twintig jaar na de abortuswet wil men die wet versoepelen zodat men ook na 12 weken nog ongeboren kinderen mag doden. In heel de wereld worden de termijnen teruggedraaid. Behalve bij ons. Lucie Van Crombrugge van het Gentse abortuscentrum vertelt op de radio dat ze met vrouwen die tot 7 maanden zwanger zijn naar Spanje trekt om de kinderen ginds te laten aborteren. Niemand reageert daarop. Zowel minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx als minister van Justitie Stefaan De Clercq zeggen me dat hiertegen niet wordt opgetreden. Acht jaar na de euthanasiewet wil men die wet versoepelen zodat niet alleen de betrokkenen kunnen beslissen dat een einde aan hun leven wordt gesteld, maar dat derden kunnen beslissen om ook wilsonbekwamen en kinderen te doden. Dit alles gebeurt zonder dat er nog een maatschappelijk debat over ethische kwesties wordt gevoerd, want alle politieke partijen gaan ervan uit dat het debat beslecht is en dat er geen politiek voordeel meer gehaald kan worden uit de verdediging van het menselijk leven.
We moeten de cultuur van de dood vaarwel zeggen en het menselijk leven terug in bescherming nemen. De kiezers hebben op 13 juni een laatste kans: Red het leven. Een volk dat zijn kinderen niet beschermt, sterft.
Abonneren op:
Posts (Atom)