vrijdag 9 april 2010

LEVE GOD WEG MET ALLAH

.















.
LEVE GOD WEG MET ALLAH






De wind waait
Waarheen hij wil….





Leve God, weg met Allah
06-04-2010 - Benno Barnard - knack
Met dank van Iskander overgenomen.
Voor Knack schrijft Benno Barnard onbelemmerd wat hij niet mocht en kon vertellen op het spreekgestoelte van de academische vrijheid. Lees hier de essentie van zijn speech waarin Barnard stelt dat de scheiding tussen kerk en staat van in het begin in het christendom was ingebakken, in tegenstelling tot de islam.
Op verzoek van de redactie plaats ik hieronder enkele fragmenten uit mijn geaborteerde lezing voor de Vrijzinnige Dienst van de Universiteit Antwerpen. De titel is inderdaad een provocatie – zij het dat ik een publiek van middelbare vrijzinnigen dacht te provoceren. Intussen staat er naar mijn eigen idee niets in het onderstaande wat ik niet al eerder beweerd heb, maar herhaling is de dienares van de waarheid. Ook van de leugen natuurlijk, maar die zult u elders moeten zoeken, in De Morgen bijvoorbeeld.
Proloog (vrij naar Shakespeare)
Ik waarschuw u, geachte toehoorders – ik ben niet gekomen om de vrijzinnigheid te prijzen, ik ben gekomen om haar fundamentele vergissing te begraven. Die denkfout luidt dat ‘religie’ de vijand is van iedere intellectuele onafhankelijkheid en geestelijke progressie. En de premisse van deze denkfout luidt dat je de erfenis van Mozes en Christus op soortgelijke wijze zou kunnen interpreteren als de erfenis van de Profeet.
Ik wil aantonen dat dit gevaarlijke onzin is, dat de vrijzinnigheid nu juist een logisch product is van de Joodse en christelijke traditie; ja, dat ook het atheïsme bijbelse wortels heeft.
Laat ik vooraf mijn eigen denken en mijn eigen kijk op ‘religie’ enigszins positioneren, zodat u begrijpt wie u toespreekt. Om te beginnen ben ik een anglicaan, net zoals mijn helden W.H. Auden en T.S. Eliot. Ik behoor tot die lichtjes verregende regionale variant van het christendom; ik heb, anders dan de meerderheid van mijn christelijk opgevoede generatiegenoten, nooit voldoende redenen gevonden om mij te distantiëren van mijn kerk.
De joodse roots van het christendom
Als kenner van de Hebreeuwse taal en de antieke Hebreeuwse literatuur heeft mijn vader mij opgevoed met het besef dat het christendom in zijn kern een reusachtige sekte van het Jodendom is. Kort samengevat betekent dat het volgende.
De oude Joden besloten dat je beter een bok met alle zonden kon beladen dan een mens. Het lam Gods nam de rol van die bok op zich (de beeldspraak is wat in de sfeer van de kinderboerderij) en liet daarmee het atheïsme in de godsdienst binnendringen. Een dode godheid! Dat is toch een paradox waarvan je hals in een kurkentrekker verandert? Maar in dat verband durf ik te stellen dat mijn diep atheïstische vrienden Wim van Rooy en Geert van Istendael hun kinderen weliswaar zonder godheid hebben opgevoed, maar niettemin in de beste christelijke trant.
De christelijke roots van humanisme en vrijzinnigheid
Als we onze cultuur niet willen uitleveren aan de islam, zullen we ten eerste moeten inzien dat Lucas Catherine een leugenaar is en ten tweede dat we tegenover onze Joods-christelijke erfenis een andere houding moeten aannemen dan nu het geval is. We zullen moeten erkennen dat onze humanistische en modernistische opvattingen, onze liberale democratische traditie en onze ideeën over mensenrechten niet alleen superieur zijn aan alle bestaande alternatieven, maar ook dat het producten van die erfenis zijn. Als je de christelijke beschaving wil afzweren op basis van haar onchristelijke daden in het verleden, kun je ook de sociaal-democratische partijen opheffen met als argument de praktijken van het stalinisme.
Vele oudstrijders van 1968, gekweld door de herinneringen aan hardvochtige paters en nonnen, omhelzen een mij verbazende pensée unique, alsof ze op één centraal brein zijn aangesloten, dat onophoudelijk kwaadaardige pulsen uitzendt.
Met God heb ik geen verstandhouding. Toch zijn mijn kinderen net als ik anglicaans gedoopt en staat ons huis in de grensstreek tussen Jodendom en christendom. Om te beginnen wil ik dat mijn kinderen zoveel mogelijk kennis op dat gebied verwerven, kruisjes leren lezen op de mentale kaart van Europa die in hun brein wordt geprent. Dat is weinig vanzelfsprekend. Het onderwijs is grotendeels een ramp. Vijf jaar geleden was op de multiculturele kleuterschool van mijn kinderen – dit was in Antwerpen – iedere verklaring van Kerstmis als het geboortefeest van Jezus verboden; wel werd het Suikerfeest gevierd, waarmee wij niets te maken hebben. Toen ik daartegen protesteerde werd ik door een als directrice aangestelde geestelijke leegte met de verkeerde partij geassocieerd.
Weerklinkt daar het tromgeroffel van de te hulp gesnelde cavalerie? Dit lees ik in ‘La défaite de la pensée’ van Alain Finkielkraut: ‘Genoeg gespeeld: nu het denken, de kunst en het dagelijks leven zijn weggezonken in de losbandigheid, moeten we ze opnieuw de heilzame kwellingen van de religieuze onrust doen ondergaan; het hiernamaals moet opnieuw de voortdurende horizon en het uiteindelijke doel van alle menselijke bezigheden worden.’
Wat veel godloochenaars niet begrijpen is dat religie geen stelsel van cognitieve waarheden is, maar om te beginnen een liturgische, rituele praxis, die dient om niet gek te worden in dit heelal – een plek waar Pascal ook al zo zenuwachtig van werd. Ik geloof helemaal niet in het viriele geroep dat we blij moeten zijn met de zinloosheid van alles. Ik vind de dood een schandaal. Of anders uitgedrukt: niet de evolutieleer is ons probleem, de evolutiepraktijk is ons probleem. En ik vind dat er in het christendom tenminste een respectabele poging wordt gedaan om op die praktijk te reageren.
Maar er is meer dan de ritus, die overigens een heel rustgevende uitwerking heeft op het tot neurose geneigde zenuwstelsel. Er is ook de evangelische ethiek, die er kort gezegd op neerkomt dat ik evenveel van Herman de Ley moet houden als van mezelf. Iedereen zal begrijpen dat dit me niet licht valt.
In een ongehoord wreed maatschappelijk systeem – dat van het Romeinse imperium – predikte een klein, driftig mannetje een moeilijke, haast onmogelijke ethiek, waar ik persoonlijk een veel te vervelend karakter voor heb. Twee millennia later zijn we collectief ongevoelig geworden voor het radicale karakter van noties als vergeving en opofferingsgezindheid, juist omdat de christelijke leer ze ons nu al zo lang voorhoudt. We zijn als grote kinderen die zich ergeren aan het gezeur van hun ouders. Het is alsof we zeggen dat ze ons heel wat ouwe troep hebben nagelaten, waarvan we wel een paar schilderijen en grammofoonplaten willen hebben, maar niet de rest van de boedel.
Scheiding kerk en staat in het christendom
De zondeval van het christendom is me bekend. Ik hoef het hier niet meer te hebben over het purper van de kardinaal, welke kleur met het door de Kerk vergoten bloed is vervaardigd. Maar dat het christendom zijn eigen ethische criteria bezoedeld en verloochend heeft, zegt niets ten nadele van die criteria. Bovendien reageert ons historisch bewustzijn op het christendom als op het nieuws: het is pas de moeite waard als het rampzalig is.
De Engelse conservatieve filosoof Roger Scruton verdedigt de stelling dat de scheiding van kerk en staat van meet af aan was ingebouwd in het christendom. De apostel Paulus, die het Romeinse burgerschap aan juridische kennis paarde, beriep zich immers op het recht van de jonge kerk beschermd te worden door de seculiere macht in Rome – maar het kwam niet in hem op de wettelijke orde te willen vervangen. ‘Geef de Keizer wat des Keizers en Gode wat Gods is,’ zoals Jezus al over het betalen van belastingen zei. De mens is in de christelijke visie – nog steeds volgens Scruton – zowel een dienaar van God als onderdaan van een seculiere orde. Dat deze orde na een lange periode van schittering en gruwel uiteindelijk democratisch is geworden, hebben we volgens hem aan de christelijke erfenis te danken. De Verlichting is het product van het evangelie; onze ideeën over mensenrechten zijn vertalingen van de Tien Geboden in het dialect van onze tijd. We moeten niet pogen het koninkrijk Gods op aarde te realiseren, maar trachten met behulp van redelijke en milde wetten samen te leven.
Primaat van de religie in de islam
Politieke ellende is meestal het gevolg van slechte bedoelingen of van goede bedoelingen. Zodra je het Koninkrijk Gods op aarde sticht, blijk je de hel te hebben nagebootst. Realistische bedoelingen zijn realistischer. Volgens Scruton en ook volgens mij is de Joods-christelijke opvatting van de maatschappelijke ordening een fundamenteel andere dan de islamitische. De wettelijke orde dient in de islam – in alle dominante opvattingen van de islam – gegrondvest te zijn op het goddelijk gebod, en de enige logische islamitische staatsvorm is dan ook de theocratie, met de sharia als wetboek. Mensenrechten? Gelijkwaardigheid van man en vrouw? Tolerantie van andere opvattingen? Van zwakheid getuigend westers bijgeloof! Onduldbare decadentie! Gelukkig maar dat de overgrote meerderheid van de moslims over voldoende gezond verstand beschikt om de theocratie en de sharia af te wijzen.
Epiloog (aan de christendom-loochenaars)
Het verschil tussen God en Allah is dat God niet hoeft te bestaan. De dood van God is niet perse rampzalig voor de westerse beschaving; maar de ondergang van de religie is dat naar ik meen wel: met haar sterft een wereld van verhalen en gebruiken die ons met onze voorouders verbinden. Mijn ergernis over de godloochenaars is niet dat ze God loochenen, maar dat ze hun verlichte toestand als een bevrijding uit de Joods-christelijke geschiedenis beschouwen. Of anders gezegd: ik heb geen probleem met godloochenaars, ik heb een probleem met christendom-loochenaars.


Digitalia denkt….



Veel geblaat, weinig wol….en toch worden ze horendol….Het doet mij denken aan de Deense cartoons, waartegen de ganse Islam wereldwijd in opstand kwam, zonder ze gezien te hebben. Waar hebben we dat nog gezien? Als er geen inhoudelijke argumenten zijn, er dan op kloppen?
Hadden de kwibussen van Saharia4Belgium een beetje geduld gehad om Barnard al ware het maar een 5-tal minuten te beluisteren, dan waren ze uit verveling waarschijnlijk stilletjes de zaal uitgeglipt. Waarmee weer eens de stelling van de provocatie is bewezen. Provocatie om hun macht te demonstreren, en om het gastland angst aan te jagen.
Als dat zo is, dan is de remedie heel simpel.
De raddraaiers zijn gekend? Pak ze dan preventief op, stop ze in kazernes met militaire discipline en leer ze lezen, schrijven en rekenen. Met deze 3 hoofdvakken werden onze verre voorouders tot de beschaving gebracht….
Misschien beleven we het dan, weer veilig in onze vliegtuigen, treinen, bussen, enz te kunnen zitten.
Barnard zelf?
Ach die man doet geen vlieg kwaad! Laat hem dazen, nu hij Het Licht heeft gezien en daarvoor durft uit te komen. Want dat heb je met Zoekenden : na verloop van tijd voelen ze zich nergens goed in hun vel. Zij willen een wereld zoals zij die zien.
Met zo’n soldaten gaat men niet naar de oorlog.
Alhoewel het toch beter is, ze niet als tegenstrever te hebben….Vandaar kom ik op Madame la Baronne Mia Doornaer van Le Standaer terecht. Maar dat is voor straks…

GEEN FRREE SPEECH MAAR DUBBEL SPEECH

.





.






GEEN FREE SPEECH MAAR DUBBEL SPEECH













Albrecht Rodenbach


Het kerelskind

-- Van waar koms du getreden
zoo laat door rein en wind,
van waar koms du getreden,
aleen, du blonde kind?

-- Du smidje van den woude,
ik kome van het veld
waar vader heeft gestreden,
waar vader ligt geveld.

-- Lo! viel hij, 't was met eere,
dijn vader welbemind.
Wat bergt dijn blauwe schabbe,
du arrem heldenkind?

-- Du smidje, 't zijn de scherven
van vaders goede zweerd;
du zals het mi hersmeden:
het is 't hersmeden weerd.

-- 'k Hersmede het di sterker
dan 't vaders hand ooit zwong.
Maar, waartoe wilt 't di dienen?
du best zoo bitter jong.

-- Du smidje van den woude,
bij Lo! du ne best nie' vroed:
mijn vader wille ik wreken
met stroomen walenbloed.



We kunnen niet langer zwijgen

Geert van Istendael en Dirk Verhofstadt schrijven Walter Pauli een antwoord over het Barnard-debacle. Verhofstadt en van Istendael zijn respectievelijk kernlid van de onafhankelijke denktank Liberales en voorzitter van PEN-Vlaanderen, de Vlaamse franchise van de vereniging die overal ter wereld het vrije woord verdedigt.
Wij kunnen en zullen niet langer zwijgen wanneer we zien hoe extremisten onze rechten en vrijheden proberen te ondermijnen, hoe ze vrouwen onderdrukken, hoe ze homoseksuelen verketteren, hoe ze proberen hun barbaarse ideeën op te leggen en anderen verhinderen vrijuit te spreken aan een universiteit
"Tegenwoordig vind ik dat Filip Dewinter een profeet is", zei Benno Barnard in een kranteninterview na de boycot van zijn lezing in Antwerpen. Walter Pauli had daarop een vraag voor Geert van Istendael en Dirk Verhofstadt, die tegen de boycot door extremistische moslims het vrije woord verdedigden (DM 2/4): "Zeg eens, vinden jullie Dewinter ook een profeet?" (DM 3/4) Geert van Istendael en Dirk Verhofstadt hebben een antwoord klaar.

Walter Pauli vraagt ons rechtstreeks of we Filip Dewinter ook een profeet vinden, zoals Benno Barnard het zei. We kunnen hem gerust stellen. Ons antwoord is volmondig "neen". Sterker nog, in onze boeken en opiniestukken hebben we extreem rechts steeds bestreden en zelfs duidelijk gemaakt dat extreem rechts en radicale moslims intrinsiek hetzelfde kwaad vertegenwoordigen en elkaar voortdurend voeden.

Vrijheid bedreigd
In onze geschriften en lezingen verzetten we ons voortdurend tegen het cultuurrelativisme én het monoculturalisme die beide de vrijheid van de mens bedreigen. Wij komen op voor een kosmopolitisch humanisme waarbij elke mens, autochtoon of allochtoon, man of vrouw, religieus of niet, gelijk behandeld wordt op de arbeidsmarkt, in de huisvesting, in het uitgaansleven en in andere maatschappelijke domeinen. Onze visie staat haaks op die van extreem rechts zoals het Vlaams Belang. Extreem rechts is niet geïnteresseerd in de gelijke behandeling van ieder mens, in de bestrijding van racisme en discriminatie, in het recht op zelfbeschikking. Voor hen telt het principe "eigen volk eerst". Ze zijn niet uit op emancipatie, omdat in hun visie de vrijheid van de mens ondergeschikt is aan de belangen van de volksgemeenschap. Ze wijzen discriminatie niet af, maar maken een fundamenteel onderscheid tussen eigen volksgenoten en de anderen.

Verderfelijke types als Dewinter
Wat ons in de tekst van Walter Pauli zo stoort, is zijn zoveelste poging om de critici van onaanvaardbare praktijken binnen de radicale moslimwereld gelijk te schakelen met extreem rechts. Zodoende geeft hij zijn lezers de indruk dat wij op dezelfde lijn zouden staan met verderfelijke types zoals Dewinter. Hij zou nochtans moeten weten dat wij, samen met heel wat andere mensen die opkomen voor onze fundamentele grondwaarden, extreem rechts tot in het diepste van onze ziel verfoeien en bekampen. Maar zijn tactiek pakt niet meer. Pauli mag over ons schrijven wat hij wil en misstanden blijven ontkennen of bagatelliseren. Wij kunnen en zullen niet langer zwijgen wanneer we zien hoe extremisten onze rechten en vrijheden proberen te ondermijnen, hoe ze vrouwen onderdrukken, hoe ze homoseksuelen verketteren, hoe ze proberen hun barbaarse ideeën op te leggen en anderen verhinderen vrijuit te spreken aan een universiteit.

Wordt het niet de hoogste tijd dat Walter Pauli en anderen in vergelijkbare posities hun pen gebruiken om al die zogenaamd progressieve stemmen die nog steeds zwijgen als vermoord of, zoals de vertegenwoordigers van het Vrouwen Overleg Komitee en BOEH, zelfs ronduit collaboreren met radicale onderdrukkers, te wijzen op hun schuldig verzuim? Als Pauli, en met hem andere politieke commentatoren, dáárvoor hun pen niet gebruiken, waarvoor zouden ze hun pen dan wel gebruiken?

De essentie in dit debat is het volgende. We kunnen en mogen niet langer wegkijken voor het leed van de anderen. Door de toegenomen informatie via internet en televisie weten we wat er overal gaande is. We kunnen niet zeggen "wir haben es nicht gewusst". Juist daarom kunnen en mogen we niet langer onverschillig zijn en hebben we de dure plicht om praktijken zoals het verhinderen van de vrijheid van meningsuiting, opgelegde kledij, gedwongen huwelijken, gewelddaden tegen homoseksuelen, genitale verminkingen, verstotingen en eremoorden die gebeuren in naam van God, Allah of wat dan ook, keihard te bestrijden.

In deze kwestie volgen we met overtuiging de uitspraak van Elie Wiesel bij zijn dankrede naar aanleiding van het in ontvangst nemen van de Nobelprijs voor de Vrede op 10 december 1986. Hij benadrukte toen de menselijke plicht om in geval van onrecht partij te kiezen tegen de onderdrukker: "We moeten partij kiezen. Neutraliteit is in het voordeel van de onderdrukker, nooit in het voordeel van het slachtoffer. Stilte moedigt de beul aan, nooit de gefolterde. Soms moeten we ingrijpen. Als menselijk leven in gevaar komt, als de menselijke waardigheid op het spel staat en nationale grenzen en gevoelens irrelevant worden. Overal waar mannen en vrouwen vanwege hun ras, religieuze of politieke overtuiging vervolgd worden, moet die plaats - op dat moment - het centrum van het universum worden."
De Morgen

Leo Van Rillaer, Deurne
Als is de multiculturele illusie nog zo snel, de rauwe realiteit achterhaalt haar wel. En FDW, en bij het uitbreiding het VB, wist het 20 jaar geleden al. Nu nog de PoCo's en we zijn er.
06/04/10 11u21

Willy Van Damme, Dendermonde
Leuk hoe beiden Elie wiesel in hun verdediging van de islamofobie Elie Wiesel citeren waar die het zegt dat het een plicht is het op te nemen voor het slachtoffer en niet de onderdrukte. Wie die man wat kent weet dat hij desnoods eigenhandig een tank had bestuurd om Gaza binnen te rijden. Maar ja, ook Dirk Verhofstadt nam het op voor de invasie van Gaza. En als mensenrechten zo centraal staan, wanneer een tribune tegen de rassendiscriminatie in België?
06/04/10 11u10

Daniel Roose, Berchem
Toch mooi hoe die heren nu de "taak" van Dewinter pogen over te nemen. Jarenlang hebben zij gezwegen en nu zij meer en meer ervaren dat het gif binnendringt in hun multcul droom, dansen zij op een slappe koord terwijl hun vrienden hen naar beneden halen.
06/04/10 10u48

Jacques Geerinckx, Beersel
Ook ik ervaar tegenzin om Dewinter "profeet" te noemen. Maar hoe noem je dan iemand die al 25 jaar zegt wat er thans gebeurt ? En hoe noem je diegenen die al 25 jaar zeggen dat het niet gebeuren zal en thans nog altijd de ogen sluiten ?
06/04/10 10u12

Pseudo Niem, leuven
De communicatiestijl en persoonlijke smaak van Dewinter zijn één zaak. Desondanks kan niemand nog in ernst negeren wat hij vele jaren terug voorspelde: het financiële debacle van het Belgische PS-uitzuig-regime, gekoppeld aan de poging daarvan om vnl. Vlaanderen te verdrinken in vreemde etnieën. En ja, de werkelijkheid overtreft steeds vaker Dewinters geschreeuw. Erger nog : het is in Vlaanderen opletten als openlijk holebi, of als criticus. Ze komen je gewoon verrot slaan. Of erger.
06/04/10 09u35

Het is onzin om de islam niét te mogen veralgemenen: er is maar één Koran en één Allah. Het is ook onzin om de islam op zijn “daden” te willen beoordelen en niet op zijn woorden of overgeleverde teksten. Etienne Vermeersch herinnerde er ons aan in “Bracke op Vrijdag” dat de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC) – waaronder de lidstaten Marokko en Turkije – in de Caïro-verklaring de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, ondergeschikt verklaarde aan de Sharia. Moet er nog zand zijn, verdedigers van de vrije meningsuiting en weldenkende democraten
(Joh. Sanctorum)


Digitalia denkt….

Dat het schelden als inhoudelijk argument hem bekend voor komt. In ‘Der Sturmer’ in Nazi-Duitsland stond dat Joden luizen waren. Liberales zegt dat De Winter ‘verderelijk’ is…Voorwaar, als beredeneerd argument kan dat tellen.

Verder zou Liberales de Vlaamse ‘franchise’ zijn voor de Europese verdediging van…Het Vrije Woord….Mooi zo! Maar waarom stellen zij radicalisme met woorden (Vlaams Belang) gelijk aan extremisme door daden (Islam)? Het Vlaams Belang ooit treinen, vliegtuigen, bussen weten dynamiseren? Radicalisme in twee onverzettelijke waarheden : Vlaanderen zou beter af zijn zonder het Franstalig imperialisme dat immigratie misbruikt (vol is vol) om aan de macht te kunnen blijven.

Eigen Volk Eerst uitleggen als ieder ander uitsluiten, is intellectuele oneerlijkheid!

Trouwens : het Vlaams Belang uitsluiten is ook een vorm van hun eigen volk eerst!

O Ja, ze bedoelen dat het Vlaams Belang (uit noodzakelijkheid des gebods) vaak harde taal en vierkante slogans gebruikt…. Kan moeilijk anders als de aan de macht zijnde elite, louter ut eigenbelang, bij voorbaat bepaalt dat elk wederwoord, elk verzet, racisme zou zijn…

Het doet me denken aan een gekleurde Antwerpse Oom Agent, die door een gekleurde ‘kleine crimineel’, ja, moeilijk voor ‘racist’ kan uitgescholden worden, maar dan maar gemakshalve aangesproken wordt met ‘verrader’….Alle Ooms Agenten van gans de wereld zijn dus ofwel ‘racisten’, ofwel ‘verraders’, omdat zij de Wet vertegenwoordigen….

Quid als die twee elkaar ontmoeten in de moskee?

Zo te zien zijn de lezers ook niet opgezet met de profeten van Liberales. Digitalia kon het echt niet laten er een paar uit te pikken…Het zijn pareltjes van helderheid die waarschijnlijk ongaarne zullen gelezen worden door Dirkie en Is ten daar….Wedden dat er al getelefoneerd is naar Smetie? Vrije meningsuiting geldt inderdaad niet voor iedereen….

Persoonlijk vind ik dat Daniel Roose uit Berchem het best de volksmening vertolkt, als hij schrijft dat nu ‘iedereen’ probeert de taak van De Winter over te nmen, en daarbij struikelen over elkaar….

Besluit!

Er worden aambeelden gevraagd! Is/was De Winter (en bij uitbreiding iedereen van het Vlaams Blok/Belang) werkelijk een ‘Profeet’? Waarom doet hij mij denken aan “Het Kerelskind” van Rodenbach? Moet er ergens een zwaard hersmeed worden, misschien?

Want zeggen, en blijven zeggen, wat iedereen ziet, is niet zo moeilijk. De euforie van het ‘asiel-verstrekken vol barmhartigheid’ heeft niet lang geduurd. Namelijk tot iedereen die wilde nadenken, zag dat na de uitgestoken helpende hand, de ganse arm en meer werd ingepalmd.

LEEGLOOP TAXE EN KOSTENVERGOEDING

.










.

LEEGLOOP TAXE EN KOSTENVERGOEDING







Hij die waakt en verre schouwt
Over ’t dorpje droomverloren
Kroink’lend aan zijn voet gebouwd…



Quo Vadis?

Woon codes, taalbereidheid en tutti quanti in de Vlaamse Rand rond BruSSel.
Misschien dat onderstaande bedenking kan helpen? Ze is origineel en sluit als een bus, want ze is een oplossing zoals politici altijd gebruiken om de burger iets door de strot te duwen.
We weten allemaal dat alle Franstaligen en meer nog alle immigranten naar de Vlaamse Rand willen omdat Brussel te onveilig is geworden. Omdat het onderwijs er benedenmaats is. Omdat ze het niet meer kunnen betalen, enz. Ja, de Moslim-hoofdstad van Europa in wording willen zijn, dat eist zo zijn tol! Het zal maar beteren als daar de sjaria is ingevoerd!
Gevolg: ondertussen onbetaalbare prijzen voor de oorspronkelijke bewoners, vervuiling, onveiligheid, verkeersperikelen.
Oplossing voor de Randgemeenten: met de armen wijd open, de nieuwelingen de porte-monnaie even wijd doen open zetten.
Ik verklaar mij nader : voor de overlast, de taalvervuiling, de tolkdiensten in het Gemeentebestuur, de geboden meerwaarde in onderwijs, in gezondheid, de noodzakelijke uitbreiding van ‘Blauw op Straat’, enz, (goed uit te dokteren en te omschrijven) worde een gemeente-taxe (let op de schrijfwijze, nuttig voor de verstaanbaarheid) van bijvoorbeeld jaarlijks € 1.000,- per gezin in rekening gebracht. Te betalen voor het jaar aanvangt. Moet ondeelbaar zijn, zelfs voor iemand die op 30 december arriveert is een vol jaar eisbaar. Bij wanbetaling volgt er een uitwijzings-bevel + beslagname van alle goederen, roerende en onroerende. Laat daarover geen misverstand bestaan.
Als de Gemeenteraad die taxe democratisch goedkeurt en invoert, is deze wettelijk in orde. Ze discrimineert niet, want als iemand bewijst aan de gestelde eisen te voldoen, en dus niet ‘vervuilt’, is deze taxe niet verschuldigd.
Gevolg.
Is een win-win situatie. De Gemeentekas vaart er in ieder geval wel bij, wat iedereen ten goede komt. Dit voor wat betreft de volharders die kost-wat-kost willen komen. Ze wonen veilig als in Abrahams’ schoot. Wie dat te duur vindt, kan dus wegblijven. Niemand is verplicht. We leven in een vrij land, waar de vrijheid van menings-uiting heilig is. Mits voldaan is aan de wettelijke voorwaarden van bewoning.
Wie politiek actief wil zijn, dient het dialect machtig te zijn. Dit uit bezorgdheid dat de burgers de militant verstaat. Afwijkingen (per uur) zijn mogelijk à rato van een milieu-taxe van € 500 per uur. Vreemd-talige flyers zijn eveneens mogelijk tegen eenzelfde tarief. Per stuk.
Deze taxe zal, hopelijk zo vlug mogelijk, uitdovend zijn, al naar gelang het betrokken gezin is opgegaan in de oorspronkelijke bevolking. In het tegenoverstaand geval,zou de taxe jaar per jaar eventueel kunnen verdubbeld worden. Iedereen staat het dus vrij zich verder als vreemdeling te blijven gedragen, door bvb Frans te willen blijven spreken, maar moet er dan ook de gevolgen van willen dragen. Eenzelfde redenering voor de nieuwsoortige geloofs-belevingen. Iedereen heeft het recht om vrijelijk Muzelman of Muzelvrouw te blijven, of te worden, mits de vereiste logica. Daar zich aan de overheersende huidskleur aanpassen niet vanzelfsprekend is, wordt er een kleine Gemeentelijke toelage voorzien in de medische kosten voor verbleking. Maar zo lang het verschil opvallend blijft, blijft ook de inwijk-taxe. Tegen de beslissing hierover door de Champetter zal geen verhaal mogelijk zijn.
Men benadrukke dus, dat deze Gemeente-Taxe ook de vergoeding inhoudt voor een soort ‘slachtoffer-hulp’ om de oorspronkelijke Gemeentenaren over hun voortdurend hernieuwde trauma’s heen te helpen.
In voege brenging.
Niet afwachten, maar vanaf vandaag met grote barnum-reclame inwijkelingen ronselen, en deze maatregel voorstellen als verrijking voor iedereen, oud en nieuw, om weg te komen van de kerktoren-mentaliteit. De slogan :’Men is zoveel keren man, als men talen spreken kan’ zou daarbij een sleutelrol kunnen spelen. Het beeld van een blank meisje dat, te midden van de eenzame velden, op het punt staat verkracht te worden door een stel ‘jongeren van Noord-Adrikaanse origine’ als illustratie bij dat stoer mannelijk gezegde zou wel eens wonderen kunnen verrichten. Kassa! Kassa! Kassa!
Ik zou zelfs voorstellen, dat elke politicus op vrijwillige basis vanaf € 5.000,- kan bijdragen. Voor elke bijdrage (zonder wooneis) zou er een Fiscaal Attest kunnen afgeleverd worden, voor belastings-vrijstelling. De opbrengst hiervan zou bvb onder de oorspronkelijke Gemeentenaren die op pensioen zijn, kunnen verdeeld worden.

Pssst
Van het totaal der opgehaalde taxen zou er natuurlijk een percentje als ‘uitvingers-loon’ (belastingsvrij) naar Digitalia moeten kunnen komen. Zeg nu zelf: wie werkt er nog gratis, de dag van vandaag. Al zou gezegd percentje ook rechtsreeks mogen doorgestort worden naar de partijkas van het Vlaams Belang.
Kortom, een beetje zoals in de Internationale staat en druk beoefend door onze politici :’Begeerte heeft ons aangeraakt’…Voor de volledige tekst : zie Wikipedia.
A.M.D.G.

donderdag 8 april 2010

NATTE HAKU

.



HEINRICH HIMMLER BOVEN DE MOERDIJK ?

.















.

HEINRICH HIMMLER BOVEN DE MOERDIJK ?









Politiek Den Haag
Werpt zijn schaduw vooruit.

Nationaal Socialistische Beweging
NSB : heimwee naar Zwarte Weduwe?



Schokkende parallellen tussen PvdA en NSB.
FILANTROOP - 03 APRIL 2010

Ella Vogelaars hete adem slaat weer eens als een sirocco over de drassige, Hollandse poldergrond. Te strak in haar La Perla-setje of toch knettergek? De voormalige straatventer van het communistische clubblad De Waarheid ziet schokkende parellen tussen PVV en NSB.

Maar het vreemde van die veronderstelling is dat in het partijprogramma van de PVV met geen woord gerept wordt over de afwijzing van de parlementaire democratie. Leg het partijprogramma van de NSB uit 1931 voor je neus, en het staat er toch echt.
Ergo, er is juist helemaal geen overeenkomst tussen PVV en NSB. De NSB hield graag enorme massameetings voor het volk. De PVV is daar nu juist te beroerd voor. Nergens zie je Wilders op een joelfeest. Er wordt wel eens feestje gevierd na een stembuszege, maar het volk wordt niet op het Malieveld opgetrommeld om in de openlucht de leider aan te horen of folkloristische dansjes te plegen.
Je ziet die joelfeesten wel bij de FNV, Nederland Bekent Kleur en de opgewonden standjes van de Internationale Socialisten. Maar om die clubs nu meteen met de NSB te vergelijken gaat me net iets te ver.
De NSB hield er een jeugdclub op na. En zie, de SDAP en later de PvdA waren ook dol op de jeugd en richtten er een club voor op. Ze maakten leuke prentenboekjes voor de jeugd ter lering en vermaak, én de reiniging van de geest.
In Amsterdam was Henna Buyne van de PvdA er ook mee bezig, liet haar gratuite “Lesbrief” het levenslicht zien en liet die rijkelijk verluchtigen met haatprentjes tegen de blanke mens.
Wie de slogans van de socialisten en nationaalsocialisten naast elkaar legt ziet dat daarin een opvallende passie voor de arbeider en een afkeer voor het kapitalisme gedeeld wordt. De vrouw wordt pontificaal aangesproken de ideologie vooral te steunen.
Bij de NSB waren ze niet bepaald verkikkerd op de Joden. Ze moesten geboycot worden. De NSB riep zelfs op de SS te dienen om een handje te helpen bij de verdelging.
En laten ze bij de PvdA nu geestdriftig de boycot van de enige door Joden geregeerde natie bepleiten, waar geen ander land dat Israël moeiteloos naar de kroon steekt in onmenselijkheid zich op net zo’n boycotoproep kan verheugen.
Bij de PvdA willen ze zelfs graag praten met de einsatzgruppen van Hamas, welke organisatie ongeveer hetzelfde wil als waar Heinrich Himmler zich zo sterk voor maakte.
Nu zijn tijden lastig met elkaar te vergelijken. Maar de NSB was toentertijd niet vies van een vreemd volk over de vloer. Er waren er zelfs die tijdens de vijf bezettingsjaren niets nalieten dat vreemde volk toeschietelijk te zijn.
In de pers van de NSB werd er alles aan gedaan dat vreemde volk als de beste vrinden van de natie voor te stellen. Ze gingen er zelfs voortvarend mee aan de slag, en filosofeerden er op los dat hun komst een gouden toekomst brengen zou. Ongeveer zoals Ella Vogelaar onze natie al zag opgaan in een chriselijk-Joods-islamtische traditie. Zij het, dat de Joden zodra deze heilstaat verwezenlijkt is de hielen al gelicht hebben, zoals in de Scandinavische landen nu al gaande is.
De Nederlander die zich tijdens de bezetting niet tot vreugdevol lid van de NSB aangemeld had kreeg een verbod opgelegd een radio te bezitten. De NSB’ers verkregen zo een eigen omroep waar ze zich rondom kluisterden om zich door het socialistische woord te laten begeesteren.
Socialisten zijn altijd zeer behept geweest met eigen kranten, eigen omroepen en eigen knutselclubjes. En dat zie je terug in de PvdA. Maar kent iemand een PVV-omroep, een PVV-krant, een PVV-vakbond of een PVV-boerkinizwemclubje?
De NSB-omroep had eigen propagandasprekers. Ze hadden hun cabaretiers die de geestdrift erin hielden en tegelijk de mens indoctrineerden met een olijkheid waar men het van in de broek deed van pret. Bij Youp van ’t Hek en Paul de Leeuw is het ook een heen-en-weer-rennen richting kleinste kamertje.
Bij de NSB kon je ook uitstekend terecht voor het in koorwerk uiten van partijliederen om de moed erin te houden. Ella Vogelaar moet enthousiast mee gejammerd hebben als bij haar toenmalige CPN het geliefde clublied weer eens ten gehore gebracht werd. Bij de PvdA kunnen ze er ook wat van, want als de Internationale weer eens ingezet wordt schieten de tranen in de ogen bij de oudjes van de partij.
Nee, de schokkende parallellen tussen PvdA en NSB zijn zo opvallend dat je de kans daar nog even aan te herinneren bijna niet onbenut kunt laten. Het is per slot van rekening verkiezingstijd, en dan wil je wel weer.


Digitalia denkt

…dat de Noordelijke Nederlanden gewoonlijk voor Vlaanderen de spits afbijten. Alles wat vandaag dààr gebeurt, waait morgen of ten laatste overmorgen over naar ons. Per slot van rekening zijn we hetzelfde volk, dat spijtig genoeg al veel te lang door een vreemde staatsgrens is gescheiden.
Het kan dus leerzaam zijn, het verloop der dingen aldaar te volgen…Een beetje de namen aanpassen, en de Vlaamse hond heeft dezelfde vlooien. Curieus hoe socialisten steeds weer dezelfde fouten van het nationaal socialisme menen te zien bij hun tegenstrevers….Zou dat iets met nostalgie te maken hebben? Of, als echte Stalinisten, zijn ze misschien geobsedeerd om nieuwe proletariërs te maken? Die zich dan moeten verenigen van uit alle landen?
In Polderland lopen de wilde honden luid blaffend rond.
Maar in de Zuidelijke Nederlanden komen er meer schurftige exemplaren voor. U vindt die meest in de omgeving van de staatsambtenaren die de dagbladen volsch..ten met hun HOERnalistieke klavier uitwerpselen. Ze zijn ook aan te treffen in de Rode Burcht van de TeeVee, waar ze, elkaar vertrappend, opdringen naar de achterkamertjes van de macht.
De gevaarlijkste in hun soort, zijn de wilde loslopende honden die in het hoofd volledig verkankerd zijn. We vinden die, en ongestoord, vooral op het Internet.
Neen, hier worden geen namen genoemd.
FEIND HÖRT MIT!(*)
Al zouden er wel een paar zielenknijpers (met in hun voetspoor mannen in witte pakken beladen met dwangbuizen), mogen uitgestuurd worden naar de Wetstraat. Dat is dan voor nà het Paasverlof, als niet alleen BHV zal gesplitst zijn, maar hopelijk geheel het land. Deo gratias!
Ondertussen zou feitelijk de jacht op de Koninklijke Opperhaen moeten ingezet zijn. Die is intussen vetgemest en zou dus best op punt staan voor culinaire doeleinden. Ingeblikt of liefst in Weck-bokalen. Misschien zelfs als aanschouwelijk onderwijsmateriaal voor de komende geslachten : Belgium A.D. 2010 – Een Staatsman in onderdelen -
Past perfect tussen de ‘inhoudsmaten’ , de muurplaten met Oude Belgen in strijd tegen de Romeinse legioenen en de kaders der laatst regerende Vorsten in Groot Ornaat.
Deo gratias (x2)

(*) Digitalia is (voorlopig) nog altijd geen veroordeelde crimineel noch is hij een Allah-aanbidder. Deze twee kwaliteiten zijn on-ontbeerlijk voor wie ongestraft wilt schelden en bedreigen. Op Bennootje schieten (met woorden) doet hij (Digitalia) ook al lang niet meer, sedert deze het Licht gezien heeft. En nu deze Filip De Winter als PROFEET behandelt al helemaal niet meer. Integendeel. Nu de man (Benno) al de 2de helft van het partij-programma kan toejuichen (vreemd volk NIET eerst), is het zaak te blijven werken op het 1ste en voornaamste punt ervan: Vlaanderen Vrij! Dan worden die Hollander (Benno) en wij misschien nog vtrije burgers van een en dezelfde Republiek der Herenigde Nederlanden.
De peilingen voor het Vlaams Blok/Belang evolueren stilletjes naar wens. In het Linkxe kiekenkot stuiven de veren. Vermeersch, Van Is tem daar & C° versus Walterke Paulus & C° : de ware broeders, of de afvallige broeders….To be or not to be…U weet wel!
De Rode Revolutie deint stilletjes uit. En de geschiedenis bewijst dat elke revolutie vroeg of laat haar eigen jongen opvreet. Denk aan Robespiere, Danton en de rest van wat er bijna dagelijks te zien valt op TV.

Pssst
De NSB (zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Nationaal-Socialistische_Beweging maakt deel uit van wat wij bij ons het ‘onverwerkt verleden’ noemen. De lectuur op Wikipedia van wat zich afspeelde BINST Wereldoorlog II is verhelderend voor de hedendaagse Nederlandse politiek der proletariërs. Eigenlijk jammer voor hen dat WO II verkeerd uitdraaide. Anders hadden ze zò direct bij het Herrenvolk toe behoord!

woensdag 7 april 2010

MERCI MONSIEUR MANGAIN MERCI

.




.









MERCI MONSIEUR MANGAIN MERCI!







EIN VOLK, EIN REICH, EIN FÜHRER
FÜR GROSS BRÜSSEL.
Und für die Flamen:
ARBEIT MACHT FREI



Niemand zal mij ooit beschuldigen verslaafd te zijn geweest aan sport noch teveel sporttermen te gebruiken in het dagelijks leven. Sport is voor het lichaam, en niet voor de geest. Het mag volstaan onze ‘vedetten’ en hun bewierrokers gewoon te observeren….
Sport is er in alle vormen en grootten. Hoe zotter, hoe liever. Met een roekeloze snelheid tegen de wanden van een ijsgladde kegelbaan naar beneden suizen, is ook sport. Achter derby’s rijden, in een sport-zesdaagse is ook sport. Maar dat is een sport van de laagste trap in het velo-snelheids-koersen. Behendigheid, ja, maar snelheid? Als schoolvoorbeeld van het wieltjes-zuigen kan dat tellen. En gangmaker zijn, op een motor dan nog : vertel mij waarin die moet uitblinken….Daar gewoon zitten, gas geven en af en toe wat meegeven in de bochten. Dat zou zelfs een politieker kunnen!
Of misschien is derby-rijden juist het goede voorbeeld voor een goede politieker : daar gewoon zitten, gas geven en in de bochten zich wat meegeven….
Zo kom ik tot Ollie Mangain, der Frankofonen Führer aus Gross-BrüSSel, die gangmaker speelt in de lange zesdaagse waarmee Jean Luc de paasdagen doorbrengt. Met daarachter, in zijn kielzog, de overige partij-gangmakers die straks allemaal om de ereplaats op het schavotje zullen staan dringen.
Zet op die twee koppen een zwarte bolhoed op : op de Dikke (DeHaene) en op de Dunne (Mangain) en Hollywood wat in katzwijm voor dit Paas-mirakel der wederopstanding uit de doden van Luarel en Hardy.
Het is alleen jammer dat wij, Vlamingen, niet mogen meelachen. Want de trofee waarvoor gereden wordt komt weer eens uit onze zak. De Flandrien, die mag zijn ziel uit zijn botten persen om eerst aan de meet te komen, terwijl de derby-rijders hen moeiteloos voorbij glijden: zij zijn, nog voor ze vertrekken, zeker van de palmares en de bloemen. Zelfs de kus-maagden op het podium zijn voor hen. The winner takes it all!

KUIFJE IN CONGO

.














KUIFJE IN CONGO












Kuifje is al kletskopje geworden
En werd lang geleden gekerstend
Als Albert von Sex- und Coburg,
Bertje in Congo dus…..

Dat de striptekenaar Hergé altijd al een vulgaire opportunist is geweest, daar heb ik nooit aan getwijfeld. Zijn stamgenoten, de Fransouillons echter, hebben hem, na de oorlog, maar al te vlug zijn strapatsen met de Duitse bezetter vergeven. Hij had het immers niet uit idealisme gedaan, maar uit zuiver geldgewin en dat telt niet mee. Zeker niet als het Frans de moedertaal is. Maar dat Hergé de gave van de vooruitziendheid had, dat is nieuw voor mij.
Neem nu de titel van zijn album ‘Kuifje in Congo’, die is op het lijf geschreven van wat thans, na 60 jaar ‘dipenda’, in Congo staat te gebeuren. Tintin tussen de krokodillen!
De Grote Blanke Bwana, die als Laatste der Mohikanen afscheid komt nemen van het land der makakken (dixit Walschap in Oproer in Congo), waar zijn bet-over grootvader ooit fortuin is komen maken. Die verzamelde pareltjes van alle slach en soort, en niet alleen die van vlees en bloed…Huidige Grote Blanke Bwana heeft wel geen lange koningsbaard, maar in het verzamelen van pareltjes moet hij niet onderdoen voor zijn Grote Voorganger. Alleen het kappen van handjes laat deze achterwege. Dat laat hij over aan de zwarte regerings-soldaatjes die de portefeuille van de Vaderlandsche Franscouillonse élite beschermen. Die doen dat best door te moorden, te branden en te verkrachten van de brave negerstammen in de mijngebieden.
Niets nieuws onder de zon dus.
Ware daar niet, dat Bertje-de-Laatste deze Congo-reis aanziet als de bekroning van zijn koningschap….Als wij de Libre en de Standaer mogen geloven. Gevolgd door een soort van troonafstand, wat nog al eens voorvalt in die familie. Want Bertje is wel een Sex-en Coburger, maar ook een joviale oude man, die weet dat de pay and go-periode over and out is. Nog een beetje spelevaren met de vrouwtjes, er af en toe eentje knijpen : dat moet volstaan om de dagen te slijten.
Het Koninkrijk? Ach ja…Als er later al een koning zou verbannen worden, zal die geen Albert heten…(*).
Moest het Koninkrijk een dertig-tonner zijn, onderweg naar zijn bestemming, zou er op de laadklep geschreven staan ‘just in time logistics’ ….

In deze hoop wil ik leven en sterven…..


(*) Het zal, met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, een taaie driie-sterren generaal zijn, gevechtspiloot en helicopter-bestuurder-mt-ervaring.